Πώς θα διεξαχθούν οι πανελλαδικές εξετάσεις

Αθήνα, 17

Σε ανάρ­τηση στην ιστο­σε­λίδα του υπουρ­γείου Παι­δείας ορί­ζο­νται οι δια­δι­κα­σίες σχετικά με τις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις Γενικού Λυκείου, με το σύστημα εισα­γω­γής στην τρι­το­βάθ­μια εκπαί­δευση που θεσπί­στηκε με το Ν.4186/2013 (ΦΕΚ 193 Α΄), όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε και ισχύει.

Ακο­λου­θεί η Υπουρ­γική Απόφαση:

Τόπος και χρόνος διε­ξα­γω­γής των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων

1. Οι πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις διε­ξά­γο­νται μετά τη λήξη των μαθη­μά­των του Β΄ Τετρα­μή­νου σε εξε­τα­στικά κέντρα που είναι Γενικά Λύκεια. Αν κρί­νε­ται ανα­γκαίο για την αντι­κει­με­νική διε­ξα­γωγή τους, μπορεί να ορί­ζο­νται ως Εξε­τα­στικά Κέντρα, σχολικά συγκρο­τή­ματα στα οποία στε­γά­ζο­νται Γενικά Λύκεια. Τα εξε­τα­στικά κέντρα ορί­ζο­νται με απόφαση του Περι­φε­ρεια­κού Διευ­θυ­ντή Εκπαί­δευ­σης της οικείας Περι­φε­ρεια­κής Διεύ­θυν­σης Εκπαί­δευ­σης. Με την ίδια απόφαση καθο­ρί­ζε­ται και η κατα­νομή των υπο­ψη­φίων στα εξε­τα­στικά κέντρα για την οποία λαμ­βά­νο­νται υπόψη οι ιδιαί­τε­ρες συγκοι­νω­νια­κές συν­θή­κες κάθε περιο­χής.

2. Η διάρ­κεια της γραπτής εξέ­τα­σης των πανελ­λα­δικά εξε­τα­ζο­μέ­νων μαθη­μά­των είναι τρίωρη (3), εκτός αν, σε ειδικές περι­πτώ­σεις, ορί­ζε­ται δια­φο­ρε­τικά από την Κεντρική Επι­τροπή Εξε­τά­σεων (Κ.Ε.Ε.).

3. Οι πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις διε­νερ­γού­νται στις αίθου­σες των Εξε­τα­στι­κών Κέντρων ενώπιον δύο (2) επι­τη­ρη­τών.

Θέματα και πρό­γραμμα των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων

1. Τα θέματα των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων περι­λαμ­βά­νουν ποι­κι­λία ερω­τή­σεων (π.χ. σύντο­μης απά­ντη­σης, ελεύ­θε­ρης ανά­πτυ­ξης), οι οποίες είναι κλι­μα­κού­με­νου βαθμού δυσκο­λίας, από την εξε­τα­στέα ύλη της τελευ­ταίας τάξης του Λυκείου και προ­κύ­πτουν απο­κλει­στικά από Κεντρική Επι­τροπή Εξε­τά­σεων.

2. Τα θέματα των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων, οι οποίες διε­ξά­γο­νται ταυ­τό­χρονα σε όλα τα Εξε­τα­στικά Κέντρα, σύμφωνα με το πρό­γραμμα που ανα­κοι­νώ­νε­ται από το Υπουρ­γείο Παι­δείας, Έρευνας και θρη­σκευ­μά­των, επι­λέ­γο­νται από την Κ.Ε.Ε., κατά τη δια­δι­κα­σία που ορί­ζε­ται στο άρθρο 4 της παρού­σης και είναι κοινά για όλα τα Εξε­τα­στικά Κέντρα της χώρας.

3. Ο Υπουρ­γός Παι­δείας, Έρευνας και θρη­σκευ­μά­των ανα­κοι­νώ­νει του­λά­χι­στον δέκα (10) ημέρες πριν από τη λήξη των μαθη­μά­των του Β΄ Τετρα­μή­νου το πρό­γραμμα διε­ξα­γω­γής των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων. Το πρό­γραμμα των εξε­τά­σεων αυτών γνω­στο­ποιεί­ται στις Διευ­θύν­σεις Δ.Ε. και στη συνέ­χεια στα Γενικά Λύκεια της χώρας όπου και αναρ­τά­ται στους πίνακες ανα­κοι­νώ­σεων.

