Η Τουρκία απειλή για τις ελληνικές ιχθυοκαλλιέργειες

Τα τουρ­κικά «δίχτυα» απει­λούν την ελλη­νική ιχθυο­καλ­λιέρ­γεια, καθώς η δανειο­δό­τηση εξπρές και η έγκαιρη επι­στροφή του ΦΠΑ απο­τε­λούν ισχυρά αντα­γω­νι­στικά πλε­ο­νε­κτή­ματα για τις επι­χει­ρή­σεις της γεί­το­νος χώρας, οι οποίες «πρι­μο­δο­τούν» σημα­ντικά τις τιμές τους στις διε­θνείς αγορές.

Οπως χαρα­κτη­ρι­στικά ανέφερε ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Σελόντα Γιάννης Ανδρια­νό­που­λος -στην πρό­σφατη εκδή­λωση για την παρου­σί­αση του λευ­κώ­μα­τος «Το ταξίδι της Σελόντα. Το χρονικό της πρώτης ελλη­νι­κής εται­ρείας στον κόσμο της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας»-, η Τουρκία απειλεί ευθέως την Ελλάδα σε ό,τι αφορά την πρωτιά στην παρα­γωγή τσι­πού­ρας και λαβρα­κιού. «Ο ΦΠΑ στις τουρ­κι­κές επι­χει­ρή­σεις επι­στρέ­φε­ται μέσα σε δέκα ημέρες, οι περι­βαλ­λο­ντι­κές μελέτες είναι έτοιμες και το κράτος επι­δο­τεί τον κλάδο», τόνισε.

Η ισχυ­ρο­ποί­ηση της δυνα­μι­κής της Τουρ­κίας, εξάλλου, έχει ήδη επι­βε­βαιω­θεί από τα στοι­χεία του FAO Globefish, σύμφωνα με τα οποία η γει­το­νική χώρα ξεπέ­ρασε την Ελλάδα σε παρα­γωγή λαβρα­κιού, κατα­λαμ­βά­νο­ντας την πρώτη θέση, ενώ βρί­σκε­ται πολύ κοντά στην κατά­κτηση της πρωτιάς και στην παρα­γωγή τσι­πού­ρας, δύο αγορές στις οποίες η Ελλάδα πρω­το­στα­τεί. Η εισα­γωγή τουρ­κι­κών ψαριών έχει αυξηθεί σε Ηνωμένο Βασί­λειο, ΗΠΑ, Ισπανία, Γερ­μα­νία και Ιταλία εις βάρος των ελλη­νι­κών.

Οσον αφορά τη Ρωσία, εξαι­τίας του εμπάρ­γκο, οι τουρ­κι­κές εται­ρείες βρήκαν πύλη εισόδου και πλέον προ­σφέ­ρουν ιδιαί­τερα αντα­γω­νι­στι­κές τιμές για την τσι­πούρα και το λαβράκι, γεγονός που «απο­θαρ­ρύ­νει» ακόμα περισ­σό­τερο την επα­νεί­σοδο των Ελλήνων παιχτών στη μετά εμπάρ­γκο περίοδο.

Ως εκ τούτου, η εξυ­γί­ανση και η δημιουρ­γία ισχυ­ρό­τε­ρων σχη­μά­των απο­τε­λούν μονό­δρομο για τη βιω­σι­μό­τητα του κλάδου στην Ελλάδα και κατ’ επέ­κταση τη δια­τή­ρηση των ηγε­τι­κών μερι­δίων που κατέχει η χώρα στις διε­θνείς αγορές.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο κ. Ανδρια­νό­που­λος σημεί­ωσε ότι «οι μέτοχοι πρέπει να το χει­ρι­στούν ευέ­λι­κτα και έξυπνα. Η ανα­διάρ­θρωση να οδη­γή­σει σε μεγα­λύ­τε­ρες και υγιείς επι­χει­ρή­σεις που θα αντε­πε­ξέλ­θουν στον αντα­γω­νι­σμό». Ο ίδιος εκτί­μησε πάντως ότι η ολική επα­να­φορά της Σελόντα θα συνε­χι­στεί τόσο το 2015 όσο και το 2016.

