Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ο κατηγορούμενος για απόπειρα ανθρωποκτονίας

Ελεύ­θε­ρος με τον πε­ριο­ρι­στι­κό όρο της εμ­φά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στην Υπο­διεύ­θυν­ση Ασφα­λεί­ας Ρόδου, αφέ­θη­κε χθες μετά την απο­λο­γία του, με ομό­φω­νη από­φα­ση της τα­κτι­κής Ανα­κρί­τριας και της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Υπη­ρε­σί­ας ο Φ. Κ., κα­τη­γο­ρού­με­νος για από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας, επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη, πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία.

Ελεύ­θε­ρος χωρίς όρους αφέ­θη­κε ο γιός του Ι. Κ., που βρέ­θη­κε κα­τη­γο­ρού­με­νος στην ίδια υπό­θε­ση και διώ­κε­ται για πλημ­με­λή­μα­τα.

Η έρευ­να για την υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε μετά από ανα­φο­ρά του Γ. Κ., κα­τοί­κου Απο­λακ­κιάς, βο­σκού, που δια­τη­ρεί κο­πά­δι από 400 πε­ρί­που γίδια στην Απο­λακ­κιά.

Όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ο τε­λευ­ταί­ος την 31 Μαρ­τί­ου 2013, ημέρα Κυ­ρια­κή και περί ώρα 13.00 έβο­σκε το κο­πά­δι του στην θέση «Στρογ­γυ­λή» και σε κτήμα (άσπαρ­το) επι­φα­νεί­ας πε­ρί­που πε­νή­ντα στρεμ­μά­των. Κι­νού­με­νος με ηλιγ­γιώ­δη τα­χύ­τη­τα και επι­βαί­νων σε αγρο­τι­κό αυ­το­κί­νη­το, εμ­φα­νί­σθη­κε ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος στο ση­μείο ο οποί­ος επί­σης δια­τη­ρεί κο­πά­δι από γίδια, το οποίο έβο­σκε την ίδια ημέρα σε από­στα­ση με­γα­λύ­τε­ρη των δύο χι­λιο­μέ­τρων από τον χώρο.

Το θύμα δια­τεί­νε­ται ότι κα­τευ­θύν­θη­κε πάνω του με το αυ­το­κί­νη­το, πλην όμως, εξαι­τί­ας του ό,τι με­τα­ξύ του ακρι­βούς ση­μεί­ου στο οποίο βρι­σκό­ταν και του αγρο­τι­κού (χω­μα­τέ­νιου) δρό­μου στον οποίο εκι­νεί­το με­σο­λα­βεί ρυάκι (πο­τα­μός) το οποίο δεν μπο­ρού­σε να προ­σπε­ρά­σει ακι­νη­το­ποί­η­σε από­το­μα το αυ­το­κί­νη­το και εξερ­χό­με­νος του αυ­το­κι­νή­του, σε από­στα­ση πε­ρί­που δέκα πέντε μέ­τρων, άρ­χι­σε να τον υβρί­ζει και να τον απει­λεί.

Την ίδια στιγ­μή εξαι­τί­ας του θο­ρύ­βου που προ­κά­λε­σε το αυ­το­κί­νη­το τα γίδια του ξαφ­νιά­σθη­καν και άρ­χι­σαν να τρέ­χουν προς κτήμα το οποίο ήταν σπαρ­μέ­νο με σι­τά­ρι.

Επει­δή υπήρ­χε κίν­δυ­νος να προ­κλη­θεί από τα γίδια ζημιά στην σπορά έτρε­ξε να τα στα­μα­τή­σει. Την ίδια στιγ­μή ο πρώ­τος κυ­νη­γώ­ντας τον και ενώ είχε στραμ­μέ­νη την πλάτη του προς αυτόν τον κτύ­πη­σε στη πλάτη με μία ράβδο.

Αφού κα­τόρ­θω­σε να απο­τρέ­ψει την εί­σο­δο των ζώων του στο σπαρ­μέ­νο κτήμα ο πρώ­τος επι­βι­βά­σθη­κε εκ νέου στο αυ­το­κί­νη­τό του και τον κα­τα­δί­ω­ξε.

Πήρε από το αυ­το­κί­νη­τό του μία κα­ρα­μπί­να και έστρε­ψε αυτήν προς το μέρος του, ση­μα­δεύ­ο­ντάς τον, πυ­ρο­βό­λη­σε δε τρεις φορές με απώ­τε­ρο σκοπό, όπως λέει το θύμα, να τον σκο­τώ­σει.

Τα σκά­για από τους πυ­ρο­βο­λι­σμούς τα ένιω­σε όταν κτύ­πη­σαν πάνω του, λόγω όμως της από­στα­σης δεν τον έπλη­ξαν θα­νά­σι­μα.

Ο πρώ­τος δρά­στης επι­βι­βά­σθη­κε και πάλι στο αυ­το­κί­νη­τό του και έφυγε από το ση­μείο με ηλιγ­γιώ­δη τα­χύ­τη­τα κα­τευ­θυ­νό­με­νος προς την οδό Ρόδου -Κατ­τα­βιάς. Φθά­νο­ντας  και το θύμα στο ση­μείο αυτό τον πε­ρί­με­νε, ενώ την ίδια ώρα έφθα­σε στο ίδιο ση­μείο και ο γιος του, ο οποί­ος επέ­βαι­νε σε δί­κυ­κλη μο­το­συ­κλέ­τα.

Αμέ­σως άρ­χι­σαν να πε­τούν και οι δύο πέ­τρες ενα­ντί­ον του. Από τους πυ­ρο­βο­λι­σμούς που άκου­σαν έτρε­ξαν από την γύρω πε­ριο­χή τρίτα άτομα και ένας εξ αυτών σπρώ­χνο­ντας τον πρώτο δρά­στη κα­τόρ­θω­σε να τον βάλει στο αυ­το­κί­νη­το, να επι­βι­βα­στεί και ο ίδιος σ’ αυτό και να τον ανα­γκά­σει να φύγει. Αμέ­σως έφυγε και ο γιος του.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρέ­στη ο δι­κη­γό­ρος κ. Σταύ­ρος Πα­να­γιω­τα­κό­που­λος.