Η ταμειακή υπηρεσία του Δήμου Ρόδου κατηγορείται για παράβαση καθήκοντος!

Για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος κα­ταγ­γέλ­θη­κε από γνω­στή ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία της Ρόδου η τα­μεια­κή υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου, εξαι­τί­ας υλι­κής ζη­μί­ας που υπέ­στη, λόγω του απο­κλει­σμού της από πλειο­δο­τι­κό δια­γω­νι­σμό, μετά από δέ­σμευ­ση του ΑΦΜ της, την οποία θε­ω­ρεί πα­ρά­νο­μη!

Η υπό­θε­ση γνω­στο­ποί­η­θη­κε με εξώ­δι­κη ανα­φο­ρά στον δή­μαρ­χο Ρόδου, την Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και τον Επι­θε­ω­ρη­τή Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία προ­κει­μέ­νου να με­τά­σχει σε πλειο­δο­τι­κό δια­γω­νι­σμό εκ­ποί­η­σης ακι­νή­του από το Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ διε­νερ­γού­με­νο στις 10 Δε­κεμ­βρί­ου 2015 εζή­τη­σε να λάβει από τον Δήμο Ρόδου και συ­γκε­κρι­μέ­να από την Τα­μεια­κή Υπη­ρε­σία, βε­βαί­ω­ση φο­ρο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας η οποία ετύγ­χα­νε προ­α­παι­τού­με­νο έγ­γρα­φο.

Να ση­μειω­θεί δε ότι ενώ η εται­ρεία είχε ρυθ­μί­σει τις οφει­λές της προς τον Δήμο Ρόδου συ­νο­λι­κού ποσού 82.135,20€ και ήταν τα­μεια­κά ενή­με­ρη, παρά ταύτα η Τα­μεια­κή Υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου είχε δε­σμεύ­σει χωρίς νό­μι­μη αιτία τον ΑΦΜ της.

Όπως εκ­θέ­τει, την 17η Νο­εμ­βρί­ου 2015 διά του υπεύ­θυ­νου του λο­γι­στη­ρί­ου, της ζή­τη­σε αρ­χι­κά από υπάλ­λη­λο της Τα­μεια­κής Υπη­ρε­σί­ας και στη συ­νέ­χεια από την προϊ­στα­μέ­νη της, να άρει την δέ­σμευ­ση του ΑΦΜ, κα­θό­σον δεν έχει λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές  και χρειά­ζε­ται φο­ρο­λο­γι­κή ενη­με­ρό­τη­τα προ­κει­μέ­νου να συμ­με­τά­σχει σε πλειο­δο­τι­κό δια­γω­νι­σμό του ΤΑΙ­ΠΕΔ.

Η προϊ­στα­μέ­νη φέ­ρε­ται να δή­λω­σε στον  λο­γι­στή  ότι για την άρση της δέ­σμευ­σης του ΑΦΜ της εται­ρεί­ας θα έπρε­πε να κα­τα­βά­λει το 30% της συ­νο­λι­κής ρυθ­μι­σμέ­νης (και ενή­με­ρης) οφει­λής προς τον Δήμο Ρόδου.

Μετά από επα­νει­λημ­μέ­νες οχλή­σεις εντε­ταλ­μέ­νων της εται­ρεί­ας προς την προϊ­στα­μέ­νη, προ­σκο­μί­ζο­ντας σε αυτή όλες τις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις των νόμων που ανα­φέ­ρο­νται στην χο­ρή­γη­ση ενη­με­ρό­τη­τας, και εξη­γώ­ντας  ότι  η συ­νε­χι­ζό­με­νη δέ­σμευ­ση του ΑΦΜ της εται­ρεί­ας είναι αντί­θε­τη προς τις δια­τά­ξεις του νόμου (μά­λι­στα έγινε επι­βε­βαί­ω­ση των δια­τά­ξε­ων που ισχύ­ουν και από τον προϊ­στά­με­νο εσό­δων της ΔΟΥ Ρόδου), η προϊ­στα­μέ­νη φέ­ρε­ται να δή­λω­σε ότι θα χο­ρη­γού­σε ενη­με­ρό­τη­τα εφό­σον υπο­βαλ­λό­ταν έγ­γρα­φη αί­τη­ση.

Στις 20 Νο­εμ­βρί­ου 2015, η εται­ρεία υπέ­βα­λε στη Τα­μεια­κή Υπη­ρε­σία αί­τη­ση με την οποία ζή­τη­σε την απο­δέ­σμευ­ση του ΑΦΜ στη Δ.Ο.Υ για την χο­ρή­γη­ση φο­ρο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας, προ­κει­μέ­νου να συμ­με­τά­σχει σε πλειο­δο­τι­κό δια­γω­νι­σμό.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι στις 23 Νο­εμ­βρί­ου 2015, η προϊ­στα­μέ­νη, αναί­ρε­σε την δή­λω­σή της για απο­δέ­σμευ­ση του ΑΦΜ και δή­λω­σε προ­φο­ρι­κά στον υπεύ­θυ­νο λο­γι­στη­ρί­ου της εται­ρεί­ας, ότι για την άρση της δέ­σμευ­σης του ΑΦΜ της εται­ρεί­ας θα έπρε­πε να κα­τα­βλη­θεί το 30% της συ­νο­λι­κά ρυθ­μι­σμέ­νης (και ενή­με­ρης) οφει­λής της, με την αι­τιο­λο­γία ότι η αί­τη­ση είναι αό­ρι­στη (ζή­τη­σε να της προ­σκο­μί­σουν την ίδια την προ­κή­ρυ­ξη του ΤΑΙ­ΠΕΔ).

