Το ΣτΕ «κατεδαφίζει» αυθαίρετα που χτίστηκαν σε αναδασωτέες περιοχές-πορρίφθηκε αίτηση για ανατροπή απόφασης

Η κατε­δά­φιση αυθαί­ρε­των κτι­σμά­των μέσα σε δάση ή σε εκτά­σεις που έχουν κηρυ­χθεί ανα­δα­σω­τέες, απο­τε­λεί δέσμια υπο­χρέ­ωση της πολι­τείας, όπως έκρινε το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ), επι­κυ­ρώ­νο­ντας απόφαση για κατε­δά­φιση αυθαι­ρέ­των σε δασική έκταση 350 τμ στην Αττική.

Συγκε­κρι­μένα, το ΣτΕ απέρ­ριψε αίτηση που είχε κατα­τε­θεί ενώπιόν του για ανα­τροπή από­φα­σης του Γενικού Γραμ­μα­τέα Περι­φέ­ρειας Αττικής, με την οποία δια­τά­χθηκε το 2007 η κατε­δά­φιση αυθαί­ρε­των κατα­σκευών σε δημόσια δασική έκταση 350 τετρα­γω­νι­κών μέτρων.

Η συγκε­κρι­μένη έκταση είχε κηρυ­χθεί ανα­δα­σω­τέα το 2005, ενώ από αερο­φω­το­γρα­φίες προ­έ­κυ­πτε ότι το διά­στημα 1937 έως 1962 ήταν δασική και αργό­τερα άρχισε να απο­μα­κρύ­νε­ται η βλά­στηση με εμφά­νιση και των κατα­σκευών στις αρχές του ’90.

Ωστόσο, σε έκθεση αυτο­ψίας που περι­λαμ­βά­νε­ται στο φάκελο της υπό­θε­σης, ανα­φέ­ρε­ται ότι οι φερό­με­νοι ως ιδιο­κτή­τες της εν λόγω έκτασης, προς τα τέλη της δεκα­ε­τίας του ’80, προ­χώ­ρη­σαν σε κατά­ληψή της και στη συνέ­χεια σε αλλαγή χρήσης της, κατα­σκευά­ζο­ντας οικία 116 τετρα­γω­νι­κών μέτρων με περί­φραξη και τσι­με­ντό­στρωση πάρκιν.

Εξε­τά­ζο­ντας την αίτηση το ΣτΕ, επι­κύ­ρωσε τη σχετική απόφαση του προ­έ­δρου του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου για την κατε­δά­φιση και έκρινε ότι απο­τε­λεί δέσμια υπο­χρέ­ωση της Διοί­κη­σης να προ­χω­ρή­σει στην κατε­δά­φιση αυθαί­ρε­των κτι­σμά­των σε τέτοιου είδους εκτά­σεις, δάση και ανα­δα­σω­τέες εκτά­σεις, αφού προη­γου­μέ­νως κληθεί σε ακρόαση ο ενδια­φε­ρό­με­νος.

Ακόμη, το ΣτΕ δέχθηκε ότι η πράξη κατε­δά­φι­σης είναι πραγ­μα­το­πα­γής, αφορά δηλαδή τα κτί­σματα και όχι τον ιδιο­κτήτη και το κύρος των πράξεων αυτών δεν επη­ρε­ά­ζε­ται όταν μνη­μο­νεύ­ε­ται ως ιδιο­κτή­της κάποιος που δεν έχει το σχετικό νομικό δεσμό με τις κατα­σκευές (συγ­γε­νικό πρόσωπο του πραγ­μα­τι­κού ιδιο­κτήτη).

Επίσης, το Ανώτατο Ακυ­ρω­τικό Δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν χρειά­ζε­ται να έχει προη­γου­μέ­νως καταρ­τι­στεί δασο­λό­γιο ή δασικός χάρτης, προ­κει­μέ­νου να είναι νόμιμη η απο­μά­κρυνση αυθαι­ρέ­των κτι­σμά­των και απέ­κρουσε τον ισχυ­ρι­σμό ότι η συγκε­κρι­μένη έκταση είχε κριθεί ως αγρο­τική με απόφαση Ειρη­νο­δι­κείου.

Τέλος, σύμφωνα με το ΣτΕ οι απο­φά­σεις των πολι­τι­κών δικα­στη­ρίων που επι­λύ­ουν αμφι­σβη­τή­σεις σχετικά με το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς δεν περι­λαμ­βά­νουν κρίσεις δεσμευ­τι­κές για τον χαρα­κτήρα της έκτασης ως δασικής, ο οποίος κρίθηκε με την πράξη ανα­δά­σω­σης του Γενικού Γραμ­μα­τέα Περι­φέ­ρειας Αττικής.

ΑΠΕ-ΜΠΕ