Δεν λένε ούτε “καλημέρα” Τσακαλώτος – Χουλιαράκης

Έχει αρχίσει να γίνεται ευρύ­τερα αντι­λη­πτό αυτό που από καιρό συζη­τιέ­ται στους συρι­ζαί­ι­κους κύκλους. Ότι ο υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, Ευκλεί­δης Τσα­κα­λώ­τος, και ο ανα­πλη­ρω­τής του Γιώργος Χου­λια­ρά­κης σχεδόν δεν μιλιού­νται. Το παρα­τή­ρη­σαν ακόμα και οι θαμώνες τις προ­άλ­λες στο Χίλτον, στις συνα­ντή­σεις με τους “θεσμούς”, όταν ξεκά­θαρα ο ένας απέ­φευγε τον άλλον στο λόμπι του ξενο­δο­χείου, επι­λέ­γο­ντας να μένουν σταθερά σε από­σταση. Εκείνοι που δεν γνώ­ρι­ζαν από­ρη­σαν, βλέ­πο­ντας τους δύο υπουρ­γούς να μην ανταλ­λάσ­σουν ούτε λέξη και να κάθο­νται επί ώρα σε από­σταση σε δια­φο­ρε­τι­κούς κανα­πέ­δες.

Ωστόσο, κάποιοι άλλοι, που γνώ­ρι­ζαν κάτι περισ­σό­τερο, χαμο­γε­λού­σαν πικρά, αλλά με νόημα… Καθώς εδώ και αρκετό καιρό οι σχέσεις Τσακαλώτου-Χουλιαράκη κάθε άλλο παρά αγαστές μπορούν να θεω­ρη­θούν. Η “ασυμ­φω­νία χαρα­κτή­ρων” μεταξύ του ΥΠΟΙΚ και του ανα­πλη­ρωτή ΥΠΟΙΚ κρατά από την περίοδο της δια­πραγ­μά­τευ­σης της συμ­φω­νίας. Στον ΣΥΡΙΖΑ υπάρ­χουν πλευρές που θεω­ρού­σαν ότι ο κ. Χου­λια­ρά­κης ως δια­πραγ­μα­τευ­τής ήταν ιδιαί­τερα light και απο­δε­χό­ταν όλα τα αιτή­ματα των δανει­στών, όταν ανέλαβε μεγα­λύ­τε­ρες ευθύνες μόλις ξεκί­νησε η στα­διακή απο­στα­σιο­ποί­ηση Βαρου­φάκη. Και δεν ανα­φε­ρό­μα­στε μόνο στην “Αρι­στερή Πτέρυγα”, που ούτως ή άλλως ήταν αντί­θεση στη συμ­φω­νία, αλλά και στην ομάδα των “53”, της οποίας κύριος εκφρα­στής υπήρξε και ο κ. Τσα­κα­λώ­τος.

Βεβαίως, εδώ που τα λέμε, και ο κ. Τσα­κα­λώ­τος συμ­φώ­νησε σε ό,τι ζητού­σαν οι “θεσμοί”, ωστόσο καλά πλη­ρο­φο­ρη­μέ­νες πηγές ανα­φέ­ρουν ότι έχει εγείρει και ενστά­σεις και αντιρ­ρή­σεις, άσχετα αν τελικά αυτά ξεπε­ρά­στη­καν. Σε κάθε περί­πτωση, κατα­γρα­φό­ταν μια δια­φο­ρε­τική φιλο­σο­φία μεταξύ των δύο, που, όσο κέρδιζε έδαφος ο κ. Χου­λια­ρά­κης, εξε­λισ­σό­ταν και σε δια­κρι­τική κόντρα. Η οποία άρχισε να λαμ­βά­νει μεγα­λύ­τε­ρες δια­στά­σεις το καλο­καίρι, την περίοδο μετά την υπο­γραφή Τσίπρα, όταν οι κύριοι Τσα­κα­λώ­τος ως ΥΠΟΙΚ και Χου­λια­ρά­κης ως επι­κε­φα­λής του ΣΟΕ είχαν αρκετές δια­φω­νίες προ­ε­κλο­γικά σε θέματα στρα­τη­γι­κής, ως προς τη δια­χεί­ριση της συμ­φω­νίας.

