Ο απίστευτος Γολγοθάς μιας ανάπηρης κοπέλας

«Η δύναμη των ψήφων υπε­ρί­σχυσε και της πιο στοι­χειώ­δους ανθρω­πιάς»

Από τον κ. Θαρρενό Τσούλλο, μέλος του τοπικού συμ­βου­λίου Ψίνθου, μας απε­στάλη προς δημο­σί­ευση η ακό­λουθη επι­στολή, με αφορμή σχετικό ρεπορ­τάζ της «δημο­κρα­τι­κής»:

«Κύριε διευ­θυ­ντά,

με ανά­μει­κτα συναι­σθή­ματα χαράς και απο­γο­ή­τευ­σης διάβασα το άρθρο σας, σχετικά με τη μη έγκριση λει­τουρ­γίας ανα­πη­ρι­κού περι­πτέ­ρου σε γυναίκα 33 ετών, με τίτλο  “Σκαστή περί­πτωση παρά­βα­σης καθή­κο­ντος”. Ένιωσα χαρά, διότι επι­τέ­λους κάποιος τόλμησε να γράψει κάτι για ένα τόσο σοβαρό και ανθρώ­πινο θέμα, απο­γο­ή­τευση, καθώς οι συγκε­κρι­μέ­νοι κύριοι προ­έρ­χο­νται από το χωριό μου, την όμορφη Ψίνθο. Θα ήθελα, λοιπόν, αφού πρώτα σας πω πως συμφωνώ με το άρθρο σας, να μου επι­τρέ­ψετε να προ­σθέσω κάποια πράγ­ματα βάσει της εμπει­ρίας μου από την 22 ετών ενα­σχό­λησή μου με τα κοινά της Ψίνθου, του Δήμου Καλ­λι­θέας, και του Δήμου Ροδίων σήμερα.

Καταρ­χήν, γίνεται αναφορά σε γυναίκα 33 ετών, κάτι το οποίο καθιστά περισ­σό­τερο τραγική την κατά­σταση, αν σκεφτεί κανείς πως όταν εκδό­θηκε η άδεια το παιδί, γιατί για παιδί πρό­κει­ται, για ένα όμορφο και χαμο­γε­λα­στό κορίτσι, ήταν μόλις 11 ετών! Από τότε, λοιπόν, και συγκε­κρι­μένα από το 1992, ξεκί­νησε ο Γολ­γο­θάς της μικρής και της οικο­γέ­νειάς της, πέραν από αυτόν που διάλεξε η μοίρα για το παιδί όσον αφορά το θέμα υγείας. Γολ­γο­θάς που χτί­στηκε πάνω σε μερικές ψήφους, αρχικά, και ίσως λίγο περισ­σό­τε­ρες αργό­τερα, αφού η άδεια δόθηκε με αντάλ­λαγμα υπό­σχεση ψήφων και το περί­πτερο δεν λει­τούρ­γησε, εφόσον κάποιοι αντέ­δρα­σαν, η δύναμη ψήφων των οποίων προ­φα­νώς ήταν μεγα­λύ­τερη…

Έφυγε η κοι­νό­τητα Ψίνθου και πάμε στο Δήμο Καλ­λι­θέας, όπου ύστερα από πολλές κόντρες και αφού είχε προ­τα­θεί η Άσπρη Πέτρα στη γέφυρα Ψίνθου-Αφάντου από κάποιους ειδή­μο­νες, κατα­λή­ξαμε τελικά στο εξω­τε­ρικό τοιχίο του σχο­λείου υπό τον όρο ότι, όταν ολο­κλη­ρω­θεί η ανά­πλαση της πλα­τείας θα μετα­φερ­θεί εκεί. Όμως κι εκεί σκο­ντά­ψαμε, αφού υπήρξε καταγ­γε­λία από μέλη, τότε, του συλ­λό­γου γονέων και κηδε­μό­νων. Εν τω μεταξύ η οικο­γέ­νεια είχε ήδη παραγ­γεί­λει το περί­πτερο, το οποίο πλήρωσε αρκετές χιλιά­δες ευρώ! Μέχρι να κατα­λή­ξουμε, όμως,σε άλλο χώρο, το περί­πτερο κλάπηκε από τον προ­σω­ρινό χώρο απο­θή­κευ­σής του. Βλέπετε ήταν από αλου­μί­νιο! Τότε, λοιπόν, ήταν τέτοια η απο­γο­ή­τευση της οικο­γέ­νειας που απο­σύρ­θηκε προ­σω­ρινά από την διεκ­δί­κηση της χωρο­θέ­τη­σης του περι­πτέ­ρου.

