Τι Βουκουρέστι(;) τι Μουζάλας;

Του Γρη­γό­ρη Τρια­ντα­φυλ­λό­που­λου (Προ­έ­δρου της Ένω­σης Ιδιο­κτη­τών Ημε­ρή­σιων Επαρ­χια­κών Εφη­με­ρί­δων)

Μπο­ρεί «8» χρό­νια να είναι αρ­κε­τά για να ισχυ­ρι­στεί κά­ποιος ότι ξέ­χα­σε… Βε­βαί­ως, θα μου πείτε ότι για να ξε­χά­σεις «κάτι» προ­ϋ­πό­θε­ση είναι πρώτα να το «γνω­ρί­ζεις» -αλ­λιώς δη­λώ­νεις άγνοια… και ξε­μπερ­δεύ­εις!

…Και αν για τον κάθε φίλο συ­μπο­λί­τη, αγνό Έλ­λη­να πα­τριώ­τη, αυτό μπο­ρεί πραγ­μα­τι­κά να συμ­βαί­νει, το αντί­στοι­χο απο­τε­λεί έγκλη­μα για όσους υπη­ρε­τούν την Ενη­μέ­ρω­ση.

Ανα­φέ­ρο­μαι στα πρω­ϊ­νά­δι­κα της ενη­μέ­ρω­σης, που συ­ντο­νι­σμέ­να με το Μα­ξί­μου, βάλ­θη­καν να πεί­σουν ότι στη ρύμη του λόγου σου μπο­ρεί να σου ξε­φύ­γει και κανά «Μα­κε­δο­νία» για τα Σκό­πια. Έχο­ντας προ­φα­νώς τον πόνο τους τα κα­νά­λια για το ποιος θα πρω­το­πά­ρει άδεια, μπο­ρεί και να πα­ρου­σιά­ζουν απώ­λεια μνή­μης. Άραγε όταν ανα­κά­λυ­πταν το Βα­το­πέ­δι και μια σειρά άλλων τη­λε­ο­πτι­κών «σόου» απο­στα­θε­ρο­ποιώ­ντας και τε­λι­κά ρί­χνο­ντας την κυ­βέρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή, τι εί­δους «πόνο» είχαν και τότε τους διέ­φυ­γε να στρέ­ψουν το βλέμ­μα της κοι­νής γνώ­μης στα ιστο­ρι­κά γε­γο­νό­τα της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής του Βου­κου­ρε­στί­ου;

Ήταν στις 3 Απρι­λί­ου 2008 όταν ο Κώ­στας Κα­ρα­μαν­λής επι­ση­μο­ποί­η­σε την άρ­νη­σή του θέ­το­ντας το ΔΙ­ΚΑΙΩ­ΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑ­ΒΛΗ­ΤΙ­ΚΗΣ ΑΡ­ΝΗ­ΣΙ­ΚΥ­ΡΙΑΣ που μά­θα­με όλοι ως «βέτο», στην έντα­ξη των Σκο­πί­ων στο ΝΑΤΟ, πα­τώ­ντας ο ίδιος (ίσως και από συ­νει­δη­σια­κή επι­λο­γή) την σκαν­δά­λη της πο­λι­τι­κής του δο­λο­φο­νί­ας. Η σχε­δια­ζό­με­νη βιο­λο­γι­κή του δο­λο­φο­νία απε­τρά­πη από λε­πτο­μέ­ρειες –όπως απο­κα­λύ­φθη­κε είχε σχε­δια­στεί για τις 25 έως 28 Απρι­λί­ου- λίγες μέρες δη­λα­δή μετά την Σύ­νο­δο στην οποία με πε­ρίσ­σια αλα­ζο­νεία η αμε­ρι­κα­νι­κή εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή δια του Προ­έ­δρου της τζού­νιορ Μπους είχε εκ­φρα­στεί με την από­φα­ση έντα­ξης Αλ­βα­νί­ας –Κρο­α­τί­ας και «Μα­κε­δο­νί­ας» όπως είχε ονο­μα­τί­σει τη γεί­το­να, για να δε­χθεί την δη­μό­σια προ­σβο­λή Κα­ρα­μαν­λή που ζή­τη­σε το λόγο λέ­γο­ντας: «Αυτό δεν θα συμ­βεί επ ου­δε­νί λόγο».

Ασφα­λώς τέ­τοια μέρα με τους πα­τριώ­τες όλους στα κά­γκε­λα ποιος μπο­ρεί να θυ­μά­ται τέ­τοιες λε­πτο­μέ­ρειες;

Υπεν­θυ­μί­ζω:

-Το κρί­σι­μο 48ωρο των οδη­γιών Κα­ρα­μαν­λή σε Μπα­κο­γιά­νη –Μεϊ­μα­ρά­κη ΥΠΕΞ και Άμυ­νας αντί­στοι­χα.

-Την σθε­να­ρή στάση Πα­πού­λια στο Γεν.Γραμ. του ΝΑΤΟ Γιαπ ντε Χοπ Σέ­φερντ που είχε φύγει από το «πα­ρά­θυ­ρο» του Μα­ξί­μου λίγη ώρα πριν από τον Κα­ρα­μαν­λή και έχο­ντας συ­νεν­νοη­θεί Πρό­ε­δρος και πρω­θυ­πουρ­γός έδει­ξαν αρ­ρα­γές μέ­τω­πο απέ­να­ντι στα σχέ­δια ισο­πέ­δω­σης της χώρας, με τις επι­διώ­ξεις Αμε­ρι­κα­νών και Γερ­μα­νών με αφορ­μή τα παι­χνί­δια που υπο­κι­νού­σε η Άγκυ­ρα για το «μα­κε­δο­νι­κό».

