“Διεκδίκηση μέχρι τέλους” (βίντεο)

Συνέ­ντευξη παρα­χώ­ρησε στην «Κοινή Γνώμη» ο Περι­φε­ρειάρ­χης Ν. Αιγαίου, Γιώργος Χατζη­μάρ­κος, ο οποίος τοπο­θε­τή­θηκε σχετικά με τα μεγάλα θέματα και τις ακόμα μεγα­λύ­τε­ρες προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν τα νησιά της περι­φέ­ρειας, ασκώ­ντας παράλ­ληλα έντονη κριτική για τις πολι­τι­κές επι­λο­γές που επη­ρε­ά­ζουν άμεσα τις νησιω­τι­κές κοι­νω­νίες.

Ο Περι­φε­ρειάρ­χης βρέθηκε στη Σύρο εξ αφορμής της πρώτης συνε­δρί­α­σης της επι­τρο­πής παρα­κο­λού­θη­σης του ΕΣΠΑ, που πραγ­μα­το­ποιεί­ται στο νησί και μίλησε απο­κλει­στικά στην εφη­με­ρίδα ανα­λύ­ο­ντας τις απόψεις του σχετικά με τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, οι οποίες τελούν σε άμεση συνάρ­τηση με το φλέγον ζήτημα των φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών των νησιών.

Πέραν αυτού έδωσε απα­ντή­σεις σχετικά με την περιο­ρι­σμένη παρου­σία του στη Σύρο, παρά του ότι είναι η έδρα της Περι­φέ­ρειας, με τη διοί­κηση ουσια­στικά να ασκεί­ται από τη Ρόδο.

Στην κόψη του ξυρα­φιού βρί­σκο­νται τα νησιά με το θέμα των φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών, με τη διγλωσ­σία των κυβερ­νη­τι­κών στε­λε­χών να μην αφήνει περι­θώ­ρια για σαφή συμπε­ρά­σματα για την έκβαση της υπό­θε­σης. Η άποψη της περι­φέ­ρειας;

Γ. Χ.: «Είναι το μεγάλο θέμα της τελευ­ταίας περιό­δου, του­λά­χι­στον 4 μηνών και είναι το θέμα στο οποίο έχουμε δώσει το μεγα­λύ­τερο μέρος της ενέρ­γειας μας. Για να πεί­σουμε για πράγ­ματα αυτο­νό­ητα, για το πολύ μεγάλο θέμα της νησιω­τι­κό­τη­τας, στη μονα­δική ευρω­παϊκή χώρα που έχει νησιά και που θα έπρεπε να δίνει τον μεγάλο αγώνα της νησιω­τι­κό­τη­τας. Δυστυ­χώς για ακόμα μία φορά ο εχθρός βρί­σκε­ται εντός των τειχών. Η ελλη­νική κυβέρ­νηση να κατα­θέ­τει κείμενο στην τρόικα που να λέει ότι η κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών του Αιγαίου «απο­τε­λεί πράξη προ­α­γω­γής δικαιο­σύ­νης». Είχαμε αυτή την αίσθηση από την αρχή, θυμί­ζο­ντας πως ξεκί­νησε από τον Φεβρουά­ριο, με το δίδυμο των υφυ­πουρ­γών Οικο­νο­μι­κών, Βαλα­βάνη και Μάρδα, να ανα­πτύσ­σουν τη θεωρία των πλού­σιων νησιών, των φτωχών, των κοσμο­πο­λί­τι­κων, των του­ρι­στι­κών, των μεγάλων, των μικρών. Είναι μία λογική καθαρά κοι­νω­νι­κού αυτο­μα­τι­σμού, να διχά­σουν τους νησιώ­τες, να στρέ­ψουν τους μισούς ενα­ντίον των υπο­λοί­πων, προ­κει­μέ­νου να μην είναι το μέτωπο αραγές. Είναι μία πολι­τική λει­τουρ­γία. Δεν υπάρχει καμία βάση ούτε συνταγ­μα­τική, ούτε πατάει σε ευρω­παϊ­κές συν­θή­κες. Το μέτωπο των νησιω­τών δεν το έσπασαν, αλλά σύρ­θη­καν από τη δική μας σθεναρή αντί­σταση στο να δείξουν το πραγ­μα­τικό τους πρόσωπο».

