Αυξάνουν τους φόρους, δεν κόβουν το κράτος – Tα στοιχεία των προϋπολογισμών

Το δις εξα­μαρ­τείν, έγινε… τρις. Και το 2016, η κυβέρ­νηση μετα­το­πί­ζει όλο το βάρος στους φόρους για να επι­τύ­χει τον κεντρικό δημο­σιο­νο­μικό στόχο που μιλάει για πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα 0,5%. Για τις δαπάνες… κου­βέ­ντα. Την ίδια ώρα οργα­νι­σμοί, φορείς και επι­χει­ρή­σεις του στενού και του ευρύ­τε­ρου δημό­σιου τομέα, που υπο­τί­θε­ται ότι είχαν εκκα­θα­ρι­στεί, είχαν κλείσει ή είχαν ολο­κλη­ρώ­σει τον κύκλο τους, εξα­κο­λου­θούν να… ζουν και να βασι­λεύ­ουν, απο­μυ­ζώ­ντας τον κρατικό κορβανά. Και ο φαύλος κύκλος συνε­χί­ζε­ται.

Προ­σέξτε: Σε περίοδο σκληρής προ­σαρ­μο­γής, οι πρω­το­γε­νείς δαπάνες θα κλεί­σουν το 2015 με αύξηση σε σχέση με το 2014, ενώ για το 2016, παρά το επι­κεί­μενο «κου­τσού­ρεμα» στις συντά­ξεις και του Δημο­σίου αλλά και των οργα­νι­σμών κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, οι πρω­το­γε­νείς δαπάνες προ­βλέ­πε­ται –όπως απο­τυ­πώ­νει το προ­σχέ­διο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για την επόμενη χρονιά– να μειω­θούν μόλις κατά… 214 εκατ. ευρώ.

Για να έχετε ένα μέτρο σύγκρι­σης, μόνο από τον ΦΠΑ θα πρέπει να εισπρα­χθούν του χρόνου πάνω από δύο δισ. ευρώ επι­πλέον.

Η στα­τι­στική ανα­δρομή απο­δει­κνύει ότι ουσια­στικά η προ­σπά­θεια για την περι­στολή των πρω­το­γε­νών δαπανών στα­μα­τάει στο 2013. Το 2009 –όταν μπλέ­ξαμε στην περι­πέ­τεια των μνη­μο­νίων– οι πρω­το­γε­νείς δαπάνες ήταν 62,3 δισ. ευρώ. Μέχρι το 2013, είχαν ήδη περιο­ρι­στεί στα 44,227 δισ. Ωστόσο, μετά το 2013 πρα­κτικά δεν έχει γίνει τίποτα. Από τα 44,227 δισ. ευρώ του 2013, το 2015 θα φτά­σουμε περίπου στα 42 δισ. Ούτε καν το 1 δισ. ευρώ, που είχε προ­ϋ­πο­λο­γι­στεί να δαπα­νη­θεί για να μπει στο «απο­θε­μα­τικό», δεν θα βρεθεί στη θέση του. Ακόμη και αυτό το ποσό ανα­λώ­θηκε για να κατα­βλη­θούν πρό­σθε­τες δαπάνες που προ­έ­κυ­ψαν κυρίως για τις συντά­ξεις και το ΕΚΑΣ. Ετσι, απο­τυ­πώ­νε­ται και ο «φαύλος κύκλος» της σύντα­ξης των κρα­τι­κών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών. Δεν κόβουμε περαι­τέρω τις πρω­το­γε­νείς δαπάνες. Επι­βάλ­λουμε νέους φόρους για να επι­τύ­χουμε τους δημο­σιο­νο­μι­κούς στόχους, οι φόροι δεν εισπράτ­το­νται και ανοίγει ξανά και ξανά η συζή­τηση για τα νέα μέτρα.

Πολλά τα παρα­δείγ­ματα που απο­δει­κνύ­ουν το «πάγωμα» μετά το 2013 με κυριό­τερο το κονδύλι για τους μισθούς των δημο­σίων υπαλ­λή­λων και τις συντά­ξεις του Δημο­σίου. Το 2010, όταν ξεκί­νησε η περι­πέ­τεια των μνη­μο­νίων, τα στοι­χεία έδει­χναν ότι μόνο μέσα στο 2009, η μισθο­λο­γική δαπάνη (σ.σ. άθροι­σμα μισθών δημο­σίων υπαλ­λή­λων στον στενό δημόσιο τομέα καθώς και συντά­ξεις του Δημο­σίου) έφτανε στα 22,293 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Το 2013, μετά την περι­κοπή των συντά­ξεων και τη θέσπιση του ενιαίου μισθο­λο­γίου, οι κωδικοί 0100, 0200, 0300 0400 και 0600 (σ.σ. εκεί κατα­τάσ­σουν οι υπάλ­λη­λοι του Γενικού Λογι­στη­ρίου του Κράτους οτι­δή­ποτε μισθο­λο­γικό, πάντοτε του δημό­σιου τομέα) έγραφαν «χαμηλό» περιό­δου στα 17,687 δισ. ευρώ. Τι έγινε από τότε μέχρι σήμερα; Η δαπάνη αυξή­θηκε.

