Επιμνημόσυνη δέηση για τους αστυνομικούς που έχασαν τη ζωή τους εν ώρα καθήκοντος

Πρωινές ώρες σήμερα, Σάββατο 22 Φεβρουα­ρίου 2025, στον Ιερό Ναό Παμ­με­γί­στων Ταξιαρ­χών (Αθήνα, Λ. Μεσο­γείων 96), παρου­σία της Πολι­τι­κής και Φυσικής Ηγεσίας του Σώματος, πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε τελετή επι­μνη­μό­συ­νης δέησης υπέρ των αστυ­νο­μι­κών που έχασαν τη ζωή τους κατά την εκτέ­λεση του καθή­κο­ντος.

Στην τελετή παρέ­στη­σαν, ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Δημό­σιας Τάξης, Πανα­γιώ­της Στάθης, ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Αντε­γκλη­μα­τι­κής Πολι­τι­κής, Αρίστος Περρής και ο Αρχηγός της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, Αντι­στρά­τη­γος Δημή­τριος Μάλλιος.

Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Δημό­σιας Τάξης, στην ομιλία του ανέφερε, μεταξύ άλλων:

«Συγκε­ντρω­θή­καμε σήμερα για να τιμή­σουμε τη μνήμη ανδρών και γυναι­κών του Σώματος της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, που αφιέ­ρω­σαν τη ζωή τους στην Υπη­ρε­σία  και προ­στα­σία της Πατρί­δας μας. Εκείνοι των οποίων τα ονόματα  μας έρχο­νται στο νου, ήταν οι φίλοι και οι συνερ­γά­τες μας, οι σύζυγοι, οι μητέρες και οι πατέρες, οι γιοί και οι κόρες συμπο­λι­τών μαw […]

Oι Αστυ­νο­μι­κοί που θυμό­μα­στε σήμερα, προ­έρ­χο­νται από δια­φο­ρε­τι­κές Υπη­ρε­σίες. Ήλθαν από δια­φο­ρε­τικά υπό­βα­θρα. Αλλά δεσμεύ­ο­νταν από Κοινές Αξίες:  Λει­τούρ­γημα,  Θυσία και Υπη­ρε­σία.

Δεσμεύ­τη­καν ακόμη, από μια Κοινή Πρό­σκληση, η οποία ήταν κάτι περισ­σό­τερο από μια δουλειά ή μια καριέρα ή ένα επάγ­γελμα.  Έζησαν έτσι ώστε όταν χρειά­στηκε η παρέμ­βασή τους, να απο­δο­θεί νομι­μό­τητα και δικαιο­σύνη.

Έζησαν για να δια­φυ­λά­ξουν παιδιά και ευά­λω­τους από επι­κίν­δυ­νους δράστες – «θηρευ­τές», για να εξα­λεί­ψουν τη δια­κί­νηση ναρ­κω­τι­κών, να κρα­τή­σουν τα παρά­νομα όπλα μακριά από τους δρόμους μας, να προ­στα­τέ­ψουν τα θύματα, να συν­δρά­μουν τους συμπο­λί­τες μας στους δημό­σιους δρόμους, για να κάνουν τις πόλεις μας και την Πολι­τεία μας, ασφαλέστερεw […]

Είμαστε περή­φα­νοι που αυτοί οι ήρωες επέ­λε­ξαν να σταθούν δίπλα μας. Θα θυμό­μα­στε πάντα και θα εμπνε­ό­μα­στε από τα παρα­δείγ­ματά τους. Το πνεύμα τους παρα­μέ­νει σαν ένα απο­τύ­πωμα στις καρδιές μας.

Στο πεδίο στο Gettysburg, πριν από (160) χρόνια, ο Αβραάμ Λίνκολν είπε […] ότι από αυτούς τους τιμη­μέ­νους νεκρούς λαμ­βά­νουμε αυξη­μένη προ­σή­λωση σε αυτόν το σκοπό για τον οποίο έδωσαν το τελευ­ταίο πλήρες μέτρο της αφο­σί­ω­σης […]».