Πώς αιτιο­λο­γεί­ται ο όρος «δικαιο­σύνη» στο ελλη­νικό κείμενο;

Γ. Χ.: «Δεν αιτιο­λο­γεί­ται τίποτα. Όλα είναι σε ένα πέπλο μιας ιδε­ο­λη­ψίας, σε ένα πέλαγος λαϊ­κι­σμού, όπου κανείς ανα­ρω­τιέ­ται εάν υπάρχει έδαφος συνεν­νό­η­σης σε αυτή τη χώρα, εάν υπάρχει ακρο­α­τή­ριο και εάν έχει νόημα να μιλά κανείς ψύχραιμα και με επι­χει­ρή­ματα και να μη μιλάει μόνο με συν­θή­ματα και να απευ­θύ­νε­ται μόνο σε ακρο­α­τή­ρια ειδικά. Η χώρα δεν έφτασε τυχαία εδώ που έφτασε, είναι πολύ συγκε­κρι­μέ­νες οι συμπε­ρι­φο­ρές. Τώρα γιατί κάποιοι παρου­σιά­ζο­νται ότι πρε­σβεύ­ουν το νέο ενώ είναι κάτι πολύ παλιό και σκου­ρια­σμένο, είναι άλλη μία από­δειξη του που βρί­σκε­ται αυτή η χώρα».

Σύσ­σω­μος ο νησιω­τι­κός κόσμος αντέ­δρασε στο ενδε­χό­μενο κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών, ενώ από την άλλη πλευρά υπήρξαν αρχικά δεσμεύ­σεις και άρνηση της όποιας μετα­βο­λής. Εάν τελικά γίνει απο­δε­κτό, θεω­ρείτε ότι το ελλη­νικό κοι­νο­βού­λιο θα συναι­νέ­σει;

Γ. Χ.: «Δεν κάνω πια προ­βλέ­ψεις. Έχω δηλώσει πως ο κύκλος της ανα­ξιο­πι­στίας του πολι­τι­κού μας συστή­μα­τος είναι μεγα­λύ­τε­ρος ακόμα και από τον κύκλο της ύφεσης που θα προ­κα­λέ­σουν αυτά τα μέτρα τα οποία σχε­διά­ζο­νται. Δεν χωράνε προ­βλέ­ψεις. Θέλω να πιστεύω μόνο γιατί είμαι ρομα­ντι­κός, μόνο γιατί έχω αρχές, ότι οι κοι­νο­βου­λευ­τι­κοί μας εκπρό­σω­ποι θα υψώσουν το ανά­στημα τους αν μη τι άλλο για την ιστορία, για τη διόρ­θωση αυτού του εγκλή­μα­τος της «προ­α­γω­γής της δικαιο­σύ­νης». Δεν μπορεί βου­λευ­τές εκπρό­σω­ποι νησιω­τών, άνθρω­ποι που έχουν πετύχει της εμπι­στο­σύ­νης των νησιω­τών να βάλουν την υπο­γραφή τους κάτω από κάτι τέτοιο. Δεν έχει να κάνει με ιδε­ο­λο­γίες αυτό, δεν έχει να κάνει με πολι­τική ταυ­τό­τητα, δεν έχει να κάνει με κομ­μα­τικό χώρο. Ο κάθε ένας μας στη δημο­κρα­τία έχει το δικαί­ωμα να έχει την ταυ­τό­τητα του, την ιδε­ο­λο­γία του, να υπη­ρε­τεί το κόμμα του, τις απόψεις του, τις ιδέες του ελευ­θέ­ρως. Όμως μπο­ρούμε ακόμα να ελπί­ζουμε στην αλήθεια, ο κάθε ένας με τα επι­χει­ρή­ματα του, τις απόψεις τις δια­φο­ρές μας, αλλά με αλή­θειες. Όλο αυτό το τελευ­ταίο διά­στημα δεκάδες δεσμεύ­σεις, δηλώ­σεις σε ένα θέμα στο οποίο ήταν ειλημ­μέ­νες οι απο­φά­σεις και προ­δια­γε­γραμ­μένο το απο­τέ­λε­σμα. Την ύστατη στιγμή υπάρχει τρόπος ο καπε­τά­νιος να στρίψει το τιμόνι. Πρέπει να ξέρουν όλοι οι νησιώ­τες του Αιγαίου ότι όπως ακριβώς όλο αυτό το τετρά­μηνο που δεχό­μα­στε όλες αυτές τις επι­θέ­σεις, τον δια­συρμό των νησιών με αίολα επι­χει­ρή­ματα, με ψευδή στοι­χεία, εμείς θα συνε­χί­σουμε. Θα είμαστε εκεί μέχρι και την ώρα που θα ψηφί­ζουνε στη Βουλή για να τους κοιτάμε στα μάτια και να μας πουν ότι προ­ά­γουν τη δικαιο­σύνη μέσα στο κοι­νο­βού­λιο, κατα­δι­κά­ζο­ντας τα νησιά στον μαρασμό».