Το 2014 έχει ήδη κατα­γρα­φεί αύξηση 160 εκατ. ευρώ έναντι του 2013, ενώ για το 2015 η αύξηση θα πρέπει επίσης να θεω­ρεί­ται δεδο­μένη, καθώς η από­κλιση έναντι του στόχου (ξοδέ­ψαμε περισ­σό­τερα από ό,τι είχαμε υπο­λο­γί­σει) κατα­γρά­φε­ται και στο προ­σχέ­διο του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για το 2016. «Οι δαπάνες για μισθούς και συντά­ξεις εκτι­μά­ται ότι θα είναι αυξη­μέ­νες έναντι του στόχου, εξαι­τίας των απο­χω­ρή­σεων υπαλ­λή­λων λόγω συντα­ξιο­δό­τη­σης, της αυξη­μέ­νης δαπάνης λόγω της βαθ­μο­λο­γι­κής ωρί­μαν­σης των μισθο­δο­τού­με­νων με ειδικά μισθο­λό­για και της υψη­λό­τε­ρης των προ­βλέ­ψεων δαπάνης κατα­βο­λής της α΄ δόσης των ανα­δρο­μι­κών απο­δο­χών ενστό­λων και δικα­στι­κών λει­τουρ­γών».

Το «πάγωμα» της προ­σπά­θειας περι­στο­λής των δαπανών απο­δει­κνύ­ε­ται και από άλλους κωδι­κούς:

1. Οι κατα­να­λω­τι­κές δαπάνες ήταν 1,93 δισ. ευρώ το 2013 και θα κλεί­σουν πάνω από τα 1,8 δισ. ευρώ το 2015.

2. Οι δαπάνες των οργα­νι­σμών τοπικής αυτο­διοί­κη­σης κινού­νται από το 2011 και μετά στα επίπεδα των 6-6,4 δισ. ευρώ με αυξο­μειώ­σεις της τάξεως των 300 – 400 εκατ. ευρώ.

3. Οι δαπάνες των οργα­νι­σμών κοι­νω­νι­κής ασφά­λι­σης, τόσο το 2014 όσο και το 2015, υπο­χώ­ρη­σαν ταχύ­τερα σε σχέση με τα έσοδα, με απο­τέ­λε­σμα οι «λευκές τρύπες» του παρελ­θό­ντος και κυρίως του 2013 να μετα­τρα­πούν μέσα σε δύο χρόνια σε μαύρες τρύπες (σ.σ. για το 2015, το έλλειμμα των ασφα­λι­στι­κών ταμείων ανα­μέ­νε­ται να ξεπε­ρά­σει το ένα δισ. ευρώ).

Την ίδια ώρα, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι το ελλη­νικό Δημόσιο δια­τη­ρεί ακόμα και σήμερα άμεση ή έμμεση συμ­με­τοχή σε σειρά επι­χει­ρή­σεων όπως η ΕΒΖ, η ΛΑΡΚΟ ή οι αμυ­ντι­κές βιο­μη­χα­νίες (Ελλη­νικά Αμυ­ντικά Συστή­ματα, Ελλη­νική Βιο­μη­χα­νία Οχη­μά­των) οι περισ­σό­τε­ρες από τις οποίες έχουν δύο κοινά χαρα­κτη­ρι­στικά:

Πρώτον, έχουν απο­τύ­χει οι από­πει­ρες ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης κατά το παρελ­θόν, κυρίως επειδή κου­βα­λούν αμαρ­τίες δεκάδων εκα­τομ­μυ­ρίων ή απα­σχο­λούν μεγάλο αριθμό προ­σω­πι­κού.

Δεύ­τε­ρον, είναι μονίμως ζημιο­γό­νες, παρά το γεγονός πως κάποιες εξ αυτών δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε προ­νο­μια­κούς τομείς όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ευρώπη. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα απο­τε­λεί η ΛΑΡΚΟ, που είναι ένας από τους ελά­χι­στους παρα­γω­γούς σιδη­ρο­νι­κε­λίου στην Ευρώπη, αλλά…

1,8 δισ. σε ζημιο­γό­νες επι­χει­ρή­σεις

Η επα­να­λει­τουρ­γία στα μέσα της εβδο­μά­δας του εργο­στα­σίου της Ελλη­νι­κής Βιο­μη­χα­νίας Ζάχαρης στην Ορε­στιάδα, ύστερα από έναν χρόνο ανα­στο­λής της λει­τουρ­γίας του, φέρνει ξανά στο προ­σκή­νιο όλες εκείνες τις επι­χει­ρή­σεις συμ­φε­ρό­ντων του Δημο­σίου που παρα­μέ­νουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο εν ζωή με άμεσες ή έμμεσες μετα­βι­βά­σεις από τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Η Ελλη­νική Βιο­μη­χα­νία Ζάχαρης, η πώληση της οποίας σε ιδιώτες έχει επι­χει­ρη­θεί χωρίς επι­τυ­χία τρεις φορές τα τελευ­ταία λίγα χρόνια, συμπλή­ρωσε επτά συνα­πτές ετήσιες ζημιο­γό­νες χρήσεις στα τέλη Ιουνίου. Ομως δεν είναι η μόνη επι­χεί­ρηση που ζει κατ’ αυτόν τον τρόπο. Περί τις 18 Δημό­σιες Επι­χει­ρή­σεις και Οργα­νι­σμούς σύμφωνα με τελευ­ταία δια­θέ­σιμα στοι­χεία (2015), είχαν προ­ϋ­πο­λο­γί­σει φέτος έσοδα από τον τακτικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, από το πρό­γραμμα δημο­σίων επεν­δύ­σεων αλλά και από κατα­πτώ­σεις εγγυ­ή­σεων του Δημο­σίου ύψους 1,792 δισ. ευρώ. Επειδή μάλιστα οι μετα­βι­βά­σεις αυτές έχουν καθυ­στε­ρή­σει σε μεγάλο βαθμό φέτος εξαι­τίας της ευρύ­τε­ρης οικο­νο­μι­κής διο­λί­σθη­σης, τα απο­τε­λέ­σματα εξα­μή­νου τους εμφα­νί­ζουν μεγάλες αρνη­τι­κές απο­κλί­σεις. Με τα γνωστά απο­τε­λέ­σματα..

Πηγή:Καθη­με­ρινή