Γ. Κουμουτσάκος: «Αν θέλει συναίνεση η κυβέρνηση πρέπει πρώτα να κερδίσει αξιοπιστία και εμπιστοσύνη»

Εύ­θραυ­στο είναι και πάλι το πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό εξαι­τί­ας των δια­φω­νιών για τα μέτρα που επι­διώ­κει να κα­τα­θέ­σει προς ψή­φι­ση η κυ­βέρ­νη­ση. Η πρό­σφα­τη συ­νά­ντη­ση των πο­λι­τι­κών αρ­χη­γών, την οποία πα­ρα­κο­λου­θή­σα­τε, έδει­ξε τις με­γά­λες δια­φω­νί­ες στο ασφα­λι­στι­κό και όχι μόνο. Τι προ­σπα­θεί να πε­τύ­χει η κυ­βέρ­νη­ση τε­λι­κά; Η ΝΔ είναι δια­τε­θει­μέ­νη να δώσει την πο­λυ­πό­θη­τη συ­ναί­νε­ση;

Έχετε δίκιο, η κα­τά­στα­ση στη χώρα είναι ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λη σε πολλά μέ­τω­πα. Η Κυ­βέρ­νη­ση έρ­χε­ται αντι­μέ­τω­πη με τα αδιέ­ξο­δα που η ίδια έφερε τη χώρα. Και μπρο­στά στο αδιέ­ξο­δο τι έκανε; Στρά­φη­κε σε όσους κα­τη­γο­ρού­σε τόσα χρό­νια ως «μερ­κε­λι­στές και γερ­μα­νο­τσο­λιά­δες» για να διε­ρευ­νή­σει την πι­θα­νό­τη­τα στή­ρι­ξης, καθώς η Κοι­νο­βου­λευ­τι­κή της ομάδα φυλ­λο­ρο­εί. Αλλά ακόμα και αυτό το έκανε με έναν πρό­χει­ρο και υπο­κρι­τι­κό τρόπο. Αντί να δρο­μο­λο­γή­σει έναν ου­σια­στι­κό διά­λο­γο για τα με­γά­λα θέ­μα­τα, προ­κά­λε­σε μια συ­ζή­τη­ση μόνο για τη δη­μιουρ­γία εντυ­πώ­σε­ων. Γι’ αυτό και δεν υπήρ­ξε κα­νέ­να απο­τέ­λε­σμα. Δεν μπο­ρού­σε να υπάρ­ξει κα­νέ­να απο­τέ­λε­σμα υπό αυτές τις συν­θή­κες. Αν η κυ­βέρ­νη­ση θέλει πραγ­μα­τι­κά συ­ναί­νε­ση, πρέ­πει πρώτα να κερ­δί­σει αξιο­πι­στία και εμπι­στο­σύ­νη. Οφεί­λει να απο­λο­γη­θεί για τα ψέ­μα­τα που είπε στον ελ­λη­νι­κό λαό και τις ύβρεις που εξα­πέ­λυ­σε προς τις υπό­λοι­πες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις του τόπου. Αυτές είναι οι αυ­το­νό­η­τες προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να υπάρ­ξει οποια­δή­πο­τε συ­νεν­νό­η­ση. Η Νέα Δη­μο­κρα­τία είναι πο­λι­τι­κή δύ­να­μη ευ­θύ­νης. Θέτει πάντα το εθνι­κό συμ­φέ­ρον πάνω από το κομ­μα­τι­κό. Αν υπήρ­χε ένα γνή­σιο – ει­λι­κρι­νές και ου­σια­στι­κό αί­τη­μα συ­ναί­νε­σης – υπό τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις που προ­α­νέ­φε­ρα- η Νέα Δη­μο­κρα­τία θα ήταν έτοι­μη να το συ­ζη­τή­σει. Δυ­στυ­χώς όμως η Κυ­βέρ­νη­ση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν μπο­ρεί να στα­θεί στο ύψος των πε­ρι­στά­σε­ων. Ξέρει μόνο να παί­ζει με τους θε­σμούς και να κάνει πα­λαιο­κομ­μα­τι­κούς ελιγ­μούς. Μόνο που οι ελιγ­μοί δεν λύ­νουν τα προ­βλή­μα­τα. Μπο­ρεί να κερ­δί­ζουν λίγο χρόνο, αλλά στε­ρούν την ου­σια­στι­κή προ­ο­πτι­κή για τους πο­λί­τες.