Τρόπος εξέ­τα­σης

των πανελ­λα­δικά

εξε­τα­ζό­με­νων μαθη­μά­των

Τα θέματα των πανελ­λα­δικά εξε­τα­ζό­με­νων μαθη­μά­των λαμ­βά­νο­νται από την ύλη που ορί­ζε­ται ως εξε­τα­στέα για κάθε μάθημα κατά το έτος που γίνο­νται οι εξε­τά­σεις. Οι ερω­τή­σεις είναι ανά­λο­γες με εκείνες που υπάρ­χουν στα σχολικά εγχει­ρί­δια και στις οδηγίες του Ινστι­τού­του Εκπαι­δευ­τι­κής Πολι­τι­κής (Ι.Ε.Π.), δια­τρέ­χουν όσο το δυνατόν μεγα­λύ­τερη έκταση της εξε­τα­στέας ύλης, ελέγ­χουν ευρύ φάσμα διδα­κτι­κών στόχων και είναι κλι­μα­κού­με­νου βαθμού δυσκο­λίας. Οι υπο­ψή­φιοι απα­ντούν υπο­χρε­ω­τικά σε όλα τα θέματα.

Σε περί­πτωση κατά την οποία ένα θέμα ανα­λύ­ε­ται σε υπο­ε­ρω­τή­ματα, η βαθ­μο­λο­γία που προ­βλέ­πε­ται για αυτό κατα­νέ­με­ται ισότιμα στα επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα, εκτός αν κατά την ανα­κοί­νωση των θεμάτων καθο­ρί­ζε­ται δια­φο­ρε­τι­κός βαθμός για κάθε ένα από αυτά.

Α. Αρχαία Ελλη­νικά.

Για την εξέταση των Αρχαίων Ελλη­νι­κών ως μαθή­μα­τος Προ­σα­να­το­λι­σμού, ισχύουν τα εξής:

1. Δίνεται στους υπο­ψη­φί­ους από­σπα­σμα διδαγ­μέ­νου «κει­μέ­νου 12 − 20 στίχων» με νοη­μα­τική συνοχή και τους ζητεί­ται:

α) να μετα­φρά­σουν ένα τμήμα του 8−10 στίχων στη νέα ελλη­νική και β) να απα­ντή­σουν σε:

i. Δύο (2) ερω­τή­σεις ερμη­νευ­τι­κές, που μπορεί να ανα­φέ­ρο­νται σε ιδέες/ αξίες/ προ­βλή­ματα, στη στάση/ ήθος/ χαρα­κτήρα των προ­σώ­πων, στο ιστο­ρικό/ κοι­νω­νικό/ πολι­τι­στικό πλαίσιο της εποχής του έργου, στη δομή/ σύνθεση του κει­μέ­νου, σε υφο­λο­γικά/ αισθη­τικά θέματα, με βάση ολό­κληρο το ανωτέρω από­σπα­σμα.

ii. Μία (1) ερώτηση ερμη­νευ­τική που ανα­φέ­ρε­ται σε τμήματα του από μετά­φραση διδα­σκό­με­νου κει­μέ­νου,σε συσχε­τι­σμό με το παρα­πάνω εξε­τα­ζό­μενο πρω­τό­τυπο από­σπα­σμα. Σ’ αυτή την περί­πτωση δίνεται στους υπο­ψη­φί­ους σε φωτο­τυ­πία το συγκε­κρι­μένο μετα­φρα­σμένο τμήμα.

iii. Μία (1) ερώτηση που ανα­φέ­ρε­ται στο γραμ­μα­τειακό είδος, στο οποίο ανήκει το κείμενο, στο συγ­γρα­φέα ή το έργο του.

iν. Μία (1) ερώτηση λεξι­λο­γική σημα­σιο­λο­γική (σύνδεση λέξεων αρχαίας και νέας, δια­τή­ρηση ή αλλαγή της σημα­σίας τους, οικο­γέ­νειες ομόρ­ρι­ζων λέξεων, απλών ή σύν­θε­των, συνώ­νυμα, αντώ­νυμα).

