ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τα σημαδιακά γεγονότα και οι προσδοκίες των Ροδίων

news room 9 λεπτά ανάγνωση
ΔΕΝΤΡΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ

Ποιο θα μπο­ρούσε να θεω­ρη­θεί το «γεγονός της χρονιάς», σε έναν τόπο που πασχί­ζει να κρα­τή­σει καθαρό το πρόσωπό του, να για­τρέ­ψει τα σημάδια που αφήνουν πάνω του οι δυσκο­λίες, οι οποίες, εξα­πλώ­νο­νται και επι­δει­νώ­νο­νται;

Ποια θα πρέπει να είναι η στό­χευση των πολι­τι­κών του τόπου μας, οι προ­τε­ραιό­τη­τες, για να μπο­ρέ­σουν αυτά τα σημάδια να απα­λύ­νουν και να φανεί το όμορφο και λαμπερό πρόσωπο της Ρόδου; Οι Ροδίτες απα­ντούν:

Λιάνα Σου­λού­νια

Για μένα κάθε χρονιά που φεύγει σημα­δεύ­ε­ται από τη «Ρόδο για τη Ζωή». Η βόλτα της Ρόδου μας, δεν διέ­ψευσε ποτέ τους Ρόδιους, γι’ αυτό κάθε χρόνο μετέ­χουν όλο και πιο πολλοί. Για το 2016: Η Περι­φέ­ρεια ξεκί­νησε την απα­γκί­στρωση των νησιών από το αθη­νο­κε­ντρικό κράτος! Θα ήθελα πολύ να το δω αυτό, διότι δυστυ­χώς οι πολι­τι­κοί μας δεν ξέρουν τι σημαί­νει να είσαι σε νησί

Σταύρος Φλα­μπου­ρά­ρης

Σε τοπικό επίπεδο, θα μπο­ρού­σαμε να ξεχω­ρί­σουμε την αντα­πό­κριση των συμπο­λι­τών μας στο κάλεσμα του δήμου για συστρά­τευση στην αντι­με­τώ­πιση του προ­σφυ­γι­κού. Σ’ ένα κλίμα μιζέ­ριας και απο­γο­ή­τευ­σης, η αλλη­λεγ­γύη που έδειξαν και δεί­χνουν οι Ροδίτες απο­δει­κνύει ότι ή ανθρω­πιά δε χάθηκε και δίνει ελπίδα για το αύριο αυτού του τόπου και κυρίως των παιδιών μας. Κυρί­αρ­χος στόχος για όσους ασχο­λού­μα­στε με τα κοινά, όχι μόνο για τη νέα χρονι αλλά και για κάθε χρόνια, είναι οι πολι­τι­κοί να είναι κοντά στους πολίτες. Να αφου­γκρά­ζο­νται τις ανάγκες τους τόσο για θέματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας όσο και την προσ­δο­κία τους να αγω­νι­στούν για να απο­κτή­σει το νησί τη θέση που πραγ­μα­τικά του αξίζει. Βέβαια οφεί­λουμε να ανα­γνω­ρί­σουμε ότι ο Δήμος της Ρόδου δίνει καθη­με­ρινά εξε­τά­σεις και πιστεύω πως σε ένα μεγάλο βαθμό τα έχει κατα­φέ­ρει. Η υπο­ψη­φιό­τητα της Ρόδου για πολι­τι­στική πρω­τεύ­ουσα είναι μια πολύ καλή ευκαι­ρία για να αξιο­ποι­η­θεί όλος αυτός ο πλούτος του τόπου μας. Από τους ανθρώ­πους του μέχρι το τελευ­ταίο σοκάκι του. Ένας στόχος με προ­ο­πτική μακρό­πνοη … μια κλη­ρο­νο­μιά που θα παρα­δώ­σουμε στις επό­με­νες γενιές.

