Νίκος Μακρής: «Ούτε στα πιο τρελά μου όνειρα»

Ο αρ­χη­γός του Ρο­δί­ων Άθλη­σις, Νίκος Μα­κρής, μί­λη­σε στην ιστο­σε­λί­δα της ομά­δας, μετά την ιστο­ρι­κή νίκη επί της Μυ­τι­λή­νης, που φέρ­νει το συ­γκρό­τη­μα της πόλης μας στα μπα­ράζ ανό­δου στην Α1. Ανα­λυ­τι­κά τα όσα είπε:

Βρί­σκε­στε από την πρώτη μέρα της ίδρυ­σής της σε αυτή την ομάδα και θα θέ­λα­με να μας πείτε τι ση­μαί­νει για εσάς η διεκ­δί­κη­ση ανό­δου στη Α1, μέσω των μπα­ράζ;

«Είναι ιστο­ρι­κές στιγ­μές για το σω­μα­τείο και το Βόλεϊ της Ρόδου, καθώς το Ρο­δί­ων είναι η πρώτη ομάδα που διεκ­δι­κεί άνοδο στην Α1. Προ­σω­πι­κά για μένα , είναι μια δι­καί­ω­ση όλων των κόπων, της τα­λαι­πω­ρί­ας, της κού­ρα­σης, εντός και εκτός αγω­νι­στι­κών χώρων. Είμαι ολο­κλη­ρω­μέ­νος. Είναι κάτι που δεν το πε­ρί­με­να ούτε στα πιο τρελά μου όνει­ρα ότι θα μπο­ρού­σε να υπάρ­χει τόσο γρή­γο­ρη πρό­ο­δος στο σω­μα­τείο για να μπο­ρέ­σει να διεκ­δι­κεί άνοδο στην Α1. Το πιο ση­μα­ντι­κό απ’ όλα αυτά έχει να κάνει με την πα­ρου­σία πολ­λών αν­θρώ­πων – παι­κτών που ήταν στην πρώτη ομάδα που είχε φτιά­ξει το Ρο­δί­ων σε αυτή την επι­τυ­χία. Παί­κτες που κα­τά­φε­ραν να ανέ­βουν στην Α2 τότε στα μπα­ράζ . Παί­κτες που κα­τά­φε­ραν να πα­ρα­μεί­νουν στην κα­τη­γο­ρία πέ­ρυ­σι , αλλά και φέτος όλοι οι παί­κτες που ήρθαν και στε­λέ­χω­σαν την ομάδα και κα­τα­φέ­ρα­με να εί­μα­στε στα μπα­ράζ της Α1. Θέλω να δώσω ένα πολύ με­γά­λο  ευ­χα­ρι­στώ σε όλους αυ­τούς τους παί­κτες. Πραγ­μα­τι­κά, όλοι έχου­με ότι πε­ρισ­σό­τε­ρο μπο­ρού­σα­με. Άλλοι από την αρχή της σύ­στα­σης του σω­μα­τεί­ου, άλλοι για ένα χρόνο, άλλοι για έναν αγώνα και άλλοι για οτι­δή­πο­τε. Ήταν όλοι εκεί και μας στη­ρί­ζα­νε σε κάθε μας προ­σπά­θεια για να μπο­ρέ­σου­με να πε­τύ­χου­με τους στό­χους μας. Τους δι­κούς μας και του σω­μα­τεί­ου».

Κα­θα­ρά συ­ναι­σθη­μα­τι­κά πως νιώ­θε­τε;

«Από­λυ­τα συ­γκι­νη­μέ­νος, από­λυ­τα ικα­νο­ποι­η­μέ­νος. Ολο­κλη­ρω­μέ­νος. Είναι ιστο­ρι­κές στιγ­μές για κάθε αθλη­τή. Κα­ταρ­χάς, σαν αθλη­τής, γιατί αυτή είναι η ιδιό­τη­τα που έχει τους με­γα­λύ­τε­ρους σφυγ­μούς , τη με­γα­λύ­τε­ρη τα­λαι­πω­ρία , το  με­γα­λύ­τε­ρο άγχος , κού­ρα­ση κτλ… Είναι μια στιγ­μή που πραγ­μα­τι­κά θα τη θυ­μά­μαι για όλη μου την κα­ριέ­ρα. Μα­κά­ρι να πάμε για κάτι πα­ρα­πά­νω, να έχου­με κι άλλες στιγ­μές να θυ­μό­μα­στε».

Ο Νίκος Μα­κρής κλεί­νο­ντας συ­μπλή­ρω­σε τα εξής:

«Τις ευ­χα­ρι­στί­ες μου προς του παί­κτες τις ανα­φέ­ρω και αι­σθά­νο­μαι ότι όλα αυτά τα παι­διά ήταν σαν μια οι­κο­γέ­νεια. Είτε παί­ζα­νε , είτε δεν παί­ζα­νε , είτε στα­μά­τη­σαν. Εί­μα­στε πραγ­μα­τι­κά σαν μια οι­κο­γέ­νεια έχουν μεί­νει μέσα 3-4 παι­διά από την αρχή της σύ­στα­σης της ομά­δας. Σί­γου­ρα, η πρό­ο­δος της ομά­δας επι­φέ­ρει αλ­λα­γές, ανα­κα­τα­τά­ξεις κτλ. Όπως επι­φέ­ρει το πλή­ρω­μα του χρό­νου, σε κά­ποια χρό­νια και σε μένα και στα παι­διά που μέ­νουν  ακόμα μέσα. Θέλω να πω ένα πολύ με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ σε όλα τα παι­διά που ήταν στην ομάδα όλα αυτά τα χρό­νια. Ένα πολύ με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ στο Γιώρ­γο τον Τρι­χιά, που ήταν πάντα ένα βήμα πριν από αυτά που σκε­φτό­μουν εγώ. Ήταν πάντα ένα βήμα πιο μπρο­στά. Σκε­φτό­μα­σταν τα ίδια, εί­χα­με το ίδιο πλάνο, την ίδια φι­λο­σο­φία, το ίδιο σκε­πτι­κό. Είναι πραγ­μα­τι­κά πολύ με­γά­λη η στή­ρι­ξή του σε αυτό το όραμα. Σκε­φτεί­τε ότι ξε­κί­νη­σε από μια παρέα 7 ατό­μων αυτό το πράγ­μα. Μέσα σε 4 χρό­νια έχει εξε­λι­χθεί σε αυτή την επι­τυ­χία για να πάει στα μπα­ράζ που οδη­γούν στην Α1. Είναι πραγ­μα­τι­κά πολύ με­γά­λη επι­τυ­χία. Διοι­κη­τι­κά πάλι οι προ­σθή­κες κά­ποιων ατό­μων βο­ή­θη­σαν τα μέ­γι­στα σε όλο το κομ­μά­τι. Είναι μαζί μας. Έχουν κα­τα­λά­βει ακρι­βώς τι θέ­λου­με, πως το θέ­λου­με. Είναι στην ίδια φι­λο­σο­φία με τους παί­κτες. Για αυτό πε­τυ­χαί­νου­με αυτά τα απο­τε­λέ­σμα­τα. Έχου­με  και τη συμ­βο­λή του προ­πο­νη­τή που αυτά τα 2 χρό­νια ήταν μαζί μας. Μά­θα­με πολλά από αυτόν , έμαθε και εκεί­νος από εμάς υπήρ­χε μια αλ­λη­λου­χία πραγ­μά­των που βο­ή­θη­σε πολύ. Ευ­ελ­πι­στού­με σε με­γα­λύ­τε­ρες δια­κρί­σεις».