Ευνοϊκές ρυθμίσεις για τους ΟΤΑ-Δωδ/νήσου

Δό­θη­κε προ­χθές προς δια­βού­λευ­ση σε όλους τους αι­ρε­τούς της χώρας το σχέ­διο νόμου του υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών με τίτλο «Αυ­το­τε­λής Υπη­ρε­σία Επο­πτεί­ας ΟΤΑ, ρύθ­μι­ση θε­μά­των ΟΤΑ και άλλες δια­τά­ξεις» προ­κει­μέ­νου να ξε­κι­νή­σει η τε­λι­κή δια­βού­λευ­ση πριν την κα­τά­θε­σή του προς ψή­φι­ση στη Βουλή.

Το νο­μο­σχέ­διο θα απο­τε­λέ­σει και κε­ντρι­κό θέμα συ­ζή­τη­σης στην έκτα­κτη γε­νι­κή συ­νέ­λευ­ση που συ­γκα­λεί η ΚΕΔΕ στις 6 Ιου­λί­ου, όπου ανα­μέ­νε­ται να δια­τυ­πω­θεί και η τε­λι­κή άποψη της Αυ­το­διοί­κη­σης επ΄ αυτού.

Το νο­μο­σχέ­διο, το οποίο συ­ντά­χθη­κε μετά από συ­νε­χείς δια­βου­λεύ­σεις με όλο το φάσμα των φο­ρέ­ων της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, με­τα­ξύ αυτών ΚΕΔΕ, ΕΝΠΕ, ΠΕΔ, ΠΟΕ-ΟΤΑ κ.λπ, απο­τε­λεί­ται από 140 άρθρα και ρυθ­μί­ζει θέ­μα­τα που αφο­ρούν στη λει­τουρ­γία των δήμων, και ζη­τή­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων στους Δή­μους.

Το τε­λι­κό σχέ­διο νόμου, δίνει λύση, δια­τη­ρου­μέ­νων των προ­βλέ­ψε­ων του προ­σχε­δί­ου, που είχε δοθεί προς με­λέ­τη στην ΚΕΔΕ, στο θέμα των οφει­λών πα­ρελ­θό­ντων ετών σε δη­μο­τι­κό φόρο, που τα­λα­νί­ζει τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο της Δω­δε­κα­νή­σου.

Επι­πλέ­ον ρυθ­μί­ζει με ει­δι­κή διά­τα­ξη το θέμα της απα­σχό­λη­σης συμ­βα­σιού­χων ΔΕΥΑ, κυ­ρί­ως από την πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού, στην ΔΕΥΑ Ρόδου, ενώ εξαι­ρε­τι­κό εν­δια­φέ­ρον έχει και το γε­γο­νός ότι προ­βλέ­πει ορι­στι­κή λύση με την παύση κα­τα­λο­γι­σμών, διώ­ξε­ων ως και πει­θαρ­χι­κών ευ­θυ­νών στο θέμα της διά­θε­σης των εσό­δων του πρώην Δήμου Αφά­ντου από τις εκ­ποι­ή­σεις ακι­νή­των στα Κο­λύ­μπια.

Στο τε­λι­κό κεί­με­νο του σχε­δί­ου νόμου, πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται οι εξής ρυθ­μί­σεις για τα Δω­δε­κά­νη­σα.

ΔΗ­ΜΟ­ΤΙ­ΚΟΣ ΦΟΡΟΣ

Άρθρο 84

Δη­μο­τι­κός Φόρος Δω­δε­κα­νή­σου.

Στην πα­ρά­γρα­φο 9, της υπο­πα­ρα­γρά­φου Δ.12, του άρ­θρου 2, του ν. 4336/2015, (ΦΕΚ 94/Α΄/14-8-2015), προ­στί­θε­ται φράση, ως εξής:

«Βε­βαιω­μέ­νες οφει­λές  από τον κα­ταρ­γού­με­νο φόρο και συ­να­φείς κυ­ρώ­σεις, δια­γρά­φο­νται κα­τό­πιν δια­πι­στω­τι­κής από­φα­σης του οι­κεί­ου δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου».

