Ξεπερνούν τις «κόκκινες γραμμές» οι πιέσεις για Εργασιακό – Ασφαλιστικό

Ισχυρές πιέσεις για νέο «άνοιγμα» του Ασφα­λι­στι­κού με επώδυνα μέτρα για όσους συντα­ξιο­δο­τού­νται προ του 62ου έτους της ηλικίας τους δέχεται η κυβέρ­νηση από τους δανει­στές στο πλαίσιο των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων στο Brussels Group, ενώ σίγου­ρες θεω­ρού­νται οι ενο­ποι­ή­σεις Ταμείων και η δημιουρ­γία «κου­μπαρά» για τη στήριξη του ασφα­λι­στι­κού συστή­μα­τος. Το άνοιγμα του Ασφα­λι­στι­κού με θέματα όπως οι πρόωρες συντά­ξεις, η 13η σύνταξη (η οποία μετά το βέτο των δανει­στών πιθα­νό­τατα θα αφορά λιγό­τε­ρους ασφα­λι­σμέ­νους και θα είναι μικρό­τερη του ανα­με­νο­μέ­νου) και η εφαρ­μογή της ρήτρας μηδε­νι­κού ελλείμ­μα­τος στα επι­κου­ρικά αλλά και του νόμου Λοβέρ­δου – Κου­τρου­μάνη στα ταμεία κύριας ασφά­λι­σης απο­τε­λούν από κοινού με το Εργα­σιακό τα «αγκάθια» της δια­πραγ­μά­τευ­σης. Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η 13η σύνταξη θα κατα­βαλ­λό­ταν τα Χρι­στού­γεννα σε συντα­ξιού­χους με απο­δο­χές έως 700 ευρώ το μήνα.

Στα­διακή αύξηση

Το θέμα της περι­κο­πής των πρόωρων συντα­ξιο­δο­τή­σεων έχει τεθεί ανοιχτά στο τραπέζι των συζη­τή­σεων, παρά τις δηλώ­σεις αρμο­δίων κυβερ­νη­τι­κών παρα­γό­ντων περί του αντι­θέ­του. Σημειω­τέον ότι από το 2012 τα γενικά όρια συντα­ξιο­δό­τη­σης έχουν προσ­διο­ρι­στεί στο 67ο έτος με του­λά­χι­στον 15 έτη ασφά­λι­σης ή στο 62ο έτος με 40 έτη ασφά­λι­σης. Ωστόσο κατη­γο­ρίες ασφα­λι­σμέ­νων δια­τη­ρούν σε ισχύ μετα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις πρόωρης συντα­ξιο­δό­τη­σης.

Η κυβέρ­νηση υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν θα δεχθεί οποια­δή­ποτε παρέμ­βαση που να θίγει όχι μόνο τα θεμε­λιω­μένα αλλά και τα ώριμα συντα­ξιο­δο­τικά δικαιώ­ματα και επι­κε­ντρώ­νει τις συζη­τή­σεις σε τεχνικό επίπεδο όπου θα μπο­ρούσε να δεχθεί στα­διακή αύξηση των ενδιά­με­σων ορίων ηλικίας συντα­ξιο­δό­τη­σης από το 2020 ως και το 2025.

Οι εκπρό­σω­ποι των δανει­στών ζητούν ακόμη μετ’ επι­τά­σεως την εφαρ­μογή της ρήτρας μηδε­νι­κού ελλείμ­μα­τος στα επι­κου­ρικά ταμεία, ενώ θέτουν ακόμη και την ανάγκη για λήψη αντί­στοι­χων μέτρων στα ταμεία κύριας ασφά­λι­σης, όπου επι­μέ­νουν στην εφαρ­μογή του νέου τρόπου υπο­λο­γι­σμού των συντά­ξεων από τις αρχές του 2015. Η κυβέρ­νηση παρα­μέ­νει αρνη­τική και επι­μέ­νει στην κατάρ­γηση των ρυθ­μί­σεων αυτών.

«Μετα­τί­θε­ται»

Πάντως, σύμφωνα με την ερμη­νεία της τελευ­ταίας κοινής δήλωσης του πρω­θυ­πουρ­γού κ. Αλ. Τσίπρα και του προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής κ. Ζαν-Κλοντ Γιούν­κερ, η «κόκκινη γραμμή» της κυβέρ­νη­σης στο Ασφα­λι­στικό φαί­νε­ται να «μετα­τί­θε­ται» από το «δεν θα γίνει καμία μείωση συντά­ξεων» στο «αποφυγή της φτώ­χειας της τρίτης ηλικίας». Στη δήλωση γίνεται αναφορά στη «σημασία των μεταρ­ρυθ­μί­σεων για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό του συντα­ξιο­δο­τι­κού συστή­μα­τος ούτως ώστε να κατα­στεί δίκαιο, δημο­σιο­νο­μικά βιώσιμο και απο­τε­λε­σμα­τικό στην κατεύ­θυνση απο­φυ­γής της φτώ­χειας της τρίτης ηλικίας».