Εκτι­μώ πά­ντως ότι μέσα σε αυτή τη μέθη της λήθης και των μνη­μο­νί­ων κάτι θα θυ­μού­νται οι «νε­νέ­κοι» της πο­λι­τι­κής για την άρ­νη­ση Κα­ρα­μαν­λή στη Μέρ­κελ στην απαί­τη­σή της αγο­ράς των γιου­ρο­φάι­τερ, που ξε­περ­νώ­ντας κάθε ίχνος ορίων ευ­γέ­νειας και πρω­το­κόλ­λου, ζή­τη­σε επι­τα­κτι­κά να κα­θο­ρί­σει τον εξο­πλι­σμό της Ελ­λά­δος από αέρος στο πε­ρί­φη­μο πια γεύμα της Ρα­φή­νας.

Λί­γους μήνες μετά άλ­λω­στε είχε εκ­φρα­στεί και επι­σή­μως η στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή Κα­ρα­μαν­λή (δύο μήνες πριν την ιστο­ρι­κή σύ­νο­δο του Βου­κου­ρε­στί­ου) υπο­γρά­φο­ντας στις 18 Ια­νουα­ρί­ου 2008 στο προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο της Σό­φιας τη συμ­φω­νία με­τό­χων για τον πε­τρε­λαια­γω­γό Μπουρ­γκάς –Αλε­ξαν­δρού­πο­λη. Και για όσους δεν θέ­λουν να θυ­μού­νται θα επι­μεί­νω στο έγ­γρα­φο που διέρ­ρευ­σε από την Πρε­σβεία των ΗΠΑ στο Βε­ρο­λί­νο τις 23 Απρι­λί­ου 2008 στα wikileaks: Ανα­φέ­ρει πως «η Γερ­μα­νία αντι­λαμ­βά­νε­ται την απο­γο­ή­τευ­ση των ΗΠΑ για το βέτο της Ελ­λά­δας προς την έντα­ξη της Μα­κε­δο­νί­ας στο ΝΑΤΟ» ενώ οι συ­ντά­κτες του εγ­γρά­φου δεν πα­ρέ­λει­ψαν να επι­ση­μά­νουν ότι «εξαι­τί­ας του ονό­μα­τος του­λά­χι­στον μία κυ­βέρ­νη­ση έχει κα­ταρ­ρεύ­σει» ανα­φε­ρό­με­νοι στην πτώση Μη­τσο­τά­κη το 1993, προ­σθέ­το­ντας ότι: «θα πρέ­πει η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να είναι πολύ προ­σε­κτι­κή…».

-Κα­τα­λά­βα­τε κύριε Μου­ζά­λα; Τότε είχε διαρ­ρεύ­σει ότι θα έπρε­πε η κυ­βέρ­νη­ση να ήταν προ­σε­κτι­κή… Τυ­χαία σας διέ­φυ­γε η ονο­μα­σία των Σκο­πί­ων ως «Μα­κε­δο­νία» την ώρα που όλος ο πλα­νή­της έχει στρέ­ψει το βλέμ­μα του στα σύ­νο­ρα με τον πε­ρί­φη­μο φρά­χτη της Ει­δο­μέ­νης; Πά­ντως ο μέχρι σή­με­ρα πει­θαρ­χη­μέ­νος λόγος σας, μου γεννά ερω­τη­μα­τι­κά.

Στο θέμα μας όμως, για εκεί­να τα αλή­στου μνή­μης σπου­δαία πο­λι­τι­κά γε­γο­νό­τα του 2008 όπου ανα­δεί­χθη­κε και η πε­ρί­ερ­γη εμπλο­κή των Γερ­μα­νών που τους έπια­σε ο οί­στρος ει­λι­κρί­νειας για τα αμαρ­τή­μα­τα της Siemens από τη δε­κα­ε­τία του `80 και η απο­γο­ή­τευ­ση των Αμε­ρι­κα­νών για το σχέ­διο Νί­μιτς που είχε απο­δε­χθεί ο Ση­μί­της με ΓΑΠ υπουρ­γό Εξω­τε­ρι­κών και βάση δια­πραγ­μά­τευ­σης την ονο­μα­σία Δη­μο­κρα­τία της Μα­κε­δο­νί­ας –Σκό­πια. Αλλά έμελ­λε την ιστο­ρία να γρά­ψει η Σύ­νο­δος του Βου­κου­ρε­στί­ου και επί­ση­μη ονο­μα­σία με γε­ω­γρα­φι­κό προσ­διο­ρι­σμό την ΠΓΔΜ που δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια για μελ­λο­ντι­κά σχέ­δια δια­με­λι­σμού όπως η Άγκυ­ρα προ­ω­θεί ορε­γό­με­νη την Θράκη.

Συ­γνώ­μη κυ­ρί­ες και κύ­ριοι ξέ­φυ­γα!

Δι­καί­ως θα μου πείτε: Πού πας και τα θυ­μά­σαι τώρα όλα αυτά!

Ε! τι να κάνω κά­ποιοι έχουν ελατ­τώ­μα­τα σαν αυτά που πα­ρα­στα­τι­κά εξο­μο­λο­γού­νταν ο Κα­ζαν­τζά­κης: «Δεν ζυ­γιά­ζω, δεν μετρώ, δεν υπο­τάσ­σο­μαι, ακο­λου­θώ το βαθύ μου χτυ­πο­κάρ­δι».