Νεκτ. Σαντορινιός: «Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είναι η μόνη που εμπιστεύεται ο λαός»

Για ποιο λόγο ψηφί­σατε το δεύτερο πακέτο των προ­α­παι­τού­με­νων και τι απα­ντάτε σε όσους κατη­γο­ρούν τους βου­λευ­τές που στή­ρι­ξαν τη συμ­φω­νία;

Έχω δηλώσει ευθαρ­σώς και με απόλυτη συνεί­δηση ότι θα στήριζα- και κατ΄ επέ­κταση θα ψήφιζα- τα προ­α­παι­τού­μενα για τη συμ­φω­νία, όπως και έκανα. Παρόλο που δεν συμφωνώ με τα μέτρα που περι­λαμ­βά­νο­νται, πρέπει να αντι­λη­φθούμε ότι η κυβέρ­νηση εξα­να­γκά­στηκε εν μέσω εκβια­σμών, να προ­χω­ρή­σει σε μια κακή συμ­φω­νία, έχοντας ως εναλ­λα­κτική, τη συγκε­κρι­μένη στιγμή, μια πολύ σκληρή και άδικη οικο­νο­μική κατα­στροφή της χώρας. Αυτό δε μπο­ρούσε να είναι διέ­ξο­δος για μας. Έπρεπε- και αυτό κάναμε- να υπε­ρα­σπι­στούμε την αξιο­πρέ­πεια και το επίπεδο ζωής των χαμη­λο­συ­ντα­ξιού­χων, των εργα­ζο­μέ­νων και των μικρο­με­σαίων οι οποίοι θα πλήτ­το­νταν βάναυσα από μια άτακτη χρε­ο­κο­πία. Πιστεύω ότι με την θετική μου ψήφο, επίσης, στήριξα αυτή την κυβέρ­νηση που, όπως φαί­νε­ται και από τις αντι­δρά­σεις του κόσμου, είναι η μόνη κυβέρ­νηση που εμπι­στεύ­ε­ται ο λαός ότι μπορεί, ακόμη και μέσα σε αυτές τις δύσκο­λες συν­θή­κες, να υπε­ρα­σπι­στεί τα συμ­φέ­ρο­ντά του και να ασκήσει ταξική και ανα­δια­νε­μη­τική πολι­τική. Μόνο αυτή η κυβέρ­νηση μπορεί να εξα­σφα­λί­σει την εφαρ­μογή των μέτρων με κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και να δια­σφα­λι­στεί ότι αυτή τη φορά το κύριο βάρος θα το επω­μι­στούν οι κοι­νω­νι­κές τάξεις που τα προη­γού­μενα χρόνια προ­στα­τεύ­θη­καν από τις κυβερ­νή­σεις μέσω της δια­πλο­κής και της δια­φθο­ράς. Ταυ­τό­χρονα στηρίζω την προ­σπά­θεια της κυβέρ­νη­σης να κάνει πράξη τη δίωξη της δια­πλο­κής και της δια­φθο­ράς. Το σκάν­δαλο της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας με τα 1.300 δάνεια ύψους 5 δις € που δόθηκαν στους ημέ­τε­ρους είναι μόνο η κορυφή του παγό­βου­νου της σήψης και της δια­φθο­ράς.

Γιατί δεν συμπε­ριε­λή­φθη­σαν τα μέτρα για τους αγρότες στο νομο­σχέ­διο της Τετάρ­της; Θα έρθουν σύντομα οι αλλαγές στο αγρο­τικό και αν ναι, πως θα εγγυ­η­θείτε ότι αυτές οι αλλαγές δεν θα επη­ρε­ά­σουν την αγρο­τική παρα­γωγή;

Οι αλλαγές στη φορο­λο­γία για τους αγρότες δεν περι­λαμ­βά­νο­νται στο πακέτο των προ­α­παι­τού­με­νων για αυτό και σωστά έπραξε η κυβέρ­νηση και δεν συμπε­ριέ­λαβε κάτι σχετικό στο νομο­σχέ­διο της περα­σμέ­νης Τετάρ­της. Δεν ήταν κίνηση ελιγμού αλλά πολι­τι­κής ουσίας, γιατί δεν υπάρχει κανένας λόγος να προ­στρέ­χουμε να εισά­γουμε μέτρα που δε μας έχουν ζητηθεί, όπως αντί­θετα γινόταν κατά το παρελ­θόν. Οι όποιες αλλαγές γίνουν, γιατί ακόμη και η πρότασή μας προς τους θεσμούς δεν συμπε­ριε­λάμ­βανε τίποτα συγκε­κρι­μένο για την φορο­λο­γία των αγροτών, πρέπει να είναι προ­σε­κτικά σχε­δια­σμέ­νες και να εξα­σφα­λί­ζουν την βιω­σι­μό­τητα και την ενί­σχυση της αγρο­τι­κής παρα­γω­γής που τόσο ανάγκη έχει η χώρα μας σαν πυλώνα της παρα­γω­γι­κής της ανα­συ­γκρό­τη­σης.

