Πρόκληση: ” Να πληρώσει τη δόση του ΔΝΤ η Βρετανία αλλά να σταματήσουν στην Ελλάδα να διεκδικούν τα Μάρμαρα”

Με τις ειρω­νίες και τα πικρό­χολα σχόλια για την Ελλάδα να έχουν ξεπε­ρά­σει κάθε προη­γού­μενο και την αβε­βαιό­τητα να έχει χτυ­πή­σει κόκκινο για το μέλλον της χώρας, μία ακόμη «παρα­νοϊκή» πρόταση ήρθε στο προ­σκή­νιο. Αυτή τη φορά από το Βρετανό συγ­γρα­φέα και αρθρο­γράφο Τζό­να­θαν Φόρμαν που ούτε λίγο ούτε πολύ προ­τεί­νει να πλη­ρώ­σει η χώρα του τη δόση του 1,6 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ που εξέ­πνευσε στις 30 Ιουνίου, με αντάλ­λαγμα να… παραι­τη­θεί η Ελλάδα από τις αξιώ­σεις για τα Γλυπτά του Παρ­θε­νώνα!

«Αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα οφείλει 1,6 δισε­κα­τομ­μύ­ρια στο ΔΝΤ, δόση που εξέ­πνευσε στα τέλη Ιουνίου. Η Μ. Βρε­τα­νία θα μπο­ρούσε να την πληρώσει- κάτι που δεν είναι μεγάλη υπόθεση δεδο­μέ­νης της τερά­στιας και ανα­πτυσ­σό­με­νης οικο­νο­μίας της- εκ μέρους της Ελλάδας, ως κίνηση αλλη­λεγ­γύης.

Ευτυχώς βέβαια, η Μ. Βρε­τα­νία δεν είναι ένας από τους έξαλ­λους δανει­στές της Ελλάδας στην ευρω­ζώνη. Αλλά η Βρε­τα­νία και η Ελλάδα έχουν βαθιά ιστο­ρική σχέση, εδώ και αιώνες. Το δώρο θα τιμούσε αυτή την ιστο­ρική σχέση, σε μία ώρα ανάγκης της Ελλάδας και ως πράξη ισχυρής έκφρα­σης συμπά­θειας για τη βαθιά δυστυ­χία του ελλη­νι­κού λαού. Σε αντάλ­λαγμα, ως χει­ρο­νο­μία ευγνω­μο­σύ­νης, η Ελλάδα θα μπο­ρούσε να να συμ­φω­νή­σει να στα­μα­τή­σει να ισχυ­ρί­ζε­ται ότι τα Ελγί­νεια είναι δικά της.

Προ­φα­νώς, η Μ. Βρε­τα­νία ποτέ δεν θα μπο­ρούσε, ούτε έμμεσα, να παρα­δε­χθεί ότι η ελλη­νική κυβέρ­νηση είχε κάποια νομικά ή ηθικά δικαιώ­ματα ιδιο­κτη­σίας των Γλυπτών. Αν η Βρε­τα­νία θα πλήρωνε το 1,6 δισ., απλά θα ήταν ένα δώρο χωρίς τυπική ή ρητή προσ­δο­κία ανταλ­λάγ­μα­τος. Μία κίνηση φιλίας και συμπό­νιας. Οσο για την Ελλάδα, μία δέσμευση ότι θα στα­μα­τή­σει να ανα­κι­νεί τη μετα­κί­νηση των Γλυπτών από το Λονδίνο στην Αθήνα δεν θα ήταν συμ­βα­τική υπο­χρέ­ωση, αλλά μία ανοι­χτό­καρδη ενέρ­γεια εκτί­μη­σης και φιλίας».

Τονίζει δε ότι η χώρα του έχει και στο παρελ­θόν «βοη­θή­σει» την Ελλάδα, ως βασικός κατα­λύ­της στην ανε­ξαρ­τη­το­ποί­ηση από τους Τούρ­κους, αλλά και με την απο­στολή βρε­τα­νι­κών στρα­τευ­μά­των μετά απόν εισβολή της Ιταλίας και της Γερ­μα­νίας, ο αρθρο­γρά­φος σημειώ­νει ακόμη ότι η αρχαία ελλη­νική ιστορία και λογο­τε­χνία έχει επη­ρε­ά­σει βαθιά το βρε­τα­νικό πολι­τι­σμό για αιώνες, τονί­ζο­ντας ότι ο φιλελ­λη­νι­σμός ήταν πιο ισχυρός στη Βρε­τα­νία από ότι σε οποια­δή­ποτε άλλη χώρα.

