ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Γ. Χατζημάρκος: «Λιγότερα χρήματα, περισσότερη πολιτική, ορθολογική διαχείριση, μέγιστο αποτέλεσμα»

Δαμιανός Αθανασίου 7 λεπτά ανάγνωση
Χατζημάρκος
Λιγότερα χρήματα, περισσότερη πολιτική, ορθολογική διαχείριση, μέγιστο αποτέλεσμα

Γ. ΧΑΤΖΗΜΑΡΚΟΣ

  • Ο Περι­φε­ρειάρ­χης
    Γ. Χατζη­μάρ­κος μιλά στην “δ” για τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις
    και τις νέες προ­κλή­σεις για
    την Περι­φέ­ρεια Ν. Αιγαίου,  που δημιουρ­γεί  η σημε­ρινή
    αρνη­τική οικο­νο­μική συγκυ­ρία

Την ώρα που η χώρα βρί­σκε­ται σε μια κρίσιμη καμπή που θα καθο­ρί­σει το μέλλον της, ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος μιλά στην “δ” για τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις και για τις επι­πτώ­σεις που αυτές έχουν στη λει­τουρ­γία της Περι­φέ­ρειας.

Για το Νότιο Αιγάιο τονίζει ότι το πραγ­μα­τικό πρό­βλημα μέχρι σήμερα δεν ήταν το οικο­νο­μικό. Υπήρξε προ­γραμ­μα­τική περί­ο­δος που η περιοχή μας δέχτηκε και 1,2 δις. ευρώ!   Κι όμως, τα νησιά είναι ακόμη γυμνά από βασικές υπο­δο­μές.

«Η σημε­ρινή κατά­σταση του Νοτίου Αιγαίου απο­δει­κνύει τι μπορεί να συμβεί σε ένα τόπο όπου υπάρ­χουν μεν  πόροι, αλλά συνο­δεύ­ο­νται από ένα τερά­στιο πολι­τικό έλλειμμα» ανα­φέ­ρει και προ­σθέ­τει πως το δικό του στοί­χημα είναι, με λιγό­τερα χρήματα, αλλά με σχέδιο και ορθο­λο­γι­στική δια­χεί­ριση, να επι­τευ­χθεί το μέγιστο απο­τέ­λε­σμα.

Όσον αφορά τις πολι­τι­κές εξε­λί­ξεις, πιστεύει ότι η χώρα έχει εξα­ντλή­σει τις πολι­τι­κές επι­λο­γές της και ότι δεν υπάρχει πια εύκολος δρόμος, εκφρά­ζο­ντας την ευχή, το πολι­τικό προ­σω­πικό να μπο­ρέ­σει να αντι­με­τω­πί­σει με ωρι­μό­τητα και υπευ­θυ­νό­τητα τις κατα­στά­σεις που δια­μορ­φώ­νο­νται.

Απο­σα­φη­νί­ζει τον τρόπο με τον οποίο ο ίδιος αντι­λαμ­βά­νε­ται την έννοια και το περιε­χό­μενο της σύγκρου­σης με την κεντρική εξουσία, σε ώρες τόσο κρί­σι­μες όπως αυτές που περνά ο τόπος.

Ανα­φέ­ρε­ται στην επι­τα­κτική ανάγκη να αλλάξει ριζικά η νοο­τρο­πία, οι αντι­λή­ψεις και ο τρόπος λει­τουρ­γίας του κράτους, για να υπάρξει ελπίδα. «Μιλάμε για μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Για μένα η μεγα­λύ­τερη μεταρ­ρύθ­μιση θα είναι αυτό το κράτος να απο­κτή­σει κάποτε εσω­τε­ρική ευφυΐα στον τρόπο λει­τουρ­γίας του» κατα­λή­γει.