Πώς θα δια­χει­ρι­στείτε το θέμα των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών του ΦΠΑ για τη Ρόδο και την Κω; Υπάρχει δηλαδή ελπίδα να μην εφαρ­μο­σθεί το μέτρο ή θα μετα­τε­θεί για αργό­τερα η εφαρ­μογή του;

Αυτό που έχουμε πετύχει μέχρι στιγμής είναι να παρα­τα­θεί το καθε­στώς του ειδικού συντε­λε­στή ΦΠΑ μέχρι το τέλος του 2016 για τα Δωδε­κά­νησα και ιδίως για τα μικρά, ακρι­τικά νησιά. Σε αυτό το χρονικό διά­στημα πρέπει να προ­σπα­θή­σουμε να νομο­θε­τή­σουμε και να εφαρ­μό­σουμε νησιω­τι­κές πολι­τι­κές, όπως φορο­λο­γικά κίνητρα, αλλαγές στην υγεία, μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο, βελ­τί­ωση των ακτο­πλοϊ­κών υπη­ρε­σιών, κλπ, που θα λει­τουρ­γούν εξι­σορ­ρο­πι­στικά και αντι­σταθ­μι­στικά στην απώλεια του μόνου μέχρι σήμερα μέτρου νησιω­τι­κής πολι­τι­κής που είναι οι μειω­μέ­νοι συντε­λε­στές ΦΠΑ. Πρέπει να εισα­γά­γουμε πολι­τι­κές που θα στο­χεύ­ουν σε όσους πραγ­μα­τικά πλήτ­το­νται από αυτήν: τους κατοί­κους των νησιών που ζουν σε καθε­στώς δεύ­τε­ρης ταχύ­τη­τας, καθώς τόσα χρόνια οι κυβερ­νή­σεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ δεν εφάρ­μο­σαν καμιά ανα­πτυ­ξιακή πολι­τική για τα νησιά μας.

Απά­ντηση στις αιχμές που άφησε ο πρω­θυ­πουρ­γός κατά των δια­φω­νού­ντων έδωσε ο πρώην υπουρ­γός κ. Π. Λαφα­ζά­νης. Τελικά υπάρχει ή όχι εναλ­λα­κτικό σχέδιο για την στήριξη της χώρας;

Αν υπάρχει κάποιο άλλο σχέδιο, το οποίο δεν δοκί­μασε η δια­πραγ­μα­τευ­τική ομάδα και που δεν προ­σπά­θησε ο Πρω­θυ­πουρ­γός μετά από 17 ώρες σκληρής δια­πραγ­μά­τευ­σης, τότε θεωρώ ότι δεν είναι υλο­ποι­ή­σιμο. Οι διε­θνείς οικο­νο­μι­κές συν­θή­κες με τις νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες νόρμες να είναι ασφυ­κτι­κές, η σαφής υπεροχή των πιο συντη­ρη­τι­κών τάσεων μέσα στην Ευρώπη αλλά και η απο­δυ­να­μω­μένη κατά­σταση της Ελλάδας μετά από 5 χρόνια μνη­μο­νια­κών πολι­τι­κών που έχουν κατα­στρέ­ψει την παρα­γω­γική της βάση με τις παράλ­λη­λες παθο­γέ­νειες του ελλη­νι­κού συστή­μα­τος που εγκα­θι­δρύ­θη­καν στα χρόνια του δικομ­μα­τι­σμού, είναι στοι­χεία που δεν επέ­τρε­παν σε καμία περί­πτωση τον δρόμο προς ένα εθνικό νόμισμα- έτσι όπως ουσια­στικά προ­τεί­νε­ται ως εναλ­λα­κτική.

