«Δεν ασκείται πολιτική από την κυβέρνηση, εξάσκηση δημαγωγίας γίνεται»

«Η  μόνη «ανά­πτυξη» που μπορεί να περι­μέ­νει ο τόπος μας είναι αυτή της νομι­μο­ποί­η­σης του οπορ­του­νι­σμού. Γιατί… πολι­τική δεν ασκεί­ται. Εξά­σκηση  δημα­γω­γίας γίνεται».

Αυτό δηλώνει, μεταξύ άλλων,  σε συνέ­ντευξή του στη «δ»,  ο πρώην βου­λευ­τής της ΝΔ κ. Βασίλης Υψη­λά­ντης ανα­φε­ρό­με­νος στην πολι­τική που εφαρ­μό­ζει η κυβέρ­νηση.

«Η «πρώτη φορά Αρι­στερά» απέχει από την απλή συλ­λο­γι­στική της οικο­νο­μίας. Ποι­νι­κο­ποιεί  στη συνεί­δηση του λαού το κέρδος και κατ’ επέ­κταση την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Ακο­λου­θεί μια παρελ­κυ­στική ρητο­ρική και αντί ανα­πτυ­ξια­κών προ­τά­σεων εφευ­ρί­σκει «παράλ­ληλο πρό­γραμμα» απο­δει­κνύ­ο­ντας, με πολι­τι­κούς και αστρο­νο­μι­κούς όρους, ότι κινεί­ται σε ένα… παράλ­ληλο σύμπαν», υπο­γραμ­μί­ζει ο κ. Υψη­λά­ντης.

Σε ερώτηση σχετικά με την ολο­κλή­ρωση των εκλογών στη ΝΔ, ο κ. Υψη­λά­ντης δηλώνει πως παρά τα οργα­νω­τικά προ­βλή­ματα η πρώτη φάση εξε­λί­χθηκε άψογα.

«Η Νέα Δημο­κρα­τία δια­τη­ρεί­ται ζωντανή και δρα­στή­ρια πολι­τική δύναμη. Δεν υπέστη τη φθορά που υπέ­στη­σαν άλλες παρα­τά­ξεις. Και αυτό το στοι­χείο, ως ειδο­ποιός διαφορά από άλλα πολι­τικά σχήματα την προσ­διο­ρί­ζει ως παρά­ταξη σε κατά­σταση μετε­ξέ­λι­ξης και ως πόλο έλξης όλων των ανα­γεν­νη­σια­κών δυνά­μεων του τόπου μας. Εκτιμώ ότι στις 10 Ιανουα­ρίου η συμ­με­τοχή θα είναι το ίδιο μαζική», τονίζει ο κ. Υψη­λά­ντης  αλλά  προ­σθέ­τει ότι αν  η «πρό­βλεψη» δια­ψευ­στεί και υπάρ­ξουν  απο­στα­σιο­ποι­ή­σεις ανά­λο­γες των ποσο­στών των υπο­ψη­φίων, που δεν μετέ­χουν στον Β’ γύρο, τότε θα μπορούν να εγερ­θούν ερω­τή­ματα για την ύπαρξη φυγό­κε­ντρων δυνά­μεων!

Σχετικά με το μετα­να­στευ­τικό,  ο κ. Υψη­λά­ντης δηλώνει ότι η κυβέρ­νηση το χει­ρί­στηκε με δρα­μα­τική προ­χει­ρό­τητα και προ­φα­νείς ιδε­ο­λη­ψίες γεγονός που είχε άσχημες συνέ­πειες.

Η συνέ­ντευξη του κ. Βασίλη Υψη­λά­ντη, ανα­λυ­τικά:

• Τι σημα­το­δο­τεί η ολο­κλή­ρωση των εκλογών στη ΝΔ; Πιστεύ­ετε πως  θα υπάρξει αντα­πό­κριση και πάλι από τους πολίτες;