Δεν μπορώ να σκεφτώ έναν πιο ται­ρια­στό φόρο τιμής!»

Στη συνέ­χεια εκφώ­νησε λόγο ο Αρχηγός της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας:

«Για άλλη μια χρόνια συγκε­ντρω­θή­καμε εδώ σ’ αυτό τον εμβλη­μα­τικό χώρο για να απο­τί­σουμε φόρο τιμής στους αδι­κο­χα­μέ­νους συνα­δέλ­φους μας, στους νεκρούς μας ήρωες, οι όποιοι με όλη  τη ζωή τους, την πορεία, τις πράξεις τους και στο τέλος με την ίδια την αυτο­θυ­σία τους μας τίμησαν με τρόπο εμφα­τικό μα και συνάμα τραγικό τα λόγια του ποιητή «Τιμή σε εκεί­νους όπου στη ζωή των όρισαν και φυλά­γουν Θερ­μο­πύ­λες, πότε από το χρέος μη κινού­ντες.» Γιατί αυτό έκαναν οι δικοί μας συνά­δελ­φοι.

Φύλαγαν Θερ­μο­πύ­λες και στο τέλος όταν ήρθε η ώρα, έκαναν πράξη αυτό που έχουμε μάθει: να προ­στα­τεύ­ουμε και να υπη­ρε­τούμε την ελλη­νική πολι­τεία ακόμη και με την ίδια τους τη ζωή, με τη ίδια την αυτο­θυ­σία τους. Εμείς λοιπόν, θα πρέπει να συνε­χί­σουμε να βαδί­ζουμε στο δικό τους το δρόμο, στο δρόμο του καθή­κο­ντος, της Υπη­ρε­σίας, αυτό που ο Γενικός Γραμ­μα­τέας πριν λίγο περιέ­γραψε με τρεις λέξεις: λει­τούρ­γημα, θυσία, υπη­ρε­σία.

Αυτό έχουμε μάθει να κάνουμε και αυτό πρέπει να κάνουμε και πρώτα εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να επα­να­φέ­ρουμε τη δουλειά που κάνουμε όχι σαν απλά ένα επάγ­γελμα αλλά σαν το αστυ­νο­μικό λει­τούρ­γημα. Πρώτα εμείς και στη συνέ­χεια να απαι­τή­σουμε από τη κοι­νω­νία να το δει έτσι, ότι είναι ένα λει­τούρ­γημα προ­σφο­ράς που σε κάποιες στιγμές δυστυ­χώς γίνεται και ένα λει­τούρ­γημα θυσίας, θυσίας δικών μας ανθρώ­πων.

Ας συνε­χί­σουμε λοιπόν όλοι μαζί, ενω­μέ­νοι παίρ­νο­ντας το δικό τους παρά­δειγμα κάνο­ντας δικό μας παρά­δειγμα να υπο­σχε­θούμε σε όλους ότι θα συνε­χί­σουμε να υπη­ρε­τούμε και να προ­στα­τεύ­ουμε την ελλη­νική πολι­τεία, η οποία πρό­σφατα ανα­γνώ­ρισε το λει­τούρ­γημα  μας  ως επι­κίν­δυνο, κάτι που ζητού­σαμε για πάρα πολλά χρόνια και αυτό είναι πολύ σημα­ντικό, αυτή η ανα­γνώ­ριση, και επι­πλέον να στα­θούμε δίπλα στις οικο­γέ­νειες των δικών μας ανθρώ­πων που έχουν φύγει και να υπο­σχε­θούμε ότι το Σώμα στο σύνολο του αλλά και κάθε ένας από εμάς θα συνε­χί­σει να είναι δίπλα τους.

Είμαστε οικο­γέ­νειά τους. Ας απο­τί­σουμε λοιπόν φόρο τιμής, ευλα­βικά στη μνήμη τους, να υπο­σχε­θούμε ότι δε θα τους ξεχά­σουμε πότε, αιωνία τους η μνήμη.»

