Ο κ. Μιχ. Κορδίνας προσέφυγε στο Συμβούλιο Εφετών

• Ζητά την άρση ή την αντι­κα­τά­στα­ση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης

Ενώ­πιον του Συμ­βου­λί­ου Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου προ­σέ­φυ­γε χθες ο πρώην δή­μαρ­χος Πε­τα­λού­δων κ. Μι­χά­λης Κορ­δί­νας, ζη­τώ­ντας την άρση ή την αντι­κα­τά­στα­ση της προ­σω­ρι­νής του κρά­τη­σης με πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους.

Ο κ. Κορ­δί­νας είναι κα­τη­γο­ρού­με­νος μαζί με τον κ. Ι. Σκα­μπί­λη, πρώην ταμία του κα­πο­δι­στρια­κού Δήμου, για υπε­ξαί­ρε­ση και απι­στία κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση στην υπη­ρε­σία ποσού άνω των 120.000 ευρώ και σε βάρος του Δη­μο­σί­ου άνω των 150.000 ευρώ, από κοι­νού.

Στην νέα αί­τη­σή του κ. Κορ­δί­να, που υπέ­βα­λαν οι πλη­ρε­ξού­σιοι δι­κη­γό­ροι του κ.κ. Β. Μπέης και Στ. Κιουρ­τζής, εκ­θέ­τει με­τα­ξύ άλλων ότι δεν προ­κύ­πτει απο­λύ­τως κα­νέ­να στοι­χείο σε βάρος του.

Συ­γκε­κρι­μέ­να εκ­θέ­τει ότι σχε­τι­κά με την απο­δι­δό­με­νη σε εκεί­νον πράξη της απι­στί­ας περί την υπη­ρε­σία, το αντι­κεί­με­νο της οποί­ας έχει συ­νο­λι­κή αξία που υπερ­βαί­νει τις 120.000 €, το κα­τα­λο­γι­ζό­με­νο σε βάρος του ποσό των 372.989,73 € ως ζημία του πρώην Δήμου Πε­τα­λού­δων και ήδη Δήμου Ρόδου αντι­στοι­χεί σε προ­σαυ­ξή­σεις και πρό­στι­μα που επι­βλή­θη­καν σε βάρος του Δήμου σχε­τι­κά με οφει­λές του Δήμου προς τη Δ.Ο.Υ. Ρόδου από πρό­σθε­τους φό­ρους ΦΜΥ και πρό­σθε­τα τέλη κατά τα έτη 2000, 2002, 2003, 2004, με οφει­λές από προ­σαύ­ξη­ση μη δή­λω­σης φόρου ει­σο­δή­μα­τος αρ­χι­τε­κτό­νων και μη­χα­νι­κών, με οφει­λές για φόρο ει­σο­δή­μα­τος ερ­γο­λη­πτών, με το φόρο ελευ­θέ­ριων επαγ­γελ­μά­των, με το φόρο ει­σο­δή­μα­τος εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σε­ων και για πρό­σθε­τα τέλη και προ­σαυ­ξή­σεις, για μη από­δο­ση ει­σφο­ρών στα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι οι πα­ρα­πά­νω προ­σαυ­ξή­σεις φόρων, τελών καθώς και ει­σφο­ρών σε ασφα­λι­στι­κά τα­μεία δε συ­νι­στούν σε καμία πε­ρί­πτω­ση φό­ρους, δα­σμούς, τέλη ή οποιου­δή­πο­τε άλλου εί­δους έσοδο, το οποίο δια­χει­ρί­στη­κε κατά τέ­τοιο τρόπο που να ελατ­τώ­σει την πε­ριου­σία του Δήμου Πε­τα­λού­δων.

Σχε­τι­κά με την απο­δι­δό­με­νη σ’ αυτόν κα­τη­γο­ρία της υπε­ξαί­ρε­σης ποσού 296.399,31 € από το ανα­λη­φθέν δά­νειο του Δήμου Πε­τα­λού­δων από την Εμπο­ρι­κή Τρά­πε­ζα, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν υφί­στα­ται σε βάρος του καμία απο­λύ­τως υπό­νοια ενο­χής για το έγκλη­μα αυτό, κα­θό­σον, όπως προ­κύ­πτει και από την έκ­θε­ση του Επι­θε­ω­ρη­τή κ. Θε­ό­δω­ρου Τζού­λια της Οι­κο­νο­μι­κής Επι­θε­ώ­ρη­σης Κρή­της, αλλά και από την ενώ­πιον της κ. Ανα­κρί­τριας Πρω­το­δι­κών Ρόδου έκ­θε­ση εξέ­τα­σής του, ως μάρ­τυ­ρα, η μόνη πα­ρά­λει­ψή είναι ότι δεν κα­τα­χω­ρί­σθη­κε το ποσό αυτό αμέ­σως μετά την ανά­λη­ψή του από την Τρά­πε­ζα ως έσοδο στο βι­βλίο τα­μεί­ου του Δήμου. Η εγ­γρα­φή, όπως δια­τεί­νε­ται, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε με­τα­γε­νέ­στε­ρα και δη στις 31-12-2004 με το υπ’ αριθμ. 301/31-12-2004 γραμ­μά­τιο εί­σπρα­ξης.

