«Θα ήθελα ένα μετάλλιο στο Παγκόσμιο»

Ο Μι­χά­λης Σε­ΐ­της είναι έτοι­μος για το Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα ΑΜΕΑ που θα διε­ξα­χθεί στη Ντόχα του Κατάρ από 21 έως 31 Οκτω­βρί­ου, δη­λώ­νο­ντας αι­σιό­δο­ξος για ένα με­τάλ­λιο.

Ο Ρο­δί­της αθλη­τής, μί­λη­σε στον Διο­νύ­ση Στρού­μπο και στην κά­με­ρα των κα­να­λιών novasports, ανα­λύ­ο­ντας την πο­ρεία του αλλά και τους στό­χους του. Ο Μι­χά­λης Σε­ΐ­της θα πάρει μέρος στα αγω­νί­σμα­τα των 100μ, 400μ και 4Χ100μ.

Τα κα­νά­λια Novasports, ως Μέγας Χο­ρη­γός επι­κοι­νω­νί­ας της Ελ­λη­νι­κής Πα­ρα­ο­λυ­μπια­κής Επι­τρο­πής, στη­ρί­ζουν και ανα­δει­κνύ­ουν την προ­σπά­θεια αθλη­τών με ανα­πη­ρία στην πο­ρεία τους προς τους Πα­ρα­ο­λυ­μπια­κούς Αγώ­νες, το Σε­πτέμ­βριο του 2016 στο Ρίο της Βρα­ζι­λί­ας. Η χο­ρη­γία εντάσ­σε­ται στις δρά­σεις Εται­ρι­κής Κοι­νω­νι­κής Ευ­θύ­νης της Forthnet.

Ανα­λυ­τι­κά τα όσα είπε:

Για το ατύ­χη­μα που είχε το 2013:

«Ήταν ένα ‘χτύ­πη­μα’ για μένα όταν ξύ­πνη­σα μετά το χει­ρουρ­γείο στις 22 Ιου­νί­ου του 2013. Ήμουν ακόμη υπό την επή­ρεια των αναι­σθη­τι­κών και παρ’ όλη την κα­τά­στα­ση είχα δίπλα μου στο νο­σο­κο­μείο αρ­κε­τό κόσμο, οι­κο­γέ­νεια και φί­λους, οι οποί­οι μου έδει­ξαν πολύ αγάπη και με βο­ή­θη­σαν να το πε­ρά­σω αυτό πιο ανώ­δυ­να. Σί­γου­ρα αυτό που σκε­φτό­μουν ήταν το πότε θα τρέξω ξανά.

Έγινα μια με­γά­λη αλ­λα­γή στη ζωή μου όμως ήμουν σε καλά χέρια, στους κ. Χρο­νό­που­λους, που με τη βο­ή­θεια τους και με τι δική μου θέ­λη­ση, σε δύο μήνες περ­πα­τού­σα, σε τρεις μήνες έτρε­ξα τον πρώτο μου αγώνα και σε έξι μήνες βρέ­θη­κα στον πρώτο μου αγώνα στο εξω­τε­ρι­κό και συ­γκε­κρι­μέ­να στο Ντου­μπάι, όπου κέρ­δι­σα το χρυσό με­τάλ­λιο στα 200 μέτρα με πα­νελ­λή­νιο ρεκόρ. Στο μυαλό μου δεν χω­ρού­σε κάτι άλλο, μόνο το ότι ήθελα να τρέξω και πάλι όπως πριν».

Για τη δια­φο­ρά του να τρέ­χει με πρό­σθε­το πόδι:

«Έχει τε­ρά­στια δια­φο­ρά, ιδιαί­τε­ρα στην κού­ρα­ση. Έχω δια­βά­σει ότι οι άν­θρω­ποι με ακρω­τη­ρια­σμό κου­ρά­ζο­νται 40% πε­ρισ­σό­τε­ρο. Το έψαξα γιατί κου­ρα­ζό­μουν πάρα πολύ, μετά την προ­πό­νη­ση δεν μπο­ρού­σα να συ­νέλ­θω. Η ζωή όμως συ­νε­χί­ζε­ται».