Επα­νέρ­χε­ται, όμως, με τη δημιουρ­γία του Δήμου Ρόδου για να κατα­λή­ξουμε στο σήμερα και ειδι­κό­τερα στον περα­σμένο Απρίλιο. Ο Δήμος και συγκε­κρι­μένα η προη­γού­μενη δημο­τική αρχή παρέ­πεμψε την οικο­γέ­νεια στην εκκλη­σια­στική επι­τροπή Ψίνθου με το αιτιο­λο­γικό πως είναι ιδιο­κτή­της της πλα­τείας του χωριού. Η οικο­γέ­νεια, τότε, κατέ­θεσε εγγρά­φως το αίτημα και σύσσωμη η επιτροπή-και πάντα σε συνεν­νό­ηση με τον Μητρο­πο­λίτη, απο­φά­σισε την παρα­χώ­ρηση χώρου για την εγκα­τά­σταση του περι­πτέ­ρου. Ο χώρος δε, επι­λέ­χτηκε με βάση τις τελευ­ταίες απο­φά­σεις του Δήμου Καλ­λι­θέας, στο κέντρο της πλα­τείας σε ίση από­σταση από τα κατα­στή­ματα που εκτεί­νο­νται γύρω από την  πλατεία.

Το περί­πτερο, το οποίο είναι προ­κα­τα­σκευα­σμένο και δόθηκε από εται­ρεία ζαχα­ρω­δών προ­ϊ­ό­ντων, μετα­φέρ­θηκε για να τοπο­θε­τη­θεί στο χώρο όπου είχε γίνει η χωρο­θέ­τηση. Όμως, εκεί έλαβε χώρα το παρα­κάτω περι­στα­τικό, αφού ενη­με­ρώ­θηκε ο σημε­ρι­νός πρό­ε­δρος του τοπικού συμ­βου­λίου από ανθρώ­πους  που δια­φω­νούν με τη λει­τουρ­γία αυτού λόγω του ό,τι έχουν μπα­κά­λικο, μετέβη στην πλατεία και απεί­λησε μαζί με τους γονείς του πως θα κάψουν το περί­πτερο! Εκεί του δόθηκαν έγγραφα που δήλωναν τη νομι­μό­τητα της όλης δια­δι­κα­σίας. Εκείνος ήταν ανέν­δο­τος, με απο­τέ­λε­σμα να κληθεί η αστυ­νο­μία και τότε να ανα­γκα­στούν να απο­συρ­θούν και να τοπο­θε­τη­θεί το περί­πτερο. Από την αμέσως επόμενη ημέρα, όμως άρχισαν οι απειλές προς τον παπα-Βαγιανό-κυρίως, αλλά και προς τα υπό­λοιπα μέλη της επι­τρο­πής, πλην εμού για να είμαστε ειλι­κρι­νείς. Για εμένα επι­φύ­λα­ξαν κάτι άλλο! Προ­σέ­φυ­γαν στον Μητρο­πο­λίτη με συνο­δεία παπά,συγγενή του προ­έ­δρου, και του άσκησαν πίεση προ­κει­μέ­νου να με απο­μα­κρύ­νει από την επι­τροπή. Δεν υπο­λό­γι­σαν, όμως, καλά, αφού η απόφαση δεν ήταν δική μου, αλλά σύσ­σω­μης της επι­τρο­πής,με τη στήριξη μάλιστα του Σεβα­σμιό­τα­του, ο οποίος, παρου­σία του γραμ­μα­τέα του, μας υπέ­δειξε τον τρόπο με τον οποίο θα κάναμε το συμ­βό­λαιο. Αξίζει, δε να σημειω­θεί πως ήταν τέτοια η πίεση που δέχτηκε ο Σεβα­σμιό­τα­τος, ώστε προ­κει­μέ­νου να μην υπάρ­ξουν προ­βλή­ματα, για πρώτη φορά μετά από 30 χρόνια δεν παρέστη στην πανή­γυρη του χωριού μας! Παρ’όλα αυτά, οι εν λόγω κύριοι δεν στα­μα­τούν μέχρι και σήμερα να απει­λούν την εκκλη­σία και τον παπά και να μπαι­νο­βγαί­νουν στη Μητρό­πολη με απώτερο σκοπό τη μη λει­τουρ­γία του περι­πτέ­ρου.

