Ροδίτης εργολάβος υποψιάζεται εμπλοκή της γυναίκας του στη απόπειρα δολοφονίας του

Και νέα διά­σταση προ­σέ­λαβε χθες η πολύ­κροτη υπόθεση με κατη­γο­ρού­μενη για ηθική αυτουρ­γία σε από­πειρα ανθρω­πο­κτο­νίας του 50χρονου ημε­δα­πού συζύγου της, εργο­λά­βου οικο­δο­μών, από άγνω­στους δράστες, μια 39χρονη αλλο­δαπή.

Η κατη­γο­ρού­μενη εγκα­τέ­λειψε την οικο­γε­νειακή της στέγη στις αρχές Μαΐου 2012. Το θύμα την είχε γνω­ρί­σει μέσω ενός γρα­φείου από την Αθήνα και την προ­σέ­λαβε για τη φύλαξη του ανή­λι­κου παιδιού του, το έτος 2000.

Παντρεύ­τη­καν το 2007 και απέ­κτη­σαν το 2010 ένα αγόρι. Η επίθεση σε βάρος του 50χρονου Ροδίτη εργο­λά­βου, την 2α Μαρτίου 2012, είχε χαρα­κτη­ρι­στεί ως «εξαι­ρε­τικά περί­εργη».

Ο 50χρονος, όπως έγραψε η “δημο­κρα­τική”, νοση­λεύ­θηκε στη νευ­ρο­χει­ρουρ­γική κλινική του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου με πολ­λα­πλά κατάγ­ματα στο κεφάλι, που σύμφωνα με τους ιατρούς, προ­κλή­θη­καν από αμβλύ όργανο.

Με βάση τις μαρ­τυ­ρίες κατοί­κων της περιο­χής «Ζέφυρος», δέχτηκε επίθεση, ενώ βρι­σκό­ταν στο γραφείο του.

Είχε ανα­φερ­θεί τότε ότι κατείχε ένα τσα­ντάκι που περιείχε 1.600 ευρώ το οποίο, δεν είχε βρεθεί και πιθα­νο­λο­γή­θηκε ότι έπεσε θύμα ληστείας.

Ο 50χρονος προ­σέ­φυγε χθες ενώπιον της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και ζήτησε, με αίτησή του, τη διε­νέρ­γεια κοι­νω­νι­κής έρευνας για να δια­πι­στω­θεί η ψυχική υγεία του ανή­λι­κου παιδιού του, που δια­μέ­νει με την εν δια­στά­σει σύζυγό του.

Στην αίτηση του δια­λαμ­βά­νει μεταξύ άλλων και τα εξής:

«Η σχέση μου με τη σύζυγό μου μέχρι και τη γέννηση του υιού μας, ήταν σχετικά ομαλή, χωρίς να απου­σιά­ζουν μικρο­κα­βγά­δες.

Μετά όμως από τη γέννηση του υιού μας, η συμπε­ρι­φορά της άλλαξε άρδην απέ­να­ντι σε εμένα, με συνε­χείς αδι­καιο­λό­γη­τες εκρή­ξεις θυμού προς εμένα, ενώ στις 14-6-2011 χωρίς καμία προη­γού­μενη ειδο­ποί­ηση και χωρίς λόγο εγκα­τέ­λειψε το σπίτι μας μαζί με το τέκνο μας και άσκησε ασφα­λι­στικά μέτρα ενα­ντίον μου, ανα­γκά­ζο­ντάς με να τρέχω από πίσω της κυριο­λε­κτικά, προ­σπα­θώ­ντας να τη συνε­τίσω και να σώσω το γάμο μου.

Για να κατα­φέρω δε όλα τα παρα­πάνω, ανα­γκά­στηκα να παρα­μελώ την επι­χεί­ρηση μου παρα­γω­γής και εμπο­ρίας οικο­δο­μι­κών υλικών(τσι­με­ντο­σα­νί­δες, γυψο­σα­νί­δες κ.λ,π.).