«Αν η Βρε­τα­νία απο­πλη­ρώ­σει αυτό το μικρό μέρος του ελλη­νι­κού χρέους, θα δια­βε­βαί­ωνε τον τραυ­μα­τι­σμένο ελλη­νικό λαό ότι τα δεινά τους δεν έχουν περάσει απα­ρα­τή­ρητα. Η Ελλάδα θα έβλεπε ότι η Ρωσία του Πούτιν δεν είναι ο μονα­δι­κός σύμ­μα­χος. Η συνει­σφορά του 1,6 δισ. είναι μία ευκαι­ρία για τη Μ. Βρε­τα­νία να φανεί ως ”καλός Ευρω­παίος” ανε­ξάρ­τητα από το αν θα μείνει στην ΕΕ.

Οσο για τους Ελληνες, θα έστελ­ναν ένα μήνυμα στην υπό­λοιπη Ευρώπη ότι δεν είναι απλώς ψυχα­να­γκα­στικά οφει­λέ­τες ή κατα­να­λω­τές του πλούτου που παρά­γουν οι σκληρά εργα­ζό­με­νες χώρες. Μακριά από το πρότυπο των κακο­μα­θη­μέ­νων εφήβων που περι­γρά­φουν τα γερ­μα­νικά άρθρα, η Ελλάδα θα έδειχνε ότι είναι μία κοι­νω­νία που έχει δια­τη­ρή­σει την ικα­νό­τητα της γεν­ναιο­δω­ρίας και κομ­ψό­τη­τας, παρά τις δύσκο­λες κατα­στά­σεις. Πολλοί μπορεί να σκε­φτούν ότι είναι άδικο να μπει ένα επι­πλέον βάρος στο Βρετανό φορο­λο­γού­μενο. Γιατί να επι­δο­τη­θεί μία χώρα στην οποία η φορο­δια­φυγή είναι ενδη­μική;

Τα χρήματα για την Ελλάδα θα μπο­ρού­σαν και θα έπρεπε να προ­έλ­θουν από το ταμείο βοή­θειας της Μ. Βρε­τα­νίας. Πλη­ρώ­νο­ντας το χρέος της Ελλάδας στο ΔΝΤ, οι Βρε­τα­νοί θα μπορούν του­λά­χι­στον να είναι σίγου­ροι ότι αυτά τα χρήματα χρη­σι­μο­ποιού­νται για καλό και όχι για να πλου­τί­σουν οι Αφρι­κα­νοί κλέφτες ή να επι­δο­τη­θεί το δια­στη­μικό πρό­γραμμα της Ινδίας.

Είναι αλήθεια πως αυτό το 1,6 δισ. είναι ένα μέρος μόνο εκείνων που οφείλει η Ελλάδα. Αλλά είναι χρήματα που η Αθήνα θα μπο­ρούσε να ξοδέψει στη σίτιση του πλη­θυ­σμού, στο τραυ­μα­τικό σενάριο του Grexit και της επι­στρο­φής στη δραχμή, ή σε περί­πτωση που το πρό­γραμμα περι­λαμ­βά­νει περισ­σό­τε­ρες μεταρ­ρυθ­μί­σεις και λιτό­τητα.

Ιδανικά, το γεν­ναιό­δωρο παρά­δειγμα της Βρε­τα­νίας θα μπο­ρούσε να εμπνεύσει- ή να ντροπιάσει- κάποιους από τους δανει­στές της Ελλάδας, ώστε να είναι λιγό­τε­ροι σκληροί και περισ­σό­τερο συμπο­νε­τι­κοί.

Και ποιος ξέρει, λαμ­βά­νο­ντας ένα τέτοιο δώρο μπορεί να κάνει τους Ελληνες, που έχουν υπάρξει απρό­θυ­μοι να παρα­δε­χθούν όποια ευθύνη για την κατά­σταση της χώρας, να είναι λιγό­τερο αγα­να­κτι­σμέ­νοι και περισ­σό­τε­ροι λογικοί.

Δυστυ­χώς, κάτι τέτοιο είναι εξαι­ρε­τικά δύσκολο. Αλλά οι Βρε­τα­νοί έχουν την ευκαι­ρία να κάνουν κάτι πραγ­μα­τικά εποι­κο­δο­μη­τικό. Και ίσως όταν οι Ελληνες μπορούν ξανά να ταξι­δέ­ψουν, το Βρε­τα­νικό Μουσείο να κανο­νί­ζει ειδικές απο­κλει­στι­κές επι­σκέ­ψεις στις κλα­σι­κές συλ­λο­γές του», κατα­λή­γει το άρθρο.

Ημε­ρη­σία