«Ο Αναπτυξιακός Νόμος ανοίγει νέα σελίδα στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας»

Ως ει­δι­κός ει­ση­γη­τής, εκ μέ­ρους της πλειο­ψη­φί­ας, πα­ρου­σί­α­σε  ο Νε­κτά­ριος Σα­ντο­ρι­νιός, τον Ανα­πτυ­ξια­κό νόμο κατά τη συ­ζή­τη­ση στις Διαρ­κείς Επι­τρο­πές Οι­κο­νο­μι­κών, Πα­ρα­γω­γής και Εμπο­ρί­ου και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων. Ο βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ει­ση­γή­θη­κε τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του νέου νόμου, τις και­νο­το­μί­ες που ει­σά­γει, τα μέσα που χρη­σι­μο­ποιεί αλλά και τα χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία που πα­ρέ­χο­νται έτσι ώστε, όπως είπε, να ανοί­ξει ο δρό­μος για μια νέα σε­λί­δα στην οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη της χώρας μας.

Τα ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά του Ανα­πτυ­ξια­κού

«Είναι ένας ανα­πτυ­ξια­κός νόμος που εί­μα­στε σί­γου­ροι ότι όχι μόνο θα θέσει τις στέ­ρε­ες βά­σεις της ανά­πτυ­ξης της χώρας, αλλά ταυ­τό­χρο­να απο­τε­λεί ένα υπό­δειγ­μα ανα­πτυ­ξια­κού σχε­δί­ου που εξυ­πη­ρε­τεί τον βα­σι­κό του ρόλο: τη σχε­δια­σμέ­νη ανά­πτυ­ξη και την προ­σπά­θεια για την πα­ρα­γω­γι­κή ανα­συ­γκρό­τη­ση της χώρας με τη δια­φο­ρο­ποί­η­ση του μο­ντέ­λου ανά­πτυ­ξης, με βιώ­σι­μο τρόπο»

«Ο νέος νόμος εν­σω­μα­τώ­νει μια σειρά από και­νο­το­μί­ες και δεν απο­τε­λεί απλά μια βελ­τιω­μέ­νη έκ­δο­ση των προη­γού­με­νων νόμων, αλλά μια βαθιά με­λέ­τη της υφι­στά­με­νης κα­τά­στα­σης της οι­κο­νο­μί­ας, των ανα­πτυ­ξια­κών προ­ο­πτι­κών της χώρας και των βέλ­τι­στων πρα­κτι­κών ανα­πτυ­ξια­κών κι­νή­τρων που υπάρ­χουν σε άλλες χώρες. Κατ’ αυτή τη έν­νοια, ο υπό ψή­φι­ση ανα­πτυ­ξια­κός νόμος απο­τε­λεί ένα και­νο­τό­μο ανα­πτυ­ξια­κό ερ­γα­λείο με το οποίο επι­χει­ρεί­ται η επα­νεκ­κί­νη­ση της οι­κο­νο­μι­κής ανά­πτυ­ξης στη χώρα μας».

Ει­δι­κά οφέλη για τα νησιά

«Θε­σπί­ζο­νται «Ει­δι­κές Κα­τη­γο­ρί­ες Ενί­σχυ­σης», οι οποί­ες κα­θο­ρί­ζο­νται τόσο με γε­ω­γρα­φι­κά κρι­τή­ρια, όσο και με κρι­τή­ρια μορ­φής και επί­δο­σης. Οι ει­δι­κές κα­τη­γο­ρί­ες επω­φε­λού­νται με­γα­λύ­τε­ρων επι­χο­ρη­γή­σε­ων στις πε­ρι­πτώ­σεις που αυτές πα­ρέ­χο­νται για το είδος της ενί­σχυ­σης ή επι­χο­ρη­γή­σε­ων στις πε­ρι­πτώ­σεις που δεν πα­ρέ­χο­νται για αντί­στοι­χα επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια. Ο στό­χος της επι­λο­γής αυτής είναι η κα­τα­πο­λέ­μη­ση δια­φό­ρων ειδών μειο­νε­ξιών. Πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται δε, οι ορει­νές πε­ριο­χές, οι νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές, οι πα­ρα­με­θό­ριες πε­ριο­χές και οι πε­ριο­χές με­γά­λης πλη­θυ­σμια­κής μεί­ω­σης. Στις πε­ριο­χές αυτές επί­σης εντάσ­σο­νται επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια που υλο­ποιού­νται σε ορ­γα­νω­μέ­νους υπο­δο­χείς».

