Βαρουφάκης: Γιατί υπερψήφισα τα μέτρα

Το λόγο για τον οποίο υπερ­ψή­φισε το δεύτερο πακέτο προ­α­παι­του­μέ­νων εξηγεί ο Γιάνης Βαρου­φά­κης, σε ανα­κοί­νωσή του που δημο­σιεύ­ε­ται στο Press Project. Όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Βαρου­φά­κης: «Στόχος μου είναι, παρά την θεμε­λιώδη δια­φω­νία μου όσον αφορά τους μετά το Δημο­ψή­φι­σμα χει­ρι­σμούς μας, η δια­τή­ρηση της ενό­τη­τας του ΣΥΡΙΖΑ, η υπο­στή­ριξη του Αλέξη Τσίπρα, κι η στήριξη του Ευκλείδη Τσα­κα­λώ­του. Σήμερα λοιπόν ψηφίζω ΝΑΙ σε δύο μέτρα τα οποία τα είχα προ­τεί­νει ο ίδιος, αν και υπό ριζο­σπα­στικά δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες και προ­ϋ­πο­θέ­σεις».

Ωστόσο επα­να­λαμ­βά­νει την πεποί­θησή του ότι η Συμ­φω­νία της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, στην οποία εντάσ­σο­νται τα δύο αποψινά μέτρα, είναι σχε­δια­σμένη να απο­τύ­χει. «Την δίνω όμως στους συντρό­φους μου με την ελπίδα να κερ­δί­σουν χρόνο ώστε, όλοι μαζί ενω­μέ­νοι, να σχε­διά­σουμε την νέα αντί­σταση στον αυταρ­χι­σμό, στον μισαν­θρω­πι­σμό, και στην υπο­κι­νού­μενη επι­τά­χυνση και εμβά­θυνση της κρίσης» κατα­λή­γει.

Ανα­λυ­τικά η ανα­κοί­νωση του τέως υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών:

Στην θέση του, ως προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επι­τυ­χη­μένη αξιο­λό­γηση, υπήρχε αναφορά σε κατά­λογο δικών μας μεταρ­ρυθ­μί­σεων οι οποίες έπρεπε να κατα­τε­θούν τρεις μέρες αργό­τερα και να γίνουν αμέσως μετά απο­δε­κτές από τους θεσμούς.

Πράγ­ματι, την 23η Φεβρουα­ρίου, με δική μου υπο­γραφή, κατα­τέ­θηκε ο κατά­λο­γός μας. Το Σαβ­βα­το­κύ­ριακο μεταξύ 20ης και 23ης Φεβρουα­ρίου εργα­στή­καμε πυρε­τω­δώς και ήμασταν, βέβαια, σε συνεχή επι­κοι­νω­νία με τους εκπρο­σώ­πους των θεσμών ώστε να μην υπάρξει εμπλοκή την επομένη, την 24η Φεβρουα­ρίου, στο teleconference όπου το Eurogroup θα ενέ­κρινε, μετά από πρόταση των θεσμών, τον κατά­λογό μας.

Ο τελικός κατά­λο­γος που εν τέλει έστειλα στους θεσμούς αργά το βράδυ της 23ης Φεβρουα­ρίου περιείχε τις δικές μας προ­τε­ραιό­τη­τες (π.χ. αντι­με­τώ­πιση της ανθρω­πι­στι­κής κρίσης, επα­να­φορά των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, αλλαγή φιλο­σο­φίας όσον αφορά την αξιο­ποί­ηση της δημό­σιας περιου­σίας, μη περι­κοπή των επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων κλπ) και κάποιες δικές τους απαι­τή­σεις.

Στις δικές τους απαι­τή­σεις, που είχα συνη­γο­ρή­σει να τις δεχθούμε ως αντάλ­λαγμα των δικών μας προ­τε­ραιο­τή­των, συμπε­ρι­λαμ­βά­νο­νταν τα δύο μέτρα που καλεί­ται απόψε να ψηφίσει το Κοι­νο­βού­λιο: (Α) Τρο­πο­ποι­ή­σεις στον Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας (ΚΠΔ) και (β) Ενσω­μά­τωση της Οδηγίας 2014/59 της ΕΕ σχετικά με την «εξυ­γί­ανση» τρα­πε­ζών και πιστω­τι­κών ιδρυ­μά­των (BRRD).

Από τότε γνώριζα ότι οι τρο­πο­ποι­ή­σεις στον ΚΠΔ έσφυζαν από κιν­δύ­νους σχετικά με τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα των ασθε­νέ­στε­ρων μερών σε περι­πτώ­σεις πτώ­χευ­σης επι­χει­ρή­σεων ή νοι­κο­κυ­ριών, ενώ το καλύ­τερο που μπο­ρούσε να πει κανείς για την οδηγία περί «εξυ­γί­αν­σης» των τρα­πε­ζών ήταν ότι, επί της ουσίας, ήταν μια τρύπα στο νερό (καθώς εξα­σφά­λι­ζαν νομικά τις εγγυ­η­μέ­νες κατα­θέ­σεις χωρίς να εξα­σφα­λί­ζουν την χρη­μα­το­δό­τηση του ταμείου που θα τις… εξα­σφά­λιζε). Όμως, έκρινα ότι, στο πλαίσιο μιας έντιμης συμ­φω­νίας, αν ήταν να δια­φυ­λά­ξουμε σημα­ντι­κές κόκ­κι­νες γραμμές μας (π.χ. πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα που να μην ξεπερ­νού­σαν το 1%, το πολύ 1,5%, τις συντά­ξεις, τα εργα­σιακά δικαιώ­ματα, χαμηλό ΦΠΑ), ΚΠΔ και BRRD δεν αντι­προ­σώ­πευαν μεγάλες υπο­χω­ρή­σεις. Για αυτό τον λόγο συμπε­ριέ­λαβα αυτά τα δύο προ­α­παι­τού­μενα στον δικό μας κατά­λογο .