Η δια­δι­κα­σία εκλογής νέου προ­έ­δρου στη Νέα Δημο­κρα­τία, παρά τα οργα­νω­τικά προ­βλή­ματα στην πρώτη φάση, εξε­λί­χθηκε άψογα. Τα απο­τε­λέ­σματα απέ­δω­σαν σαφή εικόνα για τη δυνα­μική των υπο­ψη­φίων. Τόσο σαφή, που δεν χωρούν αμφι­σβη­τή­σεις για τις προ­τι­μή­σεις των οπαδών του κόμ­μα­τος της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Σημα­ντι­κό­τερο στοι­χείο ήταν η μαζική συμ­με­τοχή του κόσμου, σε μια χρονική στιγμή που και το κόμμα και το γενι­κό­τερο πολι­τικό σκηνικό δεν ευνοούν έξαλ­λους πανη­γυ­ρι­σμούς προς καμιά κατεύ­θυνση. Η μαζική συμ­με­τοχή, με γεω­γρα­φική και ποιο­τική δια­σπορά, υπο­δη­λώ­νει ότι αφενός ο κόσμος της ΝΔ υπάρχει ως πολι­τικά ενεργός πλη­θυ­σμός και αφε­τέ­ρου ότι επεν­δύει με ελπίδες και προσ­δο­κίες στον ρεα­λι­σμό που εκφρά­ζει η παρά­ταξη. Η Νέα Δημο­κρα­τία δια­τη­ρεί­ται ζωντανή και δρα­στή­ρια πολι­τική δύναμη. Δεν υπέστη τη φθορά που υπέ­στη­σαν άλλες παρα­τά­ξεις. Και αυτό το στοι­χείο, ως ειδο­ποιός διαφορά από άλλα πολι­τικά σχήματα την προσ­διο­ρί­ζει ως παρά­ταξη σε κατά­σταση μετε­ξέ­λι­ξης και ως πόλο έλξης όλων των ανα­γεν­νη­σια­κών δυνά­μεων του τόπου μας. Εκτιμώ ότι στις 10 Ιανουα­ρίου η συμ­με­τοχή θα είναι το ίδιο μαζική. Και αυτή τη φορά η μαζι­κό­τητα θα συμ­βά­λει στην απόλυτη ενότητα του κόμ­μα­τος. Αν αυτή η «πρό­βλεψη» δια­ψευ­στεί και δούμε απο­στα­σιο­ποι­ή­σεις ανά­λο­γες των ποσο­στών των υπο­ψη­φίων που δεν μετέ­χουν στον Β’ γύρο τότε θα μπορούν να εγερ­θούν ερω­τή­ματα για την ύπαρξη φυγό­κε­ντρων δυνά­μεων. Και θα είναι ακόμη μεγα­λύ­τερη η ευθύνη του νέου αρχηγού να ξεκα­θα­ρί­σει το τοπίο της επό­με­νης μέρας, για να μην έχουμε ανα­βί­ωση της εσω­στρέ­φειας και σενάρια πολυ­διά­σπα­σης.

• Ποιόν από τους δύο υπο­ψη­φί­ους πρέπει να επι­λέ­ξουν οι πολίτες και γιατί;

Θεωρώ λάθος την προ­τροπή υπέρ του ενός ή του άλλου υπο­ψη­φίου, σε μια δια­δι­κα­σία ανά­δει­ξης του πρώτου μεταξύ ίσων. Η συνταγή του «καταλ­λη­λό­τε­ρου», ακόμη και αν υπάρχει υπο­κει­με­νικά, ισχύει μέχρι την ημέρα της καθο­ρι­στι­κής εκλογής. Αλλά… ο αγώνας αρχίζει την επομένη.

Συνεπώς, εκεί θα πρέπει να εστιά­σουμε όλοι μας. Στα επόμενα βήματα. Στις προ­τε­ραιό­τη­τες. Στις ταχύ­τη­τες. Στον προ­σα­να­το­λι­σμό της κομ­μα­τι­κής γραμμής. Στη νέα οργα­νω­τική διάρ­θρωση του κόμ­μα­τος, ώστε οι πολ­λα­πλα­σια­στές του να εμπε­δώ­σουν μια ορι­ζό­ντια αντί­ληψη στη συνεί­δηση των ψηφο­φό­ρων. Στην ανάδυση νέων ιδεών για την ανά­πτυξη της έννοιας του κοινού συμ­φέ­ρο­ντος.

Όλες αυτές οι σκέψεις, που αυτές τις ημέρες συζη­τού­νται μεταξύ των οπαδών της Νέας Δημο­κρα­τίας, δεν είναι ξένες με τα ποιο­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά των προ­σώ­πων. Αλλά, οι τελικές απο­φά­σεις λαμ­βά­νο­νται από την ενεργό πλειο­ψη­φία των εκλο­γέων. Αυτή θα απα­ντή­σει στο «γιατί» κι αυτή θα καθο­ρί­σει την πορεία της επό­με­νης και της μεθε­πό­με­νης ημέρας.

