Για τη ρήξη θα ευθύνεται ο Τσίπρας

Σκληρή επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα για την επιλογή της κυβέρ­νη­σης να ψηφίσει τρίτο μνη­μό­νιο εξα­πο­λύει ο Πανα­γιώ­της Λαφα­ζά­νης στη συνέ­ντευξη που παρα­χω­ρεί στο “Κεφά­λαιο” που κυκλο­φο­ρεί.

Επι­βε­βαιώ­νει εμμέσως ότι η διά­σπαση του ΣΥΡΙΖΑ είναι προ των πυλών, αφήνει ορθά­νοι­χτο το ενδε­χό­μενο δημιουρ­γίας νέου κόμ­μα­τος και επι­μέ­νει στην επι­στροφή σε εθνικό νόμισμα και εθνι­κο­ποί­ηση των Τρα­πε­ζών

Συνέ­ντευξη στη Νίκη Ζορμπά

Κύριε Λαφα­ζάνη καλείτε τους βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ να κατα­ψη­φί­σουν το τρίτο μνη­μό­νιο; Βρί­σκε­στε πλέον απ ό,τι αντι­λαμ­βά­νο­μαι σε πλήρη τροχιά ρήξης με την ηγεσία.

Προ­σω­πικά βρί­σκο­μαι στην τροχιά που ήμουν πάντα. Υπο­στη­ρίζω σταθερά και με όσο μπορώ μεγα­λύ­τερη συνέ­πεια την ανάγκη να ακο­λου­θή­σει ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρ­νηση μια αντι­μνη­μο­νιακή πορεία σε ριζο­σπα­στική προ­ο­δευ­τική κατεύ­θυνση κατά της λιτό­τη­τας, της υπο­τέ­λειας και της εκποί­η­σης του δημό­σιου πλούτου. Ειλι­κρινά δεν βλέπω άλλο δρόμο διε­ξό­δου από την εφιαλ­τικά παρα­τε­τα­μένη και βαθιά κρίση που διανύει η πατρίδα μας. Σε τροχιά ρήξης βρί­σκε­ται, δυστυ­χώς, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρ­νη­σης, οι οποίες έχουν μπει στο δρόμο ενός νέου τρίτου μνη­μο­νίου. Είναι μια τροχιά ρήξης με τις ταυ­το­τι­κές δεσμεύ­σεις του ΣΥΡΙΖΑ και θα έλεγα ρήξης με το μπλοκ των κοι­νω­νι­κών δυνά­μεων, ιδιαί­τερα των πιο φτωχών στρω­μά­των, που στή­ρι­ξαν τον ΣΥΡΙΖΑ και στη­ρί­ζουν τη χώρα.

Αυτό σημαί­νει ότι στο δίλημμα Τσίπρα: “ή ψηφί­ζετε ή μας ρίχνετε”, επι­λέ­γετε εκ των προ­τέ­ρων την πτώση της κυβέρ­νη­σης αντί της συνέ­χι­σης των μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών.

Το δίλημμα “ή ψηφί­ζουμε τρίτο μνη­μό­νιο ή ρίχνουμε την κυβέρ­νηση” είναι απο­λύ­τως επί­πλα­στο και προ­σο­μοιά­ζει με τα αμέ­τρητα εκείνα ψευ­το­δι­λήμ­ματα που ευρη­μα­τικά και ευφά­ντα­στα βρί­σκουν οι κυβερ­νή­σεις που ακο­λου­θούν λάθος πολι­τι­κές για να εγκλω­βί­σουν και να απο­προ­σα­να­το­λί­σουν. Προ­σω­πικά θα έλεγα ότι ο συντο­μό­τε­ρος και πιο ασφαλής δρόμος για να βρεθεί η κυβέρ­νηση σε μια πορεία βαθιάς φθοράς και απο­ξέ­νω­σης από τα λαϊκά στρώ­ματα και επο­μέ­νως σε μια πορεία που οδηγεί στην πτώση, είναι να εφαρ­μό­ζει μνη­μο­νια­κές πολι­τι­κές με νέα σκληρά μέτρα λιτό­τη­τας, με περαι­τέρω εξου­θε­νω­τι­κές απορ­ρυθ­μί­σεις στην οικο­νο­μία, την κοι­νω­νία και τις εργα­σια­κές σχέσεις και με ξεπού­λημα του δημό­σιου παρα­γω­γι­κού και φυσικού πλούτου. Αντί­θετα, η άρνηση αρκετών από εμάς τους βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ να ψηφί­σουμε το νέο μνη­μό­νιο υπο­δει­κνύει στην κυβέρ­νηση τη μόνη δυνατή επιλογή για να μπο­ρέ­σει να απο­φύ­γει σε κάποια στιγμή την πτώση της από το λαό και κυρίως τη μόνη επιλογή για να δώσει μια θετική διέξοδο ανα­συ­γκρό­τη­σης στη χώρα. Τα μνη­μό­νια μας έχουν κατα­στρέ­ψει. Μας έχει κατα­στρέ­ψει η αέναη λιτό­τητα και η μετάλ­λαξη της χώρας μας σε νεο­α­ποι­κία της Γερ­μα­νι­κής ευρω­ζώ­νης. Φτάνει πια!