«Ως Ει­δι­κές Κα­τη­γο­ρί­ες Ενί­σχυ­σης, στο νόμο, θε­ω­ρεί­ται και η ενί­σχυ­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων επι­χει­ρη­μα­τι­κών μορ­φών όπως είναι οι ΚΟΙΝ­ΣΕΠ και οι Συ­νε­ται­ρι­σμοί, αλλά και η ενί­σχυ­ση επι­χει­ρή­σε­ων με ση­μα­ντι­κή επί­δο­ση σε ανα­πτυ­ξια­κά υπο­σχό­με­νους το­μείς, όπως είναι οι κλά­δοι της Τε­χνο­λο­γί­ας και της Πλη­ρο­φο­ρι­κής και της Αγρο­δια­τρο­φής».

Η απο­τυ­χία των προη­γού­με­νων νόμων

«Έπρε­πε να δια­χει­ρι­στού­με την απο­τυ­χία των προη­γού­με­νων ανα­πτυ­ξια­κών νόμων. Σή­με­ρα υπάρ­χουν σε εκ­κρε­μό­τη­τα πε­ρί­που 6.300 επεν­δυ­τι­κά σχέ­δια με συμ­βα­σιο­ποι­η­μέ­νες οφει­λές ύψους 6,4 δις. Από αυτά, τα 2.200, με συμ­βα­σιο­ποι­η­μέ­νη οφει­λή 2,4 δις, εμ­φα­νί­ζο­νται ως μη ενερ­γά. Συ­νε­πώς, οι πραγ­μα­τι­κές οφει­λές, υπο­λο­γί­ζο­νται γύρω στα 3,1 δις ευρώ. Είναι προ­φα­νές ότι ο ση­με­ρι­νός νόμος, κα­λεί­ται να επι­λύ­σει αυτό το ση­μα­ντι­κό πρό­βλη­μα και ταυ­τό­χρο­να να δώσει μια νέα ανα­πτυ­ξια­κή προ­ο­πτι­κή».

Ανα­φο­ρά στις κυ­ριό­τε­ρες και­νο­τό­μες ρυθ­μί­σεις του Νόμου

«Σειρά και­νο­το­μιών ει­σά­γο­νται στον νέο νόμο. Πρώτη από αυτές είναι ότι δί­νε­ται έμ­φα­ση σε χρήση φο­ρο­λο­γι­κών απαλ­λα­γών, ως μέσο εναλ­λα­κτι­κής μορ­φής χρη­μα­το­δό­τη­σης. Η προ­σέγ­γι­ση αυτή είναι πραγ­μα­τι­κή τομή στα κα­θε­στώ­τα ενί­σχυ­σης διότι ευ­νο­εί τη χρη­μα­το­δό­τη­ση βιώ­σι­μων επι­χει­ρή­σε­ων, οι οποί­ες επι­κε­ντρώ­νο­νται στην ανα­πτυ­ξια­κή τους προ­ο­πτι­κή και όχι στην πρό­σκαι­ρη απο­κό­μι­ση ευ­και­ρια­κού κέρ­δους μέσω της απορ­ρό­φη­σης της επι­χο­ρή­γη­σης. Με αυτό τον τρόπο δεν ενι­σχύ­ε­ται πλέον η πραγ­μα­το­ποί­η­ση δα­πα­νών ανε­ξαρ­τή­τως του τε­λι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος, αλλά κυ­ρί­ως η από­δο­ση της επέν­δυ­σης. Επι­πλέ­ον, πα­ρέ­χο­νται στο­χευ­μέ­νες επι­χο­ρη­γή­σεις (όπως η επι­δό­τη­ση μι­σθο­λο­γι­κού κό­στους, επι­δό­τη­ση χρη­μα­το­δο­τι­κής μί­σθω­σης, στα­θε­ρο­ποί­η­ση συ­ντε­λε­στή φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος, κ.α) ιδίως προς φο­ρείς με αυ­ξη­μέ­νη ανά­γκη κε­φα­λαια­κής ενί­σχυ­σης, αλλά και ως επι­πλέ­ον κί­νη­τρο επεν­δυ­τι­κής επι­λο­γής».