Σε πρώτη φάση θα ήθελα να σας δώσω κάποια στοι­χεία για τους παρα­πάνω “κυρίους”, αυτούς οι οποίοι είχαν και έχουν το θράσος να προ­σπα­θούν να κάνουν ζημιά σε ένα παιδί με τέτοια προ­βλή­ματα! Πρώτος είναι ο πρό­ε­δρος κ. Κ. Δ. Κ, ο πατέρας του οποίου δια­τη­ρεί εστια­τό­ριο στην πλατεία και ενοι­κιά­ζει 40 τ.μ αυλή από την εκκλη­σία, έχει να πλη­ρώ­σει πέντε χρόνια το ενοίκιο και εμείς, με πρώτο εμένα, τοπο­θε­τή­σαμε τη μητέρα του ως νεωκόρο για να βοη­θή­σουμε να εξο­φλη­θούν τα ενοίκια. Μάλιστα, ενώ ενοι­κιά­ζει 40,χρη­σι­μο­ποιεί 70!Ο δεύ­τε­ρος Κ.Γ.Κ έχει καφε­νείο και ανα­πτύσ­σει τρα­πε­ζο­κα­θί­σματα εντός του οδο­στρώ­μα­τος με κίνδυνο πρό­κλη­σης ατυ­χη­μά­των. Ο τρίτος δια­τη­ρεί καφε­νείο, ενοι­κιά­ζει 40 τ.μ, χρη­σι­μο­ποιεί 70 τ.μ και τμήμα 30 τ.μ περίπου είναι κτι­σμένο εντός του ακι­νή­του της εκκλη­σίας. Επι­πλέον, χρω­στάει δύο και πλέον έτη τα ενοίκια. Ο τέταρ­τος δια­τη­ρεί μπα­κά­λικο στο χωριό και είναι πρώτος ξάδελ­φος της μητέρας της μικρού­λας και ο πέμπτος, ο οποίος είναι κλη­ρι­κός, είναι γαμπρός του πρώτου και εν μέρει ζει από την πλατεία,καθώς η επι­χεί­ρηση τους εκτεί­νε­ται σε χώρο της εκκλη­σίας. Αυτοί, λοιπόν, είχαν και συνε­χί­ζουν να έχουν το θράσος να απει­λούν την εκκλη­σια­στική επι­τροπή  και τον παπά μας, αλλά και να προ­σφεύ­γουν συνεχώς στο Μητρο­πο­λίτη, προ­κει­μέ­νου να πετύ­χουν τον σκοπό του. Γελά­στη­καν, όμως….

Στο σημείο αυτό, λοιπόν, καλώ το δήμαρχο με τον συν­δυα­σμό του οποίου κατέ­βηκα και είμαι ο μονα­δι­κός σύμ­βου­λος που τον εκπρο­σωπώ στη Ψίνθο, να πάρει θέση και να τελειώ­σει το θέμα αυτό, για το οποίο οι προ­κά­το­χοί του έδειξαν ανι­κα­νό­τητα και αδια­φο­ρία. Καλώ, επίσης, το Σύλλογο ατόμων με ανα­πη­ρίες να σταθεί στο ύψος των περι­στά­σεων στη­ρί­ζο­ντας το μέλος του συλ­λό­γου του.

Τσούλ­λος Θαρ­ρε­νός

Μέλος τοπικού συμ­βου­λίου Ψίνθου

Γραμ­μα­τέας εκκλη­σια­στι­κής επι­τρο­πής Ψίνθου

Υ.Γ: Προς τους κυρίους, οι οποίοι έχουν το θράσος να αντι­τί­θε­νται στη λει­τουρ­γία του ανα­πη­ρι­κού περι­πτέ­ρου με την αιτιο­λο­γία ότι θα κλείσει η πλατεία, να τους θυμίσω πως πριν μερικά χρόνια οι ίδιοι κύριοι και κυρίες ζητού­σαν να γίνει parking το κέντρο της πλα­τείας. Τότε δεν τους ενο­χλού­σαν τα τρακτέρ και οι κλούβες, το περί­πτερο τους ενοχλεί! Ας γνω­ρί­ζουν πως η πλατεία ανήκει στους Ψιν­θε­νούς και όχι σε ορι­σμέ­νους κατα­στη­μα­τάρ­χες, κάποιοι εκ των οποίων μάλιστα αφήνουν ακά­λυ­πτες τις υπο­χρε­ώ­σεις τους απέ­να­ντι στην εκκλη­σία».