Παρέμβαση M. Κόνσολα για το μεταναστευτικό, στη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου

«Αν τα νησιά μας δεν μπορούν να σηκώ­σουν μόνα τους το βάρος του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος, το ίδιο ισχύει και για τη χώρα μας», επι­σή­μανε ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου. κ. Μάνος Κόν­σο­λας, από το Καστε­λό­ριζο, κατά τη διάρ­κεια της συνε­δρί­α­σης του Περι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λίου.

Ανα­φε­ρό­με­νος στο θέμα της δια­χεί­ρι­σης του προ­βλή­μα­τος των προ­σφύ­γων και των παρά­νο­μων μετα­να­στών, ο κ. Κόν­σο­λας κατέ­στησε σαφές ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει στα νησιά όπου δεν υπάρ­χουν υπο­δο­μές.

«Είναι εξορ­γι­στικό να ζητούν από την αυτο­διοί­κηση στα νησιά, να αντι­με­τω­πί­σει και να δια­χει­ρι­στεί το πρό­βλημα.

Με ποιους πόρους, με ποιες υπο­δο­μές;

Μπορεί να γίνει δια­χεί­ριση στα νησιά, με τους ρυθμούς που έρχο­νται, πλέον, οι πρό­σφυ­γες ή οι παρά­νο­μοι μετα­νά­στες; Τι είδους ταυ­το­ποί­ηση μπορεί να γίνει και πόσο αξιό­πι­στη θα είναι αυτή, ελα­χι­στο­ποιώ­ντας και τους κιν­δύ­νους;

Μπορούν οι αστυ­νο­μι­κές και λιμε­νι­κές αρχές να κάνουν κάτι τέτοιο, έχουν το απαι­τού­μενο προ­σω­πικό, υπάρ­χουν ηλε­κτρο­νι­κές αλλά και κτι­ρια­κές υπο­δο­μές; Πόσους μπορούν να ταυ­το­ποιούν την ημέρα;», επι­σή­μανε ο Βου­λευ­τής.

Ο Μάνος Κόν­σο­λας ζήτησε να συνε­χί­σει να τίθεται εμφα­τικά η δια­χεί­ριση του μετα­να­στευ­τι­κού σε ευρω­παϊκό επίπεδο τονί­ζο­ντας ότι δεν αντέχει μια χώρα, όπως η Ελλάδα, να δια­χει­ρί­ζε­ται μετα­να­στευ­τι­κές ροές αυτού του επι­πέ­δου.

Τάχθηκε υπέρ του σχεδίου που κατέ­θεσε ο Έλληνας Επί­τρο­πος, κ. Αβρα­μό­που­λος, για την μετε­γκα­στά­στασή τους σε άλλες χώρες:

-Με πλη­θυ­σμιακά κρι­τή­ρια, που θα σχε­τί­ζο­νται με την φέρουσα ικα­νό­τητα κάθε χώρας να δεχθεί πρό­σφυ­γες. Με το μέγεθος κάθε χώρας.

-Με οικο­νο­μικά κρι­τή­ρια, που θα σχε­τί­ζο­νται με την κατά­σταση της οικο­νο­μίας κάθε χώρας.

-Με τον αριθμό των προ­σφύ­γων που έχει ήδη κάθε χώρα.

Ο Μάνος Κόν­σο­λας ανα­φέρ­θηκε, επίσης, και στους τρόπους ανά­σχε­σης του φαι­νο­μέ­νου της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης αλλά και της δια­χεί­ρι­σης του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος, τονί­ζο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Ένας τρόπος είναι η ανάληψη στρα­τιω­τι­κής δράσης έναντι των κυκλω­μά­των των δου­λε­μπό­ρων.

Δεύ­τε­ρος τρόπος, μια απο­φα­σι­στική αντι­με­τώ­πιση της Ε.Ε έναντι τρίτων χωρών που χρη­σι­μο­ποιού­νται ως ενδιά­με­σος σταθμός, όπως η Τουρκία, που είναι δεδο­μένο ότι δεν συνερ­γά­ζε­ται στα θέματα αντι­με­τώ­πι­σης της παρά­νο­μης μετα­νά­στευ­σης. Η οικο­νο­μική βοήθεια που δίνεται από την Ε.Ε. πρέπει να είναι συνάρ­τηση του βαθμού συνερ­γα­σίας που δεί­χνουν αυτές οι χώρες για να περιο­ρι­στεί η παρά­νομη μετα­νά­στευση.

Τρίτος τρόπος, τον οποίο οφείλει να εξε­τά­σει η Κομι­σιόν, είναι η δημιουρ­γία εγκα­τα­στά­σεων σε τρίτες χώρες προ­κει­μέ­νου να εξε­τά­ζο­νται εκεί οι αιτή­σεις ασύλου από τον ευρω­παϊκό μηχα­νι­σμό.

Είναι και μια ευκαι­ρία να φύγουμε από τη λογική της συν­θή­κης Δου­βλίνο, σύμφωνα με την οποία ο αιτών άσυλο θα πρέπει να υπο­βά­λει αίτηση στην πρώτη χώρα εισόδου σε ευρω­παϊκό έδαφος. Με αυτό τον τρόπο τους εγκλω­βί­ζουν στην Ελλάδα, στην Ιταλία και στη Μάλτα και μας φορ­τώ­νουν τη δια­χεί­ριση του προ­βλή­μα­τος.

Αυτό που πρέπει να προ­ω­θούμε με συνέ­πεια και επιμονή, είναι η κοινή αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος από την Ευρω­παϊκή Ένωση».