Επιστολή της ΠΑΕ Ολυμπιακός στους Έλληνες βουλευτές

Ανοι­χτή επι­στο­λή προς όλα τα μέλη του Ελ­λη­νι­κού Κοι­νο­βου­λί­ου απέ­στει­λε σή­με­ρα η ΠΑΕ Ολυ­μπια­κός, προ­κει­μέ­νου να τους ενη­με­ρώ­σει για τους κιν­δύ­νους που ενέ­χει για το ελ­λη­νι­κό πο­δό­σφαι­ρο, σε επί­πε­δο Εθνι­κών ομά­δων και συλ­λό­γων, το νέο αθλη­τι­κό νο­μο­σχέ­διο.

Την επι­στο­λή συ­νέ­τα­ξε ο γ΄ αντι­πρό­ε­δρος και νο­μι­κός σύμ­βου­λος της ΠΑΕ, Θο­δω­ρής Γιαν­νί­κος, κα­τα­θέ­το­ντας σε αυτή τις εν­στά­σεις της πει­ραϊ­κής εται­ρεί­ας στο εν­δε­χό­με­νο απο­κλει­σμού του ελ­λη­νι­κού πο­δο­σφαί­ρου από το διε­θνές γί­γνε­σθαι, επι­κε­ντρώ­νει δε τις δια­φω­νί­ες σε οκτώ ση­μεία.

Η επι­στο­λή:

«ΕΝΗ­ΜΕ­ΡΩ­ΤΙ­ΚΗ ΕΠΙ­ΣΤΟ­ΛΗΓΙΑ ΤΟ ΝΟ­ΜΟ­ΣΧΕ­ΔΙΟ “ΕΠΕΙ­ΓΟ­ΝΤΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙ­ΜΕ­ΤΩ­ΠΙ­ΣΗ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΘΛΗ­ΤΙ­ΣΜΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΔΙΑ­ΤΑ­ΞΕΙΣ” Του Υφυ­πουρ­γού Αθλη­τι­σμού, κ. Σταύ­ρου Κο­ντο­νή

Αξιό­τι­με κύριε,

Εν όψει της συ­ζή­τη­σης του ως άνω Νο­μο­σχέ­διου θε­ω­ρού­με υπο­χρέ­ω­ση μας να σας ενη­με­ρώ­σου­με σχε­τι­κά με τα θέ­μα­τα που ανα­κύ­πτουν από τις επι­μέ­ρους δια­τά­ξεις αυτού για τις ελ­λη­νι­κές πο­δο­σφαι­ρι­κές ομά­δες.Συ­γκε­κρι­μέ­να:

1. Η επι­βο­λή διοι­κη­τι­κών προ­στί­μων (άρθρο 1 παρ. 2 και παρ. 7) σε Αθλη­τι­κές Ανώ­νυ­μες Εται­ρί­ες, από 10.000 ως 1.000.000 Ευρώ ή ακόμα και μέχρι 25.000.000 Ευρώ για “σο­βα­ρές πε­ρι­πτώ­σεις τέ­λε­σης επει­σο­δί­ων” αλλά και “πα­ρό­τρυν­σης σε πρό­κλη­ση επει­σο­δί­ων” αλλά μέχρι και για “ρα­τσι­στι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές” των φι­λά­θλων εκτός του γε­γο­νό­τος ότι ου­δε­μία Αθλη­τι­κή Εται­ρία μπο­ρεί να αντέ­ξει μια τέ­τοια οι­κο­νο­μι­κή επι­βά­ρυν­ση χωρίς να δια­κιν­δυ­νέ­ψει η επι­βί­ω­ση της ή να οδη­γη­θεί στην πτώ­χευ­ση, δη­μιουρ­γεί ένα τε­ρά­στιο θέμα ως προς την νο­μι­μό­τη­τα επι­βο­λής διοι­κη­τι­κών προ­στί­μων σε ανώ­νυ­μες εται­ρί­ες με βάση γε­νι­κές και αυ­θαί­ρε­τες εκτι­μή­σεις και δια­πι­στώ­σεις χωρίς ουδέν αντι­κει­με­νι­κό κρι­τή­ριο προσ­διο­ρι­σμού ταυ­τό­τη­τας πα­ρα­βά­τη αλλά και ορι­σμού πα­ρά­βα­σης. 