Στο τραπέζι των συζη­τή­σεων τίθε­νται και οι ενο­ποι­ή­σεις Ταμείων έτσι ώστε να επι­τευ­χθούν εσω­τε­ρι­κές οικο­νο­μίες στο σύστημα, η λήψη μέτρων περιο­ρι­σμού της εισφο­ρο­δια­φυ­γής και η ανα­ζή­τηση νέων πόρων χρη­μα­το­δό­τη­σης του συστή­μα­τος με τη δημιουρ­γία «κου­μπαρά» στον οποίο θα εισ­ρέ­ουν πόροι από διά­φο­ρες πηγές. Πρό­κει­ται για το λεγό­μενο Ταμείο Εθνικού Πλούτου στο οποίο θα κατευ­θυν­θούν έσοδα από την εκμε­τάλ­λευση του ορυκτού πλούτου της χώρας. Επίσης σχε­διά­ζε­ται η χρη­μα­το­δό­τησή του από έσοδα από την αξιο­ποί­ηση της περιου­σίας του Δημο­σίου.

Χάσμα χωρίζει την κυβέρ­νηση και τους δανει­στές της χώρας στα εργα­σιακά και η πιθα­νό­τητα γεφύ­ρω­σής του ώστε να φτά­σουμε σε συμ­φω­νία φαντά­ζει εξαι­ρε­τικά δύσκολη.

Το «πάγωμα» ή ακόμη και η από­συρση του νομο­σχε­δίου για την επα­να­φορά του κατώ­τα­του μισθού στα 751 ευρώ και των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων στην προ των μνη­μο­νίων εποχή απο­τε­λεί το βασικό αγκάθι στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις.

Οι εκπρό­σω­ποι των θεσμών επι­μέ­νουν στη θέση τους, ενώ η κυβέρ­νηση διά του υπουρ­γού Εργα­σίας κ. Π. Σκουρ­λέτη αλλά και του κυβερ­νη­τι­κού εκπρο­σώ­που κ. Γ. Σακελ­λα­ρίδη επα­να­λαμ­βά­νει τη θέση ότι τα θέματα αυτά απο­τε­λούν την κυβερ­νη­τική «κόκκινη γραμμή».

Ζητεί­ται φόρ­μουλα

Ωστόσο η κυβέρ­νηση ανα­ζη­τεί μια φόρ­μουλα που θα ξεμπλο­κά­ρει τη δια­δι­κα­σία αλλά και δεν θα την εκθέτει. Ετσι ενδέ­χε­ται η «λύση» να ανα­ζη­τη­θεί μέσω της υπο­χώ­ρη­σης των δανει­στών στο θέμα των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων και της καθυ­στέ­ρη­σης από την ελλη­νική πλευρά της κατά­θε­σης του νομο­σχε­δίου για τον κατώ­τατο μισθό παρα­πέ­μπο­ντας το θέμα αυτό στη δια­πραγ­μά­τευση μεταξύ των κοι­νω­νι­κών εταίρων.

Ηδη το σχετικό νομο­σχέ­διο βρί­σκε­ται στην ΟΚΕ, όπου οι εκπρό­σω­ποι εργο­δο­τι­κών και εργα­τι­κών οργα­νώ­σεων δια­τυ­πώ­νουν τις απόψεις τους. Οι πρώτες κατα­γρα­φές «δεί­χνουν διά­σταση απόψεων» σε θέματα όπως το ξεπά­γωμα των τριε­τιών – πολυ­ε­τιών αλλά και η νέα λει­τουρ­γία του ΟΜΕΔ.

Ωστόσο το μεγάλο πρό­βλημα για τους δανει­στές αφορά τον χρόνο εντός του οποίου προ­βλέ­πει το νομο­σχέ­διο να επα­νέλ­θει ο κατώ­τα­τος μισθός στα 751 ευρώ. Δηλαδή, δεν απο­δέ­χο­νται το ύψος αυτό να ισχύσει ως το 2016.

Ενδει­κτική της ανάγκης «καθυ­στέ­ρη­σης» της επα­να­φο­ράς του κατώ­τα­του μισθού είναι η κοινή δήλωση του πρω­θυ­πουρ­γού κ. Αλ. Τσίπρα και του κ. Ζαν-Κλοντ Γιούν­κερ, η οποία ανα­φέ­ρε­ται επί λέξει «στην ανάγκη οι μισθο­λο­γι­κές εξε­λί­ξεις και οι θεσμοί της αγοράς εργα­σίας να δια­δρα­μα­τί­σουν έναν υπο­στη­ρι­κτικό ρόλο στη δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας, στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα και στην κοι­νω­νική συνοχή».