Ομιλίες πραγ­μα­το­ποί­η­σαν επίσης ο Πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Αξιω­μα­τι­κών Αστυ­νο­μίας, Αστυ­νο­μι­κός Υπο­διευ­θυ­ντής Ανδρέας Βέλλιος, και ο Πρό­ε­δρος της Πανελ­λή­νιας Ομο­σπον­δίας Αστυ­νο­μι­κών Υπαλ­λή­λων, Ανθυ­πα­στυ­νό­μος Γρη­γό­ριος Γερα­κα­ρά­κος.

Την τελετή τίμησαν με την παρου­σία τους, εκπρό­σω­ποι και βου­λευ­τές κομ­μά­των, εν ενερ­γεία και εν απο­στρα­τεία αξιω­μα­τι­κοί, υπη­ρε­σια­κοί παρά­γο­ντες, αστυ­νο­μικό και πολι­τικό προ­σω­πικό του Αρχη­γείου της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας και του Υπουρ­γείου Προ­στα­σίας του Πολίτη, πρό­ε­δροι και εκπρό­σω­ποι συν­δι­κα­λι­στι­κών Φορέων αστυ­νο­μι­κού και πολι­τι­κού προ­σω­πι­κού, Ενόπλων Δυνά­μεων και άλλων Σωμάτων Ασφα­λείας καθώς και συγ­γε­νείς θανό­ντων εν ώρα καθή­κο­ντος αστυ­νο­μι­κών.

Παρευ­ρέ­θη­καν, επίσης, ο Υπαρ­χη­γός του Σώματος, Αντι­στρά­τη­γος Πασχά­λης Συρι­τού­δης, ο Γενικός Επι­θε­ω­ρη­τής Αστυ­νο­μίας Νοτίου Ελλάδος, Αντι­στρά­τη­γος Πανα­γιώ­της Πού­που­ζας, ο Προϊ­στά­με­νος του Επι­τε­λείου του Αρχη­γείου, Αντι­στρά­τη­γος Χαρά­λα­μπος Καλό­γη­ρος, ο Γενικός Αστυ­νο­μι­κός Διευ­θυ­ντής Αττικής, Υπο­στρά­τη­γος Αθα­νά­σιος Κάμπρας, Προϊ­στά­με­νοι Κλάδων, Διευ­θυ­ντές Διευ­θύν­σεων και Αυτο­τε­λών Κεντρι­κών Υπη­ρε­σιών του Αρχη­γείου Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, Διευ­θυ­ντές Διευ­θύν­σεων Αστυ­νο­μίας του νομού Αττικής καθώς και άλλοι ανώ­τα­τοι και ανώ­τε­ροι Αξιω­μα­τι­κοί της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας.

Στο πλαίσιο της τελετής πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε επι­μνη­μό­συνη δέηση στον Ιερό Ναό Παμ­με­γί­στων Ταξιαρ­χών, την οποία χορο­στά­τησε ο Προϊ­στά­με­νος της Υπη­ρε­σίας Θρη­σκευ­τι­κού της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, Πανο­σιο­λο­γιώ­τα­τος Αρχι­μαν­δρί­της – Αστυ­νό­μος Β΄ π. Αλέξιος Κουρ­τέ­σης, ενώ στη συνέ­χεια κατα­τέ­θη­καν στε­φά­νια στο Μνημείο Πεσό­ντων Αστυ­νο­μι­κών, που βρί­σκε­ται στην είσοδο των κτι­ρια­κών εγκα­τα­στά­σεων του Υπουρ­γείου.

Σημειώ­νε­ται ότι, η επι­μνη­μό­συνη δέηση τελέ­στηκε στη μνήμη των αστυ­νο­μι­κών που τραυ­μα­τί­στη­καν θανά­σιμα κατά τη διάρ­κεια ένοπλων συμπλο­κών, κατα­διώ­ξεων, τρο­μο­κρα­τι­κών ενερ­γειών, καθώς και ατυ­χη­μά­των που συνέ­βη­σαν κατά την άσκηση των αστυ­νο­μι­κών τους καθη­κό­ντων, από την ίδρυση της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας, το έτος 1984.