Από την πλευρά του, ο αντι­πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της Σελόντα, Γιάννης Στε­φα­νής, σε ιδιαί­τερα συγκι­νη­σιακό κλίμα ανέφερε ότι «έχασα τον έλεγχο της Σελόντα, αλλά κέρδισα την εξυ­γί­ανσή της».

Ο κ. Γ. Στε­φα­νής απά­ντησε στο γιατί επέλεξε να προ­χω­ρή­σει στην έκδοση λευ­κώ­μα­τος και μάλιστα να παρου­σια­στεί αυτό τη συγκε­κρι­μένη χρονική στιγμή, δίνο­ντας έτσι και το στίγμα των ημερών στον κλάδο των ιχθυο­καλ­λιερ­γειών.

«Απο­φα­σί­σαμε να εκδώ­σουμε το λεύκωμα γιατί έκλεισε μια πρώτη περί­ο­δος έπειτα από 35 χρόνια. Γιατί τώρα; Εκτι­μή­σαμε ότι περίπου τώρα θα τελεί­ωνε η κεφα­λαιο­ποί­ηση της Σελόντα, ότι θα είχε εγκρι­θεί το σχέδιο ανα­διάρ­θρω­σης της Νηρεύς και ότι θα είχε υπο­γρα­φεί το πρό­γραμμα εξυ­γί­αν­σης της Δίας. Για τα δύο τελευ­ταία πέσαμε περίπου δέκα ημέρες έξω», είπε χαρα­κτη­ρι­στικά.

Σημειώ­νε­ται ότι στο επε­τειακό λεύκωμα από τις εκδό­σεις «Μίλητος» κατα­γρά­φε­ται όλη η ιστορία της εται­ρείας από το 1981 που ξεκινά σε έναν μικρό όρμο της Κοριν­θίας για να φτάσει στις πέντε ηπεί­ρους και τις επτά θάλασ­σες.

«Η δια­δρομή της εται­ρείας ήταν δυνα­μική και δημιουρ­γική. Ακόμα και όταν τα “μαύρα σύννεφα” άρχισαν να μαζεύ­ο­νται στον ορί­ζο­ντα, η διοί­κηση της Σελόντα αντι­στά­θηκε και πήρε τη γενναία απόφαση να γυρίσει σελίδα και συνερ­γα­ζό­μενη με τις τρά­πε­ζες να αλλάξει το μετο­χικό χάρτη με σκοπό να προ­σφέ­ρει καλύ­τερη προ­ο­πτική και υγεία στην πορεία του δημιουρ­γή­μα­τός της.

Στη νέα εποχή που ξεκινά στις ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες, η Σελόντα είναι έτοιμη να συνε­χί­σει το ταξίδι της και να πρω­τα­γω­νι­στή­σει στις αγορές του κόσμου» ανέφερε ο επι­κε­φα­λής της εται­ρείας.

«Τα έχουμε δει όλα…»

Σχο­λιά­ζο­ντας τη γενι­κό­τερη πορεία του κλάδου της ιχθυο­καλ­λιέρ­γειας

ο διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος της Σελόντα Γιάννης Ανδρια­νό­που­λος ανέφερε χαρα­κτη­ρι­στικά: «Τα έχουμε δει όλα… Από τη φρενήρη ανά­πτυξη όταν το χρήμα έρρεε άφθονο από τις τρά­πε­ζες και το χρη­μα­τι­στή­ριο μέχρι

τον υπερ­δα­νει­σμό και την είσοδο των εται­ρειών σε δια­δι­κα­σίες ανα­διάρ­θρω­σης και εξυ­γί­αν­σης».

naftemporiki.gr