Πι­στεύ­ε­τε πως θα κα­τα­φέ­ρει η συ­γκυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ ΑΝΕΛ να ολο­κλη­ρώ­σει τη θη­τεία της ή θα υπάρ­ξουν επώ­δυ­νες εξε­λί­ξεις για τη χώρα σε πε­ρί­πτω­ση που και άλλοι βου­λευ­τές δεν ψη­φί­σουν τα μέτρα;

Η Κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ – ΑΝΕΛ έρ­χε­ται πλέον αντι­μέ­τω­πη με τον λαϊ­κι­σμό που εξέ­θρε­ψε. Και είναι στη φύση του λαϊ­κι­σμού να στρέ­φε­ται ενα­ντί­ον του δη­μιουρ­γού του. Η ση­με­ρι­νή κυ­βερ­νη­τι­κή συμ­μα­χία πα­λεύ­ει σή­με­ρα με τον ίδιο της τον εαυτό, με τις απα­τη­λές προσ­δο­κί­ες που δη­μιούρ­γη­σε στον λαό, με τα ψέ­μα­τα και τις ανε­δα­φι­κές της υπο­σχέ­σεις. Πόσο μπο­ρεί να αντέ­ξει αυτή η «συμ­μα­χία της ει­κο­νι­κής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας»; Για πόσο θα μπο­ρούν να παί­ζουν παι­χνί­δια συμ­βο­λι­σμών όταν η χώρα βυ­θί­ζε­ται στα προ­βλή­μα­τα; Νο­μί­ζω όχι για πολύ. Ξέ­ρε­τε, για χρό­νια ο κ.Τσί­πρας αντι­με­τώ­πι­ζε τα προ­βλή­μα­τα λέ­γο­ντας ότι μπο­ρούν να λυ­θούν με «πο­λι­τι­κή δια­πραγ­μά­τευ­ση». Αυτό ήταν το βα­σι­κό του επι­χεί­ρη­μα. Σή­με­ρα κα­τα­λα­βαί­νει ότι τα προ­βλή­μα­τα δεν απαι­τούν μόνο δια­πραγ­μά­τευ­ση, αλλά ρε­α­λι­στι­κές προ­τά­σεις – λύ­σεις. Και πλέον έχει απο­δει­χθεί ότι η Κυ­βέρ­νη­ση ει­δι­κεύ­ε­ται στην ιδε­ο­λο­γι­κή θε­ώ­ρη­ση των πραγ­μά­των, όχι στην πρα­κτι­κή λύση των προ­βλη­μά­των της χώρας. Κάθε φορά που η Κυ­βέρ­νη­ση δια­πραγ­μα­τεύ­τη­κε επι­δεί­νω­σε τη θέση μας. Όταν δια­πραγ­μα­τεύ­τη­κε την πρό­τα­ση Γιούν­κερ επέ­στρε­ψε με ένα ακόμα χει­ρό­τε­ρο μνη­μό­νιο. Όταν δια­πραγ­μα­τεύ­τη­κε το προ­σφυ­γι­κό επέ­στρε­ψε έχο­ντας λάβει με­γά­λες δε­σμεύ­σεις στις οποί­ες απο­δεί­χθη­κε ότι δεν μπο­ρού­σε να αντα­πο­κρι­θεί. Όμως η δια­πραγ­μά­τευ­ση στο Ευ­ρω­παϊ­κό Συμ­βού­λιο δεν είναι συν­δι­κα­λι­σμός σε αμ­φι­θέ­α­τρο. Δυ­στυ­χώς η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα τον προ­σγεί­ω­σε ανώ­μα­λα. Το με­γά­λο ζή­τη­μα όμως είναι ότι προ­σγειώ­νει ανώ­μα­λα τη χώρα μας. Η οι­κο­νο­μία ξα­να­βυ­θί­στη­κε στην ύφεση. Το κλίμα στην αγορά επι­δει­νώ­θη­κε. Τα capital controls στε­ρούν πο­λύ­τι­μο οξυ­γό­νο από την ελ­λη­νι­κή πα­ρα­γω­γή. Οι κυ­βερ­νη­τι­κοί αυ­το­σχε­δια­σμοί μας πήγαν πίσω. • Πι­στεύ­ε­τε πως με φό­ρους και επώ­δυ­να μέτρα, σαν και αυτά που έχουν ήδη δρο­μο­λο­γη­θεί, είναι δυ­να­τό να βγει η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία από το αδιέ­ξο­δο;

Νο­μί­ζω ότι έχει πλέον γίνει από­λυ­τα σαφές πως η υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση μπο­ρεί εξυ­πη­ρε­τεί εύ­κο­λα και απο­τε­λε­σμα­τι­κά τη λο­γι­στι­κή αντι­με­τώ­πι­ση των ελ­λειμ­μά­των αλλά δεν λύνει το οι­κο­νο­μι­κό πρό­βλη­μα της χώρας.