2. Η δυ­να­τό­τη­τα απα­γό­ρευ­σης συμ­με­το­χής μίας ή πε­ρισ­σο­τέ­ρων ελ­λη­νι­κών ομά­δων στα ευ­ρω­παϊ­κά πρω­τα­θλή­μα­τα που πα­ρέ­χε­ται στον Υπουρ­γό Αθλη­τι­σμού (‘Άρθρο 1 παρ. 3) απο­τε­λεί από μόνη της ικανή προ­ϋ­πό­θε­ση για να μην συ­μπε­ρι­λη­φθούν καν οι ελ­λη­νι­κές ομά­δες στις κλη­ρώ­σεις των επό­με­νων ευ­ρω­παϊ­κών διορ­γα­νώ­σε­ων, αφού η πι­θα­νό­τη­τα και μόνο ότι ένα τέ­τοιο μέτρο μπο­ρεί να ασκη­θεί από τον Υπουρ­γό θέτει σε κίν­δυ­νο την ομαλή διε­ξα­γω­γή αυτών των διορ­γα­νώ­σε­ων. Με δε­δο­μέ­νο ότι πρό­κει­ται περί διορ­γα­νώ­σε­ων με τε­ρά­στιο οι­κο­νο­μι­κό κό­στος αλλά και εκα­το­ντά­δες χο­ρη­γι­κά και τη­λε­ο­πτι­κά συμ­βό­λαια και με ακρι­βή προ­γραμ­μα­τι­σμό ως προς το χρόνο διε­ξα­γω­γής και τις ομά­δες που συμ­με­τέ­χουν αυτή η εξέ­λι­ξη θα πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται βέ­βαιη. 

3. Με προη­γού­με­νους νό­μους η Πο­λι­τεία προ­έ­βη στην προ­μή­θεια, με­ρι­κή εγκα­τά­στα­ση και πλημ­με­λή λει­τουρ­γία συ­στη­μά­των κα­τα­γρα­φής ει­κό­νας και ελέγ­χου ει­σό­δων θε­α­τών σε ορι­σμέ­να στά­δια ήδη προ δε­κα­ε­τί­ας, κα­τα­βάλ­λο­ντας τε­ρά­στια ποσά και αφή­νο­ντας ακόμα με­γα­λύ­τε­ρα υπό­λοι­πα ανοι­κτά (δεν έχει γίνει ακόμα η τε­λι­κή πα­ρα­λα­βή αυτών). Σή­με­ρα με το παρόν νο­μο­σχέ­διο (Άρθρο 2 παρ. 9.) η Πο­λι­τεία έρ­χε­ται να με­τα­φορ­τώ­σει τις δικές της οι­κο­νο­μι­κές ευ­θύ­νες από πρά­ξεις και πα­ρα­λεί­ψεις των υπευ­θύ­νων που απο­φά­σι­σαν και υλο­ποί­η­σαν πλημ­με­λώς τις συ­γκε­κρι­μέ­νες συμ­βά­σεις στις πλά­τες των ήδη οι­κο­νο­μι­κά εξα­σθε­νη­μέ­νων αθλη­τι­κών ανω­νύ­μων εται­ριών με το πρό­σχη­μα της πά­τα­ξης της βίας. Ση­μειώ­νε­ται ότι μέχρι σή­με­ρα η Ελ­λη­νι­κή Αστυ­νο­μία είναι η απο­κλει­στι­κά υπεύ­θυ­νη στον χει­ρι­σμό και αξιο­ποί­η­ση του υλι­κού από τις σε λει­τουρ­γία κά­με­ρες χωρίς να έχουν προ­κύ­ψει ου­σια­στι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα στον εντο­πι­σμό και σύλ­λη­ψη των φι­λά­θλων που πα­ρα­νο­μούν. 

4. Οι Λέ­σχες Φι­λά­θλων απε­τέ­λε­σαν μια απο­τυ­χη­μέ­νη έμπνευ­ση προη­γού­με­νου νόμου και δεν υφί­στα­ται σή­με­ρα ούτε μια λέσχη σε λει­τουρ­γία, συ­νε­πώς η πε­ραι­τέ­ρω ανα­φο­ρά και πρό­βλε­ψη μέ­τρων (Άρθρο 3) είναι στην ουσία κενό γράμ­μα, ενώ κρί­νε­ται απα­ραί­τη­τη η θε­σμο­θέ­τη­ση ενός αυ­στη­ρού αλλά ρε­α­λι­στι­κού πλαι­σί­ου λει­τουρ­γί­ας των συν­δέ­σμων φι­λά­θλων υπό τη μορφή σω­μα­τεί­ων.

