ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αλαβάνος: Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι Αριστερά, εγώ δεν είμαι αριστερός

news room 3 λεπτά ανάγνωση
Αλαβάνος Αλέκος

Δριμεία επίθεση κατά του ΣΥΡΙΖΑ εξα­πέ­λυσε ο πρώην πρό­ε­δρός του και νυν επι­κε­φα­λής του μετω­πι­κού σχη­μα­τι­σμού «Σχέδιο Β» κ. Αλέκος Αλα­βά­νος από τις Σέρρες όπου βρέθηκε την Τετάρτη. Μίλησε για τον έναν χρόνο «θλι­βε­ρής παρου­σίας» της κυβέρ­νη­σης, χρη­σι­μο­ποί­ησε βαριές εκφρά­σεις, όπως «πρόδωσε τις στοι­χειώ­δεις αξίες που επι­διώ­κει η Αρι­στερά», και επι­σή­μανε ότι το Ασφα­λι­στικό είναι κρίσιμη στιγμή, είναι ευθύνη «ατομική του κάθε βου­λευτή της πλειο­ψη­φίας». Μάλιστα ανα­φέρ­θηκε ονο­μα­στικά στον υπουργό Ναυ­τι­λίας κ. Θοδωρή Δρίτσα και στον πρώην διοι­κητή του ΙΚΑ κ. Γιάννη Θεωνά.

Ολό­κληρη η δήλωση του κ. Αλα­βά­νου έχει ως εξής:

«Με φόντο τα ελλη­νικά τοπία με χιλιά­δες απε­γνω­σμέ­νους αγρότες με τα τρακτέρ τους στο δρόμο, τις αστικές περιο­χές με δικη­γό­ρους, για­τρούς και μηχα­νι­κούς γρα­βα­τω­μέ­νους ή όχι σε δια­δη­λώ­σεις, τα πελάγη μας με τους ναυ­τερ­γά­τες να βάζουν τις μηχανές των καρα­βιών στο στοπ, τα σπίτια οικο­γέ­νειες να βγάζουν τις άγριες χει­μω­νιά­τι­κες νύχτες μέσα στα δωμάτια της ανερ­γίας, της στέ­ρη­σης και του φόβου για το αύριο, πανη­γύ­ρισε ο ΣΥΡΙΖΑ, με ένα προ­κλη­τικό και βάρβαρο τρόπο, τον ένα χρόνο της θλι­βε­ρής του παρου­σίας ως κυβέρ­νη­σης του τρίτου και πιο σκληρού μνη­μο­νίου. Και αυτο­βα­πτί­σθηκε ως “η αρι­στερή δύναμη των λαϊκών στρω­μά­των”.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αρι­στερά, εγώ δεν είμαι αρι­στε­ρός.

Δεν είναι όμως. Πρόδωσε τις στοι­χειώ­δεις αξίες που επι­διώ­κει η αρι­στερά για συνέ­πεια λόγων και πράξεων, για πάλη ενάντια στα μεγάλα συμ­φέ­ρο­ντα, για μια κοι­νω­νία δίκαιη, για ειλι­κρί­νεια και για ανοιχτά χαρτιά απέ­να­ντι στον λαό.

