Ποιοι ασφαλισμένοι κινδυνεύουν με αύξηση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης

Μεταξύ θεμε­λιω­μέ­νων, κατο­χυ­ρω­μέ­νων και ώριμων συντα­ξιο­δο­τι­κών δικαιω­μά­των «παί­ζε­ται» η δια­πραγ­μά­τευση για τα ενδιά­μεσα όρια ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης, με τους εκπρο­σώ­πους των πιστω­τών να επι­μέ­νουν ότι η πόρτα εξόδου προς τη σύνταξη πρέπει να κλείσει ακόμη και γι’ αυτούς που έως τις 31/12/2012 είχαν συμπλη­ρώ­σει είτε τον απαι­τού­μενο χρόνο ασφά­λι­σης είτε το όριο ηλικίας και βάσει της ισχύ­ου­σας νομο­θε­σίας δικαιού­νται σύνταξη με ευνοϊ­κό­τε­ρες προ­ϋ­πο­θέ­σεις από αυτές που ισχύουν από το 2013 και μετά.

Καθώς τα υπό­λοιπα θέματα της ασφα­λι­στι­κής ατζέ­ντας στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις με τους θεσμούς έχουν κολ­λή­σει, κυρίως λόγω της δέσμευ­σης της ελλη­νι­κής πλευράς να μην προ­χω­ρή­σει σε μειώ­σεις συντά­ξεων (κύριων και επι­κου­ρι­κών), το βάρος των συζη­τή­σεων πέφτει στην αύξηση των ορίων ηλικίας, με στόχο την κατάρ­γηση των πρόωρων συντα­ξιο­δο­τή­σεων.

Η κυβέρ­νηση επι­διώ­κει να κρα­τή­σει την όποια συμ­φω­νία (για το θέμα) στο πλαίσιο που ορί­ζε­ται από τις «κόκ­κι­νες γραμμές» τις οποίες έχει χαράξει και συζη­τάει μόνο την αύξηση των ορίων ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης σε κάποιες εξό­φθαλ­μες περι­πτώ­σεις, κυρίως σε ΔΕΚΟ και τρά­πε­ζες. Θωρα­κί­ζε­ται δε, πίσω από τη νομο­λο­γία, σύμφωνα με την οποία όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες, όπως η Γερ­μα­νία, τα λεγό­μενα θεμε­λιω­μένα συντα­ξιο­δο­τικά δικαιώ­ματα προ­στα­τεύ­ο­νται. Παράλ­ληλα, δίνει μάχη για τα «κατο­χυ­ρω­μένα» και τα ώριμα δικαιώ­ματα.

Θεμε­λιω­μένο συντα­ξιο­δο­τικό δικαί­ωμα υφί­στα­ται όταν ο ασφα­λι­σμέ­νος έως το τέλος του 2012 είχε συμπλη­ρώ­σει τον ελά­χι­στο χρόνο ασφά­λι­σης, αλλά και το αντί­στοιχο όριο ηλικίας που απαι­τεί­ται για τη συντα­ξιο­δό­τησή του. Βάσει των δικα­στι­κών απο­φά­σεων, το θεμε­λιω­μένο συντα­ξιο­δο­τικό δικαί­ωμα δεν θίγεται και μπορεί να ασκηθεί οπο­τε­δή­ποτε. Κατο­χυ­ρω­μένο συντα­ξιο­δο­τικό δικαί­ωμα υφί­στα­ται όταν ο ασφα­λι­σμέ­νος έχει συμπλη­ρώ­σει μέχρι 31-12-2012 μία από τις δύο προ­ϋ­πο­θέ­σεις (τον απαι­τού­μενο χρόνο ασφά­λι­σης ή το όριο ηλικίας) και περι­μέ­νει να συμπλη­ρώ­σει και την άλλη προ­ϋ­πό­θεση. Βάσει του νόμου 3863 του 2010, ο ασφα­λι­σμέ­νος δικαιού­ται σύνταξη με το όριο ηλικίας και τον χρόνο ασφά­λι­σης που ισχύει κατά το έτος συμπλή­ρω­σης του ως άνω απαι­τού­με­νου χρόνου ασφά­λι­σης ή ορίου ηλικίας.

Ωριμο συντα­ξιο­δο­τικό δικαί­ωμα υφί­στα­ται μερικά χρόνια πριν από τη θεμε­λί­ωση συντα­ξιο­δο­τι­κού δικαιώ­μα­τος. Πρό­κει­ται για το διά­στημα (από 10 χρόνια έως και 1,5 μήνα) που ο νομο­θέ­της εκτιμά πως πρέπει να σεβα­στεί προ­κει­μέ­νου να μην αιφ­νι­διά­σει τον ασφα­λι­σμένο.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες από το υπουρ­γείο Εργα­σίας, οι εκπρό­σω­ποι των θεσμών στο Brussels Group, ενώ με την προη­γού­μενη κυβέρ­νηση είχαν συμ­φω­νή­σει από το 2019 και έως το 2021 να αυξά­νο­νται τα ενδιά­μεσα όρια ηλικίας όλων όσοι έως το 2012 δεν είχαν θεμε­λιω­μένο συντα­ξιο­δο­τικό δικαί­ωμα, πλέον ζητούν η αύξηση να αφορά ακόμη κι αυτούς που είχαν θεμε­λιώ­σει. Κάτι που δείχνει ότι οι δανει­στές έχουν σκλη­ρύ­νει τη στάση τους, πιθα­νό­τατα και εξαι­τίας του αδιε­ξό­δου που κατα­γρά­φε­ται στα υπό­λοιπα ασφα­λι­στικά θέματα.

Πρό­σκομμα στην όποια συμ­φω­νία βάζει και η δια­φο­ρο­ποί­ηση που υπάρχει σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα, καθώς στο Δημόσιο, η κατο­χύ­ρωση της 25ετίας θεω­ρεί­ται από το Γενικό Λογι­στή­ριο του Κράτους ικανή συνθήκη για τη θεμε­λί­ωση συντα­ξιο­δο­τι­κού δικαιώ­μα­τος. Ετσι, μεταξύ των ομάδων που βρί­σκο­νται στη ζώνη κιν­δύ­νου μπαί­νουν οι προ του 1983 ασφα­λι­σμέ­νοι σε Δημόσιο – ΔΕΚΟ με 35ετία χωρίς όριο, έγγαμες δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι που μπορούν να απο­χω­ρή­σουν με 24 έτη και 6 μήνες ασφά­λι­σης, ασφα­λι­σμέ­νοι με 35ετία μέχρι το τέλος του 2012, δημό­σιοι υπάλ­λη­λοι με 25ετία μέχρι το τέλος του 2012, γυναί­κες στο ΙΚΑ με συμπλη­ρω­μένα 10.000 ένσημα μέχρι το τέλος του 2012, γυναί­κες στο ΙΚΑ με 4.500 ημέρες ασφά­λι­σης και συμπλη­ρω­μένο το 55ο έτος μέχρι το τέλος του 2010, μητέρες που μέχρι το τέλος του 2012 είχαν 25ετία και ανήλικο τέκνο στο Δημόσιο ή στα ειδικά ταμεία, άντρες που το 2011-2012 είχαν 25ετία και ανήλικο τέκνο στο Δημόσιο, μητέρες που μέχρι το τέλος του 2012 είχαν 5.500 ημέρες ασφά­λι­σης και ανήλικο στο ΙΚΑ, καθώς και τρί­τε­κνες στο Δημόσιο και στα ειδικά ταμεία με 20ετία μέχρι το τέλος του 2010.

Καθη­με­ρινή