Γιάννης Μαχαι­ρί­δης

Δύσκολα θα μπο­ρούσε κανείς στην παρούσα περίοδο να αξιο­λο­γή­σει το σύνολο των γεγο­νό­των που έλαβαν χώρα το 2015 .Σε οικο­νο­μικό επίπεδο. Θεωρώ πως με μικρή κάμψη αντι­με­τω­πί­στηκε η οικο­νο­μική κρίση απο την βιο­μη­χα­νία του του­ρι­σμού! Σε κοι­νω­νικό επίπεδο η αντι­με­τώ­πιση του προ­σφυ­γι­κού έχει έκφραση στο πρόσωπο του Αντώνη Δελη­γιώργη στα νερά του Ζέφυρου!!! Το γεγονός, που θεωρώ κορυ­φαίο για την Ρόδο είναι η σύνδεση του δικτύου ύδρευ­σης της ΡΟΔΟΥ με το φράγμα του Γαδουρά!! Το μεγα­λύ­τερο ανα­πτυ­ξιακό έργο στο Αιγαίο !!! Σε ό,τι αφορά το 2016 νομίζω πως οι καλές προ­ο­πτι­κές για τον του­ρι­σμό ίσως είναι η επι­θυ­μητή προσ­δο­κία!! Η αντι­με­τώ­πιση της κοι­νω­νι­κής κρίσης απαιτεί την συστρά­τευση όλων των τοπικών δυνά­μεων. Η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση όμως είναι η αντι­με­τώ­πιση της ανερ­γίας που προ­ϋ­πο­θέ­τει ευνοϊκό επι­χει­ρη­μα­τικό περι­βάλ­λον και επεν­δύ­σεις!!!

Μαρ­τί­νος Κανελ­λά­κης

Για την χρονιά που φεύγει πιστεύω ότι θα πρέπει να πιστω­θεί στον Ροδιακό λαό η αλλη­λεγ­γύη που έδειξε προς τους πρό­σφυ­γες. Για το 2016 προ­τείνω στους πολι­τι­κούς μας να φτιά­ξουν το Μάστερ Πλαν του νησιού μας , δηλαδή πως θέλουμε την Ρόδο μας για τα επόμενα 30 χρόνια και με την βοήθεια πολλών αξιό­λο­γων συμπο­λι­τών μας να αρχί­σουν να τα εφαρ­μό­ζουν ένα- ένα.

Δημή­τρης  Τουβράς

Η αληλ­λε­γύη που έδειξαν οι Ροδίτες στους δοκι­μα­ζό­με­νους από τον πόλεμο μετα­νά­στες. Ο στόχος του 2016  : Θα ήθελα, η πόλη και κατά προ­έ­κταση όλο το νησί, να είναι αντάξια στον τίτλο της ως top του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός. Σε καθα­ριό­τητα, σε δρόμους, σε παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες κλπ. Να ανα­κα­λύ­ψουμε και να βιώ­σουμε την ποιό­τητα παντού!

Γιάννης Λεριάς

Ακού­γο­ντας και μόνο τη λέξη “θετικό” όσον αφορά στα του νησιού μας, ένα πράγμα μου ήρθε αυθόρ­μητα στο μυαλό (ίσως να είναι και το μονα­δικό): η ανθρω­πιά με την οποία αντι­με­τω­πί­στη­καν οι Σύροι πρό­σφυ­γες από τους συναν­θρώ­πους μας… Ο νεαρός στρα­τιω­τι­κός που βούτηξε στη θάλασσα και έσωσε κόσμο, ο ναυ­τι­κός που έσωσε την έγκυο πρό­σφυγα, ο ανώ­νυ­μος πολίτης που μάζεψε ό,τι μπόρεσε από φάρμακα, τρόφιμα και είδη ένδυσης… Οι εθε­λο­ντές και η δράση τους στο κατα­φύ­γιο που στήθηκε στα παλιά σφαγεία… Και να μην είναι το μόνο, είναι αρκού­ντως δυνατό ώστε να επι­σκιά­σει οτι­δή­ποτε άλλο… Και τι να ζητήσω από τους πολι­τι­κούς μας; Τίποτα περισ­σό­τερο από το αυτο­νό­ητο: τώρα που πλέον κατα­λά­βαμε ότι η σωτηρία δε θα έρθει διά της ψήφου αλλά διά της σκληρής εργα­σίας, ίσως ήρθε η ώρα να κατα­λά­βουν κι αυτοί ότι το κύτταρο της υγιούς ανά­πτυ­ξης είναι η επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα η οποία εδώ και καιρό βρί­σκε­ται υπό ανελεή διωγμό. Έχουμε ανάγκη από επι­χει­ρή­σεις και κυρίως από αυτές της πρω­το­γε­νούς παρα­γω­γής. Καλές είναι οι καφε­τέ­ριες, καλά τα μεζε­δο­πω­λεία, καλά και τα κομ­μω­τή­ρια – στού­ντιο αισθη­τι­κής αλλά έχουμε ανάγκη από παρα­γωγή… Επε­ξερ­γα­σία απορ­ριμ­μά­των, ανα­κύ­κλωση, τυπο­ποί­ηση και επε­ξερ­γα­σία, αξιο­ποί­ηση τοπικών προ­ϊ­ό­ντων. Να στη­ρι­χθούν οι μικρο­με­σαίες και οι λοιπές τοπικές επι­χει­ρή­σεις ώστε να τα βγάλουν πέρα στον αντα­γω­νι­σμό με τα μεγα­θή­ρια. Να ανα­βαθ­μι­στεί η υποδομή του νησιού κυρίως η συγκοι­νω­νία και οι παροχές στο λιμάνι ώστε να παρέ­χουμε υπη­ρε­σίες υψηλής ποιό­τη­τας στους του­ρί­στες. Να απλο­ποι­η­θούν οι δια­δι­κα­σίες υπο­δο­χής του­ρι­στών από χώρες εκτός Σένγκεν (να αρθεί η βίζα για τους Ρώσους κ.λπ.). Να περιο­ρι­στεί η φορο­λό­γηση στις του­ρι­στι­κές υπη­ρε­σίες ώστε να γίνουμε αντα­γω­νι­στι­κοί. Να δοθούν κίνητρα ώστε να περιο­ρι­στεί στο ελά­χι­στο (έως και να καταρ­γη­θεί τελείως) το all inclusive.