Χαρα­κτη­ρί­σατε το έκτακτο συνέ­δριο “παρωδία”. Θα συμ­με­τά­σχετε; Με ποιον στόχο;

Δεν ξέρω τι νόημα έχει ένα έκτακτο Συνέ­δριο, το οποίο θα γίνει αφού η κυβέρ­νηση θα έχει συνο­μο­λο­γή­σει ένα νέο τρίτο μνη­μό­νιο κι αυτό το “έκτρωμα” θα έχει ψηφι­στεί, με την απλό­χερη δηλη­τη­ριώδη στήριξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και “Ποτα­μιού”, από την ελλη­νική Βουλή και από τα Κοι­νο­βού­λια των άλλων χωρών της ευρω­ζώ­νης. Ένα τέτοιο Συνέ­δριο προ­φα­νώς στο μόνο που θα απο­βλέ­πει είναι να εκβιά­σει του συνέ­δρους με το βάρος των απα­ρά­δε­κτων τετε­λε­σμέ­νων, προ­κει­μέ­νου να τα επι­κυ­ρώ­σουν και να τα νομι­μο­ποι­ή­σουν κομ­μα­τικά. Αυτό που εμείς ζητάμε, επι­διώ­κουμε και παλεύ­ουμε κυρία Ζορμπά, είναι να μην προ­χω­ρή­σει η κυβέρ­νηση έστω και την ύστατη στιγμή στη σύναψη τρίτου μνη­μο­νίου. Είναι άδικο να επι­φέ­ρει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα τέτοιο βαρύ­τατο μνη­μο­νιακό πλήγμα στον τόπο, που θα κοστί­σει ακριβά στην Αρι­στερά και κυρίως στην πατρίδα μας.

Με δεδο­μένη την βούληση της κυβέρ­νη­σης να υπο­γρα­φεί η νέα συμ­φω­νία, υπάρχει τρόπος να απο­φευ­χθεί η ρήξη στον ΣΥΡΙΖΑ;

Όπως σας είπα, αν ακο­λου­θή­σει η κυβέρ­νηση τη μνη­μο­νιακή πεπα­τη­μένη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, το τελευ­ταίο, ίσως, που θα πρέπει να σκέ­πτε­ται κανείς είναι αν θα απο­φευ­χθεί ή όχι η ρήξη στον ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό διότι ένας ΣΥΡΙΖΑ που θα εφαρ­μό­ζει μνη­μό­νια, ανε­ξαρ­τή­τως πως θα το δικαιο­λο­γεί, θα μπει σε έναν αδιέ­ξοδο δρόμο βαθιάς ανα­ξιο­πι­στίας και μετάλ­λα­ξης, που μάλλον γρήγορα θα τον φέρει σε ρήξη με το λαό.