Μέχρι τώρα και από τις προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις, προ­κει­μέ­νου να περά­σουν τα μέτρα, μετα­φε­ρό­ταν το βάρος στους δανει­στές ως σκληρές απαι­τή­σεις από τις οποίες δεν μπο­ρού­σαμε να ξεφύ­γουμε. Μεταξύ αυτών των απαι­τή­σεων και των μέτρων που ελή­φθη­σαν στο παρελ­θόν ήταν και το θέμα του ΦΠΑ, το οποίο υπήρχε και στο email Χαρ­δού­βελη. Μήπως τελικά αυτό που περι­γρά­ψατε στη δια­μόρ­φωση της κοινής γνώμης ίσχυε στην πολι­τική των τελευ­ταίων ετών που καθιε­ρώ­θη­καν τα μνη­μό­νια, γιατί η χρη­σι­μο­ποί­ηση των δανει­στών εξυ­πη­ρε­τούσε;

Γ.Χ.: «Ένα θέμα πολύ μεγάλο, τερά­στιο της τελευ­ταίας πεντα­ε­τίας είναι οι δανει­στές και συμφωνώ απόλυτα μαζί σας. Όμως για το συγκε­κρι­μένο ζήτημα οι επι­θέ­σεις είναι μία δεκα­ε­τία πίσω, πριν μπει η Ελλάδα, στα μνη­μό­νια, πριν την τρόικα και τους δανει­στές που πιέζουν. Οι δανει­στές προ­φα­νώς θα θέλουν πολλά πράγ­ματα τα οποία εμάς μας κάνουν δυστυ­χείς. Από εκεί και πέρα έχει μεγάλη αξία και σημασία η δική μας στάση. Κατα­φέ­ραμε και απο­τρέ­ψαμε το ενδε­χό­μενο της κατάρ­γη­σης όταν και με τις δύο προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις υπήρχε πάνω στο τραπέζι των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, υπήρχε και γραπτή δέσμευση από πλευράς Χαρ­δού­βελη και κατα­φέ­ραμε και το απο­τρέ­ψαμε αυτό. Τι άλλαξε σήμερα; Ποιο είναι το ποιο­τικό στοι­χείο; Ότι η σημε­ρινή κυβέρ­νηση έδωσε το πέπλο της απο­κα­τά­στα­σης της δικαιο­σύ­νης. Μέχρι τώρα μας παρου­σια­ζό­ταν ότι υπο­κύ­πτουμε σε πιέσεις. Είναι πρώτη φορά όμως που τον πόλεμο των δεχθή­καμε εκ των έσω, όταν «απο­κα­τά­σταση δικαιο­σύ­νης» βάφτισε γραπτώς στην πρόταση της στους δανει­στές η ελλη­νική κυβέρ­νηση….Πάει όλο το Αιγαίο σύσσωμο στο γραφείο του υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, Γ. Βαρου­φάκη και του προ­τεί­νουμε να σχε­διά­σουμε μαζί το ισο­δύ­ναμο φορο­λο­γικό μέτρο που θα κληθούν να το πλη­ρώ­σουν οι κάτοι­κοι του Αιγαίου, φτάνει να σωθούν οι συντε­λε­στές. Η απά­ντηση του υπουρ­γού ήταν αρνη­τική. Πλέον είναι ηθικό το θέμα και προκαλώ όσοι έχουν δια­τε­λέ­σει υπουρ­γοί Οικο­νο­μι­κών στη χώρα από τη μετα­πο­λί­τευση και μετά να μας πουν πόσες φορές χτύπησε η πόρτα του γρα­φείου τους και μπήκαν μέσα εκπρό­σω­ποι περιο­χών και ζήτησαν να φορο­λο­γη­θούν. Τόσο τίμια η στάση των νησιω­τών. Τόσο περή­φα­νοι πρέπει να είμαστε».

