Εντάχθηκε στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα μία από τις πιο γνωστές επιχειρήσεις της Ρόδου

Με απόφαση, που εξέδωσε χθες το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με τη δια­δι­κα­σία της εκού­σιας δικαιο­δο­σίας, έγινε δεκτή η αίτηση μιας εκ των πλέον γνωστών ανω­νύ­μων εται­ρειών στα Νότια Δωδε­κά­νησα για την υπαγωγή της στη δια­δι­κα­σία της συν­διαλ­λα­γής του άρθρου 99 του πτω­χευ­τι­κού κώδικα.

Το δικα­στή­ριο με την απόφασή του εντέλ­λε­ται το άνοιγμα της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης, την δημο­σί­ευση της από­φα­σης στο Γενικό Εμπο­ρικό Μητρώο (ΓΕΜΗ) και στο Δελτίο Δικα­στι­κών Δημο­σιεύ­σεων του Ενιαίου Ταμείου Ανε­ξάρ­τητα Απα­σχο­λου­μέ­νων (Τομέας Νομικών) με επι­μέ­λειά της, τάσσει προ­θε­σμία δύο μηνών για τη διεκ­πε­ραί­ωση της εξυ­γί­αν­σης και ανα­στέλ­λει μέχρι τη λήξη της δια­δι­κα­σίας εξυ­γί­αν­σης:

α) τα μέτρα, εκκρεμή ή μη ατο­μι­κής ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης κατά της περιου­σίας της καθώς και κατά των λοιπών αιτού­ντων εγγυ­η­τών για υπο­χρε­ώ­σεις της που γεν­νή­θη­καν μέχρι την 19.4.2013 (χρόνο υπο­βο­λής της αίτησης), ανα­φο­ρικά με, την ικα­νο­ποί­ηση των απαι­τή­σεων των πιστω­τών της.

β) τη λήψη οποιου­δή­ποτε ασφα­λι­στι­κού μέτρου κατά της εται­ρείας και κατά των λοιπών αιτού­ντων, εκτός αν με αυτό επι­διώ­κε­ται η απο­τροπή της απο­μά­κρυν­σης ή αφαί­ρε­σης ή μετα­κί­νη­σης κινητών πραγ­μά­των της επι­χεί­ρη­σης, (πέραν των προς πώληση εμπο­ρευ­μά­των), τεχνο­λο­γι­κού ή μηχα­νο­λο­γι­κού εν γένει εξο­πλι­σμού της που ενέχει τον κίνδυνο απα­ξί­ω­σής της.

Η ανώνυμη εται­ρεία έχει μετο­χικό κεφά­λαιο ύψους 230.908,50 ευρώ, διαι­ρού­μενο σε 47.610 μετοχές, ονο­μα­στι­κής αξίας 4,85 ευρώ η κάθε μία μεταξύ των 7 μετόχων της.

Σκοποί της εται­ρείας είναι το εμπόριο ειδών δια­τρο­φής και γενικώς ειδών γενικού εμπο­ρίου, καθώς και η αντι­προ­σώ­πευση οίκων εξω­τε­ρι­κού, οι κτη­νο­τρο­φι­κές επι­χει­ρή­σεις και οι πάσης φύσεως γεωρ­γι­κές εκμε­ταλ­λεύ­σεις και η εκμε­τάλ­λευση ξενο­δο­χείων, μπαρ, εστια­το­ρίων, γρα­φείων ενοι­κί­α­σης αυτο­κι­νή­των, πρα­κτο­ρείων του­ρι­σμού, κ.λπ.

Πρό­κει­ται για οικο­γε­νειακή επι­χεί­ρηση, αγροτών και εμπόρων, η οποία με το πέρασμα των χρόνων επέν­δυσε στην εμπει­ρία της και στην προ­σω­πική εργασία των μελών της οικο­γέ­νειας.

Η εται­ρεία έχει προ­σα­να­το­λί­σει τη δρα­στη­ριό­τητά της σε δύο αντι­κεί­μενα, στην παρα­γωγή κρέατος και στα super – market.

Η επι­χεί­ρηση δια­τη­ρεί μεγάλη και πρότυπη κτη­νο­τρο­φική μονάδα, είναι πλήρως εξο­πλι­σμένη με εξο­πλι­σμό συντή­ρη­σης, ψύξης και δια­νο­μής των προ­ϊ­ό­ντων της.

Η κτη­νο­τρο­φική μονάδα έχει δυνα­μι­κό­τητα τζίρου που υπερ­βαί­νει το 1.000.000 ευρώ και δια­νέ­με­ται τόσο στα Νότια Δωδε­κά­νησα, όσο και στην υπό­λοιπη ελλη­νική επι­κρά­τεια. Δια­θέ­τει ζωικό κεφά­λαιο αξίας 60.000 ευρώ – 100.000 ευρώ.

