Ισοβίτης ήλθε από την Βρετανία στην Ελλάδα προκειμένου να… αποφυλακισθεί

«Δεν θέλω να παρα­τείνω την αγωνία σου, έτσι θα προ­χω­ρήσω με την απόφαση…». Ο Βρε­τα­νός δικα­στής Roberts ζήτησε από τον Ελληνα Θάνο Παπα­λέξη να σηκωθεί για να του απαγ­γεί­λει την ποινή του: «Ισόβια κάθειρξη. Θα υπο­στείς την ποινή αυτή μέχρι να πεθά­νεις».

Οι ένορκοι είχαν μόλις απο­φα­σί­σει πως ήταν ένοχος για τη δολο­φο­νία ενός 55χρονου Κύπριου στο Λονδίνο. Σύμφωνα με τα όσα είχαν ακούσει, είχαν πειστεί πως η ιστορία είχε ως εξής: ο 27χρονος τότε Παπα­λέ­ξης δεν δρα­στη­ριο­ποιείτο με τη ναυ­τι­λία όπως η οικο­γέ­νειά του, αλλά δοκί­μαζε την τύχη του στις κατα­σκευές. Η πρώτη του φιλό­δοξη προ­σπά­θεια όμως ήταν στα πρόθυρα κατάρ­ρευ­σης και εκείνος θέλο­ντας να «ρεφάρει» είχε απο­φα­σί­σει να επεν­δύ­σει και σε ένα δεύτερο ακίνητο, ένα εγκα­τα­λε­λειμ­μένο εργο­στά­σιο ιδιο­κτη­σίας ενός Κύπριου. Το πλάνο ήταν να αγο­ρά­σει το κτίριο και να το που­λή­σει αμέσως μετά βγά­ζο­ντας γρήγορο κέρδος. Υπήρχαν όμως διάφορα προ­βλή­ματα, με κυριό­τερο τη ρευ­στό­τητα. Το ότι στο ισόγειο του παρα­τη­μέ­νου ακι­νή­του έμενε ο Μπάμπης Χρι­στο­δου­λί­δης, κου­νιά­δος του ιδιο­κτήτη, ίσως απο­τε­λούσε ένα επι­πλέον εμπόδιο στο να που­λη­θεί άμεσα το ακίνητο όπως επι­θυ­μούσε ο Παπα­λέ­ξης. Στην περί­πτωση δηλαδή που ο μονα­χι­κός άνδρας αρνιό­ταν να μετα­κο­μί­σει…

Αυτό θεώρησε ως κίνητρο της δολο­φο­νίας το βρε­τα­νικό δικα­στή­ριο. Σύμφωνα με την έρευνα της αστυ­νο­μίας, την ημέρα που θα ολο­κλη­ρω­νό­ταν η συμ­φω­νία, ο Χρι­στο­δου­λί­δης στραγ­γα­λί­στηκε.

Οταν δύο εβδο­μά­δες μετά τη δολο­φο­νία βρέθηκε το πτώμα, ο Παπα­λέ­ξης, που δεν είχε προ­χω­ρή­σει στην αγορά του κτιρίου αφού δεν είχε εξα­σφα­λί­σει τη χρη­μα­το­δό­τηση, βρι­σκό­ταν στις Μαλ­δί­βες και δεν θεω­ρείτο καν ύποπτος. Λίγους μήνες αργό­τερα μετα­κό­μισε μόνιμα στην Αμερική.

Πίσω στην Αγγλία όμως ο φάκελος της υπό­θε­σης άνοιξε ξανά και οι έρευνες εντα­τι­κο­ποι­ή­θη­καν. Η ανάλυση των κινητών τηλε­φώ­νων έδειξε πως την ημέρα που -σύμφωνα με την αστυνομία- είχε γίνει η δολο­φο­νία, ο Παπα­λέ­ξης μαζί με δύο υπαλ­λή­λους του από την Αλβανία ήταν μέσα στο εργο­στά­σιο για του­λά­χι­στον τρεις ώρες το πρωί (θεω­ρη­τικά την ώρα της δολο­φο­νίας) και μία ώρα το από­γευμα (θεω­ρη­τικά για να καθα­ρί­σουν τον τόπο του εγκλή­μα­τος), ενώ βρέθηκε το DNA των δύο εργατών του σε κάποια από τα αντι­κεί­μενα που σχε­τί­ζο­νταν άμεσα με τη δολο­φο­νία.