Μήπως τελικά αυτή η «προ­α­γωγή δικαιο­σύ­νης» βασί­ζε­ται στον μύθο των πλού­σιων νησιών και αυτό είναι το μεγάλο βάρος που κου­βα­λάει η Περι­φέ­ρεια Ν. Αιγαίου και λέγεται Στόχος 2;

Γ. Χ.: «Όταν ξεκι­νή­σαμε τη θητεία μας πριν 9 μήνες, θέσαμε τους στόχους μας ρεα­λι­στικά και τότε πολλοί συμπα­τριώ­τες μας είδαν επι­φυ­λα­κτικά ότι θέσαμε την ανα­τροπή αυτού του status. Έρχεται σήμερα η ανάγκη να κάνουμε άρση αιρε­σι­μό­τη­τας για το επόμενο χρη­μα­το­δο­τικό πλαίσιο στή­ρι­ξης (ΕΣΠΑ) και είναι μία μελέτη για τη φτώχεια. Υπο­χρε­ω­νό­μα­στε πλέον να απο­τυ­πώ­σουμε κάποιους κοι­νω­νι­κούς δείκτες και στοι­χεία προ­κει­μέ­νου σε αυτά να βασι­στούμε για να χτί­σουμε μέτρα και δράσεις μέσα από τα οποία θα καθο­δη­γή­σουμε τους ευρω­παϊ­κούς πόρους για να κατα­πο­λε­μή­σουμε τη φτώχεια. Ένα στοι­χείο μόνο θα πω. Το 1 στα 3 νοι­κο­κυ­ριά στην περι­φέ­ρεια μας δεν έχει κανένα εργα­ζό­μενο. Έχει κι άλλα στοι­χεία πολύ δυσά­ρε­στα που θα πρέπει να μας κάνουν να ανη­συ­χούμε πάρα πολύ και δημιουρ­γούν μία μεγάλη αγωνία, την οποία πρέπει να μετα­τρέ­ψουμε δημιουρ­γικά σε προ­τά­σεις προ­κει­μέ­νου να τη στη­ρί­ξουμε. Πώς συνάδει με τον στόχο 2 και πως είναι δυνατόν να χαρα­κτη­ρί­ζο­νται φορο­φυ­γά­δες κάποιοι που με τα δηλω­μένα εισο­δή­ματα τους έχουν κατα­γρα­φεί στις πλου­σιό­τε­ρες περι­φέ­ρειες της Ευρώπης. Τελικά αυτή η χώρα δεν αγαπάει νικητές, δεν αγαπάει τον πρω­τα­θλη­τι­σμό, δεν σέβεται αξίες και αυτούς που ξεχω­ρί­ζουν, τους σέρνει προς τα κάτω. Δεν συμ­βαί­νει μόνο τώρα και μόνο με τα νησιά. Αυτή είναι η ιστορία της Ελλάδας. Κάποιοι στο παρελ­θόν άνοιξαν ένα κουτί το οποίο δεν έπρεπε να το αγγί­ξουν ποτέ, τα ταπεινά ένστι­κτα του λαού και τα αξιο­ποί­η­σαν πολι­τικά. Έγκλημα…. Αυτός είναι ένας άλλος στόχος που βάλαμε. Μακριά από ταπεινά ένστι­κτα, μακριά από τον εμφύλιο των τοπι­κι­σμών, μακριά από την τόνωση αυτών των φαι­νο­μέ­νων».