Ξεκι­νή­σατε περιο­δείες. Ετοι­μά­ζε­στε για νέο κόμμα;

Περιο­δείες κατ’ αρχάς έκανα συνέ­χεια. Δεν τις στα­μά­τησα ποτέ. Μόνο που δεν τύγ­χα­ναν τέτοιας δημο­σιό­τη­τας. Περιο­δείες, συγκε­ντρώ­σεις, εκδη­λώ­σεις – συζη­τή­σεις έκανε και θα συνε­χί­σει, με μεγα­λύ­τερη ένταση και πυκνό­τητα, να κάνει, παρά τον Αύγου­στο, η “Αρι­στερή Πλατ­φόρμα”, λόγω και των εξαι­ρε­τικά κρί­σι­μων και “θερμών” εξε­λί­ξεων αυτής της περιό­δου. Θα ήθελα να σας δια­βε­βαιώσω ότι για εκείνο που ετοι­μα­ζό­μα­στε όσο καλύ­τερα μπο­ρούμε είναι να ενη­με­ρώ­σουμε τον ελλη­νικό λαό για τις κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες ενός νέου μνη­μο­νίου και να βοη­θή­σουμε ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να μην συνυ­πο­γρά­ψει ένα τέτοιο μνη­μό­νιο. Η υπο­γραφή και η ψήφιση ενός νέου μνη­μο­νίου από τη Βουλή θα είναι βαρύ ιστο­ρικό ατόπημα του ΣΥΡΙΖΑ και βαρύ πλήγμα για το μέλλον του τόπου, ιδιαί­τερα της νεο­λαίας.

Ποια η άποψή σας για το σχέδιο Βαρου­φάκη; Γιατί σπεύ­σατε να του παρά­σχετε ομπρέλα “πολι­τι­κής” προ­στα­σίας;

Δεν είμαι πολι­τι­κός “νονός” για να μπορώ να προ­σφέρω πολι­τική προ­στα­σία σε κανένα και αλοί­μονο δεν θέλω και δεν μπορώ να το κάνω. Είναι αρκετά γνωστό ότι εξ αρχής είχα δια­φω­νή­σει με τη δια­πραγ­μα­τευ­τική τακτική της κυβέρ­νη­σης, όπως την εφάρ­μο­ζαν ο πρω­θυ­πουρ­γός και ο Γ. Βαρου­φά­κης, η οποία χαρα­κτη­ρι­ζό­ταν από παλι­νω­δίες, αντι­φά­σεις και αυτα­πά­τες, κάτι που είχα επα­νει­λημ­μένα τονίσει στα κυβερ­νη­τικά και κομ­μα­τικά όργανα. Από κει και πέρα αντέ­δρασα και αντιδρώ σε αυτούς τους κύκλους του κατε­στη­μέ­νου που παίρ­νουν αφορμή και μόνο από τα πεπραγ­μένα του Γ. Βαρου­φάκη για να θέσουν, περίπου, εκτός νόμου τα σχέδια εξόδου από την ευρω­ζώνη και τη συζή­τησή τους. Και αντιδρώ γιατί αυτό αντι­προ­σω­πεύει έναν άνευ προη­γου­μέ­νου ολο­κλη­ρω­τι­σμό. Δυστυ­χώς, όμως, όπως φαί­νε­ται, ο ολο­κλη­ρω­τι­σμός, η ευρω­ζώνη και η νεο­α­ποι­κιο­κρα­τία στο εσω­τε­ρικό της, τείνουν να γίνουν συνώ­νυ­μες έννοιες.

Η επι­στροφή σε εθνικό νόμισμα θα βγάλει τη χώρα από το τέλμα

Πιστεύ­ετε ότι η χώρα πρέπει να επι­στρέ­ψει σε εθνικό νόμισμα. Τι απα­ντάτε σε εκεί­νους που εκτι­μούν ότι η επι­στροφή σε δραχμή θα σημάνει κατα­στροφή κι απο­κλει­σμό της χώρας;

