Στη δικαιοσύνη προσέφυγε δικηγόρος που δέχθηκε επίθεση από σκυλιά

• Εκδό­θηκε προ­σω­ρινή διαταγή από το Πρω­το­δι­κείο Ρόδου

Προ­σω­ρινή διαταγή με την οποία απα­γο­ρεύ­ε­ται σε δύο κατοί­κους της Σορωνής να αφήνουν τα σκυλιά τους ελεύ­θερα και ανε­πι­τή­ρητα, εξαι­τίας της επα­να­λαμ­βα­νό­με­νης επι­θε­τι­κής τους συμπε­ρι­φο­ράς, εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων μετά από προ­σφυγή δικη­γό­ρου, στον οποίο επι­τέ­θη­καν και προ­κά­λε­σαν σοβαρές σωμα­τι­κές βλάβες.

Όπως εκθέτει ο δικη­γό­ρος στο δικό­γραφο (στο περι­στα­τικό ανα­φέρ­θηκε ξανά η «δημο­κρα­τική») την 11η Μαΐου 2015 και ώρα 18:30 περίπου, κατευ­θυ­νό­με­νος προς την περιοχή του «Άγιου Σουλά», όπου παρα­κο­λου­θούσε εκείνη την ημέρα, συνο­δευό­με­νος από τη σύζυγό του, ο υιός τους, μαθή­ματα αντι­σφαί­ρι­σης και βαδί­ζο­ντας με γοργό ρυθμό, επί της δημο­τι­κής οδού, που ξεκι­νάει από το τέλος της παρα­λίας της Σορωνής και κατα­λή­γει στην επαρ­χιακή οδό Ρόδου – Καμεί­ρου, δέχθηκε πρω­το­φανή απρό­κλητη επίθεση από μία τετρα­μελή αγέλη δεσπο­ζό­με­νων – οικό­σι­των σκύλων.

Συγκε­κρι­μένα, σε πρώτο χρόνο εμφα­νί­στη­καν από κάθετη πάροδο δύο σκύλοι (ημί­αι­μοι, ο ένας μεσαίου μεγέ­θους, χρώ­μα­τος καστα­νού και ο δεύ­τε­ρος σχετικά μεγα­λό­σω­μος, χρώ­μα­τος μαύρου), οι οποίοι έτρεχαν αφη­νια­σμέ­νοι και με το που τον είδαν κατευ­θύν­θη­καν προς το μέρος του γαβγί­ζο­ντας. Αμέσως, επι­βρά­δυνε τον ρυθμό του και σχεδόν ακι­νη­το­ποι­ή­θηκε, για να μην τους προ­κα­λέ­σει ερε­θί­σματα, αλλά εκείνοι άρχισαν να δαγκώ­νουν και να τραβάνε με μένος την φόρμα του, ο ένας από μπρος και ο άλλος από πίσω. Προ­σπά­θησε επα­νει­λημ­μένα να τους διώξει τινά­ζο­ντας τα πόδια του και υψώ­νο­ντας τον τόνο της φωνής του, δίχως όμως απο­τέ­λε­σμα, όταν λίγα μόλις δευ­τε­ρό­λε­πτα αργό­τερα εμφα­νί­στη­καν δύο ακόμα σκυλιά (ημίαιμα και μεγα­λό­σωμα, χρώ­μα­τος μαύρου και άσπρου – γκρι), οπότε, όλα μαζί υπό σχη­μα­τι­σμό αγέλης άρχισαν να τον δαγκώ­νουν και να του τραβάνε τα ρούχα παντα­χό­θεν με μεγάλη δύναμη και τρο­μα­κτική μανία.

Ο ένας μάλιστα εξ αυτών άρπαξε το δεξί πόδι του, από μπροστά και το τράβηξε με τέτοιο μένος, που σηκώ­θηκε ολό­κλη­ρος στον αέρα και θα έπεφτε προς τα πίσω με το κεφάλι στο οδό­στρωμα, αν δεν προ­λά­βαινε να προ­τά­ξει το αρι­στερό του χέρι, το οποίο από τη δύναμη όμως, της πτώσης ένιωσε αμέσως ότι έσπασε στο σημείο κάτω από τον καρπό του.

Ξαπλω­μέ­νος πλέον στο οδό­στρωμα και σφα­δά­ζο­ντας από τον πόνο, αφενός μεν προ­σπα­θούσε να απω­θή­σει τους σκύλους με τα πόδια του, οι οποίοι συνέ­χι­ζαν να του ξεσκί­ζουν τα ρούχα, αφε­τέ­ρου δε, φώναζε για βοήθεια.

Για καλή του τύχη εμφα­νί­στη­καν από παρα­κεί­με­νες κατοι­κίες, τρεις Σορω­νιά­τες, οι οποίοι προ­σπά­θη­σαν να απο­σπά­σουν την προσοχή των σκύλων, προ­κει­μέ­νου να σωθεί. Σε δεύτερο χρόνο εμφα­νί­στηκε από την παρα­κεί­μενη οικία της η μια εκ των ιδιο­κτη­τών των σκύλων, η οποία, όπως περιέ­γραψε, κατέ­βαλε όψιμα «χλιαρή» προ­σπά­θεια να μαζέψει τους σκύλους της. Η τελευ­ταία μάλιστα, αντί να ζητήσει συγ­γνώμη και να απο­λο­γη­θεί για την εγκλη­μα­τική ανευ­θυ­νό­τητά της, να δια­τη­ρεί ελεύ­θε­ρους τέσ­σε­ρις επι­θε­τι­κούς σκύλους, που προ­κά­λε­σαν το τρο­μα­κτικό αυτό περι­στα­τικό, με περισσή απάθεια, του δήλωσε ότι οι σκύλοι της… δεν δαγκώ­νουν!