Ανα­λυ­τικά η συνέ­ντευξη:

Κύριε Χατζη­μάρκο, το οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον που καλεί­ται να λει­τουρ­γή­σει η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, είναι ίσως δυσμε­νέ­στερο από κάθε άλλη φορά. Τι σημαί­νει αυτό στην καθη­με­ρινή άσκηση των καθη­κό­ντων σας;

Είναι αλήθεια ότι η κατά­σταση είναι πρω­τό­γνωρα δύσκολη. Δεν είναι μόνο η οικο­νο­μική ασφυξία που υφί­στα­ται η χώρα, κατά συνέ­πεια και εμείς ως φορείς της Αυτο­διοί­κη­σης. Η αβε­βαιό­τητα, η ανα­σφά­λεια, η αρνη­τική ψυχο­λο­γία,  φρε­νά­ρουν κάθε κίνηση, κάθε πρω­το­βου­λία σε όλο το φάσμα της οικο­νο­μίας και εν τέλει της κοι­νω­νίας. Βρι­σκό­μα­στε σε τέλμα. Ελπίζω η κυβέρ­νηση να κάνει όλες τις ενδε­δειγ­μέ­νες κινή­σεις και να πάρει τις σωστές απο­φά­σεις που θα επα­να­φέ­ρουν την κανο­νι­κό­τητα στην χώρα το συντο­μό­τερο δυνατόν. Όσο για την λει­τουρ­γία μας στην Περι­φέ­ρεια, προ­φα­νώς δυσκο­λεύει. Όμως, αυτό δεν σημαί­νει ότι στα­μα­τάμε να προ­σπα­θούμε. Αντι­θέ­τως, βρί­σκουμε  εναλ­λα­κτι­κούς δρόμους που θα μας οδη­γή­σουν στην επί­τευξη των στόχων που θέσαμε  από το ξεκί­νημά μας. Δεν έχουμε αλλάξει κανένα σχε­δια­σμό ούτε έχουμε ανα­στεί­λει τίποτε από όσα έχουν μέχρι τώρα δρο­μο­λο­γη­θεί. Πιστεύω άλλωστε ότι η οικο­νο­μική στε­νό­τητα, υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, μπορεί να έχει και θετικά απο­τε­λέ­σματα.

Τι εννο­είτε; Τι είδους θετικό απο­τέ­λε­σμα μπορεί να υπάρξει από την έλλειψη πόρων;

Η επα­να­φορά της πολι­τι­κής στην Αυτο­διοί­κηση, είναι κατά την άποψή μου το μεγάλο όφελος. Μέχρι σήμερα η πολι­τική είχε αντι­κα­τα­στα­θεί από την δια­δι­κα­σία δια­χεί­ρι­σης πόρων, σε ορι­σμέ­νες περιό­δους υπερ­βο­λικά αυξη­μέ­νων, χωρίς η δια­χεί­ριση αυτή να ακο­λου­θεί έναν συγκε­κρι­μένο ανα­πτυ­ξιακό στόχο, ένα στοι­χειώ­δες πλάνο, για το τι θέλουμε γι αυτόν τον τόπο, πώς θέλουμε να τον δούμε στο μέλλον. Ποσά “ασύλ­λη­πτα” για τα σημε­ρινά οικο­νο­μικά δεδο­μένα, που δια­σκορ­πί­στη­καν σε έργα ατάκτως ερριμ­μένα, βάσει πελα­τεια­κής λογικής, για να συντη­ρού­νται κατε­στη­μέ­νοι μηχα­νι­σμοί εξου­σίας.