Έχω επα­νει­λημ­μένα τονίσει ότι η Ελλάδα, αν δεν έχει άλλον τρόπο να απα­ντή­σει στους εκβια­σμούς των πιστω­τών και να απο­κρού­σει νέες μνη­μο­νια­κές λιτό­τη­τες, κηδε­μο­νίες και ταπει­νώ­σεις, δεν πρέπει καθόλου να διστά­σει να κατα­φύ­γει στο εθνικό νόμισμα και να προ­ε­τοι­μα­στεί καλά για μια τέτοια επιλογή. Η συντε­ταγ­μένη προ­σφυγή στο εθνικό νόμισμα, παρά την περί του αντι­θέ­του πλύση εγκε­φά­λου των προ­πα­γαν­δι­στών, δεν είναι καθόλου κατα­στροφή ούτε θα απο­μο­νώ­σει τη χώρα. Αντί­θετα, η κατα­φυγή στο εθνικό νόμισμα, εφόσον συνο­δευ­θεί με ένα συνο­λικό προ­ο­δευ­τικό πρό­γραμμα με αιχμές την εθνι­κο­ποί­ηση των τρα­πε­ζών για να παίξουν απο­κλει­στικά ένα νέο ανα­πτυ­ξιακό και κοι­νω­νικό ρόλο και την παροχή ισχυρής ρευ­στό­τη­τας στην οικο­νο­μία με ένα μεγάλο παρα­γω­γικό πρό­γραμμα δημό­σιων επεν­δύ­σεων και ευνοϊ­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης των μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, είναι βέβαιον ότι θα βγάλει τη χώρα από το τέλμα και θα ανα­ζω­ο­γο­νή­σει στα­διακά την οικο­νο­μία. Η Ελλάδα με εθνικό νόμισμα μπορεί να ενι­σχύ­σει σοβαρά τις εξα­γω­γές της, να υπο­κα­τα­στή­σει και να απο­δυ­να­μώ­σει τις εισα­γω­γές, ιδιαί­τερα σε πολυ­τελή είδη. Μπορεί έτσι να ανα­βαθ­μί­σει την παρα­γω­γική της βάση σε όλους τους τομείς και φυσικά στον πρω­το­γενή τομέα, να αυξήσει σημα­ντικά την απα­σχό­ληση, ενώ είναι βέβαιο ότι το εθνικό νόμισμα θα δώσει πολύ ισχυρή ώθηση στον του­ρι­σμό. Εξίσου σημα­ντικό, το εθνικό νόμισμα θα απο­κα­τα­στή­σει στη χώρα τη νομι­σμα­τική της κυριαρ­χία, που είναι η βάση για την εθνική κυριαρ­χία, τη δημο­κρα­τία και μια ανε­ξάρ­τητη πολυ­διά­στατη εξω­τε­ρική πολι­τική, η οποία αντι­προ­σω­πεύει μια ατμο­μη­χανή για να πάει μπροστά η χώρα με μεγάλες και θετικές οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις. Δεν ισχυ­ρί­ζο­μαι ότι ο δρόμος του εθνικού νομί­σμα­τος είναι ανθό­σπαρ­τος, ιδιαί­τερα στην πρώτη ολι­γό­μηνη φάση της μετά­βα­σης. Είναι, όμως, πολύ προ­τι­μό­τε­ρος από την ανε­πα­νά­λη­πτη μνη­μο­νιακή κατα­στροφή και τη δικτα­το­ρία του ευρώ που έχει επι­βλη­θεί στην Ελλάδα και την ευρω­ζώνη.

Plan b τελικά υπάρχει; Το έχετε καταρ­τί­σει; Και ποιο είναι;

Η επιλογή του εθνικού νομί­σμα­τος δεν είναι μια τεχνο­κρα­τική προ­σπά­θεια κάποιων ειδικών και κλει­στών επι­τε­λείων. Ασφαλώς η μετά­βαση από το ευρώ στη δραχμή έχει τεχνι­κές και τεχνο­οι­κο­νο­μι­κές πλευρές, που έχουν τη σημασία τους και οι οποίες χρήζουν ουσια­στι­κό­τε­ρης μελέτης. Αυτή η μετά­βαση, όμως, είναι πρώτα απ’ όλα μια βαθιά πολι­τική επιλογή, η οποία απαιτεί κυρίως πολι­τική προ­ε­τοι­μα­σία της κυβέρ­νη­σης και ιδιαί­τερα του λαού, με ουσια­στική, σε βάθος και ανοικτή δημόσια συζή­τηση του θέματος. Αυτή η “απα­γο­ρευ­μένη” δημόσια συζή­τηση γύρω από το εθνικό νόμισμα πρέπει επι­τέ­λους να ανοίξει νηφάλια, χωρίς κιν­δυ­νο­λο­γίες, προ­κα­τα­λή­ψεις και τρο­μο­κρα­τία.

Δια­βά­στε ακόμα για: Πανα­γιώ­της Λαφα­ζά­νης

capital.gr