Δανεί­ζο­μαι τη φράση σας για τον «εμφύλιο των τοπι­κι­σμών» στον οποίο κανείς δεν θέλει να εμπλα­κεί οπότε αυτός ο χαρα­κτη­ρι­σμός να μην υπάρχει στη συνέ­χεια της συζή­τη­σης, με μία απά­ντηση σε άλλο επίπεδο, χωρίς να προ­κα­λέ­σουμε τέτοια συναι­σθή­ματα. Στη Σύρο βρί­σκε­στε σπάνια, παρά του ότι και επι­σή­μως είναι η έδρα της Περι­φέ­ρειας. Συζη­τεί­ται έντονα ότι η Περι­φέ­ρεια διοι­κεί­ται από την Ρόδο και έχουν μετα­φερ­θεί όσες αρμο­διό­τη­τες δια­χει­ρι­ζό­ντου­σαν εδώ.

Γ.Χ.: «Η Σύρος είναι η πρω­τεύ­ουσα της Περι­φέ­ρειας και αυτό κανείς δεν αμφι­σβη­τή­θηκε ποτέ. Η Περι­φέ­ρεια διοι­κεί­ται από την καμπίνα ή το κατά­στρωμα ενός καρα­βιού, από το κατά­στρωμα μιας βάρκας, τον χώρο ανα­μο­νής ενός αερο­δρο­μίου, μέσα από ένα αερο­πλάνο ή ένα ελι­κό­πτερο. Τα ίδια παρά­πονα έχουν και στη Ρόδο. Ναι δεν είμαι ούτε στη Σύρο ούτε στη Ρόδο. Θα ήθελα πάρα πολύ να είμαι κάπου….Όλο αυτό το διά­στημα ταξι­δεύω συνέ­χεια. Στο ίδιο τόπο σπανίως έχω μείνει πάνω από 48 ώρες. Δεν υπάρχει καμία αμφι­σβή­τηση, ούτε καμία συνο­μω­σία, ούτε τίποτα το οποίο να είναι άξιο λόγου. Ο Γ. Χατζη­μάρ­κος βρί­σκε­ται ή δυνατόν σε όλα τα νησιά, εκεί που παίρ­νο­νται οι απο­φά­σεις, στην Αθήνα, στο Αιγαίο συνεχώς και στην Ευρώπη. Μόνο το φθι­νό­πωρο που μας πέρασε είδα τις μεγα­λύ­τε­ρες του­ρι­στι­κές αγορές….Κάποια στιγμή επέρ­χε­ται όμως και η φυσική κόπωση, όμως θα συνε­χίσω να το κάνω αυτό όσο έχω το κου­ρά­γιο να το κάνω. Όσον αφορά στις αρμο­διό­τη­τες, δεν έχει μετα­φερ­θεί τίποτα απο­λύ­τως. Πόσο εύκολο είναι να κάνεις πολι­τική καλ­λιερ­γώ­ντας ταπεινά ένστι­κτα και να καλ­λιερ­γείς τοπι­κι­σμό, που σε κάθε τόπο πιάνει. Για μένα είναι εξαι­ρε­τικά ευχά­ρι­στο ότι το παρά­πονο που ακούω στη Σύρο το ακούω παντού. Αυτό σημαί­νει ότι έχω τηρήσει σε αυτό το θέμα όλες τις ισορ­ρο­πίες. Το ερώτημα είναι που έχει αδι­κη­θεί η Σύρος; Και εδώ περι­μένω εγώ απά­ντηση, γιατί οι ψιθυ­ρι­στές πάντα κάνουν ζημιά, σε μία λογική ανταρ­το­πό­λε­μου. Τι περί­μενε η Σύρος από την Περι­φε­ρειακή Αρχή που δεν το βρήκε; Δεν αδι­κή­θηκε πουθενά….Η Περι­φέ­ρεια διοι­κεί­ται σωστά και δίκαια. Τι ποιο εύκολο στη δημο­κρα­τία να δια­ψεύ­σεις αυτόν που σου το παρου­σιά­ζει. Δημό­σιος διά­λο­γος και όχι με ψιθύ­ρους και βέβαια δεν απευ­θύ­νε­ται σε σας, διότι γνωρίζω τους παρά­γο­ντες που το κάνουν».

Ο Περι­φε­ρειάρ­χης απά­ντησε στην ιεράρ­χηση των θεμάτων που απα­σχο­λούν, με πρώ­τι­στο την υγεία, ενώ ανα­φέρ­θηκε και στην προ­ο­πτική των υδα­το­δρο­μίων των ησιων που πορωθεί η Περι­φέ­ρεια.

koinignomi.gr