2. Δίνεται επίσης αδί­δα­κτο πεζό κείμενο αττικής δια­λέ­κτου 10−12 στίχων και ζητεί­ται:

α) να το μετα­φρά­σουν στη νέα ελλη­νική και

β) να απα­ντή­σουν σε:

i. Μία (1) ερώτηση γραμ­μα­τι­κής και

ii. Μία (1) ερώτηση συντα­κτι­κού.

Κάθε ερώτηση του αδι­δα­κτου κει­μέ­νου μπορεί να ανα­λύ­ε­ται σε δύο υπο­ε­ρω­τή­ματα, ανάλογα με το είδος των ερω­τή­σεων που χρη­σι­μο­ποιού­νται.

3. Η βαθ­μο­λο­γία κατα­νέ­με­ται ως εξής:

α) Η μετά­φραση του διδαγ­μέ­νου κει­μέ­νου βαθ­μο­λο­γεί­ται με 10 μονάδες και του αδι­δα­κτου με 20 μονάδες της εκα­το­ντά­βαθ­μης κλί­μα­κας.

β) Κάθε ερώτηση βαθ­μο­λο­γεί­ται με 10 μονάδες της εκα­το­ντά­βαθ­μης κλί­μα­κας.

γ) Στις περι­πτώ­σεις των διδαγ­μέ­νων κει­μέ­νων για τα οποία δεν προ­βλέ­πε­ται από το Πρό­γραμμα Σπουδών διδα­σκα­λία από μετά­φραση, δεν δίνεται στους υπο­ψη­φί­ους η υπό στοι­χείο 1.β.ii ερμη­νευ­τική ερώτηση και τότε οι δύο πρώτες υπό στοι­χείο 1.β.i ερμη­νευ­τι­κές ερω­τή­σεις βαθ­μο­λο­γού­νται η καθεμία με δέκα πέντε (15) μονάδες της εκα­το­ντά­βαθ­μης κλί­μα­κας.

Για την εξέταση των παρα­πάνω θεμάτων τόσο στο διδαγ­μένο όσο και στο αδί­δα­κτο κείμενο μπορεί, ανάλογα με την περί­πτωση και το είδος των διδα­κτι­κών στόχων που αξιο­λο­γού­νται, να χρη­σι­μο­ποιού­νται διάφορα είδη ερω­τή­σεων.

Β. Νεο­ελ­λη­νική Γλώσσα

Για την εξέταση στη Νεο­ελ­λη­νική Γλώσσα των υπο­ψη­φίων των πανελ­λα­δι­κών εξε­τά­σεων, δίνεται σε φωτο­α­ντί­γραφο από­σπα­σμα κει­μέ­νου (δοκι­μια­κού, λογο­τε­χνι­κού, άρθρου κ.τ.λ.) μιας έως δύο σελίδων από βιβλίο,εφη­με­ρίδα ή περιο­δικό (ή κατα­σκευα­σμένο για το σκοπό της αξιο­λό­γη­σης) που ανα­φέ­ρε­ται σε κοι­νω­νικά, πολι­τικά, πολι­τι­στικά, επι­στη­μο­νικά ή άλλα θέματα της καθη­με­ρι­νής ζωής και έχει νοη­μα­τική πλη­ρό­τητα.

Το κείμενο αυτό αντα­πο­κρί­νε­ται στην αντι­λη­πτική ικα­νό­τητα των υπο­ψη­φίων και σχε­τί­ζε­ται άμεσα ή έμμεσα με θεμα­τι­κούς κύκλους οικεί­ους στους υπο­ψη­φί­ους από τη σχολική διδα­σκα­λία. Οι υπο­ψή­φιοι καλού­νται:

α) Να δώσουν μια σύντομη περί­ληψη του κει­μέ­νου αυτού, της οποίας η έκταση καθο­ρί­ζε­ται ανάλογα με

την έκταση και το νόημα του κει­μέ­νου.

