Τι προβλέπει η Διακήρυξη των Αθηνών

Σε κοινή Δια­κή­ρυξη κατέ­λη­ξαν οι ηγέτες του Νότου μετά το τέλος της Συνόδου των Ευρω­με­σο­γεια­κών χωρών. Μεταξύ άλλων στο κείμενο υπάρ­χουν ανα­φο­ρές για την πολι­τική ασφά­λεια της Ευρώπης, ενώ επι­ση­μαί­νε­ται πως πρέπει να προ­στα­τευ­τεί και το κοι­νω­νικό οικο­δό­μημα της γηραιάς Ηπείρου. Σημα­ντικό είναι και το γεγονός πως υπάρχει αναφορά στο πακέτο Γιούν­κερ και στην επι­πλέον ενδυ­νά­μωσή του, ώστε να υπάρξει μείωση της ανερ­γίας.

Ανα­λυ­τικά η Δια­κή­ρυξη των Αθηνών προ­βλέ­πει:

– Τη δια­φύ­λαξη της εσω­τε­ρι­κής και εξω­τε­ρι­κής ασφά­λειας της Ευρώπης

Ειδι­κό­τερα, επι­ση­μαί­νε­ται ότι θα πρέπει να υπάρξει ενί­σχυση της συνερ­γα­σίας στα θέματα της ασφά­λειας και της άμυνας σε πνεύμα αλλη­λεγ­γύης καθώς και σεβα­σμός της εδα­φι­κής ακε­ραιό­τη­τας των κρατών -μελών. Εξάλλου, όπως επι­ση­μαί­νε­ται στη Δια­κή­ρυξη, θα πρέπει να προ­φυ­λα­χθούν τα εξω­τε­ρικά σύνορα μέσω συστη­μα­τι­κών ελέγχων, της χρήσης της απα­ραί­τη­της τεχνο­λο­γίας και μέσω της δια­σύν­δε­σης των βάσεων δεδο­μέ­νων.

– Την ενί­σχυση της συνερ­γα­σίας στη Μεσό­γειο και με αφρι­κα­νι­κές χώρες

Η συνερ­γα­σία των μεσο­γεια­κών χωρών με τις αφρι­κα­νι­κές χώρες είναι απα­ραί­τητη, όπως ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά για την κοινή ασφά­λεια, στα­θε­ρό­τητα και ευη­με­ρία.

– Την ενί­σχυση της ανά­πτυ­ξης και των επεν­δύ­σεων στην Ευρώπη

Ο στόχος αυτός ανα­μέ­νε­ται να επι­τευ­χθεί με τον διπλα­σια­σμό των πόρων του πακέτου Γιούν­κερ με την έμφαση να δίνεται στην ψηφιακή οικο­νο­μία, τις μετα­φο­ρές, τις υπο­δο­μές και την έρευνα.

– Την ενί­σχυση των προ­γραμ­μά­των για τους νέους

Στόχος είναι να δοθεί ώθηση στην κινη­τι­κό­τητα καθώς και στην πρό­σβαση των νέων στην αγορά εργα­σίας. Προ­βλέ­πε­ται επίσης διεύ­ρυνση του προ­γράμ­μα­τος Erasmus.

– Την αντι­με­τώ­πιση της πρό­κλη­σης του προ­σφυ­γι­κού

Στη δια­κή­ρυξη ανα­φέ­ρε­ται χαρα­κτη­ρι­στικά ότι η απο­τε­λε­σμα­τική προ­στα­σία των εξω­τε­ρι­κών συνόρων της Ε.Ε. και η μεθο­δική δια­χεί­ριση της πολι­τι­κής του ασύλου και της μετα­νά­στευ­σης απο­τε­λούν σημα­ντι­κές προ­κλή­σεις για το μέλλον της Ευρώπης. Πρό­κει­ται για ζητή­ματα που θα πρέπει να στη­ρί­ζο­νται στη διεθνή και ευρω­παϊκή νομο­θε­σία αλλά και στις αρχές της αλλη­λεγ­γύης και υπευ­θυ­νό­τη­τας. Ο ρατσι­σμός και η ξενο­φο­βία δεν μπορούν να γίνουν ανεκτά. Στο πλαίσιο επί­τευ­ξης των στόχων αυτών θα πρέπει το ευρω­παϊκό σύστημα για το άσυλο να γίνει πιο απο­τε­λε­σμα­τικό με την επα­νε­ξέ­ταση του συστή­μα­τος του Δου­βλί­νου. Εξίσου καθο­ρι­στική κρί­νε­ται και η ενί­σχυση του προ­σω­πι­κού της FRONTEX και της EASO για τη στήριξη των συστη­μά­των του ασύλου στις χώρες υπο­δο­χής προ­σφύ­γων. Επίσης, θα πρέπει να επι­τα­χυν­θεί η μετε­γκα­τά­σταση προ­σφύ­γων η οποία γίνεται με αργούς ρυθμούς και να κατα­πο­λε­μη­θεί η παρά­νομη μετα­νά­στευση με την απο­τε­λε­σμα­τική εφαρ­μογή της δια­δι­κα­σίας επα­να­προ­ώ­θη­σης.

Επι­συ­νά­πτε­ται η Δια­κή­ρυξη των Αθηνών της 1ης Συνόδου των Μεσο­γεια­κών Χωρών της ΕΕ στα αγγλικά εδώ