Πέντε κάτοικοι της Ρόδου κατηγορούνται για απάτη επί Δικαστηρίω – Απο κατήγοροι, κατηγορούμενοι!

Κα­τη­γο­ρού­με­νοι για απάτη επί Δι­κα­στη­ρίω με πε­ριου­σια­κή βλάβη άνω των 120.000 ευρώ, κατα συ­ναυ­τουρ­γία και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και για άμεση συ­νέρ­γεια στην πράξη αυτή είναι 5 Ρο­δί­τες, μετά από μή­νυ­ση συ­ντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού, ο οποί­ος έχει πα­ρα­πεμ­φθεί σε δίκη ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των για την 7η Απρι­λί­ου 2016, μετά από αναί­ρε­ση αθω­ω­τι­κής από­φα­σης, ως εμπλε­κό­με­νος σε υπό­θε­ση απα­τη­λής χρη­σι­κτη­σί­ας!

Οι πέντε Ρο­δί­τες, προ­κά­λε­σαν την δίωξη του συ­ντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού, ο οποί­ος τους κα­τα­μή­νυ­σε, προ­σκο­μί­ζο­ντας στοι­χεία, τα οποία αφού αξιο­λο­γή­θη­καν από το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, κρί­θη­κε οτι από κα­τή­γο­ροι θα πρέ­πει να κα­θί­σουν στο εδώ­λιο του δι­κα­στη­ρί­ου ως κα­τη­γο­ρού­με­νοι!

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να μετά από ενέρ­γειες των 5 Ρο­δι­τών επι­βλή­θη­κε ποινή φυ­λά­κι­σης 3 ετών με 3ετή ανα­στο­λή από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, σε δύο κα­τοί­κους της Ρόδου, που κρί­θη­καν ένο­χοι, με ελα­φρυ­ντι­κά, απά­της επί Δι­κα­στη­ρίω, που το συ­νο­λι­κό όφε­λος και η αντί­στοι­χη ζημία υπερ­βαί­νουν το ποσό των 73.000 ευρώ.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη από­φα­ση δεν έχει κα­θα­ρο­γρα­φεί και δεν έχει ασκη­θεί ακόμη αναί­ρε­ση.

Αθώος είχε κρι­θεί πρω­το­δί­κως στην ίδια υπό­θε­ση ο συ­ντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός, ο οποί­ος αγό­ρα­σε το ακί­νη­το που είχε χρη­σι­δε­σπώ­σει συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νός του.

Κατά της πρω­το­δί­κου απο­φά­σε­ως έχει ασκη­θεί αναί­ρε­ση, που ευ­δο­κί­μη­σε ενώ­πιον του Αρεί­ου Πάγου, που έκρι­νε την από­φα­ση αναι­τιο­λό­γη­τη και η δίκη θα επα­να­λη­φθεί την 7η Απρι­λί­ου.

Μετά τα όσα κα­τέ­θε­σαν οι 5, ο ένας εκ των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων που κα­τα­δι­κά­στη­κε στην υπό­θε­ση, που εκ­δι­κά­στη­κε ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς, φέ­ρε­ται συ­γκε­κρι­μέ­να, στις 5 Δε­κεμ­βρί­ου 2006, ενώ εξε­τα­ζό­ταν ενόρ­κως ως μάρ­τυ­ρας κατά την εκ­δί­κα­ση αγω­γής χρη­σι­κτη­σί­ας ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, να κα­τέ­θε­σε ότι ακί­νη­το στο Καν­δυ­λί έχει αξία μι­κρό­τε­ρη των 12.000 ευρώ, ότι αυτό είναι ακαλ­λιέρ­γη­το κι ότι ο συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νός του το κα­τεί­χε από το έτος 1987, καλ­λιερ­γώ­ντας εντός αυτού ελαιό­δε­ντρα, συλ­λέ­γο­ντας βό­τα­να, δια­τη­ρώ­ντας με­λίσ­σια και το­πο­θε­τώ­ντας σκύ­λους για τη φύ­λα­ξή του.

Η αλή­θεια, όπως είχε κρί­νει το δι­κα­στή­ριο, ήταν ωστό­σο ότι το ακί­νη­το έχει αξία του­λά­χι­στον 679.200 ευρώ, καλ­λιερ­γεί­ται συ­νε­χώς από το έτος 1993 έως σή­με­ρα και ο συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νός του δεν το κα­τεί­χε από το έτος 1987.

Ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος, στην ιδιο­κτη­σία του οποί­ου με­τα­γρά­φη­κε το ακί­νη­το δυ­νά­μει της δι­κα­στι­κής από­φα­σης που εξα­σφά­λι­σε, φέ­ρε­ται με πειθώ και πα­ραι­νέ­σεις να προ­κά­λε­σε τον συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νό του να κα­τα­θέ­σει ψέ­μα­τα.

Φέ­ρε­ται επι­πλέ­ον να άσκη­σε την 3η Απρι­λί­ου 2006 αγωγή χρη­σι­κτη­σί­ας κατά του πραγ­μα­τι­κού ιδιο­κτή­τη σχε­τι­κά με την κυ­ριό­τη­τα του ακι­νή­του φέ­ρο­ντάς τον ως αγνώ­στου δια­μο­νής και στη συ­νέ­χεια, στις 5 Δε­κεμ­βρί­ου 2006, κατά την εκ­δί­κα­ση ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, να προ­σκό­μι­σε στο Δι­κα­στή­ριο ως μάρ­τυ­ρα απο­δεί­ξε­ως των ισχυ­ρι­σμών του τον συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νό του.

Ο συ­ντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός, που απηλ­λά­γη, αγό­ρα­σε το 2007 τα 21.000 (εκ των συ­νο­λι­κά 22.640) με­ρί­δια εξ αδιαι­ρέ­του του ακι­νή­του.

Κι ενώ έτσι εφέ­ρο­ντο να έχουν τα πράγ­μα­τα σε επί­πε­δο ποι­νι­κής αξιο­λό­γη­σης της υπό­θε­σης το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που με­λέ­τη­σε στοι­χεία που προ­σκό­μι­σε ο συ­ντα­ξιού­χος αστυ­νο­μι­κός, έκρι­νε ότι οι 5 κα­τή­γο­ροι στην ως άνω υπό­θε­ση, διέ­πρα­ξαν σο­βα­ρά αδι­κή­μα­τα.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να 4 εξ’ αυτών πα­ρα­πέ­μπο­νται για το ό,τι σε δι­κά­σι­μο την 4η Ιου­νί­ου 2008 ενώ­πιον του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου σε συ­ζή­τη­ση αι­τή­σε­ώς τους κατά του συ­ντα­ξιού­χου αστυ­νο­μι­κού με την οποία ζή­τη­σαν να ανα­γνω­ρι­στούν προ­σω­ρι­νά νο­μείς του ακι­νή­του επι­κα­λέ­στη­καν ως μάρ­τυ­ρα τον πέμ­πτο ο οποί­ος φέ­ρε­ται να κα­τέ­θε­σε ψευ­δώς ότι ο δι­καιο­πά­ρο­χός τους είναι το ίδιο πρό­σω­πο με τον αρ­χι­κό τι­τλού­χο του ακι­νή­του, με απο­τέ­λε­σμα να πα­ρα­πλα­νή­σει το δι­κα­στή­ριο και να εκ­δο­θεί σχε­τι­κή από­φα­ση, που τους ανα­γνώ­ρι­σε προ­σω­ρι­νούς νο­μείς.

Ακο­λού­θη­σε την 21η Μαΐου 2009 η εκ­δί­κα­ση της ίδιας υπό­θε­σης ενώ­πιον του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, στην οποία προ­σκό­μι­σαν την ως άνω μαρ­τυ­ρι­κή κα­τά­θε­ση, που κρί­θη­κε ψευ­δής και μια βε­βαί­ω­ση ταυ­το­προ­σω­πί­ας του δη­μάρ­χου Ια­λυ­σού, η οποία ομοί­ως κρί­θη­κε ψευ­δής κατά πε­ριε­χό­με­νο.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε μά­λι­στα τις αγω­γές τους κατά ένα μέρος ως απα­ρά­δε­κτες και διέ­τα­ξε την επα­νά­λη­ψη της συ­ζή­τη­σης για να προ­σκο­μι­στούν ου­σιώ­δη έγ­γρα­φα. Τον συ­ντα­ξιού­χο αστυ­νο­μι­κό εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Γ. Χα­ρί­τος.