β) Να απα­ντή­σουν σε ερω­τή­σεις, με τις οποίες ελέγ­χο­νται:

i. η κατα­νό­ηση του κει­μέ­νου (ιδε­ο­λο­γικά σημεία του κει­μέ­νου, επι­χει­ρή­ματα συγ­γρα­φέα, προ­βλή­ματα που θέτει, κ.τ.λ.)

ii. η οργά­νωση του λόγου (διάρ­θρωση, δομή διαί­ρεση και τιτλο­φό­ρηση ενο­τή­των, συνοχή, ενότητα, συλ­λο­γι­στική, κ.τ.λ.)

iii. τα σημα­σιο­λο­γικά στοι­χεία (σημασία λέξεων, συνώ­νυμα − αντώ­νυμα, κατα­σκευή φράσεων ή παρα­γρά­φων με ορι­σμέ­νες λέξεις, αντι­κα­τά­σταση λέξεων ή φράσεων κ.τ.λ.)

iν. η ικα­νό­τητα τους να ανα­γνω­ρί­ζουν τη λει­τουρ­γία των μορ­φο­συ­ντα­κτι­κών δομών, καθώς και να χει­ρί­ζο­νται αυτές τις δομές, ανάλογα με τους επι­κοι­νω­νια­κούς στόχους του κει­μέ­νου.

γ) Να συντά­ξουν ένα κείμενο, ενταγ­μένο σε επι­κοι­νω­νιακό πλαίσιο, με το οποίο κρίνουν ή σχο­λιά­ζουν

κάποια σημεία του κει­μέ­νου ή ανα­πτύσ­σουν προ­σω­πι­κές απόψεις, παίρ­νο­ντας αφορμή από το κείμενο. Η έκταση της ανά­πτυ­ξης αυτής καθο­ρί­ζε­ται κατά προ­σέγ­γιση, χωρίς να υπερ­βαί­νει τις 600 λέξεις.

Το πρώτο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 25 μονάδες, το δεύτερο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 35 μονάδες, οι οποίες κατα­νέ­μο­νται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­σεις, ενώ το τρίτο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 40 μονάδες. Κατά τη βαθ­μο­λό­γηση όλων των θεμάτων λαμ­βά­νε­ται υπόψη η ορθο­γρα­φία, η δομή του κει­μέ­νου, ο λεξι­λο­γι­κός πλούτος, η ακρί­βεια και η ορθό­τητα της δια­τύ­πω­σης καθώς και το περιε­χό­μενο.

Γ. Λατι­νικά

1. Στους υπο­ψη­φί­ους που συμ­με­τέ­χουν στις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις, δίνεται διδαγ­μένο κείμενο 10−15 στίχων και ζητεί­ται από αυτούς:

α) να το μετα­φρά­σουν στη νέα ελλη­νική γλώσσα.

β) να απα­ντή­σουν σε τέσ­σε­ρις παρα­τη­ρή­σεις: δύο (2) γραμ­μα­τι­κές και δύο (2) συντα­κτι­κές, οι οποίες μπορεί να ανα­λύ­ο­νται σε υπο­ε­ρω­τή­ματα.

Η βαθ­μο­λο­γία κατα­νέ­με­ται ως εξής:

i. Μετά­φραση κει­μέ­νου 40 μονάδες.

ii. Κάθε γραμ­μα­τική ή συντα­κτική παρα­τή­ρηση 15 μονάδες.

Δ. Ιστορία

1. Η Ιστορία ως μάθημα Προ­σα­να­το­λι­σμού και μάθημα Γενικής Παι­δείας, εξε­τά­ζε­ται με συν­δυα­σμό ερω­τή­σεων, οι οποίες ταξι­νο­μού­νται σε δύο ομάδες.

α) Στην πρώτη ομάδα περι­λαμ­βά­νο­νται δύο θέματα που μπορούν να ανα­λύ­ο­νται σε ερω­τή­σεις με τις οποίες ελέγ­χο­νται οι ιστο­ρι­κές γνώσεις των υπο­ψη­φίων (ιστο­ρι­κές έννοιες, ιστο­ρικά γεγο­νότα, χρο­νο­λο­γίες, δράση ιστο­ρι­κών προ­σώ­πων, κοι­νω­νικά, οικο­νο­μικά, πολι­τικά και πολι­τι­στικά φαι­νό­μενα, κ.τ.λ.) και η κατα­νό­ηση τους.