Στη δίκη, εννέα χρόνια μετά τη δολο­φο­νία, ο κατή­γο­ρος χαρα­κτή­ρισε τον Παπα­λέξη ως έναν νέο με «ελεεινή συμπε­ρι­φορά» που έλεγε ψέματα, έκανε χρήση ναρ­κω­τι­κών και είχε διε­στραμ­μέ­νες σεξουα­λι­κές προ­τι­μή­σεις. Ο ίδιος εμφα­νί­στηκε μάλλον απρο­ε­τοί­μα­στος στο δικα­στή­ριο με έναν δικη­γόρο που ειδι­κευό­ταν στα ναυ­τι­λιακά και χωρίς να μπορεί να θυμηθεί τις λεπτο­μέ­ρειες των κρί­σι­μων ημερών. Οι ένορκοι και ο δικα­στής τον κατα­δί­κα­σαν. Το αίτημά του για έφεση δεν έγινε καν δεκτό. Βρέθηκε στις βρε­τα­νι­κές φυλακές και έκτοτε είχε έναν και μονα­δικό στόχο: Να μετα­φερ­θεί στην Ελλάδα προ­κει­μέ­νου να εκτίσει εδώ την ποινή του.

Η προ­σαρ­μογή

Το ελλη­νικό υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης έδωσε τη συγκα­τά­θεσή του στα μέσα του περα­σμέ­νου Οκτω­βρίου και έτσι ο Παπα­λέ­ξης το βράδυ της 9ης Δεκεμ­βρίου 2014, συνο­δευό­με­νος από την Ιντερ­πόλ, έφτασε στην Ελλάδα. Την επόμενη κιόλας ημέρα ξεκί­νησε η προ­βλε­πό­μενη δια­δι­κα­σία προ­σαρ­μο­γής της ποινής του.

Η ποινή του στην Αγγλία ήταν μεν ισόβια, αλλά με ανα­γνώ­ριση ελα­φρυ­ντι­κού τον προη­γού­μενο «καλό του χαρα­κτήρα» (παρά τις νεα­νι­κές ατα­σθα­λίες) ο δικα­στής είχε απο­φα­σί­σει πως θα έμενε είκοσι χρόνια στη φυλακή και στη συνέ­χεια μια επι­τροπή ανα­στο­λών θα απο­φά­σιζε εάν θα απο­φυ­λα­κι­ζό­ταν με άδεια και συγκε­κρι­μέ­νους όρους μέχρι το τέλος της ζωής του.

Ο ίδιος ήλπιζε πως βάσει του ελα­φρυ­ντι­κού που του είχε δώσει ο Βρε­τα­νός δικα­στής, η ποινή του θα προ­σαρ­μο­ζό­ταν στην Ελλάδα όχι σε ισόβια, αλλά σε 20 χρόνια κάθειρξη για ανθρω­πο­κτο­νία με το ελα­φρυ­ντικό του πρό­τε­ρου έντιμου βίου. Αυτό υπο­στή­ριξε ο δικη­γό­ρος του Ιωάννης Μαν­τζου­ρά­νης την περα­σμένη Τετάρτη στον Αρειο Πάγο.

Ο εισαγ­γε­λέας της έδρας όμως ήταν αρνη­τι­κός στο να «σπάσουν» τα ισόβια, ενώ στο τέλος της αγό­ρευ­σής του είπε: «Ο νέος νόμος τον πιάνει, ας περι­μέ­νει». Ο «νέος» νόμος δεν είναι άλλος από τον νόμο για την απο­συμ­φό­ρηση των φυλακών. Με αυτόν τα «ελλη­νικά» ισόβια ισο­δυ­να­μούν πλέον με 15 χρόνια φυλά­κι­σης, ενώ αντί­στοιχα τα 20 χρόνια για ανθρω­πο­κτο­νία με πρότερο έντιμο βίο «κατε­βαί­νουν» αυτό­ματα στα 6 χρόνια και 8 μήνες…

Η απόφαση του Αρείου Πάγου ανα­μέ­νε­ται μέσα στους επό­με­νους μήνες και ουσια­στικά θα καθο­ρί­σει αν ο κρα­τού­με­νος που στην Αγγλία θα απο­φυ­λα­κι­ζό­ταν το νωρί­τερο τον Νοέμ­βριο του 2028, θα βγει τελικά από τις φυλακές της Χαλ­κί­δας το 2022 ή μέχρι το τέλος του 2015…

Καθη­με­ρινή

Έντυπη