«Μια επι­πλέ­ον και­νο­το­μία είναι ο ορι­σμός του ύψους της επι­χο­ρή­γη­σης στο 70% του επι­τρε­πό­με­νου, βάσει του χάρτη πε­ρι­φε­ρεια­κών ενι­σχύ­σε­ων, προ­κει­μέ­νου οι ενι­σχύ­σεις που πα­ρέ­χο­νται με το κί­νη­τρο της φο­ρο­λο­γι­κής απαλ­λα­γής να είναι ισο­δύ­να­μες με το κί­νη­τρο της επι­χο­ρή­γη­σης. Επί­σης, κα­θιε­ρώ­νε­ται πλα­φόν στα ύψη των ενι­σχύ­σε­ων (5 εκ. ανά επεν­δυ­τι­κό σχέ­διο, 10 εκ. ανά επι­χεί­ρη­ση, 20 εκ. ανά όμιλο επι­χει­ρή­σε­ων) προ­κει­μέ­νου να επι­τευ­χθεί δια­σπο­ρά των ωφε­λού­με­νων από τις κρα­τι­κές ενι­σχύ­σεις και να απο­φευ­χθεί η ανι­σο­βα­ρής  συ­γκέ­ντρω­ση κρα­τι­κών ενι­σχύ­σε­ων σε λίγες με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις/ομί­λους. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι στους προη­γού­με­νους ανα­πτυ­ξια­κούς νό­μους το 4% των επεν­δυ­τι­κών σχε­δί­ων απορ­ρό­φη­σε το 44% των ενι­σχύ­σε­ων».

«Στο πλαί­σιο της αρχής για τη χρη­μα­το­δό­τη­ση της βιω­σι­μό­τη­τας των επι­χει­ρή­σε­ων, για να λάβει επι­χο­ρή­γη­ση μια υφι­στά­με­νη επι­χεί­ρη­ση πρέ­πει να έχει πα­ρου­σιά­σει κέρδη του­λά­χι­στον μια φορά τα τε­λευ­ταία 7 χρό­νια. Οι ζη­μιο­γό­νες επί σειρά ετών επι­χει­ρή­σεις μπο­ρούν να λά­βουν ενί­σχυ­ση, μόνο μέσω των φο­ρο­λο­γι­κών διευ­κο­λύν­σε­ων. Η πρό­βλε­ψη αυτή δεν πε­ρι­λαμ­βά­νει τις επι­χει­ρή­σεις που λει­τουρ­γούν λι­γό­τε­ρο από 7 χρό­νια».

«Ση­μα­ντι­κό είναι επί­σης ότι προ­βλέ­πο­νται δια­δι­κα­σί­ες για την αξιο­λό­γη­ση της υλο­ποί­η­σης του νόμου κατά τη διάρ­κεια εφαρ­μο­γής του. Αυτή η πρό­βλε­ψη, όσο αυ­το­νό­η­τη κι αν ακού­γε­ται, δεν είχε ποτέ εφαρ­μο­στεί. Ακόμη θε­σμο­θε­τεί­ται η υπο­βο­λή ετή­σιας έκ­θε­σης στη Βουλή».