Για να αντι­λη­φθείτε το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος, θα σας πως το εξής: Υπήρξε προ­γραμ­μα­τική περί­ο­δος που η περιοχή μας δέχτηκε και 1,2 δις. ευρώ!   Κι όμως, τα νησιά είναι ακόμη γυμνά από βασικές υπο­δο­μές.  Με μεγάλες  ελλεί­ψεις σε λιμε­νι­κές υπο­δο­μές, σε δομές υγείας, σε σχο­λι­κές αίθου­σες, αερο­δρό­μια, οδικό δίκτυο και δυστυ­χώς ακόμη και σε  δίκτυα ύδρευ­σης, απο­χέ­τευ­σης  και εγκα­τα­στά­σεις δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των. Που πήγε αυτός ο πακτω­λός χρη­μά­των; Η σημε­ρινή κατά­σταση του Νοτίου Αιγαίου απο­δει­κνύει τι μπορεί να συμβεί σε ένα τόπο όπου υπάρ­χουν μεν  πόροι, αλλά συνο­δεύ­ο­νται από ένα τερά­στιο πολι­τικό έλλειμμα. Το δικό μας στοί­χημα είναι να αντι­στρέ­ψουμε αυτή την σχέση. Λιγό­τερα χρήματα, περισ­σό­τερη πολι­τική, ορθο­λο­γική δια­χεί­ριση, μέγιστο απο­τέ­λε­σμα.

Πιστεύ­ετε ότι θα τα κατα­φέ­ρετε;

Επι­βάλ­λε­ται! Είναι θέμα αντί­λη­ψης της κατά­στα­σης και των αντα­να­κλα­στι­κών που ενερ­γο­ποιεί. Είναι σαν να δίνεις εξε­τά­σεις. Όταν τα θέματα είναι εύκολα, οι αρι­στού­χοι είναι πολλοί. Όταν όμως τα θέματα είναι δύσκολα, πετυ­χαί­νει εκείνος που είναι απο­φα­σι­σμέ­νος να κάνει την διαφορά.

Ας πούμε λοιπόν ότι δίνουμε εξε­τά­σεις, με τα δυσκο­λό­τερα θέματα που θα μπο­ρού­σαμε να δια­νοη­θούμε.

Η χώρα θα τα κατα­φέ­ρει;

Δεν υπάρχει εύκολη απά­ντηση σ’ αυτήν την ερώτηση, διότι δεν υπάρχει εύκολος δρόμος γι αυτή τη χώρα. Πιστεύω πως εξα­ντλή­σαμε πια τις επι­λο­γές μας. Ωστόσο, είναι μεγάλο λάθος να εξα­ντλεί­ται η συζή­τηση στην επί­τευξη συμ­φω­νίας με τους δανει­στές. Με πλήρη συναί­σθηση της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που δια­μορ­φώ­θηκε μετα­πο­λι­τευ­τικά στην χώρα αυτή, πιστεύω ότι ακόμη κι αν αύριο έλθουν χρήματα, ακόμη και αν δοθούν με τους πιο ευνοϊ­κούς όρους, δεν θα κατα­φέ­ρουμε τίποτα, αν δεν αλλά­ξουμε νοο­τρο­πίες, αντι­λή­ψεις και τρόπο λει­τουρ­γίας.  Δεν θα επαρ­κού­σαν οι σελίδες σας για να περι­γρά­ψει κανείς τις παθο­γέ­νειες που μας έφεραν σε αυτήν την δεινή θέση. Η αλλαγή νοο­τρο­πίας, αντι­λή­ψεων και λει­τουρ­γίας δεν αφορά μόνο την – όποια- κυβέρ­νηση. Αφορά ολό­κληρο τον κρατικό μηχα­νι­σμό, αλλά και όλους εμάς ως πολίτες. Όταν παρα­μέ­νουμε προ­σκολ­λη­μέ­νοι σε λογικές παρω­χη­μέ­νες, που στην πράξη απο­δεί­χτη­καν κατα­στρο­φι­κές, δεν είμαι καθόλου αισιό­δο­ξος για το μέλλον.

Ακόμα κι αν επέλθει συμ­φω­νία με τους δανει­στές, πιστεύ­ετε ότι θα γίνει “αναί­μα­κτα”; Ανα­φέ­ρο­μαι στις δια­φο­ρε­τι­κές προ­σεγ­γί­σεις που υπάρ­χουν για την συμ­φω­νία τόσο μέσα στην κυβέρ­νηση, όσο και στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση.

