Δεν υπάρχει θέμα δημοτικού φόρου – Πρόκειται περί παρερμηνείας

Καμία νέα επι­βά­ρυν­ση δεν θα υπάρ­ξει στους προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς των κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος στους Δή­μους της Δω­δε­κα­νή­σου με την επι­χει­ρού­με­νη θέ­σπι­ση του τέ­λους υπέρ των Δήμων, που προ­βλέ­πε­ται στο σχέ­διο του Πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου για την Αυ­το­διοί­κη­ση του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών.

Το τέλος αυτό ει­σπράτ­τε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να ανελ­λι­πώς από τον Δήμο Ρόδου και τους υπό­λοι­πους νη­σιω­τι­κούς Δή­μους και είναι ευ­ρέ­ως γνω­στό ως τέλος πα­ρε­πι­δη­μού­ντων. Ο Δήμος Ρόδου, το έχει πε­ριο­ρί­σει σε συ­γκε­κρι­μέ­νες κα­τη­γο­ρί­ες κα­τα­στη­μά­των, ενώ έχει λάβει από­φα­ση να μην επε­κτεί­νει τον φόρο σε όλα τα κα­τα­στή­μα­τα που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην λίστα από την οποία δυ­νη­τι­κά μπο­ρεί να επι­λέ­ξει, διότι μετά από έρευ­να του τμή­μα­τος προ­σό­δων, όταν κα­ταρ­γή­θη­κε ο δη­μο­τι­κός φόρος, δια­πι­στώ­θη­κε ότι τα έσοδα θα ήταν δυ­σα­νά­λο­γα μικρά με το μέ­γε­θος της ανα­στά­τω­σης που θα προ­κα­λού­σε μια τέ­τοια από­φα­ση στην αγορά.

Αυτό που ου­σια­στι­κά αλ­λά­ζει στην κεί­με­νη νο­μο­θε­σία είναι ότι ο νόμος εκ­συγ­χρο­νί­ζε­ται. Με δε­δο­μέ­νο ότι στις νέες άδειες των κα­τα­στη­μά­των δεν ανα­φέ­ρε­ται ο αριθ­μός των τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των αλλά ο αριθ­μός των εξυ­πη­ρε­τού­με­νων ατό­μων, με την νέα διά­τα­ξη, που προ­ω­θεί­ται, αλ­λά­ζει η συ­γκε­κρι­μέ­νη πρό­βλε­ψη.

Την συ­γκε­κρι­μέ­νη πρό­βλε­ψη του πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου είχε μά­λι­στα δη­μο­σιο­ποι­ή­σει η «δη­μο­κρα­τι­κή» την 29η Μαΐου 2016, χωρίς να επε­κτα­θεί πα­ρα­πέ­ρα, εξαι­τί­ας ακρι­βώς του γε­γο­νό­τος ότι δεν επήλ­θε καμία νέα επι­βά­ρυν­ση για τις επι­χει­ρή­σεις στα Δω­δε­κά­νη­σα.

Θυ­μί­ζου­με μόνο ότι ο τέως αντι­δή­μαρ­χος επί των οι­κο­νο­μι­κών κ. Νι­κό­λα­ος Τσου­κα­λάς είχε ει­ση­γη­θεί στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο την επι­βο­λή τελών δια­μο­νής πα­ρε­πι­δη­μού­ντων και ακα­θα­ρί­στων εσό­δων στα κέ­ντρα δια­σκέ­δα­σης, στα εστια­τό­ρια και στα συ­να­φή κα­τα­στή­μα­τα.

