Μήνυση κατά εκπαιδευτικού κατέθεσε ο δ/ντής Δευτεροβάθμιας

Μή­νυ­ση σε βάρος εκ­παι­δευ­τι­κού για τα αδι­κή­μα­τα της ψευ­δορ­κί­ας και της ψευ­δούς κα­τα­μή­νυ­σης, άσκη­σε χθες ενώ­πιον της Ει­σαγ­γε­λέ­ως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου ο διευ­θυ­ντής της Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου κ. Ιω­άν­νης Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης.

Σύμ­φω­να με τη μή­νυ­ση, το έτος 2010,  ο εγκα­λού­με­νος ήταν κα­θη­γη­τής φυ­σι­κής και υπη­ρε­τού­σε ως Διευ­θυ­ντής σε Γε­νι­κό Λύ­κειο της Ρόδου.

Η τε­τρα­ε­τής θη­τεία του έληγε το έτος 2011, οπότε θα έπρε­πε, σύμ­φω­να με τον Νόμο να κρι­θεί ξανά από το διευ­ρυ­μέ­νο Συμ­βού­λιο Επι­λο­γής Διευ­θυ­ντών  Σχο­λι­κών Μο­νά­δων, που εδρεύ­ει στη Ρόδο, με αρ­μο­διό­τη­τα την κρίση όλων των εκ­παι­δευ­τι­κών του Nομού.

Στο επτα­με­λές αυτό Συμ­βού­λιο με­τεί­χε ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης ως Πρό­ε­δρος (λόγω της ιδιό­τη­τάς του) με μέλη μία Σχο­λι­κή Σύμ­βου­λο Β’ βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης, δύο αι­ρε­τά μέλη (κα­θη­γη­τές) και τρία μέλη (κα­θη­γη­τές) επι­λο­γής της Πε­ρι­φε­ρεια­κής Διεύ­θυν­σης Εκ­παί­δευ­σης, με κρι­τή­ριο την αρ­χαιό­τη­τά τους.

Στο πλαί­σιο της πα­ρα­πά­νω αρ­μο­διό­τη­τάς του το 7μελές Συμ­βού­λιο Κρί­σε­ων ασχο­λή­θη­κε με τον έλεγ­χο των προ­σό­ντων, που θα έπρε­πε να δια­θέ­τει ο εγκα­λού­με­νος, προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρη­θεί στη θέση του ως Διευ­θυ­ντής.

Τον μήνα Ιού­νιο του 2011 άρ­χι­σαν οι κρί­σεις για τα 86 εκ­παι­δευ­τι­κά ιδρύ­μα­τα της Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης του Νομού και δι­ήρ­κη­σαν μέχρι τον μήνα Αύ­γου­στο του ίδιου έτους.

Κατά τη διάρ­κεια των κρί­σε­ων και πριν το Συμ­βού­λιο απο­φα­σί­σει, κά­λε­σε τον εγκα­λού­με­νο σε υπο­χρε­ω­τι­κή προ­σω­πι­κή συ­νέ­ντευ­ξη (η οποία μά­λι­στα μα­γνη­το­φω­νεί­ται  σύμ­φω­να με τον Νόμο ώστε να μην αμ­φι­σβη­τη­θούν οι απα­ντή­σεις του κρι­νό­με­νου) και πα­ράλ­λη­λα εξέ­τα­σαν τον εγκα­λού­με­νο στο θέμα, που του έτυχε, με τίτλο «Τύποι Δ/ντών Σχο­λεί­ων».

Από την εξέ­τα­ση αυτή το Συμ­βού­λιο (το οποίο συ­νε­δρί­α­σε με 6μελή σύν­θε­ση λόγω απου­σί­ας ενός μέ­λους του) έκρι­νε τον εγκα­λού­με­νο ανε­παρ­κή για τη θέση του Διευ­θυ­ντή και τον βαθ­μο­λό­γη­σε με τον συ­νο­λι­κό βαθμό 31 τη στιγ­μή κατά την οποία κάθε εξε­τα­στής βαθ­μο­λο­γού­σε με βαθμό από 1-15.

Δη­λα­δή, όπως δια­τεί­νε­ται ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης, ο μέ­γι­στος  βαθ­μός που θα μπο­ρού­σε ο εγκα­λού­με­νος να λάβει ήταν το 90. Έλαβε μόνο από ένα βαθ­μο­λο­γη­τή τον βαθμό 15 και από τους υπό­λοι­πους τον βαθμό 3.

Κατά της από­φα­σης του Συμ­βου­λί­ου ο εγκα­λού­με­νος προ­σέ­φυ­γε στο Διοι­κη­τι­κό Εφε­τείο Πει­ραιά και ζή­τη­σε με αί­τη­σή του, την ακύ­ρω­ση του τε­λι­κού πί­να­κα βαθ­μο­λο­γί­ας επι­λο­γής των Διευ­θυ­ντών.