Να γίνει πραγ­μα­τι­κό­τητα επι­τέ­λους η 12-μηνη του­ρι­στική περί­ο­δος. Μα πάνω από όλα να εφαρ­μο­στεί ένα δίκαιο και ορθο­λο­γικό φορο­λο­γικό σύστημα.

Ας πούμε με ένα ενιαίο συντε­λε­στή 10 ή 15% αυστηρά και μόνο επί εισο­δή­μα­τος από το οποίο θα εκπί­πτουν ΟΛΕΣ οι δαπάνες (τότε θα ζητάμε από­δειξη ακόμα και για το 1.5 ευρώ που κοστί­ζει ένας καφές) και με αυστη­ρές ποινές σε περί­πτωση απο­δε­δειγ­μέ­νης φορο­δια­φυ­γής… Έτσι μόνο θα δημιουρ­γη­θούν οι συν­θή­κες για υγιή επι­χει­ρη­μα­τική ανά­πτυξη και (φρονώ) μόνο έτσι θα ξεκολ­λή­σουμε από το τέλμα. Θα ήθελα να πω και για άλλους τομείς ακόμα πιο σημα­ντι­κούς, όπως την παιδεία και την υγεία ή τη δημόσια ασφά­λεια, δε θέλω όμως να κάνω κατά­χρηση του χώρου και του χρόνου οπότε επι­φυ­λάσ­σο­μαι για την επόμενη φορά.

Πάνος Βενέρης

Θεωρώ ότι ήταν η ανθρω­πιά που επέ­δει­ξαν οι κάτοι­κοι και οι αρχές του τόπου στην αντι­με­τώ­πιση των ναυα­γίων  ψυχών, σωμάτων και ανθρώ­πι­νης αξιο­πρέ­πειας που καθη­με­ρινά συμ­βαί­νουν και βιώ­νο­νται στο Αιγαίο από τις λεγό­με­νες «μετα­να­στευ­τι­κές ροές». Όλα τα αντί­στοιχα περι­στα­τικά της Ρόδου αντι­με­τω­πί­στη­καν με τον προ­σή­κο­ντα στην ανθρώ­πινη υπό­σταση τρόπο, γεγονός που πήρε και πανελ­λή­νιες δια­στά­σεις. Ανθρω­πιά λοιπόν πάνω απ’ όλα. Τα υπό­λοιπα έπονται και η Ρόδος αντα­πο­κρί­θηκε υπο­δειγ­μα­τικά σ’ αυτό τον τομέα. Στόχος; Αναμ­φι­σβή­τητα τη συνερ­γα­σία. Μόνο έτσι μπορεί να πάει μπροστά τόσο ο συγκε­κρι­μέ­νος όσο και κάθε τόπος. Αν υπάρχει συνερ­γα­σία, όποιο επί μέρους  στόχο και να βάλεις θα επι­τευ­χθεί. Αν όχι, χάνουμε πολύ­τιμο χρόνο και επι­κρα­τούν οι εντυ­πώ­σεις παρά η ουσία. Συνερ­γα­σία λοιπόν η λέξη κλειδί αρκεί να γίνεται βέβαια με ειλι­κρί­νεια  και μακριά από κάθε είδους σκο­πι­μό­τητα. Χρόνια πολλά σε όλους