Στους πρώην Δή­μους δεν επι­βαλ­λό­ταν το τέλος σε όλες τις κα­τη­γο­ρί­ες που θε­ω­ρού­νται προ­αι­ρε­τι­κές και επι­βάλ­λο­νται με από­φα­ση δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου. Εν­δει­κτι­κά ανα­φέ­ρου­με ότι στον πρώην Δήμο Ρο­δί­ων υπήρ­χε από­φα­ση μόνο για τις ενοι­κιά­σεις αυ­το­κι­νή­των, μο­το­πο­δη­λά­των και πο­δη­λά­των. Στον πρώην Δήμο Καλ­λι­θέ­ας είχε λη­φθεί από­φα­ση για όλα εκτός από τα είδη που χρη­σι­μο­ποιού­νται στην πα­ρα­λία από λουό­με­νους. Στους πρώην Δή­μους Ια­λυ­σού και Νό­τιας Ρόδου υπήρ­χε από­φα­ση για όλες τις κα­τη­γο­ρί­ες εκτός από τα είδη που χρη­σι­μο­ποιού­νται στην πα­ρα­λία από λουό­με­νους και τα του­ρι­στι­κά είδη. Στους πρώην Δή­μους Αρ­χαγ­γέ­λου και Πε­τα­λού­δων υπήρ­χε από­φα­ση στη οποία επι­βαλ­λό­ταν το τέλος σε όλες τις δυ­νη­τι­κές κα­τη­γο­ρί­ες.

Με τον Ν.3852/2010 (Καλ­λι­κρά­της) οι δέκα πρώην Δήμοι του νη­σιού συ­νε­νώ­θη­καν στον ενιαίο Δήμο Ρόδου και επο­μέ­νως προ­έ­κυ­ψε η ανά­γκη της λήψης από­φα­σης για την επι­βο­λή ενιαί­ων τελών στον νέο Καλ­λι­κρα­τι­κο Δήμο ώστε να απο­φευ­χθεί η δια­φο­ρε­τι­κή αντι­με­τώ­πι­ση των επι­χει­ρή­σε­ων ανά δη­μο­τι­κή ενό­τη­τα.

Ση­μειώ­νε­ται μά­λι­στα ότι από το 1976 έχει θε­σμο­θε­τη­θεί πόρος υπέρ της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, που είναι γνω­στός ως τέλος πα­ρε­πι­δη­μού­ντων.

Το τέλος πα­ρε­πι­δη­μού­ντων κα­τα­βάλ­λε­ται από τους πο­λί­τες. Οι ξε­νο­δό­χοι απλώς το απο­δί­δουν στους Δή­μους.

Το τέλος μά­λι­στα είχε μειω­θεί από 2% σε 0,5% προ­κα­λώ­ντας την αντί­δρα­ση της ΚΕΔΕ.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει ο Εμπο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου εξέ­δω­σε χθες την ακό­λου­θη ανα­κοί­νω­ση:

«Μετά από δη­μο­σιεύ­μα­τα στον ση­με­ρι­νό τύπο για την πρό­θε­ση του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών να νο­μο­θε­τή­σει στο υπό ψή­φι­ση πο­λυ­νο­μο­σχέ­διο για την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση (άρθρο 75) την δυ­να­τό­τη­τα επι­βο­λής τέ­λους 0,5% επί των ακα­θα­ρί­στων εσό­δων των επι­χει­ρή­σε­ων, ο Πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, Νι­κό­λα­ος Μπό­νης δή­λω­σε τα κά­τω­θι:

«Σή­με­ρα όπου οι επι­χει­ρή­σεις μετά βίας μέ­νουν ανοι­κτές, η προ­σπά­θεια επι­βο­λής οποιου­δή­πο­τε επι­πλέ­ον φόρου, μη λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την ζημία που τε­λι­κά θα υπο­στεί όχι μόνο ή κάθε επι­χεί­ρη­ση αλλά η ίδια η το­πι­κή κοι­νω­νία μας βρί­σκει από­λυ­τα αντί­θε­τους.

Η ανυ­παρ­ξία οι­κο­νο­μι­κής υπο­στή­ρι­ξης των Δήμων της Χώρας από την Κε­ντρι­κή Κυ­βέρ­νη­ση δεν τους δίνει το δι­καί­ω­μα την συ­νταγ­μα­τι­κή τους αυτή υπο­χρέ­ω­ση να την με­τα­κυ­λή­σουν για ακόμη μία φορά στις επι­χει­ρή­σεις και κατ επέ­κτα­ση σε όλους τους δη­μό­τες.