ΝΟ­ΜΟ­ΘΕ­ΤΙ­ΚΗ

ΡΥΘ­ΜΙ­ΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΕΥΑ

Άρθρο 92

Θέ­μα­τα προ­σω­πι­κού ΔΕΥΑ

Το προ­σω­πι­κό των επι­χει­ρή­σε­ων του ν. 1069/1980 (Α’ 191), εφό­σον απα­σχο­λεί­το πραγ­μα­τι­κά κατά την 30/09/2011, ημε­ρο­μη­νία μέχρι την οποία λει­τουρ­γού­σαν οι ΔΕΥΑ με το νόμο 3463/2006, με οποια­δή­πο­τε σχέση απα­σχό­λη­σης και από οποια­δή­πο­τε αιτία, θε­ω­ρεί­ται ως προς όλες τις συ­νέ­πειες ότι το­πο­θε­τή­θη­κε και συ­νε­χί­ζει να πα­ρέ­χει την ερ­γα­σία του νό­μι­μα, με σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας ιδιω­τι­κού δι­καί­ου αο­ρί­στου χρό­νου, ανε­ξαρ­τή­τως της δια­δι­κα­σί­ας που τη­ρή­θη­κε κατά τη σύ­να­ψη της οι­κεί­ας σύμ­βα­σης. Σε εκ­κρε­μείς δι­κα­στι­κές υπο­θέ­σεις του ανω­τέ­ρω προ­σω­πι­κού επι­τρέ­πε­ται η κα­τάρ­τι­ση δι­κα­στι­κού συμ­βι­βα­σμού, κα­τό­πιν από­φα­σης του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου της επι­χεί­ρη­σης. Τυχόν πρά­ξεις λύσης ερ­γα­σια­κής σχέ­σης ερ­γα­ζο­μέ­νων που εμπί­πτουν στην ανω­τέ­ρω διά­τα­ξη ανα­κα­λού­νται υπο­χρε­ω­τι­κώς από το χρόνο που ίσχυ­σαν, χωρίς να δι­καιού­νται μι­σθούς υπε­ρη­με­ρί­ας ή άλλου εί­δους απο­ζη­μί­ω­σης.

ΡΥΘ­ΜΙ­ΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ

ΔΙΑ­ΘΕ­ΣΗ ΕΣΟ­ΔΩΝ ΑΠΟ

ΕΚ­ΠΟΙ­Η­ΣΕΙΣ ΑΚΙ­ΝΗ­ΤΩΝ

ΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΔΗΜΟΥ

ΑΦΑ­ΝΤΟΥ

Άρθρο 117

Δα­πά­νες εκ­ποί­η­σης ακι­νή­των

Δα­πά­νες από προ­ϊ­όν εκ­ποί­η­σης ακι­νή­των του πα­ρό­ντος άρ­θρου που δεν αφο­ρού­σαν την εκ­πλή­ρω­ση του σκο­πού για τον οποίο έγινε η εκ­ποί­η­ση, καθώς και δα­πά­νες από τα­κτι­κά ή έκτα­κτα ει­δι­κευ­μέ­να ή ανει­δί­κευ­τα έσοδα, που δεν αφο­ρού­σαν  τους πα­ρα­πά­νω σκο­πούς εσό­δων, θε­ω­ρού­νται νό­μι­μες, εφό­σον έγι­ναν σύμ­φω­να με τις ισχύ­ου­σες δια­τά­ξεις περί υπη­ρε­σιών, προ­μη­θειών, έργων, απο­δο­χών προ­σω­πι­κού κάθε κα­τη­γο­ρί­ας, από­δο­σης κρα­τή­σε­ων και από­δο­σης ασφα­λι­στι­κών και ερ­γο­δο­τι­κών ει­σφο­ρών.

Κα­τα­λο­γι­σμοί, οι οποί­οι έγι­ναν για δα­πά­νες της προη­γού­με­νης πα­ρα­γρά­φου σε βάρος των αι­ρε­τών εκ­προ­σώ­πων των Ορ­γα­νι­σμών Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης, καθώς και των υπαλ­λή­λων των Ο.Τ.Α., των Υπαλ­λή­λων των Υπη­ρε­σιών Δη­μο­σιο­νο­μι­κού Ελέγ­χου, εφό­σον δεν έχουν εκτε­λε­σθεί έως τη δη­μο­σί­ευ­ση του πα­ρό­ντος, δεν εκτε­λού­νται και τα τυχόν βε­βαιω­θέ­ντα ποσά δια­γρά­φο­νται, αί­ρε­ται το αξιό­ποι­νο των πρά­ξε­ων που έλα­βαν χώρα μέχρι την δη­μο­σί­ευ­ση του πα­ρό­ντος νόμου και παύ­ουν ορι­στι­κά οι ποι­νι­κές και πει­θαρ­χι­κές διώ­ξεις.

Οι δα­πά­νες που αφο­ρούν κα­τα­βο­λή τι­μή­μα­τος από Δήμο για την απευ­θεί­ας αγορά ακι­νή­του, του οποί­ου η αγο­ραία αξία δεν κα­θο­ρί­στη­κε με δι­κα­στι­κή από­φα­ση, αλλά από το Σώμα Ορ­κω­τών Εκτι­μη­τών, θε­ω­ρού­νται νό­μι­μες εφό­σον έγι­ναν κα­τό­πιν νό­μι­μης από­φα­σης του οι­κεί­ου δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου, μέσω της δια­δι­κα­σί­ας της ανα­γκα­στι­κής απαλ­λο­τρί­ω­σης.