Γεώρ­γιος Χατζη­διά­κου

Γεγονός της χρονιάς μα τι άλλο;  Η  ανθρω­πιά όλων αυτών των ανώ­νυ­μων που έτρεξαν μόνοι  ή κάτω από τη σκέπη των  εθε­λο­ντι­κών ομάδων καθώς  και της Δημο­τι­κής αρχής στο να  δώσουν λίγη  βοήθεια  και  ένα ελά­χι­στο χαμό­γελο στις ψυχές που ήρθαν και έρχο­νται στο νησί μας. Ως προς την ευχή , οι στόχοι είναι πολλοί δεν είναι ένας,  Αν θέλουμε  το νησί μας,  να είναι ένα πραγ­μα­τικό κόσμημα και να βαδίζει προς το καλύ­τερο  και να γίνει ποιο ανθρώ­πινο,   θα πρέπει  οι πολι­τι­κοί ταγοί του τόπου, να αφήσουν  στο κατώφλι του σπιτιού τους τη  μίζερη αντι­με­τώ­πιση  των όποιων προ­σπα­θειών  και τις στείρας κρι­τι­κής σε ό,τι γίνεται και να δώσουν ένα πραγ­μα­τικό χέρι βοή­θειας. Ο τόπος είναι ένας  και τα προ­βλή­ματα  δεν είναι του διπλα­νού αλλά του κάθε ενός  από μας  Καλή χρονιά να έχουμε με υγεία, δύναμη και σωφρο­σύνη.

Σακελ­λα­ρίου Πανα­γιώ­της

Οι εικόνες των συμπο­λι­τών μας, με κορυ­φαίο τον λοχία, Αντώνη Δελη­γιώργη, από την διάσωση των μετα­να­στών στη παραλία ‘’Ζέφυρος’’, ήταν πιστεύω το κορυ­φαίο γεγονός σε τοπικό επίπεδο, αλλά με παγκό­σμια διά­σταση. Το μήνυμα ανθρω­πιάς και αλλη­λεγ­γύης που έστει­λαν οι Ροδίτες, απο­δει­κνύει ότι παρ’ όλες τις δυσκο­λίες και τα προ­βλή­ματα που βιώ­νουμε σήμερα, η ψυχή των νησιω­τών μας παρα­μέ­νει αλώβητη. Αυτό με κάνει να αισθά­νο­μαι περή­φα­νος και ευλο­γη­μέ­νος που ζω σε αυτό τον τόπο.  Ή ανά­δειξη της Ρόδου , σε Πολι­τι­στική Πρω­τεύ­ουσα της Ευρώπης το 2021, είναι ένας στόχος, που ακρά­δα­ντα πιστεύω, μπορεί να έχει πολ­λα­πλά οφέλη για τον τόπο. Για να επι­τευ­χθεί όμως, θα πρέπει να συμ­βά­λουμε όλοι, αντι­λαμ­βα­νό­με­νοι ότι μέσα από την συνερ­γα­σία, τον διάλογο και την ομο­ψυ­χία, μπο­ρούμε να δώσουμε ελπίδα στον τόπο.

Νίκος Παπα­δό­που­λος

Αν και οι πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις (εκλογές, δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, δια­σπά­σεις κλπ) κυριάρ­χη­σαν στα ΜΜΕ, θεωρώ ότι ένα απο­τέ­λε­σμα άφρονος πολι­τι­κής ήταν αυτό που σημά­δεψε την Ρόδο. Όταν τον περα­σμένο Απρίλη τσα­κί­στηκε στα βράχια του “Ζέφυρου” το μικρό σκάφος με τους 92 πρό­σφυ­γες, απο­διωγ­μέ­νους από έναν πόλεμο που κάποιοι “πολι­τι­σμέ­νοι” επέ­βα­λαν , οι Ροδίτες απέ­δει­ξαν την ανθρω­πιά τους όταν με αυτο­θυ­σία βού­τη­ξαν στα παγω­μένα νερά για να τους δια­σώ­σουν ! Απέ­δει­ξαν ότι ο Έλληνας ΔΕΝ είναι ρατσι­στής … Αυτός ο Έλληνας που δημιούρ­γησε τον Ξένιο Δία και που προ­σφέ­ρει και από το υστέ­ρημά του για να συν­δρά­μει τον κατα­τρεγ­μένο ! Από την απε­λευ­θέ­ρωση και την ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου, το κύριο πρό­βλημα και πηγή δεινών, ήταν η ανεργία ! Θα πρό­τεινα λοιπόν σαν στόχο, την δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας μέσα από τον πρω­το­γενή τομέα, τον Του­ρι­σμό και τον Πολι­τι­σμό. (σ.σ. Θέσεων εργα­σίας και όχι θέσεων … απα­σχό­λη­σης !)