Η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία δεν χρειά­ζε­ται νέους φό­ρους, αλλά νέες με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κές πο­λι­τι­κές. Το ζή­τη­μα είναι ότι οι με­ταρ­ρυθ­μί­σεις θέ­λουν χρόνο, επι­μο­νή και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα. Και η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση δεν πι­στεύ­ει στις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις. Δη­λώ­νει ότι τις επι­θυ­μεί, διότι δεν μπο­ρεί να κάνει αλ­λιώς. Στον πυ­ρή­να της ιδε­ο­λο­γί­ας της όμως βρί­σκε­ται ο πιο συ­ντη­ρη­τι­κός κρα­τι­σμός. Η δική μας άποψη είναι ότι πρέ­πει να εκ­συγ­χρο­νί­σου­με την οι­κο­νο­μία και να δώ­σου­με ευ­και­ρί­ες στις επι­χει­ρή­σεις να ανα­πτυ­χθούν. Αλλά αυτά δεν μπο­ρούν να γί­νουν μέσα στο πλαί­σιο των capital controls που προ­κά­λε­σε η Κυ­βέρ­νη­ση. Ούτε μπο­ρούν να γί­νουν αν δεν στα­θε­ρο­ποι­η­θεί το τρα­πε­ζι­κό σύ­στη­μα ώστε να υπάρ­ξει ξανά χρήμα στην αγορά. Και το λέω αυτό διότι και για τον του­ρι­στι­κό κλάδο, ο οποί­ος είναι κα­θο­ρι­στι­κός για την το­πι­κή οι­κο­νο­μία της Ρόδου, ενώ το του­ρι­στι­κό ρεύμα πα­ρα­μέ­νει ισχυ­ρό προς τη χώρα μας, οι δυ­να­τό­τη­τες που έχουν οι Ελ­λη­νες επι­χει­ρη­μα­τί­ες να το αξιο­ποι­ή­σουν πε­ριο­ρί­ζο­νται από την οι­κο­νο­μι­κή συ­γκυ­ρία.

Με έξωση από τη συμ­φω­νία Σέν­γκεν απεί­λη­σαν την Ελ­λά­δα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε., αν η Αθήνα δεν προ­ω­θή­σει σειρά μέ­τρων που έχει συμ­φω­νή­σει για την αντι­με­τώ­πι­ση του προ­σφυ­γι­κού προ­βλή­μα­τος. Ποιά είναι η άποψή σας για τους χει­ρι­σμούς της κυ­βέρ­νη­σης στο συ­γκε­κρι­μέ­νο θέμα;

Οι χει­ρι­σμοί απο­δεί­χθη­καν – αν μη τι άλλο – προ­βλη­μα­τι­κοί. Δυ­στυ­χώς η ση­με­ρι­νή Κυ­βέρ­νη­ση ανά­λω­σε πολύ σύ­ντο­μα το «δι­πλω­μα­τι­κό της κε­φά­λαιο» σε ανού­σιες μάχες συμ­βο­λι­σμών και έχασε κατά κρά­τος. Έχασε συμ­μα­χί­ες που είχαν δια­μορ­φω­θεί, δη­μιούρ­γη­σε ένα αρ­νη­τι­κό κλίμα. Κυ­ρί­ως όμως δεν κα­τά­φε­ρε να στο­χεύ­σει σωστά ως προς τις επι­διώ­ξεις της. Αμέ­σως μετά την επι­στρο­φή του πρω­θυ­πουρ­γού από τη Σύ­νο­δο των χωρών της Βαλ­κα­νι­κής Οδού για το προ­σφυ­γι­κό του επι­σή­μα­να στη Βουλή ότι ανέ­λα­βε πολύ συ­γκε­κρι­μέ­νες δε­σμεύ­σεις, χωρίς να λάβει ανά­λο­γα αντι­σταθ­μί­σμα­τα, γε­γο­νός που θα εξέ­θε­τε τη χώρα σε ευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο και θα προ­κα­λού­σε πολ­λα­πλά προ­βλή­μα­τα.

