Καλή ακρόαση και καλό…κουράγιο

Για έναν μήνα, από όρθρου βαθέως μέχρι μαύρα μεσά­νυ­χτα, θα βομ­βαρ­δι­στούμε με πολι­τι­κές εκπο­μπές. Μέχρι και έκτα­κτες έχουν επι­στρα­τευ­θεί για την καλύ­τερη ενη­μέ­ρωσή μας.

Δηλώ­σεις αρχηγών και στε­λε­χών, ανα­λύ­σεις δημο­σιο­γρά­φων και οικο­νο­μο­λό­γων και βεβαίως δημο­σκό­πων. Η χαρά όλων αυτών δηλαδή.

Αφήνω για το τέλος, τη χαρά που θα έχουμε εμείς, να ξανα­κού­σουμε από τους πολι­τι­κούς μας, όλες εκείνες τις νέες λέξεις και εκφρά­σεις που θα μας ανε­βά­σουν στα σύννεφα (τα ροζ που λέει κι ο Βαγ­γέ­λης) και που εμπλου­τί­ζουν το λεξικό των πολι­τι­κών σε προ­ε­κλο­γι­κές περιό­δους των τελευ­ταίων ετών όπως: «πρώτα η πατρίδα» «προέχει το συμ­φέ­ρον της χώρας»,«νέο αφήγημα», «νέα αρχή», «νέο ξεκί­νημα», «άλλη Ελλάδα», «βαδί­ζουμε μπροστά», «ανά­πτυξη», «μεταρ­ρυθ­μί­σεις»,«βάλαμε (ή βάζουμε) πλάτη», «νέα πολι­τική», «νέα κοι­νω­νική συμ­φω­νία», «συνεν­νό­ηση με τους εταί­ρους», «πρώτα οια­σθε­νέ­στε­ροι», «επεν­δύ­σεις», «λέμε την αλήθεια στους πολίτες», «ασφά­λεια, στα­θε­ρό­τητα» «σωτηρία» και άλλα χαρού­μενα που για αγνώ­στους ( σε αυτούς) λόγους δεν βρήκαν έδαφος τις προη­γού­με­νες φορές. Δια­φο­ρε­τικά δεν θα ένιωθαν την ανάγκη να τα επα­να­λά­βουν. Εστω…κάποια από αυτά.

Καλή ακρόαση λοιπόν… Και καλό κου­ρά­γιο.