β) Στη δεύτερη ομάδα περι­λαμ­βά­νο­νται δύο (2) του­λά­χι­στον θέματα που απαι­τούν σύνθεση ιστο­ρι­κών γνώσεων και κριτική ικα­νό­τητα (αξιο­λο­γή­σεις ιστο­ρι­κών γεγο­νό­των ή ιστο­ρι­κών προ­σώ­πων, ανάλυση αιτιών ή συν­θη­κών που συντέ­λε­σαν στη δια­μόρ­φωση και εξέλιξη σημα­ντι­κών ιστο­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων κ.τ.λ.). Στην περί­πτωση αυτή μπορούν να χρη­σι­μο­ποιού­νται και ερω­τή­σεις επε­ξερ­γα­σίας ιστο­ρι­κού υλικού, το οποίο δίνεται στους υπο­ψη­φί­ους σε φωτο­τυ­πία.

Το υλικό αυτό αφορά γραπτές ιστο­ρι­κές πηγές, εικα­στικά έργα, χάρτες, δια­γράμ­ματα κ.τ.λ. που χρη­σι­μο­ποιού­νται ως απο­δει­κτικά στοι­χεία ή ως μέσα άντλη­σης στοι­χείων για την εξαγωγή ιστο­ρι­κών συμπε­ρα­σμά­των.

2. Η βαθ­μο­λο­γία κατα­νέ­με­ται κατά 50% σε καθεμία από τις ομάδες αυτές. Η κατα­νομή της βαθ­μο­λο­γίας στις ερω­τή­σεις κάθε ομάδας, μπορεί να δια­φο­ρο­ποιεί­ται ανάλογα με το βαθμό δυσκο­λίας σε καθεμία από αυτές, η οποία καθο­ρί­ζε­ται κατά τη δια­τύ­πωση των θεμάτων και ανα­κοι­νώ­νε­ται στους υπο­ψη­φί­ους γραπτώς.

Ε. Μαθη­μα­τικά

1. Στους υπο­ψή­φιους που συμ­με­τέ­χουν στις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις στα Μαθη­μα­τικά Προ­σα­να­το­λι­σμού και Μαθη­μα­τικά και Στοι­χεία Στα­τι­στι­κής Γενικής Παι­δείας, δίδο­νται τέσσερα (4) θέματα από την εξε­τα­στέα ύλη, τα οποία μπορούν να ανα­λύ­ο­νται σε υπο­ε­ρω­τή­ματα, με τα οποία ελέγ­χε­ται η δυνα­τό­τητα ανα­πα­ρα­γω­γής γνω­στι­κών στοι­χείων, η γνώση εννοιών και ορο­λο­γίας και η ικα­νό­τητα εκτέ­λε­σης γνωστών αλγο­ρίθ­μων, η ικα­νό­τητα του υπο­ψή­φιου να αναλύει, να συν­θέ­τει και να επε­ξερ­γά­ζε­ται δημιουρ­γικά ένα δεδο­μένο υλικό, καθώς και η ικα­νό­τητα επι­λο­γής και εφαρ­μο­γής κατάλ­λη­λης μεθόδου.

2. Τα τέσσερα θέματα που δίνο­νται στους υπο­ψη­φί­ους διαρ­θρώ­νο­νται ως εξής:

α) Το πρώτο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­ματα θεωρίας που αφορούν έννοιες, ορι­σμούς, λήμματα, προ­τά­σεις, θεω­ρή­ματα και πορί­σματα. Με το θέμα αυτό ελέγ­χε­ται η κατα­νό­ηση των βασικών εννοιών, των σπου­δαιό­τε­ρων συμπε­ρα­σμά­των, καθώς και η or\y\oo\o τους στην οργά­νωση μιας λογικής δομής.

β) Το δεύτερο και το τρίτο θέμα απο­τε­λεί­ται το καθένα από μία άσκηση που απαιτεί από τον υπο­ψή­φιο ικα­νό­τητα συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης εννοιών απο­δει­κτι­κών ή υπο­λο­γι­στι­κών δια­δι­κα­σιών. Η κάθε άσκηση μπορεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα.

γ) Το τέταρτο θέμα απο­τε­λεί­ται από μία άσκηση ή ένα πρό­βλημα που η λύση του απαιτεί από τον υπο­ψή­φιο ικα­νό­τη­τες συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης προη­γού­με­νων γνώσεων, αλλά και την ανάληψη πρω­το­βου­λιών στη δια­δι­κα­σία επί­λυ­σης του. Το θέμα αυτό μπορεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα, τα οποία βοηθούν τον υπο­ψή­φιο στη λύση.