Σήμερα βέβαια τα πράγ­ματα είναι εντελώς δια­φο­ρε­τικά.Σήμερα πλέον δεν υπάρχει δικός μας κατά­λο­γος μεταρ­ρυθ­μί­σεων στο πλαίσιο μιας έντιμης συμ­φω­νίας. Σήμερα υπάρχει μια λίστα που υπα­γό­ρευσε η τρόικα εξ ολο­κλή­ρου. Σήμερα βρι­σκό­μα­στε στον πρό­σφατο απόηχο ενός ταπει­νω­τι­κούς πρα­ξι­κο­πή­μα­τος στην θέση της έντιμης συμ­φω­νίας.

Τον Φεβρουά­ριο δώσαμε ΚΠΔ και BRRD για να πάρουμε σημα­ντικά πράγ­ματα. Τώρα δίνουμε ΚΔΠ και BRRD για να «λάβουμε» ακόμα πιο δηλη­τη­ριώδη μέτρα σε μερικές εβδο­μά­δες.

Επί πλέον, στο κείμενο που είχα στείλει στους θεσμούς τον Φεβρουά­ριο δεσμευό­μουν «σε έναν νέο ΚΠΔ» (to a new Civil Code) και όχι βέβαια στον ΚΠΔ που θα μας υπα­γό­ρευαν εκείνοι. Ούτε θα δια­νο­ού­μην ποτέ ότι η κυβέρ­νησή μας θα δεχόταν την δια­δι­κα­σία του κατε­πεί­γο­ντος, αρνού­μενη (καθ’ υπα­γό­ρευ­σιν της τρόικας) όλες τις τρο­πο­ποι­ή­σεις, καταρ­γώ­ντας ουσια­στικά το Κοι­νο­βού­λιο.[i]

Την περα­σμένη Τετάρτη δεν είχα επιλογή παρά ένα βρο­ντερό ΟΧΙ. Ήταν το δικό μου «όχι», που ήρθε να προ­στε­θεί στο 61,5% των συμπο­λι­τών μας, σε συν­θη­κο­λό­γηση που βασί­ζε­ται στην λογική της ανυ­παρ­ξίας εναλ­λα­κτι­κής (στην γνωστή TINA – there is no alternative) την οποία απορ­ρί­πτω τρια­ντα­πέ­ντε χρόνια τώρα και στις τέσ­σε­ρις ηπεί­ρους που έχω ζήσει. Σήμερα, απόψε, τα δύο μέτρα που είχα τον Φεβρουά­ριο προ­τεί­νει ο ίδιος έρχο­νται στην Βουλή με τρόπο που δεν μπο­ρούσα να έχω φαντα­στεί τότε και που δεν μας τιμά ως κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως όμως εξήγησα σε πρό­σφατο άρθρο μου στην «Εφη­με­ρίδα των Συντα­κτών», με τίτλο Γιατί κατα­ψή­φισα , στόχος μου είναι, παρά την θεμε­λιώδη δια­φω­νία μου όσον αφορά τους μετά το Δημο­ψή­φι­σμα χει­ρι­σμούς μας, η δια­τή­ρηση της ενό­τη­τας του ΣΥΡΙΖΑ, η υπο­στή­ριξη του Αλέξη Τσίπρα, κι η στήριξη του Ευκλείδη Τσα­κα­λώ­του. Σήμερα λοιπόν ψηφίζω ΝΑΙ σε δύο μέτρα τα οποία τα είχα προ­τεί­νει ο ίδιος, αν και υπό ριζο­σπα­στικά δια­φο­ρε­τι­κές συν­θή­κες και προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Είμαι, δυστυ­χώς, βέβαιος ότι η ψήφος μου δεν θα βοη­θή­σει την κυβέρ­νηση στον κοινό μας σκοπό. Κι αυτό επειδή η Συμ­φω­νία του Euro Summit, στην οποία εντάσ­σο­νται τα δύο αποψινά μέτρα, είναι σχε­δια­σμένη να απο­τύ­χει. Την δίνω όμως στους συντρό­φους μου με την ελπίδα να κερ­δί­σουν χρόνο ώστε, όλοι μαζί ενω­μέ­νοι, να σχε­διά­σουμε την νέα αντί­σταση στον αυταρ­χι­σμό, στον μισαν­θρω­πι­σμό, και στην υπο­κι­νού­μενη επι­τά­χυνση και εμβά­θυνση της κρίσης.