Πράγ­ματι, μετά από δύο μήνες προ­σπα­θειών, η εν δια­στά­σει πλέον σύζυγος μου επέ­στρεψε στο σπίτι μας και οι σχέσεις μας έδει­χναν να απο­κα­θί­στα­νται, όμως δεν θα μπο­ρούσα με κανένα τρόπο να φαντα­στώ τι επρό­κειτο να επα­κο­λου­θή­σει.

Πιο συγκε­κρι­μένα, στις 2-3-2012 και περί ώρα 21.00 περίπου, πήγα σε ένα μικρό υπόγειο γραφείο, που διατηρώ για τις ανάγκες της επι­χεί­ρη­σής μου, δίπλα σε αποθήκη μου, επί της οδού Δεν­δρι­νού, όπου λίγη ώρα μετά δέχθηκα επίθεση με λοστό από αγνώ­στους, οι οποίοι με τραυ­μά­τι­σαν σοβα­ρό­τατα στο κεφάλι, αφή­νο­ντας με αβο­ή­θητο μέσα σε μια λίμνη αίματος, έξω από την πόρτα του γρα­φείου μου.

Πριν χάσω εντελώς τις αισθή­σεις μου, χτύπησε το κινητό μου τηλέ­φωνο το οποίο ήταν πεσμένο μπροστά μου και είδα πως ήταν η σύζυγος μου. Πατώ­ντας με όσες δυνά­μεις μου απέ­μει­ναν το κουμπί της απά­ντη­σης είπα: «με σκό­τω­σαν, είμαι στο γραφείο». Από ό,τι έμαθα εκ των υστέρων, δια­κο­μί­σθηκα στο Νοσο­κο­μείο πολλές ώρες αργό­τερα μετά από ειδο­ποί­ηση του στενού συνερ­γάτη μου και ενώ στο διά­στημα που μεσο­λά­βησε η σύζυγος μου είχε ήδη μεταβεί στον τόπο του συμ­βά­ντος (χωρίς κατά περί­εργο τρόπο να ειδο­ποι­ή­σει την άμεση δράση ή το ΕΚΑΒ).

Λόγω της καθυ­στε­ρη­μέ­νης δια­κο­μι­δής μου στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου (μετά περίπου τέσ­σε­ρις ώρες), επέζησα από θαύμα λόγω της σωμα­τι­κής μου αντοχής, όπως μου είπαν αργό­τερα οι γιατροί του Νοσο­κο­μείου.

Μετά την νοση­λεία μου επί περίπου ένα μήνα και αφού εξήλθα του νοσο­κο­μείου, ενη­με­ρώ­θηκα από άνδρες της Ασφα­λείας Ρόδου, συνο­μί­λησα με τον συνερ­γάτη μου και επα­νέ­φερα στην μνήμη μου γεγο­νότα που πριν δεν μπο­ρούσα να θυμηθώ λόγω των σοβα­ρό­τα­των χτυ­πη­μά­των στο κεφάλι, και συν­θέ­το­ντας τα γεγο­νότα κατέ­ληξα με βεβαιό­τητα στο συμπέ­ρα­σμα ότι η σύζυγος μου είχε άμεση σχέση με την ενα­ντίον μου εγκλη­μα­τική επίθεση και ότι έγινε από άτομα, τα οποία επι­σκέ­πτο­νταν   το   σπίτι   μας   κατά  την   απουσία   μου   και  γι’   αυτό ανα­γκά­στηκα να αλλάξω κλει­δα­ριά για λόγους ασφα­λείας καθ’ υπό­δειξη των ανδρών του Τμή­μα­τος Ασφα­λείας Ρόδου.

Θυμή­θηκα δε, ότι λίγο καιρό πριν την θανα­τη­φόρα επίθεση σε βάρος μου, είχα ανα­φέ­ρει στη σύζυγο μου ότι απο­φά­σισα να τρο­πο­ποι­ήσω την επι­χεί­ρηση μου από Ο.Ε. σε Α.Ε., μετα­βι­βά­ζο­ντας ένα μεγάλο μέρος από τις μετοχές στο γιο μου από προη­γού­μενο γάμο μου, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λίσω το μέλλον του.