Η αλη­θής έν­νοια της πα­ρα­γρά­φου 1 του άρ­θρου 26 του νόμου 3274/2004 (ΦΕΚ 195 Α΄) και της παρ. 1 του άρ­θρου 34 του Ν. 3801/2009 (ΦΕΚ 163 Α΄), είναι ότι θε­ω­ρού­νται νό­μι­μες  οι δα­πά­νες που πλη­ρώ­θη­καν από Νο­μαρ­χια­κές  Αυ­το­διοι­κή­σεις, Δή­μους, Κοι­νό­τη­τες και ν.π.δ.δ. αυτών καθώς και συν­δέ­σμους πρω­το­βάθ­μιων Ο.Τ.Α., σε βάρος των προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών τους, ανε­ξαρ­τή­τως από την προ­έ­λευ­ση χρη­μα­το­δό­τη­σής τους συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των χρη­μα­το­δο­τού­με­νων από κοι­νο­τι­κούς πό­ρους και από το πρό­γραμ­μα δη­μο­σί­ων επεν­δύ­σε­ων, εφό­σον πλη­ρού­νται οι λοι­πές προ­ϋ­πο­θέ­σεις που τί­θε­νται στις πα­ρα­πά­νω δια­τά­ξεις.

ΜΕ­ΤΟ­ΝΟ­ΜΑ­ΣΙΑ

ΠΕ­ΡΙ­ΦΕ­ΡΕΙΑ­ΚΗΣ

ΕΝΟ­ΤΗ­ΤΑΣ ΚΑΡ­ΠΑ­ΘΟΥ

Άρθρο 139

Με­το­νο­μα­σία Πε­ρι­φε­ρεια­κής Ενό­τη­τας Καρ­πά­θου σε Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ενό­τη­τα Καρ­πά­θου -Κάσου.

Το τέ­ταρ­το εδά­φιο της πε­ρί­πτω­σης ιβ. Της πα­ρα­γρά­φου 3. του άρ­θρου 3 ( Σύ­στα­ση και συ­γκρό­τη­ση πε­ρι­φε­ρειών) του ν. 3852/2010 αντι­κα­θί­στα­ται ως εξής: Συ­γκρο­τεί­ται η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Ενό­τη­τα Καρ­πά­θου – Κάσου που πε­ρι­λαμ­βά­νει το Δήμο Καρ­πά­θου και το Δήμο Κάσου.

ΠΟ­ΛΙ­ΤΙ­ΣΤΙ­ΚΗ

ΠΡΩ­ΤΕΥΟΥ­ΣΑ ΕΤΑΙ­ΡΕΙΑ

Άρθρο 110

Τρο­πο­ποί­η­ση του άρ­θρου 18 του ν.3870/2010 (ΦΕΚ Α΄138)

Τρο­πο­ποιεί­ται η παρ. 2 περ. 10 (ι) του άρ­θρου 18 του ν.3870/2010 (ΦΕΚ Α΄138) ως εξής:

«ι) Η πα­ρά­γρα­φος 2 του άρ­θρου 107 ανα­δια­τυ­πώ­νε­ται ως εξής:

2. Οι δήμοι δεν επι­τρέ­πε­ται να συ­νι­στούν ή να συμ­με­τέ­χουν σε άλλες ανώ­νυ­μες εται­ρεί­ες, κατά τις δια­τά­ξεις του Κώ­δι­κα Δήμων και Κοι­νο­τή­των, εκτός από εκεί­νες που είχαν συ­στα­θεί μέχρι την έναρ­ξη ισχύ­ος του πα­ρό­ντος νόμου και υπό την επι­φύ­λα­ξη της παρ. 2 του άρ­θρου 194 αυτού. Κατ’ εξαί­ρε­ση οι δήμοι επι­τρέ­πε­ται να συμ­με­τέ­χουν σε άλλες ανώ­νυ­μες εται­ρεί­ες με φυ­σι­κά ή νο­μι­κά πρό­σω­πα, κατά τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου  265 παρ.1β  του Ν.3463/06, εφό­σον το πο­σο­στό του δήμου δεν υπερ­βαί­νει το 49% του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου, με απο­κλει­στι­κό σκοπό την αξιο­ποί­η­ση της δη­μο­τι­κής ακί­νη­της πε­ριου­σί­ας τους για την ενί­σχυ­ση της του­ρι­στι­κής και πο­λι­τι­στι­κής ανά­πτυ­ξης της πε­ριο­χής καθώς και την υλο­ποί­η­ση ολο­κλη­ρω­μέ­νων πα­ρεμ­βά­σε­ων σε αστι­κές πε­ριο­χές με στόχο τη Βιώ­σι­μη Αστι­κή Ανά­πτυ­ξη (Β.Α.Α.), στο πλαί­σιο συγ­χρη­μα­το­δο­τού­με­νων προ­γραμ­μά­των του ΕΣΠΑ 2014 – 2020».