Έλενα Σ. Γιαν­νίκη

Ήταν δύσκολη η χρονιά που φεύγει, αλλά η Ρόδος ανα­κά­λυψε ένα αυθόρ­μητο αλλη­λέγ­γυο χαρα­κτήρα που είχε εγκλω­βι­σθεί ενδε­χο­μέ­νως τα προη­γού­μενα χρόνια της οικο­νο­μι­κής κρίσης, σε ένα πλαίσιο υλικής ευμά­ρειας. Αυτό το όμορφο πρόσωπο το έδειξε στο ναυάγιο της 20ης Απρι­λίου 2015, όταν εκα­το­ντά­δες συμπο­λί­τες μας είδαν μπροστά στα μάτια τους, δυστυ­χείς πρό­σφυ­γες και ταλαί­πω­ρους μετα­νά­στες να προ­σπα­θούν να σώσουν τις ζωές τους μέσα στη θάλασσα. Και τότε έσπευ­σαν να βου­τή­ξουν στα κρύα νερά και στη συνέ­χεια να προ­σφέ­ρουν φαγητά και ενδύ­ματα. Οι εικόνες αυτές έκαναν το γύρο του πλανήτη, δια­φη­μί­ζο­ντας την Ομορφιά της ψυχής της Ρόδου. Αυτό λοιπόν και θεωρώ «το γεγονός της χρονιάς». Υπέ­ρο­χοι κάτοι­κοι του νησιού, παρά τις δικές τους οικο­νο­μι­κές και προ­σω­πι­κές δυσκο­λίες, εθε­λο­ντές, οργα­νώ­σεις και σωμα­τεία συνε­χί­ζουν να προ­σφέ­ρουν γνήσια αλλη­λεγ­γύη, όχι μόνο στους πρό­σφυ­γες που φθάνουν στις ακτές μας αλλά και σε εκα­το­ντά­δες αδύ­να­μους κοι­νω­νικά συμπο­λί­τες που ζουν δίπλα μας. Με σεβασμό στην προ­σω­πική πορεία του κάθε πολι­τι­κού, θα πρό­τεινα το 2016 να έχει μια περισ­σό­τερο ειλι­κρινή άμεση επι­κοι­νω­νία με τους συμπο­λί­τες, αφή­νο­ντας το όποιο κομ­μα­τικό και παρα­τα­ξιακό κόστος στην άκρη. Γιατί αυτή η επαφή θα μείνει στην ιστορία του τόπου. Θα επι­θυ­μούσα να στο­χεύ­σουν για το 2016 την ανα­βάθ­μιση της Αισθη­τι­κής και της αισθη­τι­κής Παι­δείας της Ρόδου. Όχι ως έννοιες αφη­ρη­μέ­νες, αλλά ανα­βαθ­μί­ζο­ντας το εξω­τε­ρικό περι­βάλ­λον στο οποίο κινού­μα­στε, αυτό εμπνέει και την εσω­τε­ρική μας καθη­με­ρι­νό­τητα για να αντα­πο­κρι­θούμε στις προ­κλή­σεις του νέου έτους.

Χρυ­σάνθη Καρά­κιζα

Η αντα­πό­κριση των πολιτών της Ρόδου στην κάλυψη των στοι­χειω­δών αναγκών των προ­σφύ­γων στο νησί. Στόχος; Αλλαγή στον τρόπο σκέψης και δια­χεί­ρι­σης των προ­βλη­μά­των. Οι παλιοί τρόποι άσκησης της πολι­τι­κής να δώσουν τη θέση τους σε πρω­το­πο­ρια­κές και θαρ­ρα­λέες πολι­τι­κές. Δείγ­ματα από άλλους Δήμους υπα­΄ρ­χουν. Εμείς γιατί τόσο πίσω;

Γεωργία Χατζη­γε­ωρ­γίου

Στα θετικά του 2015 βάζω την αλλη­λεγ­γύη και την ανθρω­πιά που έδειξαν οι Ροδίτες προς στους πρό­σφυ­γες που έφτασαν στο νησί μας. Το νιώσαμε πολύ έντονα αυτό και στο Ραδιό­φωνο Λυχνάρι, κάθε φορά που συγκε­ντρώ­ναμε τρόφιμα, ρούχα και είδη πρώτης ανάγκης για τα σφαγεία, η συμ­με­τοχή του κόσμου ξεπερ­νούσε κάθε προσ­δο­κία κι είναι πολύ σημα­ντικό και συγκι­νη­τικό αυτό.  Ως στόχο (ελπίδα) του 2016 για τη Ρόδο θέλω να προ­τείνω στους πολι­τι­κούς μας το εξής: να στα­μα­τή­σουν να αγαπούν μόνο τις καρέ­κλες τους αλλά και το ίδιο το νησί και να το δείξουν στην πράξη αυτό, από λόγια χορ­τά­σαμε.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.