3. Η βαθ­μο­λο­γία κατα­νέ­με­ται ανά είκοσι πέντε (25) μονάδες στο καθένα από τα τέσσερα θέματα.

ΣΤ. Φυσική, Χημεία, Βιο­λο­γία

1. Στους υπο­ψή­φιους που συμ­με­τέ­χουν στις πανελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις στα μαθή­ματα της Φυσικής και της Χημείας, δίνο­νται τέσσερα (4) θέματα που έχουν την παρα­κάτω μορφή:

α) Το πρώτο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις, με τις οποίες ελέγ­χε­ται η γνώση της θεωρίας σε όσο το δυνατόν ευρύ­τερη έκταση της εξε­τα­στέας ύλης.

β) Το δεύτερο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις, με τις οποίες ελέγ­χε­ται η κατα­νό­ηση της θεωρίας και η κριτική ικα­νό­τητα των υπο­ψη­φίων και συγ­χρό­νως οι νοη­τι­κές δεξιό­τη­τες που απέ­κτη­σαν κατά την εκτέ­λεση των εργα­στη­ρια­κών ασκή­σεων ή άλλων δρα­στη­ριο­τή­των που έγιναν στο πλαίσιο του μαθή­μα­τος.

γ) Το τρίτο θέμα απο­τε­λεί­ται από μία άσκηση εφαρ­μο­γής της θεωρίας, η οποία απαιτεί ικα­νό­τητα συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης εννοιών, θεωριών, τύπων, νόμων και αρχών. Η άσκηση μπορεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα.

δ) Το τέταρτο θέμα απο­τε­λεί­ται από ένα πρό­βλημα ή μία άσκηση, που απαι­τούν ικα­νό­τητα συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης γνώσεων, αλλά και την ανά­πτυξη στρα­τη­γι­κής για τη δια­δι­κα­σία επί­λυ­σης του. Το πρό­βλημα αυτό ή η άσκηση μπορεί να ανα­λύ­ο­νται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα.

Η βαθ­μο­λο­γία κατα­νέ­με­ται ανά είκοσι πέντε (25) μονάδες στο καθένα από τα τέσσερα θέματα.

2. Στο μάθημα της Βιο­λο­γίας Γενικής Παι­δείας και Προ­σα­να­το­λι­σμού δίνο­νται στους υπο­ψη­φί­ους τέσσερα (4) θέματα που έχουν ως εξής:

α) Το πρώτο και δεύτερο θέμα απο­τε­λού­νται από ανε­ξάρ­τη­τες ερω­τή­σεις που στο­χεύ­ουν στον έλεγχο της από­κτη­σης γνώσεων και της δυνα­τό­τη­τας παρου­σί­α­σης και τεκ­μη­ρί­ω­σης θεμάτων σχε­τι­κών με την εξε­τα­στέα ύλη και της κατα­νό­η­σης από τον υπο­ψή­φιο βιο­λο­γι­κών εννοιών, δια­δι­κα­σιών ή φαι­νο­μέ­νων.

β) Το τρίτο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις που στο­χεύ­ουν στον έλεγχο της ικα­νό­τη­τας του υπο­ψη­φίου να αξιο­ποιεί θεω­ρη­τι­κές γνώσεις και δεξιό­τη­τες (ανάλυση, σύνθεση κ.τ.λ.) για την αξιο­λό­γηση εδο­μέ­νων και την εξαγωγή συμπε­ρα­σμά­των.

γ) Το τέταρτο θέμα απο­τε­λεί­ται από μία άσκηση ή ένα πρό­βλημα και στο­χεύει στον έλεγχο της ικα­νό­τη­τας του υπο­ψη­φίου να χρη­σι­μο­ποιεί, σε συν­δυα­σμό, γνώσεις ή δεξιό­τη­τες που απέ­κτησε για την επίλυση τους.

Η βαθ­μο­λο­γία κατα­νέ­με­ται κατά 25 μονάδες στο καθένα από τα τέσσερα θέματα.