Στη συνέ­χεια, όταν ο κ. Χου­λια­ρά­κης ανέλαβε υπη­ρε­σια­κός υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών με τις ευλο­γίες της τρόικας, συνε­χί­ζο­ντας την προ­ε­τοι­μα­σία για την ψήφιση των προ­α­παι­του­μέ­νων, εκτί­μησε ότι θα δια­τη­ρούσε τη θέση αυτή και μετά τις εκλογές. Ωστόσο, ο κ. Τσίπρας προ­τί­μησε να τοπο­θε­τή­σει στο ΥΠΟΙΚ εκ νέου τον κ. Τσα­κα­λώτο, σε μια κίνηση που είχε και πολιτική-κομματική σημασία, καθώς έτσι εκτι­μούσε ότι θα αμβλυν­θεί και η αντί­δραση της ομάδας των “53”, που έδειχνε να δια­φω­νεί με αρκετά σημεία της συμ­φω­νίας. Πράγ­ματι, η τοπο­θέ­τηση Τσα­κα­λώ­του στο ΥΠΟΙΚ απο­δυ­νά­μωσε τους “53”, όμως μάλλον προ­κά­λεσε την απο­γο­ή­τευση του κ. Χου­λια­ράκη.

Η σκέψη του πρω­θυ­πουρ­γού να ισορ­ρο­πή­σει τα πράγ­ματα δημιουρ­γώ­ντας ένα υπε­ρυ­πουρ­γείο για τη δια­πραγ­μά­τευση και το χρέος, όπου θα τοπο­θε­τούσε τον κ. Χου­λια­ράκη, έναν άνθρωπο που μιλούσε “την ίδια γλώσσα” με τους εταί­ρους, δεν υλο­ποι­ή­θηκε, καθώς εκτι­μή­θηκε ότι θα χανόταν πολύ­τι­μος χρόνος με την οργά­νωσή του και τον καθο­ρι­σμό αρμο­διο­τή­των, σε ένα κρίσιμο timing και ένα εξαι­ρε­τικά ασφυ­κτικό χρο­νο­διά­γραμμα.

Έτσι, οι δύο τεχνο­κρά­τες παρέ­μει­ναν στο ίδιο υπουρ­γείο, με επι­κε­φα­λής τον κ. Τσα­κα­λώτο, και οι σχέσεις τους εξα­κο­λού­θη­σαν να είναι αρκετά παγω­μέ­νες. Και οι δια­φω­νίες επε­κτεί­νο­νται και στα πρόσωπα που θα στε­λε­χώ­σουν τις άδειες θέσεις γενικών γραμ­μα­τέων στο υπουρ­γείο, γεγονός που προ­κα­λεί μεγάλες δυσλει­τουρ­γίες. Η απουσία “χημείας” μεταξύ των δύο είναι εμφανής και στις συζη­τή­σεις με τους “θεσμούς”, οι οποίες προ­χω­ρούν πολύ καλύ­τερα όταν απου­σιά­ζει ο ένας από τους δύο. Σε κάθε περί­πτωση, θα πρέπει το πράγμα να ισορ­ρο­πή­σει, γιατί εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με προ­σω­πι­κές φιλο­δο­ξίες, αλλά με κρί­σι­μες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, που αφορούν το μέλλον μιας ολό­κλη­ρης χώρας. Και, καλώς ή κακώς, οι κύριοι Τσα­κα­λώ­τος και Χου­λια­ρά­κης φέρουν το κύριο βάρος και ευθύνη των συζη­τή­σεων αυτών.

Εφη­με­ρίδα Κεφά­λαιο