Ο δρόμος προς την εθνο­κε­ντρική λύση δεν είναι ένας δρόμος που θα ήταν αναί­μα­κτος. Θα είχε σκληρές και ταξικές συνέ­πειες για αυτά τα στρώ­ματα της κοι­νω­νίας τα όποια- όσοι υπε­ρα­σπί­ζο­νται αυτό το σχέδιο- ευαγ­γε­λί­ζο­νται. Ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν σκέ­φτηκε να πράξει εκτός του ευρω­παϊ­κού κεκτη­μέ­νου. Αυτή τη στιγμή έχουμε κατορ­θώ­σει να διε­θνο­ποι­ή­σουμε το ελλη­νικό ζήτημα και να φέρουμε ανα­κα­τα­τά­ξεις στις ευρω­παϊ­κές ισορ­ρο­πίες. Σε αυτό το δρόμο θα προ­χω­ρή­σουμε, εκφρά­ζο­ντας και την πλειο­ψη­φία του ελλη­νι­κού λαού, ασκώ­ντας ταυ­τό­χρονα εθνικές πολι­τι­κές που θα αντι­κρού­ουν τα μέτρα λιτό­τη­τας.

 Πώς θα αντι­με­τω­πί­σετε το θέμα της ακί­νη­της περιου­σίας της Δωδε­κα­νή­σου καθώς σημα­ντικά ακίνητα θα περιέλ­θουν στην δια­χεί­ριση του νέου ταμείου;

Η αξιο­ποί­ηση της ακί­νη­της περιου­σίας δεν συν­δέ­ε­ται μόνο με αυτή καθε­αυτή την αξιο­ποί­ηση αλλά με τον τρόπο που γίνεται. Ο τρόπος μπορεί να συνιστά ξεπού­λημα ή πραγ­μα­τική αξιο­ποί­ηση που θα λει­τουρ­γή­σει υπέρ του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος. Σε καμία περί­πτωση δεn θα επι­τρέ­ψουμε την πώληση σημα­ντι­κών ακι­νή­των, ενώ η συνερ­γα­σία με τον ιδιω­τικό τομέα θα δια­σφα­λί­ζει το δημόσιο συμ­φέ­ρον, την ισόρ­ροπη ανά­πτυξη, την προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος και φυσικά τις εργα­σια­κές σχέσεις. Ένα κλασικό παρά­δειγμα είναι η περί­πτωση του Προφήτη Ηλία, όπου μέχρι σήμερα, μαζί με όλα τα ακίνητα, παρα­χω­ρού­νταν τερά­στιες δασικές εκτά­σεις για οικο­πε­δο­ποί­ηση. Αυτό εμείς δεn θα το επι­τρέ­ψουμε.

Υπάρ­χουν προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν επεν­δύ­σεις στην Ελλάδα με τις συν­θή­κες που έχουν δια­μορ­φω­θεί;

Η συμ­φω­νία της 13ης Ιουλίου εκτός των σκληρών προ­α­παι­τού­με­νων και εφαρ­μο­στι­κών μέτρων που προ­βλέ­πει, περιέ­χει δυο πολύ σημα­ντι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις ώστε να δημιουρ­γη­θούν συν­θή­κες ανά­πτυ­ξης: πακέτο 35 δις ευρώ για επεν­δύ­σεις και σαφής αναφορά για μια γενναία ανα­διάρ­θρωση του χρέους. Η κυβέρ­νηση πρέπει να εκμε­ταλ­λευ­τεί αυτά τα εργα­λεία εγκαί­ρως και με σχέδιο να διο­χε­τευ­τούν τα επεν­δυ­τικά πακέτα σε τομείς της οικο­νο­μίας που θα φέρουν ανά­πτυξη και σε παρα­γω­γι­κές δομές που θα προ­σελ­κύ­σουν επεν­δύ­σεις έχοντας σαν στόχο την επα­νεκ­κί­νηση της χώρας και την αντι­με­τώ­πιση της ανερ­γίας, όχι πρό­σκαιρα, αλλά σε μόνιμη βάση. Η Ελλάδα έχει πολλές δυνα­τό­τη­τες για ανά­πτυξη, όμως αυτή τη στιγμή, έχουν ισο­πε­δω­θεί όλες οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις αυτές που θα μπο­ρού­σαν να απο­τε­λέ­σουν το εφαλ­τή­ριο για παρα­γω­γική ανα­συ­γκρό­τηση της χώρας. Και αυτό δεν έχει συμβεί μέσα στους τελευ­ταί­ους 6 μήνες που κυβερνά ο ΣΥΡΙΖΑ. Υπάρ­χουν ευθύνες για την κατά­σταση των παρα­γω­γι­κών δομών που δεν υπάρ­χουν σήμερα- ιδιω­τι­κών και δημόσιων- και οι ευθύνες αυτές βαραί­νουν τα κόμματα που κυβερ­νού­σαν μέχρι τώρα με γνώμονα όχι την οικο­νο­μική ανά­πτυξη της χώρας, αλλά με βάση τις ιδιο­τε­λείς τους σχέσεις με συγκε­κρι­μένα συμ­φέ­ρο­ντα που λυμαί­νο­νται τον τόπο.