Η ικα­νό­τητα μετά­βα­σης από τη θεωρία στην πράξη είναι που καθο­ρί­ζει τις πολι­τι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες. Αυτή την «ικα­νό­τητα» οφεί­λουν να την διη­θή­σουν οι πολίτες, κυρίως με το βλέμμα στο μέλλον και όχι με το συναί­σθημα ως από­σταγμα του παρελ­θό­ντος.

• Σκηνικό αβε­βαιό­τη­τας δημιουρ­γεί και πάλι στη χώρα το δια­ζύ­γιο ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ. Ποιες θα είναι οι επι­πτώ­σεις για την Ελλάδα;

Το «σκηνικό αβε­βαιό­τη­τας» δεν το ορίζει κανένα δια­ζύ­γιο. Οι παρά­ται­ροι γάμοι το προ­κα­λούν. Και στη ζωή και στην πολι­τική. Επο­μέ­νως, δεν μπορεί να μας προ­ξε­νεί έκπληξη οια­δή­ποτε θεα­τρική ανα­τα­ραχή στις σχέσεις δυο απο­λύ­τως αταί­ρια­στων κομ­μά­των. Στην περί­πτωση της σημε­ρι­νής δια­κυ­βέρ­νη­σης δεν υπάρχει λογική μεθο­δο­λο­γία προ­σέγ­γι­σης της συνύ­παρ­ξης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.  Υπάρχει μόνον και­ρο­σκο­πι­σμός. Είμαι ξεκά­θα­ρος σε αυτό. Τίποτε δεν δικαιο­λο­γεί τη σύμπραξη μιας κάποιας «πρώτης φοράς Αρι­στε­ράς» με μια θολή πτυχή της λεγό­με­νης «λαϊκής δεξιάς». Ίσως, άλλοι επι­στή­μο­νες, ανθρω­πο­λό­γοι και κοι­νω­νιο­λό­γοι, να έχουν την ικα­νό­τητα εντο­πι­σμού κοινών συμ­πτω­μά­των. Κατ’ εμέ, τα φαι­νό­μενα που παρα­τη­ρείτε δεν απο­τε­λούν εξα­σθέ­νιση μιας πολι­τι­κής συμ­μα­χίας. Συνι­στούν ασθέ­νεια του πολι­τι­κού μας συστή­μα­τος. Μια χαλαρή, ασαφής και ανορ­θό­δοξη σύνθεση δεν μπορεί να παράγει «βεβαιό­τη­τες». Υπάρχει έλλειμμα πολι­τι­σμι­κού σχε­δια­σμού και αυτό θα επι­φέ­ρει αθε­ρά­πευ­τες ατέ­λειες και διαρ­κείς προ­σω­ρι­νό­τη­τες στη χώρα μας. Οι επι­πτώ­σεις θα μας ακο­λου­θούν για δεκα­ε­τίες, επειδή καμιά βαθιά τομή δεν θα έχει χαρα­κτη­ρι­στικά ιδε­ο­λο­γι­κής οικειο­ποί­η­σης. Για τα «καλά» θα πανη­γυ­ρί­ζουν μαζί και στα «στραβά» θα αλλη­λο­κα­τη­γο­ρού­νται.

• Με την πολι­τική που ακο­λου­θεί­ται από την κυβέρ­νηση είναι δυνατό να δημιουρ­γη­θεί ανά­πτυξη;

Υπάρχει και συντο­μό­τερο ανέκ­δοτο: «ψηφί­ζουν δια­φω­νού­ντες»! Σε ένα τέτοιο πλαίσιο η μόνη «ανά­πτυξη» που μπορεί να περι­μέ­νει ο τόπος μας είναι αυτή της νομι­μο­ποί­η­σης του οπορ­του­νι­σμού. Γιατί… πολι­τική δεν ασκεί­ται. Εξά­σκηση  δημα­γω­γίας γίνεται.