Σήμερα οι εργα­ζό­με­νοι και οι οικο­γέ­νειές τους βιώνουν τις δρα­μα­τι­κές επι­πτώ­σεις της πολι­τι­κής ΣΥΡΙΖΑ. Eίναι ελπι­δο­φόρο ότι τόσο δια­φο­ρε­τι­κές κατη­γο­ρίες εργα­ζο­μέ­νων, άνθρω­ποι των γραμ­μά­των και χει­ρω­νά­κτες, εργάτες της γης κι εργάτες της θάλασ­σας, νέες ηλικίες και συντα­ξιού­χοι, γυναί­κες και άντρες αγω­νί­ζο­νται ταυ­τό­χρονα για να φράξουν το νέο χεί­μαρρο μέτρων της Ευρω­ζώ­νης, του Διε­θνούς Νομι­σμα­τι­κού Ταμείου και της κυβέρ­νη­σης Τσίπρα. Αξίζει να συντο­νι­σθούν, να γίνουν μια ενιαία απέ­ρα­ντη λαϊκή κινη­το­ποί­η­σης για τη σωτηρία του τόπου. Αξίζει να συμπυ­κνώ­σουν τους στόχους τους σε κεντρικά πολι­τικά αιτή­ματα, όπως να πέσει αυτή η κυβέρ­νηση και να προ­χω­ρή­σει η Ελλάδα με εναλ­λα­κτικό σχέδιο κοι­νω­νι­κής ανα­κού­φι­σης και παρα­γω­γι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης, με ανε­ξαρ­τη­σία και περη­φά­νεια. Αξίζει να επε­ξερ­γα­σθούν και να προ­βάλ­λουν, μαζί με το όχι στους νόμους Τσίπρα, το δικό τους ναι, τις δικές τους τεκ­μη­ριω­μέ­νες και συγκρο­τη­μέ­νες αντι­προ­τά­σεις για την πορεία του κλάδου τους.

Η ψηφο­φο­ρία στη Βουλή για το ασφα­λι­στικό είναι μια κρίσιμη στιγμή για τη χώρα, αν θα συνε­χι­σθεί ή θα συγκρα­τη­θεί η κοι­νω­νική της κατα­κρή­μνιση. Η ευθύνη δεν είναι συλ­λο­γική μόνο του ΣΥΡΙΖΑ και της ακρο­δε­ξιάς με την οποία συνερ­γά­ζε­ται. Είναι ατομική του κάθε βου­λευτή της πλειο­ψη­φίας.

Θέλω να ελπίζω ότι υπάρ­χουν, έστω και λίγοι, που θα ανα­λο­γι­σθούν τη μεγάλη ευθύνη που έχουν.

Θέλω να ελπίζω ότι ο Θοδωρής Δρίτσας, ηγέτης τόσα χρόνια του “Λιμα­νιού της Αγωνίας” -που ονο­μά­σθηκε έτσι για να εκφρά­σει την αγω­νιώδη προ­σπά­θεια να κρα­τη­θεί ο δημό­σιος και ανα­πτυ­ξια­κός του χαρακτήρας- δεν θα απο­δε­χθεί τελικά τον ρόλο του κυνικού πωλητή, θα ξεχω­ρί­σει τη θέση του και στην εκποί­ηση του Πειραιά στους Κινέ­ζους και στην εκποί­ηση των συντα­ξιού­χων στον Σόιμπλε.

Θέλω να ελπίζω ότι ο Γιάννης Θεωνάς, που όλη του τη ζωή δια­κρί­θηκε για το ήθος του, για την μαχη­τική ενα­ντί­ωσή του στον άγριο ευρω­παϊκό καπι­τα­λι­σμό, δεν είναι δυνατό να βάλει με την ψήφο την υπο­γραφή του σε ένα νόμο, για τον οποίο η εργα­τική τάξη, είτε ενεργή είτε παρο­πλι­σμένη, καλεί­ται να πλη­ρώ­σει πανά­κριβο τίμημα λόγω των δια­τα­γών Μέρκελ, Ολάντ και Γιουν­κέρ.

Θέλω να ελπίζω ότι υπάρ­χουν μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ έστω και λίγοι βου­λευ­τές, οι οποίοι ανα­λο­γι­ζό­με­νοι τους νεκρούς που έχει προ­σφέ­ρει η αρι­στερά για τα δικαιώ­ματα της εργα­τι­κής τάξης και της αγρο­τιάς, θα ενερ­γή­σουν στο ασφα­λι­στικό και το εργα­τικό “τοις κείνων ρήμασι πει­θό­με­νοι”».

Το ΒΗΜΑ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.