Το ολυμπιακό «Τείχος της Ντροπής»

του Θάνου Καμή­λαλη

Μέρος του αφιε­ρώ­μα­τος: Οι Ολυ­μπια­κοί Αγώνες… αλλιώς

Το «Τείχος της Ντροπής» έχει μήκος περίπου 5 μίλια και ύψος 10 πόδια. Η κατα­σκευή του κόστισε δεκάδες χιλιά­δες δολάρια και καλύ­πτει μεγάλο μέρος της οδικής δια­δρο­μής από το Διεθνές Αερο­δρό­μιο του Ρίο ντε Τζα­νέιρο μέχρι το νότιο τμήμα της πόλης, την «καλή πλευρά» δηλαδή, όπου βρί­σκο­νται τα στάδια που φιλο­ξε­νούν τους Αγώνες, τα πολυ­τελή ξενο­δο­χεία, οι πλού­σιες περιο­χές και τα αξιο­θέ­ατα, όπως η παραλία Κόπα­κα­μπάνα.

Σύμφωνα με τις αρχές της χώρας, η αιτία της δημιουρ­γίας του ήταν ο… θόρυβος  που θα προ­κα­λούν τα διερ­χό­μενα οχήματα. Βέβαια το επι­χεί­ρημα ότι η πολι­τεία ενδια­φέρ­θηκε ξαφνικά για την ηχο­ρύ­πανση που θα υπο­στούν οι κάτοι­κοι των συνοι­κιών του Μαρέ δεν γίνεται ιδιαί­τερα πιστευτό από τους ντό­πιους, αλλά και δημο­σιο­γρά­φους διεθνών ΜΜΕ που καλύ­πτουν τους Αγώνες.

Το Μαρέ είναι μια τερά­στια περιοχή στο βόρειο τμήμα του Ρίο ντε Τζα­νέιρο. Περι­λαμ­βά­νει 16 συνοι­κίες με φαβέλες, στις οποίες ζουν περίπου 130.000 άνθρω­ποι υπό άθλιες συν­θή­κες. Οι συνοι­κίες αυτές ουσια­στικά ελέγ­χο­νται από κυκλώ­ματα μαφίας, trafficking και εμπο­ρίου ναρ­κω­τι­κών. Κατά… σύμ­πτωση, η δημιουρ­γία του τείχους εμπο­δί­ζει τους του­ρί­στες που συρ­ρέ­ουν στη βρα­ζι­λιά­νικη πόλη από το να αντι­κρί­ζουν τις χιλιά­δες καλύβες. Κατά… δεύτερη σύμ­πτωση, στα λίγα σημεία της δια­δρο­μής των 5 μιλίων που το θέαμα δεν είναι ντρο­πια­στικό για τη διορ­γα­νώ­τρια πόλη των Αγώνων, όπως εκεί που είναι χτι­σμένο ένα πολυ­τε­λές ιδιω­τικό σχολείο λίγο μετά το Μαρέ, το τείχος γίνεται διάφανο.

Υπο­τί­θε­ται ότι οι Ολυ­μπια­κοί Αγώνες αφορούν όλον τον πλανήτη, ωστόσο κάτι τέτοιο δεν ισχύει καν για ένα σημα­ντικό μέρος της ίδιας της όλης που τους διορ­γα­νώ­νει.  Όπως τόνιζαν μέλη των αρχών της περιοχή στην Telegraph , τίποτα στο Μαρέ δεν δείχνει ότι λίγο πιο πέρα έχουν δώσει ραντε­βού οι καλύ­τε­ροι αθλητές του κόσμου. Καμία εκδή­λωση, κανένας εορ­τα­σμός και (το κυριό­τερο) κανένα έργο υπο­δο­μής και ανα­βάθ­μι­σης της περιο­χής. Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και στο Παγκό­σμιο Κύπελλο ποδο­σφαί­ρου του 2014, προ­σθέ­τουν, όταν απλά μερικοί κάτοι­κοι είχαν λάβει δωρεάν εισι­τή­ρια.