Η δεύτερη δρα­στη­ριό­τητα της επι­χεί­ρη­σης αφορά στην εκμε­τάλ­λευση super – market, με 2 υπο­κα­τα­στή­ματα, εμβαδού 1.000 τ.μ., με προηγ­μένα συστή­ματα εξυ­πη­ρέ­τη­σης, σύγ­χρονα εξο­πλι­σμένα και ιδιαί­τερα αντα­γω­νι­στικά.

Επι­πρό­σθετα η εται­ρεία βρί­σκε­ται στο στάδιο κατα­σκευής σύγ­χρο­νου εμπο­ρι­κού κέντρου επι­φά­νειας 3.000 τ.μ. στην πρω­τεύ­ουσα ακρι­τι­κού νησιού. Η επέν­δυση γίνεται στο ιδιό­κτητο οικό­πεδο της εται­ρείας, έχει προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 1.500.000 ευρώ και έχει στα­μα­τή­σει επί του παρό­ντος, λόγω έλλει­ψης χρη­μα­το­δό­τη­σης.

Η δρα­στη­ριό­τητα της επι­χεί­ρη­σης γνώρισε κλι­μά­κωση από τις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1990 μέχρι και το 2008. Στη συνέ­χεια η ύφεση, η όξυνση του αντα­γω­νι­σμού και η δυσχε­ρής τρα­πε­ζική χρη­μα­το­δό­τηση, περιό­ρισε σημα­ντικά την δρα­στη­ριό­τητά της.

Η επι­χεί­ρηση σήμερα αντλεί έσοδα με ανα­λο­γία 7% από την χοι­ρο­τρο­φική μονάδα και 93% από το χον­δρε­μπό­ριο, ενώ η ανα­λο­γία σε συν­θή­κες πλήρους δυνα­μι­κό­τη­τας ανέρ­χε­ται σε 15% – 85% αντί­στοιχα, με παράλ­ληλο διπλα­σια­σμό του συνο­λι­κού κύκλου εργα­σιών.

Η «καθί­ζηση» εσόδων που παρου­σιά­σθηκε στην εται­ρεία την τελευ­ταία διετία οφεί­λε­ται κυρίως σε εσω­τε­ρικά προ­βλή­ματα χρη­μα­το­δό­τη­σης του χαρ­το­φυ­λα­κίου των υπο­χρε­ώ­σεών της και όχι τόσο σε μείωση της ζήτησης.

Εφ’ όσον δια­κα­νο­νί­σει τις υπο­χρε­ώ­σεις της, έχει την υποδομή και την τεχνο­γνω­σία να ανα­κάμ­ψει πλήρως στον κλάδο των super markets. Όσον αφορά στην κτη­νο­τρο­φική μονάδα, εάν εξοι­κο­νο­μή­σει κεφά­λαια ύψους περίπου 80.000 ευρώ για να ανα­νε­ώ­σει το ζωικό της κεφά­λαιο, είναι σε θέση να τετρα­πλα­σιά­σει τις πωλή­σεις της, αφού η ζήτηση χοι­ρι­νού κρέατος στην του­ρι­στική αγορά της Ελλάδας είναι ιδιαί­τερα αυξη­μένη.

Το σύνολο των υπο­χρε­ώ­σεών της ανέρ­χε­ται σήμερα σε 4 εκατ. ευρώ και οι απαι­τή­σεις της σε 800.000 ευρώ περίπου. Οι οφειλές της στο δημόσιο ανέρ­χο­νται στα 650.000 ευρώ περίπου.

Η εται­ρεία, στην τελευ­ταία 3ετία παρου­σιά­ζει εντο­νό­τατα προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας και δυνα­τό­τη­τας εξυ­πη­ρέ­τη­σης των υπο­χρε­ώ­σεών της προς προ­μη­θευ­τές, πιστω­τές και Τρά­πε­ζες. Οι δρα­μα­τι­κές αλλαγές των συν­θη­κών αγοράς προ­κά­λε­σαν την κατάρ­ρευση του προ­γράμ­μα­τος πλη­ρω­μών της επι­χεί­ρη­σης, αφού επη­ρε­ά­σθη­καν αρνη­τικά τα έσοδά της, η ταχύ­τητα ανα­κύ­κλω­σης των απαι­τή­σεών της και η δυνα­τό­τητά της να παρεμ­βαί­νει επι­θε­τικά στο μερίδιο αγοράς της περιο­χής της.

Ειδι­κό­τερα το 2012 η δρα­μα­τική μείωση του τζίρου δημιούρ­γησε εντο­νό­τατα προ­βλή­ματα στην εξυ­πη­ρέ­τηση των υπο­χρε­ώ­σεων προς προ­μη­θευ­τές, με απο­τέ­λε­σμα να επη­ρε­α­σθεί και η ομαλή τρο­φο­δό­τηση των super – markets του φορέα.

