Εγινε εν μέρει δεκτή η προσφυγή για την γέφυρα Κρεμαστής

Με από­φα­ση που εξέ­δω­σε χθες ο γε­νι­κός γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου έγινε εν μέρει δεκτή η αί­τη­ση θε­ρα­πεί­ας της εται­ρεί­ας «3Κ ΤΕ­ΧΝΙ­ΚΗ ΕΜΠΟ­ΡΙ­ΚΗ ΑΝΩ­ΝΥ­ΜΗ ΕΤΑΙ­ΡΙΑ» με τον δια­κρι­τι­κό τίτλο «3Κ ΤΕ­ΧΝΙ­ΚΗ ΑΕ» ανά­δο­χος του έργου της κα­τα­σκευ­ής της γέ­φυ­ρας Κρε­μα­στής, κατά της από 19.2.2016 από­φα­σης της Διεύ­θυν­σης Τε­χνι­κών Έργων Δω­δε­κα­νή­σου της Γε­νι­κής Διεύ­θυν­σης Ανα­πτυ­ξια­κού Προ­γραμ­μα­τι­σμού Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Υπο­δο­μών της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, περί απόρ­ρι­ψης της έν­στα­σης, που κα­τέ­θε­σε και κατά του από 11-12-2015 Πρα­κτι­κού Συ­νε­δρί­α­σης της Επι­τρο­πής Πα­ρα­λα­βής του άνω έργου και περί έγκρι­σης του Πρω­το­κόλ­λου Προ­σω­ρι­νής και Ορι­στι­κής Πα­ρα­λα­βής του.

Η σύμ­βα­ση για το έργο είχε υπο­γρα­φεί την 20ή Μαΐου 2014 από τον τότε πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιάν­νη Μα­χαι­ρί­δη , ένα­ντι συ­νο­λι­κού ποσού 2.307.604,14 ευρώ.

Η προ­θε­σμία πε­ραί­ω­σης του έργου ήταν δώ­δε­κα μήνες, ενώ χρη­μα­το­δο­τεί­το από ιδί­ους πό­ρους της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Σύμ­φω­να με τη σύμ­βα­ση ο ανά­δο­χος υπο­χρε­ού­το να προ­βεί στην έκ­δο­ση όλων των απα­ραί­τη­των αδειών και εγκρί­σε­ων που απαι­τού­νται για την ομαλή και απρό­σκο­πτη εκτέ­λε­ση του έργου.

Πλην όμως, όπως δια­πι­στώ­θη­κε, η με­λέ­τη που χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­κε για την εκτέ­λε­ση του έργου δεν συ­νο­δευό­ταν από εγκε­κρι­μέ­νη με­λέ­τη πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κών επι­πτώ­σε­ων ούτε και από εγκε­κρι­μέ­νη με­λέ­τη οριο­θέ­τη­σης του πο­τα­μού, που κα­θο­ρί­ζει τα έργα εντός του ρέ­μα­τος.

Τούτο ση­μαί­νει ότι δεν θα ήταν ποτέ δυ­να­τόν να εξα­σφα­λί­σει πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή αδειο­δό­τη­ση και ως εκ τού­του η υπο­γρα­φή της πριν την έκ­δο­ση των συ­γκε­κρι­μέ­νων αδειών θε­ω­ρεί­ται άκυρη ως πα­ρά­τυ­πη!

Η ερ­γο­λα­βι­κή εται­ρεία έχει εύ­λο­γες πλέον απαι­τή­σεις ένα­ντι της πε­ρι­φε­ρεια­κής αρχής, αφού δεν φέρει ευ­θύ­νη για την μη έκ­δο­ση των αδειών.

Ανέ­λα­βε δη­λα­δή συμ­βα­τι­κή υπο­χρέ­ω­ση, που η αθέ­τη­σή της έχει επι­πτώ­σεις, την οποία δεν μπο­ρού­σε να εκτε­λέ­σει ούτως ή άλλως.

Το όλο έργο είχε εξε­λι­χθεί σε τρα­γέ­λα­φο για την απελ­θού­σα πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή που υπο­σχέ­θη­κε προ­ε­κλο­γι­κά να το εκτε­λέ­σει αν και το κό­στος του για να υλο­ποι­η­θεί είναι πολ­λα­πλά­σιο εκεί­νου για το οποίο είχε ανα­λά­βει δε­σμεύ­σεις με τον ερ­γο­λά­βο.

Οι δια­δι­κα­σί­ες που είχε ακο­λου­θη­θεί ήταν ανε­πί­τρε­πτες και επι­σπεύ­στη­καν υπό το βάρος της κα­θο­λι­κής δυ­σα­ρέ­σκειας για τους θα­νά­τους και τις κα­τα­στρο­φές που προ­κά­λε­σε θε­ο­μη­νία στη Ρόδο.

Τα δύο έργα ήταν εξάλ­λου προ­α­παι­τού­με­να για την κα­τα­σκευή της γέ­φυ­ρας.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει την 15η Ιου­νί­ου 2016 υπε­γρά­φη από­φα­ση διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης από την υπό τον κ. Γ. Χα­τζη­μάρ­κο, πε­ρι­φε­ρεια­κή αρχή.

Ακο­λού­θη­σε από­φα­ση περί μη κα­τα­βο­λής στον ανά­δο­χο απο­ζη­μί­ω­σης λόγω διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης, ενώ απορ­ρί­φθη­κε η σχε­τι­κή έν­στα­ση της ανα­δό­χου εται­ρεί­ας.

Ο Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αι­γαί­ου έκανε εν μέρει δεκτή την αί­τη­ση θε­ρα­πεί­ας, που άσκη­σε η εται­ρεία και δέ­χτη­κε την κα­τα­βο­λή απο­λο­γι­στι­κά στην ανά­δο­χο ερ­γο­λη­πτι­κή εται­ρεία των δα­πα­νών στις οποί­ες   προ­έ­βη, όπως αυτές προ­κύ­πτουν συ­γκε­κρι­μέ­να βάσει επί­ση­μων πα­ρα­στα­τι­κών στοι­χεί­ων, που τεκ­μη­ριω­μέ­να αφο­ρούν το έργο και που ήταν απα­ραί­τη­το να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν βάσει των ισχυου­σών δια­τά­ξε­ων της νο­μο­θε­σί­ας και των συμ­βα­τι­κών τευ­χών, για τον λόγο ότι η διά­λυ­ση της σύμ­βα­σης δεν προ­έ­κυ­ψε από υπαι­τιό­τη­τα της.