«Τέλος, επι­διώ­κε­ται απλο­ποί­η­ση των δια­δι­κα­σιών με στό­χους τη μεί­ω­ση της γρα­φειο­κρα­τί­ας και την τα­χύ­τε­ρη εξυ­πη­ρέ­τη­ση των επεν­δυ­τών με ταυ­τό­χρο­νη δια­σφά­λι­ση του δη­μό­σιου συμ­φέ­ρο­ντος. Επι­τυγ­χά­νε­ται ακόμη η δια­φά­νεια σε όλα τα στά­δια της ενί­σχυ­σης ενός έργου (από την αξιο­λό­γη­ση έως την ολο­κλή­ρω­ση)».

Στό­χοι– Μέσα και Χρη­μα­το­δο­τι­κά Ερ­γα­λεία του Νέου Ανα­πτυ­ξια­κού

«Ο ανα­πτυ­ξια­κός σχε­δια­σμός της χώρας συ­μπλη­ρώ­νε­ται με τα χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία: του Τα­μεί­ου χρη­μα­το­δό­τη­σης Έρευ­νας και Και­νο­το­μί­ας, του Προ­γράμ­μα­τος Αγρο­τι­κής Ανά­πτυ­ξης και των Το­με­α­κών και πε­ρι­φε­ρεια­κών προ­γραμ­μά­των του ΕΣΠΑ».

«Κε­ντρι­κοί στό­χοι του νέου Ανα­πτυ­ξια­κού Νόμου είναι: η επεν­δυ­τι­κή επα­νεκ­κί­νη­ση, ιδιαί­τε­ρα μέσω της επα­νεκ­βιο­μη­χά­νι­σης της χώρας, σε κα­τευ­θύν­σεις υπο­σχό­με­νες στα­θε­ρά και σύ­ντο­μα απο­τε­λέ­σμα­τα. Η προ­ώ­θη­ση της ισόρ­ρο­πης ανά­πτυ­ξης μέσω της ενί­σχυ­σης λι­γό­τε­ρο ανα­πτυγ­μέ­νων πε­ριο­χών. Η υπο­βο­ή­θη­ση, οριο­θέ­τη­ση και κα­θο­δή­γη­ση της ανα­πτυ­ξια­κής προ­σπά­θειας της χώρας, σε χω­ρι­κό και κλα­δι­κό επί­πε­δο και η  αύ­ξη­ση της απα­σχό­λη­σης με τη στή­ρι­ξη νέων και υφι­στά­με­νων επι­χει­ρή­σε­ων με έμ­φα­ση στην απα­σχό­λη­ση ει­δι­κευ­μέ­νου αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού, ώστε να ανα­στρα­φεί η τάση φυγής ιδίως των νέων επι­στη­μό­νων».

«Τα μέσα για την επί­τευ­ξη των στό­χων αυτών είναι: η τε­χνο­λο­γι­κή ανα­βάθ­μι­ση. Η δια­μόρ­φω­ση νέας εξω­στρε­φούς εθνι­κής ταυ­τό­τη­τας. Η ενί­σχυ­ση της συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ των επι­χει­ρή­σε­ων, αλλά και με­τα­ξύ Δη­μο­σί­ου, φο­ρέ­ων πα­ρα­γω­γής γνώ­σης ΑΕΙ/ΤΕΙ /ερευ­νη­τι­κών κέ­ντρων και επι­χει­ρή­σε­ων. Η βελ­τί­ω­ση της θέσης της χώρας ως προς την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά της σε το­μείς υψη­λής προ­στι­θέ­με­νης αξίας και έντα­σης γνώ­σης.  Η ανα­βάθ­μι­ση σε με­τα­κί­νη­ση στην αλυ­σί­δα πα­ρα­γω­γής της αξίας προς την πα­ρα­γω­γή πιο σύν­θε­των προ­ϊ­ό­ντων και προ­σφο­ρά κα­λύ­τε­ρων υπη­ρε­σιών. Ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός και η αύ­ξη­ση του μέσου με­γέ­θους των επι­χει­ρή­σε­ων. Η εξα­σφά­λι­ση κα­λύ­τε­ρης θέσης στο Διε­θνή Κα­τα­με­ρι­σμό Ερ­γα­σί­ας».