• Ποια είναι η άποψή σας για τις αλλαγές στο ασφα­λι­στικό και τις απο­φά­σεις που έχουν ληφθεί για την φορο­λό­γηση φυσικών και νομικών προ­σώ­πων;

Οι αλλαγές στο ασφα­λι­στικό δεν έχουν ακόμη απο­φα­σι­στεί. Βρί­σκο­νται ακόμη στο ψυγείο. Εικα­σίες και πλη­ρο­φο­ρίες, όμως, κατα­τεί­νουν στην εκτί­μηση ότι θα είναι δρα­μα­τι­κές και ανα­πό­τρε­πτες. Οι «κόκ­κι­νες γραμμές» μού­χλια­σαν.Όσο για την υπερ­φο­ρο­λό­γηση… τα σχόλια περιτ­τεύ­ουν. Πάμε σε λάθος κατεύ­θυνση. Καμιά κυβέρ­νηση δεν θα κατα­φέ­ρει μείωση της φορο­λο­γίας χωρίς αύξηση του ΑΕΠ. Και κανένα ΑΕΠ δεν αυξά­νε­ται δίχως αύξηση των επεν­δύ­σεων. Και καμιά επέν­δυση δεν γίνεται δίχως βεβαιό­τητα κέρδους. Και κανένα κέρδος δεν παρά­γε­ται δίχως κατα­να­λω­τική ισχύ.Η «πρώτη φορά Αρι­στερά» απέχει από την απλή συλ­λο­γι­στική της οικο­νο­μίας. Ποι­νι­κο­ποιεί  στη συνεί­δηση του λαού το κέρδος και κατ’ επέ­κταση την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Ακο­λου­θεί μια παρελ­κυ­στική ρητο­ρική και αντί ανα­πτυ­ξια­κών προ­τά­σεων εφευ­ρί­σκει «παράλ­ληλο πρό­γραμμα» απο­δει­κνύ­ο­ντας, με πολι­τι­κούς και αστρο­νο­μι­κούς όρους, ότι κινεί­ται σε ένα… παράλ­ληλο σύμπαν.

• Το ζήτημα της προ­σω­ρι­νής εξόδου της Ελλάδας από τη Σένγκεν επα­νέ­φερε με δηλώ­σεις του στην εφη­με­ρίδα FAZ ο ο αρχηγός της Κ.Ο. του Ευρω­παϊ­κού Λαϊκού Κόμ­μα­τος στο Ευρω­κοι­νο­βού­λιο και ανα­πλη­ρω­τής πρό­ε­δρος των Χρι­στια­νο­κοι­νω­νι­στών της Βαυα­ρίας, Μάν­φρεντ Βέμπερ. Λύση είναι όμως για το μετα­να­στευ­τικό  και οι συνο­ριο­φύ­λα­κες που θα στείλει η Frontex;

Η κυβέρ­νηση Τσίπρα-1 κατά­φερε να περι­θω­ριο­ποι­ή­σει την Ελλάδα, με τους παγκό­σμιας εμβέ­λειας θεα­τρι­νι­σμούς της. Η κυβέρ­νηση Τσίπρα-2 πέτυχε (ενδε­χο­μέ­νως άθελά της) να την απο­μο­νώ­σει κιόλας.

Χει­ρί­στηκε με δρα­μα­τική προ­χει­ρό­τητα και προ­φα­νείς ιδε­ο­λη­ψίες το μετα­να­στευ­τικό, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε την εξουσία. Προ­κά­λεσε, με την «πολι­τική ανοι­κτών θυρών» τραγική έλξη μετα­να­στευ­τι­κών ρευ­μά­των, με εισερ­χό­με­νους στην Ευρώπη ακόμη και Μαρο­κι­νών – που μέχρι πρό­τει­νος πέρ­να­γαν τη θάλασσα προς την Ιβηρική ή προς τη Γαλλία.

Το γεγονός ότι η Ευρώπη ήταν απρο­ε­τοί­μα­στη για ένα τέτοιο τερά­στιο κύμα μετα­να­στευ­τι­κών ροών είναι ένα θέμα. Αλλά, η τραγική εικόνα όλες οι ροές να περνούν από την Ελλάδα είναι ένα μείζον θέμα για την Ευρώπη.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα οδηγεί σε δυσκο­λό­τε­ρες κατα­στά­σεις. Με την ενί­σχυση της φύλαξης των συνόρων και τους αυστη­ρούς όρους μετε­γκα­τά­στα­σης πιθα­νό­τερη εκδοχή εξέ­λι­ξης των πραγ­μά­των είναι η Ελλάδα να μετα­βλη­θεί σε «αποθήκη ψυχών». Εξάλλου έχει απο­κρυ­βεί πως η κυβέρ­νηση έχει δεσμευ­τεί για την μόνιμη φιλο­ξε­νία 50.000 μετα­να­στών πριν από την εκκί­νηση του προ­γράμ­μα­τος μετε­γκα­τά­στα­σης 60.000 προ­σφύ­γων και πριν από την εκκί­νηση των δια­δι­κα­σιών επα­να­πα­τρι­σμού, για όσους δεν έχουν τη νομική δυνα­τό­τητα από­κτη­σης ασύλου.

