ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πόσο ελληνικός είναι ο «ελληνικός τουρισμός»;

news room 3 λεπτά ανάγνωση
αγγελοπουλος

του Αλέ­ξαν­δρου Αγγε­λό­που­λου

Θα ξεκι­νήσω επι­ση­μαί­νο­ντας ότι δεν συμφωνώ με τις διθυ­ραμ­βι­κές δηλώ­σεις περί αύξησης του του­ρι­στι­κού ρεύ­μα­τος στη χώρα μας, πρώτον γιατί στε­ρού­νται ποιο­τι­κής ανά­λυ­σης και άρα είναι εντελώς ανα­ξιό­πι­στες, και δεύ­τε­ρον γιατί δεν δια­σταυ­ρώ­νο­νται επαρκώς, δεν επι­με­ρί­ζο­νται και δεν κατα­λή­γουν σε ασφαλή συμπε­ρά­σματα για το τελικό οικο­νο­μικό όφελος από την του­ρι­στική δρα­στη­ριό­τητα στο σύνολο της χώρας.

Πλην της πολύ­πα­θης Αθήνας και μικρών εξαι­ρέ­σεων, πλη­γή­καμε ανε­πα­νόρ­θωτα.

Ο χει­μώ­νας ανα­μέ­νε­ται θερμός.

Η εισα­γωγή αυτή κρί­νε­ται απα­ραί­τητη αν σκεφτεί κανείς ότι η «κτη­νο­τρο­φι­κής λογικής» κατα­μέ­τρηση ται­ριά­ζει μεν απόλυτα στο μοντέλο που έχει υιο­θε­τή­σει η χώρα και ασπα­στεί η προη­γού­μενη ηγεσία του υπουρ­γείου, αλλά στε­ρεί­ται ορά­μα­τος και πλάνου, όπως στε­ρεί­ται και ποιο­τι­κών χαρα­κτη­ρι­στι­κών που κρί­νο­νται απα­ραί­τητα στη δια­μόρ­φωση πολι­τι­κής.

Πού είναι λοιπόν η Ελλάδα σε όλο αυτό και πώς την επα­να­φέ­ρουμε στο προ­σκή­νιο;

Ας τα πάρουμε με τη σειρά.

1. Το 2015 ήταν χρονιά ρεκόρ σε ότι αφορά τις προ­σφο­ρές τιμής. Σε πολλές περι­πτώ­σεις το κόστος φιλο­ξε­νίας των επι­σκε­πτών μας ήταν υπερ­δι­πλά­σιο της τιμής πώλησης. Θυμίζει μετα­να­στευ­τικό περιο­ρι­σμέ­νης χρο­νι­κής διάρ­κειας. Ήρθαν για την τιμή, όχι για την Ελλάδα.

2. Ακόμη και σήμερα δεν έχει γίνει κατα­γραφή του απο­τυ­πώ­μα­τος της του­ρι­στι­κής οικο­νο­μίας στην εθνική. Πόσοι κλάδου επη­ρε­ά­στη­καν; Πώς; Τι άλλαξε στον τρόπο που βλέ­πουμε και αντι­με­τω­πί­ζουμε τον κλάδο; Πόση σημασία δίνεται στην προ­στι­θέ­μενη αξία του του­ρι­σμού στην εθνική οικο­νο­μία; Πώς αλλη­λε­πι­δρά ο του­ρι­σμός με τους λοιπούς κλάδους της οικο­νο­μίας; Εν συντο­μία, αν και οφεί­λουμε να αφή­σουμε τις απα­ντή­σεις για τον ανα­γνώ­στη, δεν μπο­ρούμε ή δεν έχουμε απα­ντή­σει στα παρα­πάνω. Πολύ περισ­σό­τερο που οι απα­ντή­σεις δια­φέ­ρουν από περιοχή σε περιοχή και από περίοδο σε περίοδο.

3. Ο αθά­να­τος και απόλυτα απα­ραί­τη­τος πρω­το­γε­νής τομέας είναι στο επί­κε­ντρο κάθε συζή­τη­σης για εξα­γω­γές, αλλά δεν συν­δέ­ε­ται επαρκώς με τον του­ρι­σμό, που είναι η κυρία εξα­γω­γική μας δρα­στη­ριό­τητα. Απο­τέ­λε­σμα είναι να μην παρά­γουμε ούτε αρκετά, ούτε με πρό­γραμμα, ούτε τελικά με τρόπο τέτοιο που να δια­τη­ρεί το ισο­ζύ­γιο εισαγωγών- εξα­γω­γών σε υγιές επίπεδο.