Εύχομαι να επι­κρα­τή­σει σύνεση. Το πολι­τικό προ­σω­πικό της χώρας να σταθεί στο ύψος των περι­στά­σεων και να μην συμπε­ρι­φερ­θεί με τρόπο αυτι­στικό. Προέχει η χώρα και όχι τα κομ­μα­τικά παι­χνί­δια. Αν μπουν σ΄αυτήν την δίνη, να ξέρετε ότι στην ανα­μπου­μούλα, αυτός που χαί­ρε­ται και καρα­δο­κεί, είναι ο λύκος.

Η απόφαση των περι­φε­ρειαρ­χών να στη­ρί­ξουν τον πρω­θυ­πουργό όσον αφορά την δέσμευση των απο­θε­μα­τι­κών σας, σε αντί­θεση με τους δημάρ­χους, ξάφ­νιασε. Ίσως και να αιφ­νι­δί­ασε εκεί­νους που θα περί­με­ναν μια άρνησή σας για να την αξιο­ποι­ή­σουν κομ­μα­τικά.

Αυτό που περι­γρά­φετε, εάν συμ­βαί­νει,  παρα­πέ­μπει σε πολι­τική σκέψη νηπια­κού επι­πέ­δου και πλήρη αδυ­να­μία αντί­λη­ψης της σοβα­ρό­τη­τας της κατά­στα­σης. Από την πρώτη στιγμή δια­τυ­πώ­σαμε τις σοβαρές αντιρ­ρή­σεις μας για την Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου. Όμως, την περίοδο αυτή που κρί­νε­ται η επι­βί­ωση της χώρας και του λαού της, θα ήταν εγκλη­μα­τικό εκ μέρους μας να κινη­θούμε αντι­πο­λι­τευ­τικά και μην βοη­θή­σουμε τον πρω­θυ­πουργό της χώρας σε μια τόσο δύσκολη δια­πραγ­μά­τευση. Δεν στη­ρί­ζουμε τον πρω­θυ­πουργό. Στη­ρί­ζουμε την χώρα μας, αυτές τις μέρες που   κρί­νε­ται η κοινή μας μοίρα. Ήταν η επι­βε­βλη­μένη στάση ύψιστης πολι­τι­κής ευθύνης και συναί­νε­σης. Αν η Ελλάδα δεν έχει αύριο, δεν θα έχει ούτε η Αυτο­διοί­κηση. Επι­πλέον, υπάρχει η προ­σω­πική δέσμευση του πρω­θυ­πουρ­γού ότι μόλις η χώρα επι­στρέ­ψει στην ομα­λό­τητα, τα απο­θε­μα­τικά μας θα επι­στρα­φούν και θα επι­στρέ­ψουμε στο προη­γού­μενο καθε­στώς.

Η συνερ­γα­σία σας με τους υπουρ­γούς της κυβέρ­νη­σης πως είναι;  