Στις 27 Νο­εμ­βρί­ου 2015, ο οι­κο­νο­μι­κός διεύ­θυ­ντής μαζί με τον λο­γι­στή της εται­ρεί­ας επι­σκέ­φτη­καν την τα­μεια­κή υπη­ρε­σία κι επει­δή η προϊ­στα­μέ­νη απου­σί­α­ζε, επι­σκέ­φτη­καν την διευ­θύ­ντρια Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών στην οποία και  πα­ρα­πο­νέ­θη­καν για τις παρά το νόμο και αντί­θε­τες με τις αρχές της χρη­στής διοί­κη­σης ενέρ­γειες και ζή­τη­σαν την πα­ρέμ­βα­σή της γιατί η ζημιά που κιν­δύ­νευε να υπο­στεί η εται­ρεία ήταν πολύ ση­μα­ντι­κή.

Αργά το με­ση­μέ­ρι της ίδιας ημέ­ρας, ο οι­κο­νο­μι­κός διεύ­θυ­ντής της εται­ρεί­ας με­τέ­βη στο γρα­φείο της  προϊ­στα­μέ­νης της τα­μεια­κής υπη­ρε­σί­ας και μετά από μία σύ­ντο­μη συ­νο­μι­λία  κι αφού τις πα­ρέ­δω­σε αντί­γρα­φο του πλειο­δο­τι­κού δια­γω­νι­σμού του ΤΑΙ­ΠΕΔ, δέ­χθη­κε ότι θα απο­δε­σμεύ­σει  στις 30 Νο­εμ­βρί­ου 2015 τον ΑΦΜ της εται­ρεί­ας, γιατί δήθεν, μετά την πα­ρα­λα­βή του άνω αντι­γρά­φου του δια­γω­νι­σμού, η αί­τη­σή δεν ήταν πλέον αό­ρι­στη.

Στις 30 Νο­εμ­βρί­ου 2015 ο λο­γι­στής με­τέ­βη στην τα­μεια­κή υπη­ρε­σία για να πα­ρα­λά­βει το έγ­γρα­φο της απο­δέ­σμευ­σης του ΑΦΜ, αλλά  η προϊ­στα­μέ­νη ήταν στο σπίτι της, εκτός υπη­ρε­σί­ας. Ο λο­γι­στής επι­κοι­νώ­νη­σε μαζί της τη­λε­φω­νι­κά, μέσω υπαλ­λή­λου της τα­μεια­κής υπη­ρε­σί­ας και εκεί­νη φέ­ρε­ται να του δή­λω­σε τη­λε­φω­νι­κά ότι την επο­μέ­νη ημέρα, θα λά­βουν έγ­γρα­φη αρ­νη­τι­κή απά­ντη­ση στο αί­τη­μά τους για απο­δέ­σμευ­ση του ΑΦΜ.

Στις 2 Δε­κεμ­βρί­ου 2015 πα­ρέ­λα­βαν έγ­γρα­φη απά­ντη­σή της, σύμ­φω­να με την οποία δη­λώ­νει ότι για την άρση του ΑΦΜ της εται­ρεί­ας από τον Δήμο Ρόδου για τη χο­ρή­γη­ση απο­δει­κτι­κού ενη­με­ρό­τη­τας με σκοπό τη συμ­με­το­χή τους σε δια­γω­νι­σμό του ΤΑΙ­ΠΕΔ, θα πρέ­πει να κα­τα­βά­λουν το σύ­νο­λο (100%) της ρυθ­μι­σμέ­νης και ταυ­τό­χρο­να ενή­με­ρης οφει­λής τους προς το Δήμο Ρόδου, ήτοι ποσό 82.135,32 ευρώ.

Η εται­ρεία ανα­φέ­ρει ότι στο έγ­γρα­φο φέ­ρε­ται ότι έχει λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές ποσού 82.135,32 ευρώ, ενώ εμ­φα­νί­ζε­ται να επι­δει­κνύ­ει κα­θα­ρή δυ­στρο­πία και καμία διά­θε­ση συ­νερ­γα­σί­ας γιατί δήθεν απέρ­ρι­ψε την προ­φο­ρι­κή πρό­τα­σή της για την κα­τα­βο­λή του 30% της συ­νο­λι­κής ρυθ­μι­σμέ­νης οφει­λής για την άρση της δέ­σμευ­σης του ΑΦΜ.

Υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η προϊ­στα­μέ­νη ερ­μη­νεύ­ει κα­τα­φα­νώς εσφαλ­μέ­να την παρ.8 του άρ.12 του ν.4174/2013 δια­τει­νό­με­νη ότι στην πε­ρί­πτω­ση που με­τα­βι­βά­ζε­ται ακί­νη­το εξο­φλού­νται πλή­ρως οι λη­ξι­πρό­θε­σμες οφει­λές, αφού στην πε­ρί­πτω­σή της εται­ρεί­ας δεν είναι εκεί­νη η με­τα­βι­βά­ζου­σα αλλά η επι­διώ­κου­σα διά του πλειο­δο­τι­κού δια­γω­νι­σμού να απο­κτή­σει και η υπο­χρέ­ω­ση στην οποί­αν ανα­φέ­ρε­ται προ­φα­νώς αφορά το πρό­σω­πο του πω­λη­τή και όχι του αγο­ρα­στή.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Κώ­στας Σαρ­ρής.