Πολεμικά ανακοινωθέντα

Διάβαζα ότι το 1896 κατα­γρά­φηκε ο πρώτος θάνατος λόγω οδικού δυστυ­χή­μα­τος. Κατά τη διε­ρεύ­νηση του δυστυ­χή­μα­τος, ο ιατρο­δι­κα­στής είχε τότε γράψει: «Αυτό δεν πρέπει ποτέ να συμβεί ξανά». Όχι αυτό μόνον συμ­βαί­νει, αλλά τον τελευ­ταία καιρό, δεν υπάρχει ημέρα που να μην δια­βά­σεις για τροχαίο. Κάτι σαν πολε­μικά ανα­κοι­νω­θέ­ντα τα δημο­σιεύ­ματα. Κι αυτό την ώρα που τα οδικά δυστυ­χή­ματα μειώ­νο­νται, αλλά οι νεκροί και οι σοβαροί τραυ­μα­τι­σμοί πλη­θαί­νουν στην Ελλάδα της παρα­δο­ξό­τη­τας, σύμφωνα με τα στοι­χεία της περα­σμέ­νης εβδο­μά­δας της Τρο­χαίας. Οι εξη­γή­σεις υπάρ­χουν. Η υπερ­βο­λική ταχύ­τητα, το επι­θε­τικό οδήγημα, η κούραση, ο ύπνος στο τιμόνι, το αλκοόλ, η μη τήρηση των κανόνων οδικής κυκλο­φο­ρίας, η μη χρήση ζώνης ασφα­λείας, απο­τε­λούν τις σημα­ντι­κό­τε­ρες αιτίες θανάτων λόγω τρο­χαίων. Και μέσα σε όλα έρχεται η ελλιπής επι­τή­ρηση και η κάκιστη συντή­ρηση των δρόμων. Τα απο­τε­λέ­σματα είναι οδυνηρά και όταν τα στα­τι­στικά στοι­χεία τα επι­βε­βαιώ­νουν, είναι χρέος της Πολι­τείας να βρει λύσεις, να επι­βά­λει τους νόμους και να μην παρα­μεί­νει στις δια­πι­στώ­σεις ή να χάνει χρόνο και φαιά ουσία, σκε­πτό­μενη πως θα μειώσει τα πρό­στιμα, η θα διευ­κο­λύ­νει τους παρα­βά­τες να τα πλη­ρώ­σουν