Στο επόμενο διά­στημα είχα παρα­τη­ρή­σει μια ακόμα μεγα­λύ­τερη μετα­στροφή στη συμπε­ρι­φορά της συζύγου μου, η οποία ήταν περιέρ­γως από­μα­κρη, με απέ­φευγε συνεχώς, πολλές φορές ούτε καν μου μιλούσε, παρι­στά­νο­ντας την θυμω­μένη, ενώ άλλες φορές ενώ συζη­τούσε με τα παιδιά της (από προη­γού­μενο γάμο της) στο σπίτι, μόλις πλη­σί­αζα διέ­κο­πταν τη συζή­τηση αλλά­ζο­ντας θέμα. Παράλ­ληλα, δια­πί­στωσα και μια απότομη χει­ρο­τέ­ρευση στην συμπε­ρι­φορά των παιδιών της προς εμένα και της σχέσης μας γενικά, ενώ μέχρι τότε οι σχέσεις μας ήταν κάτι παρα­πάνω από αρμο­νι­κές. Όλα τα παρα­πάνω δεν μπο­ρούσα να εξηγήσω, μέχρι την επίθεση ενα­ντίον μου.

Μετά την ανάρ­ρωση μου ανέφερα στην αντί­δικο τα συμπε­ρά­σματα και τις δια­πι­στώ­σεις μου, η οποία έμεινε άναυδη χωρίς να τα αρνηθεί, και την επομένη μέρα 6-5-2012 απο­χώ­ρησε εσπευ­σμένα από την οικία μας με το παιδί μάς εν αγνοία μου.

Εκτός όμως από τα παρα­πάνω θα πρέπει να επι­ση­μαν­θούν τα εξής:

1.- Η εν δια­στά­σει σύζυγος μου ερχό­μενη στην Ελλάδα εγκα­τέ­λειψε τα δύο ανήλικα (τότε) τέκνα της (ένα γιο και μια θυγα­τέρα) στην ασθενή μητέρα της, των οποίων τέκνων είχε την επι­μέ­λεια στη Λευ­κο­ρω­σία, όπου κατοι­κούσε. Γι’ αυτά τα παιδιά δεν επέ­δειξε ουδέ­ποτε κανένα ενδια­φέ­ρον και εγώ από το 2000 μέχρι και το 2007 τα βοη­θούσα, όσο μπο­ρούσα, με απο­στολή χρη­μά­των.

2.- Περαι­τέρω, η εν δια­στά­σει σύζυγός μου κατά τη διαμονή της στην Ελλάδα απέ­κτησε κακές παρέες, ιδιαί­τερα δε είμαι σε θέση να γνωρίζω για μία Ρωσίδα φίλη της, με την οποία επι­κοι­νω­νού­σαν συχνό­τατα και η οποία της «έβαζε λόγια» και της επη­ρέ­αζε άσχημα την ψυχο­λο­γία, με απο­τέ­λε­σμα εκείνη αργό­τερα όταν επέ­στρεφε στην οικία μας να είναι ιδιαί­τερα νευρική και να δια­μαρ­τύ­ρε­ται και να φωνάζει χωρίς λόγο για ασή­μα­ντες αφορμές.

3.- Δυστυ­χώς, η επιρροή στη σύζυγό μου από τις κακές παρέες που δια­τη­ρούσε δεν περιο­ρι­ζό­ταν στον ψυχο­λο­γικό τομέα. Πιο συγκε­κρι­μένα, οι κακές παρέες της συζύγου μου την έστρε­ψαν στη χρήση ναρ­κω­τι­κών ουσιών, όπως δυστυ­χώς δια­πί­στωσα με τα ίδια μου τα μάτια, αφού ανα­γκά­στηκα να την παρα­κο­λου­θήσω σε μία προ­σπά­θεια να σώσω το γάμο μου και να μάθω πού εξα­φα­νι­ζό­ταν από το σπίτι και επέ­στρεφε μετά από ώρες. Τότε παρα­τή­ρησα και για πρώτη φορά ότι η σύζυγος μου λάμβανε ναρ­κω­τι­κές ουσίες σε ενέσιμη μορφή και γι’ αυτό και τα χέρια της είχαν έντονα σημάδια από τρυ­πή­ματα».

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Ρωμαίος.