Mετέτρεψε τη ζωή της σε «κόλαση»!

• Ανα­γκά­στη­κε να λάβει ασφα­λι­στι­κά μέτρα

Σε κό­λα­ση με­τέ­τρε­ψε τη ζωή μιας νε­α­ρής γυ­ναί­κας ένας κά­τοι­κος της Ρόδου, σε βάρος του οποί­ου άσκη­σε ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, με τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, αί­τη­ση με την οποία ζη­τεί­ται να του απα­γο­ρευ­θεί να την πλη­σιά­ζει σε από­στα­ση μι­κρό­τε­ρη των 200 μέ­τρων, να   δια­μέ­νει όσο και να προ­σεγ­γί­ζει τον χώρο κα­τοι­κί­ας της και να απει­λη­θεί ενα­ντί­ον του χρη­μα­τι­κή ποινή ύψους 2.500 €, για κάθε πα­ρά­βα­ση του δια­τα­κτι­κού της εκ­δο­θεί­σας από­φα­σης αλλά και προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση ενός μηνός.

Σύμ­φω­να με την αί­τη­ση ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων, που υπέ­βα­λε η δι­κη­γό­ρος κ. Ελένη Αυ­γε­νι­κού, η γυ­ναί­κα συ­νή­ψε στις αρχές του έτους 2009 ερω­τι­κή σχέση με τον Ρο­δί­τη…

«Όλα αρ­χι­κά στη με­τα­ξύ μας σχέση έβαι­ναν αρ­μο­νι­κά και συμ­βιώ­να­με αρ­μο­νι­κά. Ο σύ­ντρο­φός μου και εγώ συ­γκα­τοι­κού­με στο σπίτι που μου πα­ρα­χώ­ρη­σε ο πα­τέ­ρας μου, το οποίο βρί­σκε­ται στην πόλη της Ρόδου. Τα πάντα ανα­τρά­πη­καν, όμως, ένα χρόνο πριν και δη αρχές του έτους 2014. Η συ­μπε­ρι­φο­ρά του συ­ντρό­φου μου δεν είναι η αρ­μό­ζου­σα, αλλά είναι βίαιη και δη­μιουρ­γεί πολλά προ­βλή­μα­τα στη συμ­βί­ω­σή μας, η οποία πλέον είναι αδύ­να­τη.

Τα επει­σό­δια βίας και οι ύβρεις λαμ­βά­νουν χώρα πλέον σε κα­θη­με­ρι­νή βάση. Ο λόγος της βί­αι­ης συ­μπε­ρι­φο­ράς του είναι η αδι­καιο­λό­γη­τη και πα­θο­λο­γι­κή ζήλια που νιώ­θει για μένα.

Τα πε­ρι­στα­τι­κά βίας είναι σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά, συ­μπε­ρι­φέ­ρε­ται με σκλη­ρό­τη­τα απέ­να­ντί μου, δη­μιουρ­γεί επει­σό­δια σε βάρος μου κατά τη διάρ­κεια των οποί­ων με εξυ­βρί­ζει  και πολ­λές φορές χει­ρο­δι­κεί  σε βάρος μου. Ο αντί­δι­κος από την αρχή της συμ­βί­ω­σής μας και καθ’ όλη τη διάρ­κειά της δε μου επι­τρέ­πει να εξέλ­θω της κοι­νής μας οι­κί­ας μόνη μου ή να μι­λή­σω σε οιον­δή­πο­τε, δη­μιουρ­γεί διαρ­κώς σκη­νές ζη­λο­τυ­πί­ας, είναι νευ­ρι­κός, οξύ­θυ­μος, βί­αιος και απαι­τη­τι­κός απέ­να­ντί μου, σε ση­μείο μά­λι­στα να βιώνω επί κα­θη­με­ρι­νής βά­σε­ως ένα κα­θε­στώς τρό­μου.

Είναι   άν­θρω­πος  αυ­ταρ­χι­κός, με εξυ­βρί­ζει και βιαιο­πρα­γεί εις βάρος μου αναι­τιο­λό­γη­τα  ανά  τακτά  χρο­νι­κά  δια­στή­μα­τα, ενώ όλες τις βί­αιες κα­τα­στά­σεις που δη­μιουρ­γεί αντι­λαμ­βά­νο­νται όχι μόνον οι γεί­το­νες μας, αλλά τις βιώ­νουν και τα ενή­λι­κα παι­διά μου- που είχα απο­κτή­σει από προη­γού­με­νο γάμο μου-, τα οποία ανά πε­ριό­δους φι­λο­ξε­νού­νται στο σπίτι μας.

Προ­σπά­θη­σα πολ­λές φορές να τον βοη­θή­σω να ξε­πε­ρά­σει το άρ­ρω­στο αυτό συ­ναί­σθη­μα της ζή­λιας αλλά μά­ταια. Τα κρού­σμα­τα βίας, ψυ­χο­λο­γι­κής και συ­ναι­σθη­μα­τι­κής, πλη­θαί­νουν και γί­νο­νται όλο και πιο έντο­να».

Η γυ­ναί­κα πε­ρι­γρά­φει και τα εξής απί­θα­να πε­ρι­στα­τι­κά βίας σε βάρος της…

«Στις 6 Ια­νουα­ρί­ου του έτους 2015 συ­νέ­βη το βιαιό­τε­ρο όλων πε­ρι­στα­τι­κό. Συ­γκε­κρι­μέ­να, μόλις επέ­στρε­ψε στην οικία μας έπια­σε ένα ψα­λί­δι και έκοψε τα μα­κριά μαλ­λιά μου, κοντά. Έπει­τα, με χτύ­πη­σε βά­ναυ­σα στο πρό­σω­πο με τα χέρια αλλά και στο σώμα, χτυ­πώ­ντας με, με όποια αντι­κεί­με­να έβρι­σκε μπρο­στά του αλλά και ρί­χνο­ντας μου πολ­λές κλω­τσιές στα πλευ­ρά. Αφού ξέ­σπα­σε, έφυγε από το σπίτι και με άφησε αβο­ή­θη­τη στο πά­τω­μα να ουρ­λιά­ζω από τους πό­νους, αλλά και από το σοκ που είχα υπο­στεί.

Μετά από αυτό προ­σπά­θη­σα να μα­ζέ­ψω όλες μου τις δυ­νά­μεις για να με­τα­βώ στο νο­σο­κο­μείο. Πράγ­μα­τι, μετά από λίγες ώρες πήρα ένα ταξί και πήγα στο γε­νι­κό νο­σο­κο­μείο της Ρόδου, όπου και υπο­βλή­θη­κα στις απα­ραί­τη­τες εξε­τά­σεις από τους ια­τρούς. Δεν κρί­θη­κε απα­ραί­τη­τη η νο­ση­λεία μου, αλλά μου χο­ρη­γή­θη­καν παυ­σί­πο­να, για να μπορώ να υπο­φέ­ρω τους πό­νους, από τα χτυ­πή­μα­τα που μου είχε κα­τα­φέ­ρει».

Το­νί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι δεν μπο­ρεί να κάνει τί­πο­τε για να τον διώ­ξει από το σπίτι της…

«Η υπο­βο­λή της έγκλη­σης και το τέλος της σχέ­σης μας,  κάθε άλλο παρά κα­τα­πραϋ­ντι­κά ενήρ­γη­σαν στη συ­μπε­ρι­φο­ρά του».