Ο καπετάν Πάνος

Φαί­νε­ται ότι ο υπουρ­γός Aμυνας βρίσκει μια πρώτης τάξεως ευκαι­ρία να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει τη λεοντή της αρι­στε­ρής δια­κυ­βέρ­νη­σης προ­κει­μέ­νου να υλο­ποι­ή­σει αυτά, που δεν μπό­ρε­σαν να κάνουν πραγ­μα­τι­κό­τητα ακόμα και οι πιο συντη­ρη­τι­κές δυνά­μεις. Και όπως επι­τυ­χη­μένα γράφει σε ένα άρθρο του ο Ανδρέας Πετρου­λά­κης:

« Ούτε ο Μεταξάς, ούτε η Επτα­ε­τία, ούτε οι πιο σκληρές δεξιές κυβερ­νή­σεις δεν το σκέ­φτη­καν αυτό. Να εμπο­τί­σουμε με μιλι­τα­ρι­στική νοο­τρο­πία τους εφήβους μέσα στο σχολείο. Αλήθεια αυτό βλέπετε να λείπει από τους νέους; Ούτε ο Μεταξάς, ούτε η Επτα­ε­τία, ούτε οι πιο σκληρές δεξιές κυβερ­νή­σεις δεν το σκέ­φτη­καν αυτό. Να εμπο­τί­σουμε με μιλι­τα­ρι­στική νοο­τρο­πία τους εφήβους μέσα στο σχολείο. Αλήθεια, αυτό βλέπετε να λείπει από τους νέους; Δεν σας φτάνουν οι στρα­τιω­τι­κές πυρα­μί­δες της Χρυσής Αυγής, οι χιλιά­δες νέοι με ξυρι­σμένα κεφάλια και φου­σκω­μένα μπράτσα που δια­κι­νούν την αισθη­τική και τη βία των φασι­στών, δεν σας αρκούν τα πολ­λα­πλά πρότυπα βίας που βομ­βαρ­δί­ζουν τη νεολαία, η ανα­κά­λυψη των ταλέ­ντων αυτών από τα τρυφερά χρόνια μας μάρανε; Δεν σκέ­φτε­στε ότι το σχολείο οφείλει να προ­σφέ­ρει το ακριβώς αντί­θετο, το αντί­βαρο στη διάχυτη βία και στρα­τιω­τική αισθη­τική που δυστυ­χώς φαί­νε­ται να συγκι­νεί μεγάλη μερίδα των νέων; Δεν βλέπει, αλήθεια, ο υπουρ­γός πόσα μπρα­τσω­μένα παιδιά φοράνε μπλού­ζες παραλ­λα­γής στους δρόμους, στα χρώματα που και εκείνος συνη­θί­ζει να φορά όταν επι­σκέ­πτε­ται στρα­τό­πεδα; Του αρέσει αυτό και θέλει να το βάλει και στο σχολείο;»

Αμ, η άλλη έμπνευση; Να ντύσει ντε και καλά τις γυναί­κες στο χακί Που λέτε κύριε Πάνο, δεν είναι αυτή η ιδέα ούτε πεδίο άσκησης ισό­τη­τας των φύλων, ούτε ζηλευτό κάστρο για να εκπορ­θη­θεί. Και όταν με το καλό, εξα­λει­φθούν οι ανι­σό­τη­τες, εργα­σια­κές ή μισθο­λο­γι­κές , μεταξύ ανδρών και γυναι­κών στην Ελλάδα, όταν οι Ελλη­νί­δες μητέρες θα απο­λαμ­βά­νουν το κράτος πρό­νοιας και τις διευ­κο­λύν­σεις που απο­λαμ­βά­νουν άλλες Ευρω­παίες μανάδες,όταν αντί για σχολεία για στρα­τιω­τά­κια φτιά­ξετε παι­δι­κούς στρ­θμούς, τότε έλα να τα ξανα­πούμε. Διότι δεν ξέρω αν έχεις ενη­με­ρω­θεί -μπορεί να στο κρατάνε κρυφό για να μη στενοχωρηθείς- η υπο­γεν­νη­τι­κό­τητα στην Ελλάδα έχει χτυ­πή­σει κόκκινο. Οχι γιατί όλες είμαστε μεγα­λο­στε­λέχη πολυ­ε­θνι­κών που χτί­ζουμε καριέρα, αλλά γιατί οικο­νο­μικά, μόλις και μετά βίας μπο­ρούμε να συντη­ρή­σουμε τους εαυτούς μας. Όταν με το κακό λοιπόν η μητρό­τητα γίνει σεβαστή, τότε μαθαί­νουμε να λύνουμε και να καθα­ρί­ζουμε και όπλα.

Υ.Γ. Κάπως τους λένε, αυτούς τους τύπους που την έχουν δει «στρατός», και δια­κα­τέ­χο­νται από εθνι­κι­στική στρα­το­λα­γνεία, αλλά η αγωγή μου δεν μου επι­τρέ­πει να το επα­να­λάβω. Ας πω για μια ακόμη φορά «μπράβο Αλέξη για την επιλογή». Διότι δεν το συζητώ. Ο συγκε­κρι­μέ­νος υπουρ­γός, εκφρά­ζει την ειρη­νι­στική και αντι­μι­λι­τα­ρι­στική ταυ­τό­τητα της αρι­στε­ράς. Δεν διάλεξε τυχαία για κυβερ­νη­τικό παρ­τε­νέρ τούτον τον γνήσιο παρ­τι­ζάνο ηγέτη.