Σε ό,τι αφορά στις τρα­πε­ζι­κές της υπο­χρε­ώ­σεις, η επι­χεί­ρηση προ­χώ­ρησε σε ρύθμιση για 20 χρόνια, απο­συμ­φο­ρί­ζο­ντας περιο­δικά την πίεση που είχε στη λει­τουρ­γία της.

Όμως το διαρκές πρό­βλημα της σφρά­γι­σης, ρύθ­μι­σης και απο­πλη­ρω­μής των πλη­ρω­τέων επι­τα­γών καθώς και οι ανοι­χτές οφειλές προς το Δημόσιο και τους Ασφα­λι­στι­κούς Οργα­νι­σμούς δεν επι­τρέ­πουν στον φορέα την ομαλή του λει­τουρ­γία.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην αίτηση που υπέβαλε ο δικη­γό­ρος κ. Φ. Κωστό­που­λος, η κρίση δημο­σίου χρέους της χώρας και η πεντα­ε­τής ύφεση, που προ­κά­λεσε από το 2009 και μετά, είναι ο κύριος λόγος των στε­νο­τή­των που παρου­σιά­ζει η επι­χεί­ρηση σήμερα. Η οικο­νο­μική κρίση έφερε χαμηλά εισο­δή­ματα σε μισθω­τούς, συντα­ξιού­χους και επι­χει­ρη­μα­τίες, με απο­τέ­λε­σμα το δια­θέ­σιμο εισό­δημά τους, που κατευ­θύ­νε­ται στην αγορά τρο­φί­μων, να συρ­ρι­κνω­θεί ουσια­στικά.

Επι­πρό­σθετα αυξή­θη­καν τα ποσοστά ανερ­γίας, τόσο στον τοπικό πλη­θυ­σμό, όσο και στο εισα­γό­μενο εργα­τικό δυνα­μικό του νησιού, ενώ τα μέτρα φορο­λο­γι­κής πολι­τι­κής της τελευ­ταίας τριε­τίας (κατάρ­γηση φορο­α­παλ­λα­γών, δυσα­νά­λογη αύξηση φόρου ακι­νή­των, τερά­στια αύξηση έμμεσων φόρων) περιό­ρι­σαν ακόμα περισ­σό­τερο την εισο­δη­μα­τική θέση των κατα­να­λω­τών. Η κρίση μείωσε την εισο­δη­μα­τική πίτα της αγοράς τρο­φί­μων του νησιού και ανα­λο­γικά την επι­χεί­ρηση.

Όπως ανα­φέ­ρει ακόμα πέραν της οικο­νο­μι­κής κρίσης, οι πολι­τι­κοί χει­ρι­σμοί σε εθνικό επίπεδο οδή­γη­σαν σε μια κακή του­ρι­στική περίοδο το 2012, που μετα­φρά­στηκε σε μείωση αφι­κνού­με­νων του­ρι­στών και αντί­στοι­χων εισο­δη­μά­των της τάξης του 20%. Η συγκε­κρι­μένη μείωση πέρασε σε ολό­κληρη την οικο­νο­μία του νησιού όπου εδρεύει, η οποία στη­ρί­ζε­ται κυρίως στο του­ρι­στικό της προϊόν.

Ως επα­κό­λουθο της ύφεσης και της έλλει­ψης ρευ­στό­τη­τας της αγοράς ήταν η αδυ­να­μία που παρου­σί­ασε το 20% – 30% των μεγάλων πελατών χον­δρι­κής πώλησης να απο­πλη­ρώ­νουν τις οφειλές τους. Η αδυ­να­μία δεν αφο­ρούσε μόνο την καθυ­στέ­ρηση αλλά και την πλήρη ταμειακή ανε­πάρ­κεια, που σημαί­νει ότι πολλές απαι­τή­σεις από πελάτες έγιναν ανε­πί­δε­κτες είσπρα­ξης, επι­βα­ρύ­νο­ντας έτσι σημα­ντικά τη θέση του φορέα.

Επι­ση­μαί­νει παρα­πέρα ότι όταν το υπό­λοιπο των καθυ­στε­ρη­μέ­νων οφειλών προς τους προ­μη­θευ­τές υπερ­βαί­νει το 1,2 εκ. ευρώ, γίνεται σαφές ότι η σχέση εμπι­στο­σύ­νης και υπο­στή­ρι­ξης μαζί τους καθί­στα­ται προ­βλη­μα­τική. Η εται­ρεία δεν μπορεί να προ­μη­θευ­τεί τα προ­ϊ­ό­ντα που επι­θυ­μεί, στην τιμή που θα μπο­ρούσε και ίσως και στην ποιό­τητα που θα επι­ζη­τούσε. Η εξέλιξη αυτή μετα­φέ­ρε­ται και στην πελα­τεία, η οποία δεν βρίσκει τα προ­ϊ­ό­ντα που επι­θυ­μεί, στην τιμή και ίσως στην ποιό­τητα που προ­σφέ­ρει η αγορά.