Τότε, έκρουα τον κώ­δω­να του κιν­δύ­νου προς τον πρω­θυ­πουρ­γό και ο ίδιος, αδυ­να­τώ­ντας να απα­ντή­σει σε αυτές τις επι­ση­μάν­σεις, κα­τέ­φυ­γε στο λαϊ­κι­σμό. Σή­με­ρα δυ­στυ­χώς οι ανη­συ­χί­ες επα­να­βε­βαιώ­νο­νται. Οι εταί­ροι μας απαι­τούν να υλο­ποι­ή­σου­με όσα δε­σμευ­θή­κα­με (hot spots, συ­νερ­γα­σία με τη Frontex, φι­λο­ξε­νία 50 χι­λιά­δων προ­σφύ­γων, κλεί­σι­μο συ­νό­ρων για με­τα­νά­στες). Η Κυ­βέρ­νη­ση κα­τα­νό­η­σε ότι κιν­δυ­νεύ­ου­με να βρε­θού­με εκτός Σέν­γκεν και σπεύ­δει να υλο­ποι­ή­σει τις δε­σμεύ­σεις της.

Και όλα αυτά θα πρέ­πει να έχουν υλο­ποι­η­θεί έως τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής της Ένω­σης, στις 17-18 Δε­κεμ­βρί­ου;

Ορθώς επι­ση­μά­να­τε ότι η Σύ­νο­δος Κο­ρυ­φής θα είναι πολύ ση­μα­ντι­κή για την Ελ­λά­δα. Ελ­πί­ζω ότι η κυ­βέρ­νη­ση θα κα­τα­φέ­ρει να αντα­πο­κρι­θεί και να λύσει τα πολλά πρα­κτι­κά προ­βλή­μα­τα που δη­μιούρ­γη­σε η Συμ­φω­νία που υπέ­γρα­ψε. Πρέ­πει να αξιο­ποι­η­θούν στο μέ­γι­στο οι δυ­να­τό­τη­τες ευ­ρω­παϊ­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης-υπο­στή­ρι­ξης και να ενερ­γο­ποι­η­θεί κάθε δι­πλω­μα­τι­κός δί­αυ­λος για την προ­ώ­θη­ση των ελ­λη­νι­κών θέ­σε­ων. Διότι η αλή­θεια είναι ότι πολ­λές χώρες δεν κα­τα­νο­ούν τι ση­μαί­νει η φύ­λα­ξη θα­λάσ­σιων συ­νό­ρων. Δεν μπο­ρούν να κα­τα­λά­βουν ότι άπαξ και οι βάρ­κες των προ­σφύ­γων βγουν στο Αι­γαίο η πο­ρεία τους είναι προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη. Η ροή των προ­σφύ­γων και των με­τα­να­στών μπο­ρεί να στα­μα­τή­σει μόνο στο τουρ­κι­κό έδα­φος. Γι αυτό και χρειά­ζε­ται η συν­δυα­στι­κή λει­τουρ­γία hot spot τόσο στην Τουρ­κία, όσο και στο Λί­βα­νο και την Ιορ­δα­νία. Υπάρ­χει τέλος και η ση­μα­ντι­κή πα­ρά­με­τρος της κοι­νω­νι­κής και οι­κο­νο­μι­κής πί­ε­σης που ασκεί το προ­σφυ­γι­κό – με­τα­να­στευ­τι­κό πρό­βλη­μα, κυ­ρί­ως στα ακρι­τι­κά μας νησιά. Είναι μια πίεση που δεν μπο­ρεί να πα­ρα­γνω­ρι­σθεί. Οι κά­τοι­κοι των νη­σιών μας αντα­πο­κρί­νο­νται με αν­θρω­πιά και φι­λό­ξε­να αι­σθή­μα­τα και τους εί­μα­στε όλοι οι Έλ­λη­νες ευ­γνώ­μο­νες γι αυτό. Ωστό­σο υπάρ­χουν όρια στο πόσο μπο­ρούν να αντέ­ξουν οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες. Και αυτό θα πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό στους ευ­ρω­παί­ους συ­μπο­λί­τες μας.