Η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση θα πρέ­πει να φρο­ντί­σει τα του οίκου της μέσα από την χρη­στή δια­χεί­ρι­ση και την οι­κο­νο­μία των πόρων της, όπως οφεί­λει να κάνει η κάθε επι­χεί­ρη­ση. Το πρό­σφα­το πα­ρά­δειγ­μα της κα­τάρ­ρι­ψης του Δη­μο­τι­κού Φόρου απέ­δει­ξε πε­ρί­τρα­να την «οι­κο­νο­μι­κή γύ­μνια» που είχαν οι φο­ρείς του πρώ­του βαθ­μού αυ­το­διοί­κη­σης του τόπου μας. Η προ­σπά­θεια επα­να­φο­ράς του από την «πίσω πόρτα» θα πέσει στο κενό.

Ο ρόλος του Δη­μάρ­χου και του Δη­μο­τι­κού Συμ­βου­λί­ου εκτός από τις υπη­ρε­σί­ες που πρέ­πει να προ­σφέ­ρουν στους δη­μό­τες τους είναι να δια­σφα­λί­ζει την ευ­μά­ρεια του συ­νό­λου των δη­μο­τών.

Δη­λώ­νου­με στον Δήμο Ρόδου και στο σύ­νο­λο του Δη­μο­τι­κού του Συμ­βου­λί­ου ότι πι­θα­νή ενερ­γο­ποί­η­ση μίας τέ­τοιας δυ­να­τό­τη­τας που θα του δώσει το εν λόγο νο­μο­σχέ­διο είναι για τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο αιτία πο­λέ­μου».

ΤΟ ΕΙΧΕ ΑΠΟ­ΚΑ­ΛΥ­ΨΕΙ

Η «ΔΗ­ΜΟ­ΚΡΑ­ΤΙ­ΚΗ»

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι την σχε­τι­κή ρύθ­μι­ση είχε απο­κα­λύ­ψει η «δη­μο­κρα­τι­κή» την 29η Μαΐου 2016 με τίτλο «Κα­ται­γι­σμός ρυθ­μί­σε­ων για την Ρόδο από το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών και Διοι­κη­τι­κής Ανα­συ­γκρό­τη­σης». Στο σχε­τι­κό κε­φά­λαιο, έγρα­ψε συ­γκε­κρι­μέ­να τα ακό­λου­θα:

-Αρθρο 58: Τέλος επί των ακα­θα­ρί­στων εσό­δων κα­τα­στη­μά­των υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Το εδά­φιο (β’), της πα­ρα­γρά­φου 1, του άρ­θρου 1, του ν. 339/7976 (Α’ 136), όπως αντι­κα­τα­στά­θη­κε, με το πρώτο εδά­φιο, του άρ­θρου 20, του ν. 2539/1997 (ΦΕΚ 244 Α), όπως ισχύ­ει, αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής: «Επι­βάλ­λε­ται υπέρ των δήμων στην πε­ρι­φέ­ρεια των οποί­ων ισχύ­ει το σύ­στη­μα του αντι­κει­με­νι­κού προσ­διο­ρι­σμού της αξίας των ακι­νή­των, τέλος, σε πο­σο­στό 0,5% στα ακα­θά­ρι­στα έσοδα των: α) κάθε εί­δους, μορ­φής και ονο­μα­σί­ας κα­τα­στη­μά­των, στα οποία πω­λού­νται για κα­τα­νά­λω­ση εντός των χώρων δρα­στη­ριο­ποί­η­σης του κα­τα­στή­μα­τος ή σε πα­κέ­το, φα­γη­τά, ποτά, καφές, ανα­ψυ­κτι­κά, γα­λα­κτο­κο­μι­κά προ­ϊ­ό­ντα και γλυ­κί­σμα­τα, αφό­σον στην άδεια λει­τουρ­γί­ας ορί­ζε­ται η δυ­να­μι­κό­τη­τα εξυ­πη­ρε­του­μέ­νων ατό­μων ανά κα­τά­στη­μα ή δια­θέ­τουν, σύμ­φω­να με αυτήν, πά­γκους ή τρα­πε­ζο­κα­θί­σμα­τα, β)ζυ­θο­πω­λεί­ων και μπαρ, ανε­ξαρ­τή­τως ιδιαί­τε­ρης ονο­μα­σί­ας και κα­τη­γο­ρί­ας και γ) κα­ντι­νών».

Πε­ριτ­τό να το­νι­σθεί ότι το τέλος αυτό καμία απο­λύ­τως σχέση δεν έχει με το δη­μο­τι­κό φόρο.