Για να το εξη­γή­σουμε περαι­τέρω: Για του­λά­χι­στον ένα εξάμηνο η χώρα υπο­δέ­χε­ται περίπου δύο φορές τον πλη­θυ­σμό της σε επι­σκέ­πτες. Για να συντη­ρή­σουμε το μοντέλο φιλο­ξε­νίας μας εισά­γουμε πρώτες ύλες σε ποσοστό που ξεπερ­νάει το 50% (δεν έχει κατα­γρα­φεί λεπτο­με­ρώς) των αναγκών μας. Απαι­τεί­ται μια σύνθετη φόρ­μουλα για να απο­δεί­ξει κάποιος ότι το του­ρι­στικό μοντέλο συνει­σφέ­ρει στο σύνολο της οικο­νο­μίας, χωρίς διαρ­ροές προ­ερ­χό­με­νες από εισα­γω­γές που γίνο­νται για να εξυ­πη­ρε­τη­θούν οι επι­σκέ­πτες της χώρας. Μήπως οφεί­λουμε να αυξή­σουμε τα εγχώρια παρα­γό­μενα;

4. Τα πολι­τι­στικά, πολι­τι­σμικά και απο­κλει­στικά μας χαρα­κτη­ρι­στικά χάνο­νται στην ποσο­τι­κο­ποί­ηση του του­ρι­σμού μας.

Ανε­πί­τρε­πτο!

Έπρεπε και πρέπει να συν­δε­θούν με ένα μοντέλο φιλο­ξε­νίας που να είναι στη βάση του ελλη­νικό. Οφεί­λουμε να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι με καλ­λι­τέ­χνες, ιστο­ρι­κούς, στο­χα­στές, για­τρούς, αλλά και τη νέα γενιά και να δώσουμε στον κόσμο έναν ελλη­νικό του­ρι­σμό.

5. Η απα­σχό­ληση φεύγει από τα ελλη­νικά χέρια και πηγαί­νει στα φτη­νό­τερα. Μα και η του­ρι­στική εκπαί­δευση δεν υπο­στη­ρί­ζε­ται. Τότε για ποιον δου­λεύει αυτό το μοντέλο για το οποίο είμαστε τόσο περή­φα­νοι;

Με 30% ανεργία, η χώρα έπρεπε να στραφεί στα μοντέλα απα­σχό­λη­σης που έχουν παρόν και μέλλον και να ανα­δεί­ξει τις ευκαι­ρίες απα­σχό­λη­σης σε κλάδους που, εν πρώτης, μπορεί να μην μοιά­ζουν τόσο «σέξι» όσο οι νέες τεχνο­λο­γίες, αλλά που, εν τέλει, συντη­ρούν ένα εξαι­ρε­τικό μοντέλο ευη­με­ρίας και κατα­πο­λε­μούν στη ρίζα του το μοντέλο του πλου­τι­σμού. Ο του­ρι­σμός μπορεί να απα­σχο­λή­σει άμεσα και έμμεσα πάνω από το 25% της παρα­γω­γι­κής Ελλάδας, τρο­φο­δο­τώ­ντας και τρο­φο­δο­τού­με­νος από πλεί­στους άλλους τομείς της οικο­νο­μίας.

Ξυλουρ­γοί, τεχνι­κοί δικτύων, για παρά­δειγμα, είναι όλοι, εν γνώσει ή εν αγνοία τους, μέρος της του­ρι­στι­κής αλυ­σί­δας.

6. Τέλος, τα φυσικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της Ελλάδας είναι μονα­δικά.

Χωρίς την ελλη­νική φύση, δεν υπάρχει ελλη­νι­κός του­ρι­σμός.

Συνε­χί­ζουμε, πάραυτα, να “βιά­ζουμε” τη χώρα μας και να την εγκα­τα­λεί­πουμε.

Διπλό έγκλημα.

Αλό­γι­στη σπατάλη φυσικής ενέρ­γειας, εγκλη­μα­τική δια­χεί­ριση απορ­ριμ­μά­των, πολε­ο­δο­μική αναρχία και αρχι­τε­κτο­νική ασυ­δο­σία οδηγούν τη χώρα σε ξεγύ­μνωμα της Ελλάδας από εκείνα τα συν­θε­τικά της που την κάνουν μονα­δική, όμορφη και πλούσια, μέσα ή έξω από το ευρώ.

Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός κάποτε λεγόταν φιλο­ξε­νία, ήταν δικός μας και είχε εμάς στο κέντρο.

Χρέος μας να γυρί­σουμε στα πρότυπα της φιλο­ξε­νίας και μιας ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας που τη χρειά­ζε­ται γιατί είναι ο συν­δε­τι­κός της κρίκος.

(*) Το άρθρο του Αλέ­ξαν­δρου Αγγε­λό­που­λου δημο­σιεύ­τηκε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.