Αφαι­ρώ­ντας αυτούς τους αριθ­μούς από το σύνολο των περίπου 950.000 που έχουν περάσει στο ελλη­νικό έδαφος, ακόμη και αν εξαι­ρε­θούν όσοι έχουν ήδη ακο­λου­θή­σει την οδό απο­δη­μίας των Δυτικών Βαλ­κα­νίων απο­μέ­νουν περισ­σό­τε­ροι από 600.000 άνθρω­ποι «εγκλω­βι­σμέ­νοι» στην Ελλάδα. Πιστεύει, κανείς, ότι αυτοί θα κατα­φέ­ρουν να φύγουν μετά τις νέες απο­φά­σεις για ενί­σχυση του FRONTEX στις συνο­ρια­κές διε­λεύ­σεις; Σε ό,τι αφορά τη ζώνη Σένγκεν, εκτιμώ πως οι ανα­φο­ρές της κυβέρ­νη­σης ξεχει­λί­ζουν υπο­κρι­σίας. Η Ελλάδα δεν είναι όμορη με καμιά χώρα της Σένγκεν. Μόνον οι πολίτες της απο­λαμ­βά­νουν το προ­νό­μιο ελεύ­θε­ρης κυκλο­φο­ρίας σε άλλες χώρες της ΕΕ. Επο­μέ­νως, η έξοδος από τη Σένγκεν για μια χώρα που συν­δέ­ε­ται μόνον αερο­πο­ρι­κώς με άλλες χώρες της ζώνης δεν έχει πρα­κτι­κές αλλαγές. Η απώλεια κύρους του ελλη­νι­κού δια­βα­τη­ρίου έχει ήδη επέλθει μετά τους κεφα­λαια­κούς ελέγ­χους και την αδυ­να­μία εξα­γω­γής κεφα­λαίων από την Ελλάδα. Ηρω­στρά­τειο κατόρ­θωμα των σημε­ρι­νών κυβερ­νώ­ντων.

• Ποια είναι η άποψή σας για την παρα­χώ­ρηση της εκμε­τάλ­λευ­σης του  αερο­δρο­μίου της Ρόδου σε ιδιώτες;

Η παρα­χώ­ρηση σε ιδιώτη μιας κακώς εκμε­ταλ­λευό­με­νης δημό­σιας περιου­σίας δεν είναι κατά κανόνα αρνη­τική πράξη. Σε αυτές τις περι­πτώ­σεις έχει σημασία το timing και το πλαίσιο της συμ­φω­νίας εκμε­τάλ­λευ­σης. Ως προς το πρώτο χάθηκε πολύς χρόνος. Οι παρα­χω­ρή­σεις των αερο­δρο­μίων στην προη­γού­μενη φάση, θα είχαν απο­δώ­σει οφέλη για τη χώρα και σήματα εμπι­στο­σύ­νης στις αγορές. Έτσι, θα μπο­ρούσε να είχε απο­φευ­χθεί ένα τρίτο και σκλη­ρό­τερο Μνη­μό­νιο. Ως προς το πλαίσιο της συμ­φω­νίας, είναι σαφές ότι δεν έγινε «ένα βήμα μπροστά». Οι παρα­χω­ρή­σεις συν­δέ­θη­καν με υπο­σχε­τι­κές συμπλη­ρω­μα­τι­κών επεν­δύ­σεων, αλλά δεν συν­δέ­θη­καν άμεσα με αύξηση των θέσεων εργα­σίας. Κι αυτό αφήνει πολλά ερω­τή­ματα ανα­πά­ντητα, διότι σε μια υπο­τι­θέ­μενη ανα­πτυ­ξιακή δια­δι­κα­σία αν οι τοπικές κοι­νω­νίες δεν απο­λαμ­βά­νουν ένα κοι­νω­νικό μέρισμα τότε οι απο­δό­σεις των επεν­δύ­σεων παρα­μέ­νουν ψυχρά λογι­στι­κές. Ο «οικο­νο­μι­κός κυνι­σμός», όμως, δεν είναι ούτε ζητού­μενο ούτε απά­ντηση στην πολυ­ε­πί­πεδη κρίση που μας ταλα­νί­ζει.