DW: Το ελληνικό déjà-vu

Ένα νέο θερμό φθι­νό­πω­ρο στο μέ­τω­πο της ελ­λη­νι­κής κρί­σης δια­κρί­νουν στον ορί­ζο­ντα γερ­μα­νοί ανα­λυ­τές, με αφορ­μή τις κα­θυ­στε­ρή­σεις που πα­ρα­τη­ρού­νται στο πεδίο υλο­ποί­η­σης των συ­μπε­φω­νη­μέ­νων με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων.

Οι κα­θυ­στε­ρή­σεις αυτές μά­λι­στα, όπως έγρα­ψε τη Δευ­τέ­ρα η γερ­μα­νι­κή οι­κο­νο­μι­κή εφη­με­ρί­δαHandelsblatt, εν­δέ­χε­ται να οδη­γή­σουν σε ση­μα­ντι­κή κα­θυ­στέ­ρη­ση στην εκτα­μί­ευ­ση της επό­με­νης δόσης προς την Ελ­λά­δα, που δεν θα πρέ­πει να ανα­μέ­νε­ται εντός της τρέ­χου­σας χρο­νιάς.

«Πρό­κει­ται για ένα είδος déjà-vu», σχο­λιά­ζει ο Κλά­ους Σρά­ντερ από το Ιν­στι­τού­το για την Πα­γκό­σμια Οι­κο­νο­μία του Κιέ­λου. «Εδώ και πέντε χρό­νια δεν τη­ρού­νται προ­θε­σμί­ες, δεν επι­τυγ­χά­νο­νται στό­χοι και ήταν αφε­λές να πι­στεύ­ει κα­νείς ότι σε διά­στη­μα ενός χρό­νου -από το πε­ρα­σμέ­νο κα­λο­καί­ρι που υπε­γρά­φη το τε­λευ­ταίο μνη­μό­νιο- θα μπο­ρού­σαν να εφαρ­μο­στούν εμπρό­θε­σμα οι φι­λό­δο­ξοι στό­χοι του προ­γράμ­μα­τος. Εξαρ­χής ο σχε­δια­σμός ήταν ιδιαί­τε­ρα φι­λό­δο­ξος, αν όχι μη ρε­α­λι­στι­κός. Ας μην ξεχνά κα­νείς ότι η ίδια η ελ­λη­νι­κή δη­μό­σια διοί­κη­ση απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων. Αυτό ση­μαί­νει ότι οι θε­σμοί εκεί­νοι που είναι υπεύ­θυ­νοι για την εφαρ­μο­γή των με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων είναι και οι ίδιοι αντι­κεί­με­νο της με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κής δια­δι­κα­σί­ας. Είναι δύ­σκο­λο ένας για­τρός να κάνει εγ­χεί­ρι­ση ανοι­χτής καρ­διάς όσο εγ­χει­ρί­ζε­ται και ο ίδιος».

«Άλλο οι απο­φά­σεις, άλλο η υλο­ποί­η­σή τους»

Παρά ταύτα, όπως επι­ση­μαί­νει ο γερ­μα­νός οι­κο­νο­μο­λό­γος, δρο­μο­λο­γή­θη­καν τον τε­λευ­ταίο χρόνο ση­μα­ντι­κές ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, όπως των 14 πε­ρι­φε­ρεια­κών αε­ρο­δρο­μί­ων, του ΟΛΠ αλλά και του ΟΣΕ. Μο­λο­νό­τι πρό­κει­ται για «φω­τει­νά πα­ρα­δείγ­μα­τα» προ­ό­δου, όπως λέει, «άλλο οι απο­φά­σεις (…) και άλλο η υλο­ποί­η­σή τους και οι οι­κο­νο­μι­κές επι­τυ­χί­ες, που χρειά­ζο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο χρόνο. Πολ­λές φορές δια­πι­στώ­νεις άλ­λω­στε μετά από χρό­νια ότι οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις δεν υλο­ποι­ή­θη­καν έτσι όπως έπρε­πε και είχε συμ­φω­νη­θεί. Σε αυτά τα συμ­φρα­ζό­με­να λοι­πόν πρό­κει­ται για μια ατέρ­μο­νη δια­δι­κα­σία».

Το κλει­δί της επι­τυ­χί­ας στην Ελ­λά­δα – και σε αυτό το συ­μπέ­ρα­σμα έχουν κα­τα­λή­ξει και πα­λαιό­τε­ρα οι οι­κο­νο­μο­λό­γοι του Ιν­στι­τού­του για την Πα­γκό­σμια Οι­κο­νο­μία– είναι μια λει­τουρ­γι­κή δη­μό­σια διοί­κη­ση. Με άλλα λόγια, όπως επι­ση­μαί­νει ο Κλά­ους Σρά­ντερ, θα πρέ­πει να δια­σφα­λι­στεί η απρό­σκο­πτη και απο­τε­λε­σμα­τι­κή λει­τουρ­γία όλων εκεί­νων των θε­σμών που είναι επι­φορ­τι­σμέ­νοι με την υλο­ποί­η­ση των συ­μπε­φω­νη­μέ­νων με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων.

Μετά τις γερ­μα­νι­κές εκλο­γές η συ­ζή­τη­ση για το χρέος

Όσον αφορά το ερώ­τη­μα εάν και πότε θα ξε­κι­νή­σει η συ­ζή­τη­ση για την ελά­φρυν­ση του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους, ο οι­κο­νο­μο­λό­γος είναι κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κός: «Μετά τις ομο­σπον­δια­κές εκλο­γές του 2017». Με την Ελ­λά­δα, όπως λέει, «συμ­φω­νή­θη­κε το Μνη­μό­νιο Κα­τα­νό­η­σης το οποίο (…) δεν απο­κλεί­ει τη δυ­να­τό­τη­τα απο­μεί­ω­σης του χρέ­ους. Στο εσω­τε­ρι­κό των χωρών των δα­νει­στών όμως υπάρ­χουν στην πα­ρού­σα φάση σχε­τι­κά με­γά­λες πιέ­σεις προ­κει­μέ­νου η Ελ­λά­δα να πα­ρου­σιά­σει κα­ταρ­χήν απο­τε­λέ­σμα­τα. Σε αρ­κε­τές χώρες η δε­δο­μέ­νη χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία δεν εν­δεί­κνυ­ται για ένα γεν­ναιό­δω­ρο κού­ρε­μα. Για να μην πα­ρε­ξη­γη­θώ όμως: το χρέος που συσ­σω­ρεύ­τη­κε τα τε­λευ­ταία πέντε χρό­νια δεν μπο­ρεί να τεθεί υπό έλεγ­χο μόνον από την ίδια την Ελ­λά­δα και γι’ αυτό το λόγο το κού­ρε­μα του ελ­λη­νι­κού χρέ­ους θα είναι ανα­πό­φευ­κτο. Με έμ­με­σο ή άμεσο τρόπο λοι­πόν θα πρέ­πει να υπάρ­ξει κού­ρε­μα του χρέ­ους».

www.dw.com