Σε γενικές γραμμές είναι καλή. Θα έλεγα ότι είναι θέμα νοο­τρο­πίας και αντί­λη­ψης των προ­βλη­μά­των από τα πρόσωπα που κατέ­χουν τις υπουρ­γι­κές θέσεις. Εξαι­ρε­τική είναι η συνερ­γα­σία μας τον Υπουργό Υγείας Π. Κου­ρου­μπλή, που όχι μόνο υιο­θέ­τησε και υλο­ποιεί την πρότασή μας για την πρό­σληψη γιατρών στα μικρά νησιά, αλλά ζητά από όλους τους περι­φε­ρειάρ­χες να κάνουν το ίδιο. Αντα­να­κλα­στικά έδειξε και ο Ανα­πλη­ρω­τής Υπουρ­γός Προ­στα­σίας του Πολίτη Γ. Πανού­σης, όσον αφορά την ενί­σχυση της Αστυ­νο­μίας και του Λιμε­νι­κού στην Περι­φέ­ρειά μας. Παρά τις αρχικές ενδεί­ξεις καλής συνερ­γα­σίας, ξαφ­νια­στή­καμε δυσά­ρε­στα από τον Υπουργό Εσω­τε­ρι­κών Ν. Βούτση, όταν εξαί­ρεσε τις Περι­φέ­ρειες από την τρο­πο­λο­γία για τις δαπάνες φορέων του δημο­σίου, για την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος των μετα­να­στευ­τι­κών ροών. Παρότι ήταν δική μας πρόταση, την κατέ­θεσα εγώ προ­σω­πικά, και παρότι είχε απα­ντή­σει θετικά, στο τέλος οι Περι­φέ­ρειες δεν συμπε­ριε­λή­φθη­σαν. Πρα­κτικά σημαί­νει ότι δεν μπο­ρούμε να δαπα­νή­σουμε ούτε ένα ευρώ για αυτό τον σκοπό.

Ακού­γε­ται παρά­λογο…

Και είναι. Ζητή­σαμε να μας επι­τρέ­ψουν νομο­θε­τικά να δαπα­νή­σουμε χρήματα, όταν το κεντρικό κράτος αδυ­να­τεί να αντα­πε­ξέλ­θει και αρνού­νται! Προ­σω­πικά αδυνατώ να σκεφτώ έναν λόγο γι αυτό, πέραν της απί­στευ­της ελα­φρό­τη­τας που ορι­σμέ­νοι αντι­με­τω­πί­ζουν τα προ­βλή­ματα. Η κοινή λογική παρα­μέ­νει ζητού­μενο. Σας μίλησα προη­γου­μέ­νως για την ανάγκη αλλαγής της νοο­τρο­πίας. Αυτή τη νέα αντί­ληψη στην λει­τουρ­γία των θεσμών, εμείς στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου την κάνουμε πράξη σε κάθε ευκαι­ρία. Επι­κρο­τούμε την σύγκρουση με την κεντρική εξουσία, αλλά όχι στα τυφλά. Δεκα­ε­τίες τώρα βιώσαμε τα ανύ­παρ­κτα απο­τε­λέ­σματα των φρα­στι­κών “συγκρού­σεων”, του “άσφαι­ρου” αντι­πο­λι­τευ­τι­κού λόγου και της τζάμπα μαγκιάς προς εσω­τε­ρική κατα­νά­λωση και μόνο. Η σύγκρουση για να έχει απο­τέ­λε­σμα, πρέπει να συνο­δεύ­ε­ται και από συγκε­κρι­μένη πρόταση. «Δεν δέχομαι αυτό, αλλά έχω να σας προ­τείνω κάτι άλλο». Αυτή είναι η δική μας συγκρου­σιακή λογική. Η μη πρόταση,  δεν απο­τε­λεί πρόταση. Εξυ­πη­ρε­τεί μόνο τους εκ του ασφα­λούς «επα­να­στά­τες χωρίς αιτία» αλλά και ένα  κράτος που παρα­μέ­νει απελ­πι­στικά το ίδιο, αφού κανένας δεν το πίεσε να αλλάξει, κανένας δεν το ανά­γκασε να σκεφτεί. Μιλάμε για μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Για μένα η μεγα­λύ­τερη μεταρ­ρύθ­μιση θα είναι αυτό το κράτος να απο­κτή­σει κάποτε εσω­τε­ρική ευφυΐα στον τρόπο λει­τουρ­γίας του. Χωρίς ευφυία, φοβάμαι πως κάθε προ­σπά­θεια πραγ­μα­τι­κής μεταρ­ρύθ­μι­σης είναι κατα­δι­κα­σμένη να σκάσει πάνω σε τοίχο.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.