Ανατριχίλες

Εκπλη­κτη, διάβαζα τους τίτλους κάποιων εφημερίδων- των γνωστών «πατριω­τι­κών» και διχαστικών- αλλά και τοπικών sites, στην προ­σπά­θεια να μετα­φέ­ρουν την δική τους αρνη­τική έκπληξη και ανα­τρι­χίλα –μετά πολλών ειρω­νι­κών επαίνων- την πρω­το­βου­λία της Συγκλή­του του Πανε­πι­στη­μίου του Αιγαίου, η οποία μελετά το ενδε­χό­μενο να εγκα­τα­στα­θούν φοι­τη­τές και στα έξι νησιά, όπου υπάρ­χουν πανε­πι­στη­μιακά τμήματα, δηλαδή σε Λέσβο, Σάμο, Χίο, Ρόδο, Σύρο και Λήμνο, χωρίς ακόμα να έχει ορι­στι­κο­ποι­η­θεί το μοντέλο, στο πλαίσιο των «αξιών της δικαιο­σύ­νης, της ελευ­θε­ρίας, της δημο­κρα­τίας και της κοι­νω­νι­κής αλλη­λεγ­γύης που διέπουν την Ευρω­παϊκή Ενωση.» όπως λέει η ανα­κοί­νωση του Πανε­πι­στη­μίου.

Και συνε­χί­ζει : «Στα­θε­ρός στόχος του ιδρύ­μα­τος, δια­χρο­νικά, παρα­μέ­νει η ενί­σχυση της διε­θνο­ποί­η­σης της δράσης και της εξω­στρέ­φειάς του. Με ειδι­κό­τερη δε αναφορά στο θέμα των σπουδών, το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, λόγω της γεω­γρα­φι­κής του θέσης και των γνω­στι­κών αντι­κει­μέ­νων που θερα­πεύει, δύναται να απο­τε­λέ­σει φορέα εκπαί­δευ­σης που θα απευ­θύ­νε­ται σε όλη τη γει­το­νική ανα­το­λική και μεσο­γειακή κοι­νό­τητα, υπο­δε­χό­μενο φοι­τη­τές και φοι­τή­τριες από τις περιο­χές αυτές, με πολ­λα­πλά και μείζονα οφέλη για την περιοχή του Αιγαίου, για τις κοι­νω­νίες προ­έ­λευ­σης των φοι­τη­τών και φοι­τη­τριών, για την Παιδεία, την Επι­στήμη και τον Πολι­τι­σμό. Με δεδο­μένα τα παρα­πάνω, αλλά και την πρό­σφατη αύξηση του αριθμού των αιτού­ντων άσυλο εν δυνάμει προ­σφύ­γων από τη Συρία στα νησιά του Βορείου και του Νοτίου Αιγαίου, καθώς και τη μακρά εμπει­ρία του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου από τη λει­τουρ­γία του σε περιοχή σταυ­ρο­δρόμι λαών και πολι­τι­σμών, το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου δύναται να στη­ρί­ξει κοι­νω­νι­κούς μηχα­νι­σμούς που θα συμ­βά­λουν στη δημιουρ­γία πολι­τι­κών και δράσεων για την ευνοϊ­κό­τερη υποδοχή, αποδοχή, συνύ­παρξη και αλλη­λε­πί­δραση των παρα­πάνω ομάδων πλη­θυ­σμού με την ελλη­νική κοι­νω­νία, παρέ­χο­ντας παράλ­ληλα σημα­ντικό ανθρω­πι­στικό έργο».

Τόσο απλά και τόσο μέσα στα πλαίσια ενός εκπαι­δευ­τι­κού ιδρύ­μα­τος που βλέπει πέρα από την μύτη του.

Μα καθόλου δεν άρεσε σας λέω η ιδέα της Συγκλή­του.

Η είδηση μετα­φέρ­θηκε ως «Απί­στευτο σχέδιο με συναί­νεση Τασίας-Μπαλτά». (Γι’ αυτό το «Τασία» όταν ανα­φέ­ρο­νται σε υπουργό, με σκοπό να την υπο­τι­μή­σουν, είναι για τα κομ­μω­τή­ρια, αλλά δεν είναι του παρό­ντος).

Οπου δεν μετα­φέρ­θηκε ως «απί­στευτο σχέδιο», μετα­φέρ­θηκε με 3-4 θαυ­μα­στικά και 15 απο­σιω­πη­τικά

( Επίσης δεν είναι του παρό­ντος, αλλά ένα θαυ­μα­στικό βάζουμε στον γραπτό λόγο καθώς και 3 (…) απο­σιω­πη­τικά και όχι 15).

Δηλαδή, και μόνο η είδηση της διε­ρεύ­νη­σης προ­ϋ­πο­θέ­σεων εγγρα­φής για την εκμά­θηση της ελλη­νι­κής γλώσσας και της συνέ­χι­σης των σπουδών (γιατί κάποιοι από αυτούς φοι­τού­σαν στην πατρίδα τους ) σε τμήματα του Πανε­πι­στη­μίου των αιτού­ντων άσυλο στη χώρα μας, και που πληρούν προ­ϋ­πο­θέ­σεις, που εμπί­πτουν στα κρι­τή­ρια του άρθρου 1 της Συν­θή­κης της Γενεύης του 1951, με χρη­μα­το­δό­τηση και από τον ΟΗΕ, κάνει τους… μετα­μο­ντέρ­νους ξενο­φο­βι­κούς συμπα­τριώ­τες μας να ανα­τρι­χιά­ζουν.

Να τους θυμίσω πως κάπως έτσι, τα ελλη­νικά Πανε­πι­στή­μια, δέχθη­καν πρό­σφυ­γες Κύπριους φοι­τη­τές. Και πως επίσης το δικαί­ωμα όχι μόνον στη ζωή, αλλά και στην γνώση δεν έχει πατρίδα και χρώμα Ελλη­να­ρά­δες μου.