Απεργίες λοιπόν…

Από την ΑΔΕΔΥ λέει και ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ. Να μπο­ρού­σαμε ν’ αντέ­ξουμε μερικές ημέρες χωρίς ρεύμα! Δύσκολο, αλλά μεγάλο το κέρδος από της μια για πάντα απαλ­λα­γής από το καρ­κί­νωμα των συνδικαλιστών-εκβιαστών που κατε­βά­ζουν δια­κό­πτες. Η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ είναι ίσως το πιο εμβλη­μα­τικό σύμβολο της βαθιάς παρακ­μής και της σαπίλας της μετα­πο­λί­τευ­σης. Και ξεκι­νάει κανείς από τα σύμβολα, όταν θέλει να γκρε­μί­σει μια εποχή. Φαντά­ζο­μαι ότι οι κινη­το­ποι­ή­σεις θα συνε­χί­σουν. Υπο­κι­νού­με­νες βέβαια, κατά του μνη­μο­νίου. Να με συγ­χω­ρούν οι εργα­το­πα­τέ­ρες, αλλά οι κινη­το­ποι­ή­σεις θα γίνουν γι’ αυτό που γίνο­νταν πάντα. Για να μη θιγούν τα κεκτη­μένα, συγκε­κρι­μέ­νων ομάδων (γιατι οι πολλοί απελ­πι­σμέ­νοι αυτής της χώρας, δεν έχουν την τύχη ισχυρών και προ­νο­μιού­χων συν­δι­κα­λι­στών) πολλά από τα οποία καλεί­ται να εφαρ­μό­σει η κυβέρ­νηση με υπό­δειξη των δανει­στών. Αυτό κι αν είναι προ­σβολή, για αλλαγές που έπρεπε να έχουν γίνει στην οικο­νο­μία και στην κοι­νω­νία εδώ και χρόνια. Αλλά κυβερ­νή­σεις και συν­δι­κα­λι­στές, κρα­τι­κο­δί­αι­τοι και κομ­μα­το­τρα­φείς χέρι-χέρι κατά­τρω­γαν τα σωθικά του κρα­τι­κού ταμείου και κατα­δί­κα­ζαν τη χώρα σε επι­δο­μα­τική νοο­τρο­πία και πολι­τική.