Η πιο πάνω αί­τη­ση του εγκα­λου­μέ­νου απορ­ρί­φθη­κε (ως αβά­σι­μη και όχι για λό­γους τυ­πι­κούς) με από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου.

Ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης υπο­στη­ρί­ζει ότι ο εγκα­λού­με­νος άρ­χι­σε τότε σε βάρος του προ­σω­πι­κή επί­θε­ση λά­σπης και απα­ξί­ω­σης, απο­στέλ­λο­ντας ψευ­δείς ανα­φο­ρές και κα­ταγ­γε­λί­ες προς κάθε κα­τεύ­θυν­ση με σκοπό να τον βλά­ψει κοι­νω­νι­κά και κυ­ρί­ως υπη­ρε­σια­κά.

Ει­δι­κό­τε­ρα ο εγκα­λού­με­νος κα­τήγ­γει­λε τον κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κη ότι πα­ρα­βί­α­σε τα κα­θή­κο­ντά του ως Πρό­ε­δρος του Συμ­βου­λί­ου Επι­λο­γής Διευ­θυ­ντών, ότι πλα­στο­γρά­φη­σε σε βάρος του τα πρα­κτι­κά του Συμ­βου­λί­ου Κρί­σε­ων, το βι­βλίο πρω­το­κόλ­λου, κλπ.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι κα­ταγ­γε­λία απε­στά­λη και στο γρα­φείο του Πρω­θυ­πουρ­γού, που την δια­βί­βα­σε για διε­ρεύ­νη­ση στο Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας.

Η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Διεύ­θυν­ση διε­ρεύ­νη­σε κα­τε­πει­γό­ντως την υπό­θε­ση και έκρι­νε ότι δεν προ­έ­κυ­ψε η τέ­λε­ση πει­θαρ­χι­κών πα­ρα­πτω­μά­των.

Από τον ποι­νι­κό έλεγ­χο της ίδιας υπό­θε­σης οι κα­ταγ­γε­λί­ες σε βάρος του κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κη τέ­θη­καν από την Ει­σαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου και Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου στο αρ­χείο.

Ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης δια­τεί­νε­ται ότι παρά την απόρ­ρι­ψη των κα­ταγ­γε­λιών του ο εγκα­λού­με­νος συ­νέ­χι­σε με με­γα­λύ­τε­ρο μένος και εκ­δι­κη­τι­κό­τη­τα να τον δια­σύ­ρει με κα­ταγ­γε­λί­ες στο Υπουρ­γείο Παι­δεί­ας και στις προϊ­στά­με­νες αρχές απο­στέλ­λο­ντας συ­κο­φα­ντι­κές και μειω­τι­κές για την προ­σω­πι­κό­τη­τά του κα­ταγ­γε­λί­ες.

Με­τα­ξύ άλλων ισχυ­ρί­στη­κε, όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης, ότι κα­τήγ­γει­λε στην Ει­σαγ­γε­λία του Αρεί­ου Πάγου ότι ει­σαγ­γε­λι­κός λει­τουρ­γός με­ρο­λη­πτού­σε σε βάρος του, ενώ τον κα­τήγ­γει­λε ότι όταν αξιο­λο­γή­θη­κε για να κα­τα­λά­βει τη θέση του Διευ­θυ­ντή της Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου έλαβε πα­ρά­νο­μη μο­ριο­δό­τη­ση διότι τάχα προ­σκό­μι­σε ψευδή και απα­τη­λά έγ­γρα­φα.

Και η κα­ταγ­γε­λία αυτή τέ­θη­κε, όπως εκ­θέ­τει ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης, στο αρ­χείο.

Ακο­λού­θη­σε, όπως το­νί­ζει, και νέα κα­ταγ­γε­λία στην οποία υπο­στή­ρι­ξε ότι ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης, εξα­πά­τη­σε τον Ει­σαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου, που εξέ­δω­σε την προ­α­να­φε­ρό­με­νη διά­τα­ξη αρ­χειο­θέ­τη­σης και πα­ρα­πέ­ρα ότι πα­ρα­βί­α­σε το υπη­ρε­σια­κό του κα­θή­κον επει­δή τον βαθ­μο­λό­γη­σε με χα­μη­λή βαθ­μο­λο­γία.

Και η μή­νυ­ση αυτή τέ­θη­κε στο αρ­χείο ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη.

Ο κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης υπο­στη­ρί­ζει ότι μετά και την τε­λευ­ταία αρ­χειο­θέ­τη­ση έχουν υπο­βλη­θεί από τον εγκα­λού­με­νο μη­νύ­σεις σε Ει­σαγ­γε­λείς.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Μα­νώ­λης Κου­τσού­κος.