Για το Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα στο Κατάρ:

«Έχω μπρο­στά μου τώρα το Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα και στις 19 Οκτω­βρί­ου ανα­χω­ρού­με για Ντόχα. Εκεί θα συμ­με­τέ­χω στα 400 μέτρα, στα 100 μέτρα και στη σκυ­τα­λο­δρο­μία 4Χ100 μέ­τρων. Πάμε για το κα­λύ­τε­ρο, έχω την πέμ­πτη κα­λύ­τε­ρη επί­δο­ση στον κόσμο αυτή τη στιγ­μή και σί­γου­ρα ένα με­τάλ­λιο θα ήταν αυτό που θα ήθελα. Τα πράγ­μα­τα πά­ντως θα είναι δύ­σκο­λα καθώς έχουν ενω­θεί δύο κα­τη­γο­ρί­ες, η δική μου με μονό ακρω­τη­ρια­σμό που λέ­γε­ται Τ44 και η Τ43 που είναι με διπλό ακρω­τη­ρια­σμό. Όσο και αν φαί­νε­ται πα­ρά­ξε­νο οι αθλη­τές της Τ43 έχουν πλε­ο­νέ­κτη­μα, τρέ­χουν πιο γρή­γο­ρα, έχουν κα­λύ­τε­ρο συγ­χρο­νι­σμό. Δυ­στυ­χώς οι κα­τη­γο­ρί­ες ενώ­θη­καν και πρέ­πει να συ­να­γω­νι­σθώ μαζί τους»

Για τους Πα­ρα­ο­λυ­μπια­κούς Αγώ­νες του Ρίο:

«Έχω εξα­σφα­λί­σει τη συμ­με­το­χή μου στους Πα­ρα­ο­λυ­μπια­κούς Αγώ­νες του Ρίο το 2016, μετά το Πα­γκό­σμιο θα ξε­κου­ρα­στώ για λίγο και θα συ­νε­χί­σω την σκλη­ρή δου­λειά για αυ­τούς τους αγώ­νες»

Για το αν έχει βιώ­σει ρα­τσι­σμό στην Ελ­λά­δα:

«Δεν έχω βιώ­σει ρα­τσι­σμό, απλά ο κό­σμος νιώ­θει πε­ρί­ερ­γα όταν βλέ­πει έναν άν­θρω­πο με ακρω­τη­ρια­σμό γιατί μπο­ρεί να μην το δεί­χνουν, αλλά όταν κάνω τις βόλ­τες μου στην πόλη και με βλέ­πουν με το πρό­σθε­το μέλ­λον, κο­μπλά­ρουν λίγο, κοι­τούν πε­ρί­ερ­γα, όπως το βλέ­πει κα­νείς. Το θέμα είναι να μην σε ενο­χλεί, είναι μια φυ­σι­κά αντί­δρα­ση σε κάτι που δεν το γνω­ρί­ζεις».

Για τις δια­φο­ρές της προ­πό­νη­σης:

«Ίσως να έχει λι­γό­τε­ρο όγκο από πριν και λόγω του ότι είμαι «φρέ­σκος», δη­λα­δή είμαι στα δύο χρό­νια και κάτι πα­ρα­πά­νω, οπότε ακόμα δεν μπορώ να πω ότι θα μπω πολύ δυ­να­τά. Κάνω ότι μπορώ, αλλά σί­γου­ρα όσο περ­νά­ει ο και­ρός θα είμαι κα­λύ­τε­ρα. Το τε­χνι­κό κομ­μά­τι έχει επί­σης τε­ρά­στια δια­φο­ρά γιατί άλλη κί­νη­ση κάνει το δεξί πόδι που είναι το πρό­σθε­το μέλος και άλλη το αρι­στε­ρό πόδι, οπότε μπερ­δεύ­ε­σαι με­ρι­κές φορές. Αυτό είναι και το αγω­νι­στι­κό πλε­ο­νέ­κτη­μα του δι­πλού ακρω­τη­ρια­σμού».

Για το αν έχει βοη­θή­σει άλ­λους αν­θρώ­πους που αντι­με­τώ­πι­σαν το ίδιο θέμα:

«Μου έχει τύχει αρ­κε­τές φορές και πραγ­μα­τι­κά το κάνω με χαρά και θέλω να δίνω κου­ρά­γιο σε κά­ποιον που του τυ­χαί­νει και δεν ξέρει τι θα ακο­λου­θή­σει μετά, όπως δεν ήξερα κι εγώ. Τους λέω πως είναι τα επό­με­να βή­μα­τα και γε­νι­κά προ­σπα­θώ να τον κα­θη­συ­χά­σω και να τον κάνω να είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο αι­σιό­δο­ξος».