Σας ανη­συ­χεί η κρίση που έχει ξε­σπά­σει με­τα­ξύ Ρω­σί­ας και Τουρ­κί­ας με αφορ­μή την κα­τάρ­ρι­ψη ρω­σι­κού μα­χη­τι­κού αε­ρο­σκά­φους;

Ήταν σχε­δόν ανα­πό­φευ­κτο να φτά­σου­με σε αυτό το ση­μείο. Εμπλέ­κο­νται και επι­χει­ρούν στρα­τιω­τι­κά πολ­λές ξένες δυ­νά­μεις σε μια μικρή πε­ριο­χή. Αυτό από μόνο του είναι προ­βλη­μα­τι­κό. Φαί­νε­ται όμως πως υπάρ­χει μια βού­λη­ση της διε­θνούς κοι­νό­τη­τας να μην αφή­σει την έντα­ση να κο­ρυ­φω­θεί. Αυτό που προ­έ­χει είναι να απο­δυ­να­μω­θούν οι τρο­μο­κρά­τες του απο­κα­λού­με­νου Ισλα­μι­κού Κρά­τους, να πά­ψουν να απο­τε­λούν απει­λή για την ει­ρή­νη και την ασφά­λεια τόσο των Σύρων όσο και των Ευ­ρω­παί­ων πο­λι­τών.

Θα τε­λειώ­σει τε­λι­κά το θρί­λερ με τη διε­ξα­γω­γή εκλο­γών στη ΝΔ ; Θα επου­λω­θούν τα τραύ­μα­τα που προ­κλή­θη­καν στην πα­ρά­τα­ξη από αυτές τις εξε­λί­ξεις;

Ήταν ένα πλήγ­μα για όλους μας η αστο­χία του ηλε­κτρο­νι­κού συ­στή­μα­τος, που όμως ανέ­δει­ξε – με ένα συμ­βο­λι­κό τρόπο – μια σειρά από άλλα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει το κόμμα. Οι εξε­λί­ξεις έχουν πλέον δρο­μο­λο­γη­θεί. Είμαι σί­γου­ρος ότι οι ψη­φο­φό­ροι και φίλοι της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας ξε­πέ­ρα­σαν την αρ­χι­κή τους οργή ή απο­γο­ή­τευ­ση και θα προ­σέλ­θουν στις κάλ­πες για την εκλο­γή του νέου αρ­χη­γού. Διότι ει­δι­κά σε αυτές τις κρί­σι­μες στιγ­μές για τη χώρα, έχει με­γά­λη ση­μα­σία το ποιος θα είναι ο επό­με­νος αρ­χη­γός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Έχει ση­μα­σία το κόμμα να βγει ενω­μέ­νο από αυτή τη δο­κι­μα­σία, να προ­τά­ξει νέες πο­λι­τι­κές, να πεί­σει για το ότι μπο­ρεί να βγά­λει τη χώρα από τα αδιέ­ξο­δα που μας έφερε ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Θα πρέ­πει όλοι στη Νέα Δη­μο­κρα­τία να κα­τα­λά­βου­με ότι δεν έχου­με χρόνο για χά­σι­μο. Οι προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζει η Ελ­λά­δα είναι με­γά­λες και η Νέα Δη­μο­κρα­τία θα στα­θεί με ευ­θύ­νη μπρο­στά τους.

Με αφορ­μή το πε­ρι­στα­τι­κό που ση­μειώ­θη­κε σε βάρος σας, θα θέ­λα­τε τώρα που κάπως ηρέ­μη­σαν τα πράγ­μα­τα, να προ­βεί­τε σε κά­ποιο σχό­λιο;

Πλέον, το θέμα το χει­ρί­ζε­ται η Δι­καιο­σύ­νη και ως εκ τού­του δεν θα ήθελα να μπω στις λε­πτο­μέ­ρειες της υπό­θε­σης. Θα μείνω όμως στην συ­νο­λι­κή του διά­στα­ση. Οφεί­λου­με να στεί­λου­με ως κοι­νω­νία ένα μή­νυ­μα ότι δεν υπάρ­χει ατι­μω­ρη­σία σε πρά­ξεις βίας. Ως πο­λί­της δεν μπορώ να δεχθώ να γί­νου­με κοι­νω­νία – ζού­γκλα επει­δή κά­ποιοι επι­θυ­μούν να μας γυ­ρί­σουν στις πιο σκο­τει­νές σε­λί­δες της ιστο­ρί­ας. Ως βου­λευ­τής είμαι υπο­χρε­ω­μέ­νος να δώσω την πο­λι­τι­κή μάχη ενά­ντια στους εκ­φρα­στές της βίας και της μι­σαλ­λο­δο­ξί­ας.