Ζ. Αρχές Οικο­νο­μι­κής Θεωρίας

Για το μάθημα Αρχές Οικο­νο­μι­κής Θεωρίας η εξέταση περι­λαμ­βά­νει τέσ­σε­ρις ομάδες ερω­τή­σεων:

α) Η πρώτη απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις με τις οποίες ελέγ­χε­ται τόσο η κατοχή των ανα­γκαίων γνω­στι­κών στοι­χείων όσο και η κατα­νό­ηση τους.

β) Η δεύτερη απο­τε­λεί­ται από μία ερώτηση με την οποία ελέγ­χε­ται η ικα­νό­τητα σύν­θε­σης και κρι­τι­κής ανά­λυ­σης και εφαρ­μο­γής στην καθη­με­ρινή πράξη των γνώσεων που απέ­κτη­σαν οι υπο­ψή­φιοι.

γ) Η τρίτη απο­τε­λεί­ται από μία άσκηση, η οποία απαιτεί την εφαρ­μογή τύπων, νόμων ή αρχών για την εξαγωγή απο­τε­λε­σμά­των και συμπε­ρα­σμά­των. Η άσκηση μπορεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα.

δ) Η τέταρτη απο­τε­λεί­ται από ένα πρό­βλημα, το οποίο απαιτεί την ικα­νό­τητα συν­δυα­σμού γνώσεων για τον υπο­λο­γι­σμό, τη συσχέ­τιση και αξιο­λό­γηση οικο­νο­μι­κών μεγεθών. Το πρό­βλημα αυτό μπορεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­ματα.

Η βαθ­μο­λο­γία κατα­νέ­με­ται κατά 25% σε καθεμία από τις ομάδες αυτές. Η κατα­νομή της βαθ­μο­λο­γίας στις ερω­τή­σεις κάθε ομάδας, μπορεί να δια­φο­ρο­ποιεί­ται ανάλογα με το βαθμό δυσκο­λίας σε καθεμία από αυτές, η οποία καθο­ρί­ζε­ται κατά τη δια­τύ­πωση των θεμάτων και ανα­κοι­νώ­νε­ται στους υπο­ψη­φί­ους γραπτώς.

Η. Ανά­πτυξη Εφαρ­μο­γών σε Προ­γραμ­μα­τι­στικό Περι­βάλ­λον

Η εξέταση στο μάθημα Ανά­πτυξη Εφαρ­μο­γών σε Προ­γραμ­μα­τι­στικό Περι­βάλ­λον, περι­λαμ­βά­νει θέματα θεωρίας και ασκή­σεων ή προ­βλη­μά­των και είναι κλι­μα­κού­με­νης δυσκο­λίας.

α) Τα θέματα θεωρίας απο­τε­λού­νται από ερω­τή­σεις δια­φό­ρων τύπων με τις οποίες ελέγ­χο­νται η γνώση

και η κατα­νό­ηση της θεωρίας, η κριτική ικα­νό­τητα των υπο­ψη­φίων, η ικα­νό­τητα αξιο­ποί­η­σης θεω­ρη­τι­κών γνώσεων για την αξιο­λό­γηση δεδο­μέ­νων και την εξαγωγή συμπε­ρα­σμά­των και η δυνα­τό­τητα παρου­σί­α­σης τους με σωστούς επι­στη­μο­νι­κούς όρους και σωστό γραπτό λόγο.

β) Τα θέματα ασκή­σεων ή προ­βλη­μά­των στο­χεύ­ουν στον έλεγχο της ικα­νό­τη­τας του υπο­ψη­φίου να χρη­σι­μο­ποιεί, σε συν­δυα­σμό, γνώσεις ή δεξιό­τη­τες που απέ­κτησε για την επίλυση τους.

Η εξέταση στο ανωτέρω μάθημα περι­λαμ­βά­νει ένα (1) θέμα θεωρίας και τρεις (3) ασκή­σεις ή προ­βλή­ματα, σχετικά με το περιε­χό­μενο του μαθή­μα­τος και τις εφαρ­μο­γές του.

Η βαθ­μο­λο­γία προ­κύ­πτει κατά 40% από το θέμα της θεωρίας και κατά 60% (3×20%) από τις ασκή­σεις ή τα προ­βλή­ματα.