Για την προ­σω­ρι­νή του κρά­τη­ση, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι πρό­κει­ται για ένα εξαι­ρε­τι­κό μέτρο, το έσχα­το και πιο ακραίο μέσο του δι­κο­νο­μι­κού κα­τα­να­γκα­σμού, στο οποίο πρέ­πει να κα­τα­φεύ­γει ο Ανα­κρι­τής μόνο όταν άλλα μέτρα λι­γό­τε­ρο οδυ­νη­ρά αλλά πά­ντως και αυτά επα­χθή δεν επαρ­κούν.

Εκ­θέ­τει ότι είναι γνω­στής δια­μο­νής και δεν είναι ύπο­πτος φυγής, ούτε έχει προ­βεί (ούτε καν έχει δια­νοη­θεί να προ­βεί) σε προ­πα­ρα­σκευα­στι­κές πρά­ξεις για να διευ­κο­λύ­νει τη φυγή του, ούτε έχει κα­τα­δι­κα­σθεί για από­δρα­ση κρα­του­μέ­νου ή πα­ρα­βί­α­ση πε­ριο­ρι­σμών δια­μο­νής, ούτε υπήρ­ξε φυ­γό­ποι­νος ή φυ­γό­δι­κος, κα­θό­σον δια­μέ­νει μό­νι­μα στο νησί της Ρόδου, από την ημε­ρο­χρο­νο­λο­γία της γέν­νη­σής του, έως και την ημέρα της προ­φυ­λά­κι­σής του, δη­λα­δή, επί 58 συ­να­πτά έτη.

Λίγες ημέ­ρες πριν την απο­λο­γία του με­τα­κό­μι­σε για μό­νι­μη εγκα­τά­στα­ση σε μία φθη­νό­τε­ρη κα­τοι­κία, στην Δη­μο­τι­κή Κοι­νό­τη­τα Κρε­μα­στής και επί της οδού Δαι­δά­λου η οποία απεί­χε μόλις ένα χι­λιό­με­τρο από την πρώην κα­τοι­κία του, στον Ια­λυ­σό.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η με­τα­κό­μι­σή του δεν μπο­ρεί σε καμία πε­ρί­πτω­ση να θε­ω­ρη­θεί  ως προ­πα­ρα­σκευα­στι­κή πράξη για να διευ­κο­λύ­νει τη φυγή του.

Επι­προ­σθέ­τως το­νί­ζει ότι όποτε εκλή­θη για οποιον­δή­πο­τε λόγο από τις Αρχές, αφε­νός μεν πάντα οι αρ­μό­διοι υπάλ­λη­λοι τον έβρι­σκαν και του επέ­δι­δαν τις σχε­τι­κές κλή­σεις, αφε­τέ­ρου δε πάντα ήταν παρών και ου­δέ­πο­τε αρ­νή­θη­κε να εμ­φα­νι­σθεί ενώ­πιόν τους.

Επε­σή­μα­νε επί­σης ότι με την υπ’ αριθ­μόν 61/2011 διά­τα­ξη του κ. Ανα­κρι­τού Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου του είχε επι­βλη­θεί ο πε­ριο­ρι­στι­κός όρος της κα­τα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγ­γύ­η­σης ύψους 5.000 € και της υπο­χρε­ω­τι­κής αυ­το­πρό­σω­πης εμ­φά­νι­σής του την πρώτη ημέρα εκά­στου μηνός στο Α.Τ. της κα­τοι­κί­ας του. Η ως άνω διά­τα­ξη δια­τη­ρή­θη­κε σε ισχύ έως και σή­με­ρα και ετη­ρεί­το από εκεί­νον χωρίς καμία απο­λύ­τως πα­ρέκ­κλι­ση.