5. Η θέ­σπι­ση μο­νο­πρό­σω­πων αθλη­τι­κών πει­θαρ­χι­κών ορ­γά­νων απο­τε­λού­με­νων απο­κλει­στι­κά και μόνο από τα­κτι­κούς δι­κα­στές (Άρθρο 5) απο­τε­λεί την εμ­μο­νή όλων όσων αντι­λαμ­βά­νο­νται την αθλη­τι­κή δι­καιο­σύ­νη ως ένα πα­ρα­κλά­δι της αστι­κής και ποι­νι­κής δι­καιο­σύ­νης, το οποίο και προ­φα­νέ­στα­τα δεν ισχύ­ει. Η επι­βο­λή ποι­νών σε πο­δο­σφαι­ρι­στές, αξιω­μα­τού­χους του πο­δο­σφαί­ρου, πο­δο­σφαι­ρι­κά σω­μα­τεία και εται­ρί­ες από τα αθλη­τι­κά πει­θαρ­χι­κά όρ­γα­να δεν απο­σκο­πεί στην προ­στα­σία κά­ποιου δη­μό­σιου αγα­θού ή συμ­φέ­ρο­ντος (άλ­λω­στε το πο­δό­σφαι­ρο και δη το επαγ­γελ­μα­τι­κό μόνο δη­μό­σιο αγαθό δεν μπο­ρεί να θε­ω­ρη­θεί αφού για να το πα­ρα­κο­λου­θή­σει κα­νείς έστω και από τη­λε­ο­ρά­σε­ως πρέ­πει να κα­τα­βά­λει το σχε­τι­κό αντί­τι­μο) αλλά απο­τε­λεί εσω­τε­ρι­κή δια­δι­κα­σία για την προ­στα­σία (από δυ­σφή­μι­ση που απο­τε­λούν όλες οι πα­ρα­βά­σεις των πο­δο­σφαι­ρι­κών κα­νο­νι­σμών) του πο­δο­σφαι­ρι­κού προ­ϊ­ό­ντος. Εκτός των άλλων πρέ­πει να προ­σε­χθεί ότι σε κα­νέ­να βαθμό η ΔΟΕ δεν προ­βλέ­πει τα­κτι­κούς δι­κα­στές αφού σε τε­λι­κό βαθμό, αυτό του Διε­θνούς Διαι­τη­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου για τον Αθλη­τι­σμό (Court Arbitration for Sports) το οποίο έχει ιδρυ­θεί και λει­τουρ­γεί από την ΔΟΕ, όλες οι απο­φά­σεις των Ομο­σπον­διών κρί­νο­νται από διαι­τη­τές οι οποί­οι δεν είναι τα­κτι­κοί δι­κα­στές. Πρέ­πει επί­σης να επι­ση­μαν­θεί ότι σε σχε­δόν καμιά Ευ­ρω­παϊ­κή χώρα δεν συμ­με­τέ­χουν σε πει­θαρ­χι­κά όρ­γα­να τα­κτι­κοί δι­κα­στές, ακόμα και σε χώρες όπου το επαγ­γελ­μα­τι­κό πο­δό­σφαι­ρο χρη­μα­το­δο­τεί­ται ση­μα­ντι­κά από το Δη­μό­σιο.

6. Αν και η πρω­το­βου­λία για την απο­τρο­πή του στοι­χη­μα­τι­σμού (‘Άρθρο 7) σε πε­ρι­πτώ­σεις ύπο­πτων για χει­ρα­γώ­γη­ση αγώ­νων είναι στη σωστή κα­τεύ­θυν­ση, είναι πρα­κτι­κά αδύ­να­τη η λήψη σχε­τι­κών πλη­ρο­φο­ριών ή εκ­θέ­σε­ων προ την τέ­λε­ση των αγώ­νων αφού οι σχε­τι­κές εκ­θέ­σεις συ­ντάσ­σο­νται με βάση τα στοι­χεία στοι­χη­μα­τι­σμού με πα­ράλ­λη­λη εκτί­μη­ση της εξέ­λι­ξης του συ­γκε­κρι­μέ­νου αγώνα. Γε­νι­κό­τε­ρα, η αντι­με­τώ­πι­ση της χει­ρα­γώ­γη­σης αγώ­νων για σκο­πούς στοι­χη­μα­τι­σμού πρέ­πει να απο­τε­λέ­σει προ­τε­ραιό­τη­τα για την πο­λι­τι­κή αθλη­τι­κή ηγε­σία και τις πο­δο­σφαι­ρι­κές αρχές ενό­ψει και της απε­λευ­θέ­ρω­σης της αγο­ράς στοι­χη­μα­τι­σμού στην Ελ­λά­δα και την ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση της ΟΠΑΠ Α.Ε., και πρέ­πει άμεσα να ανα­πτυ­χθεί ένα πλέγ­μα μέ­τρων και συ­στη­μά­των ελέγ­χου.

7. Τέλος σε σχέση με το αυ­το­διοί­κη­το πρέ­πει να επι­ση­μαν­θεί ότι ο τρό­πος που διορ­γα­νώ­νο­νται ή διε­ξά­γο­νται αγώ­νες, που προ­ά­γο­νται ή υπο­βι­βά­ζο­νται ομά­δες, που επι­βάλ­λο­νται ποι­νές σε αθλη­τές, πα­ρά­γο­ντες ομά­δες κ.τ.λ. καθώς και η έκ­δο­ση κα­νο­νι­σμών και απο­φά­σε­ων επ’ αυτών ανή­κουν απο­κλει­στι­κά και μόνο στη δι­καιο­δο­σία της αρ­μό­διας ομο­σπον­δί­ας. Αυτή την αρχή προ­α­σπί­ζε­ται η Διε­θνής Συν­θή­κη βάσει της οποί­ας λει­τουρ­γεί η Διε­θνής Ολυ­μπια­κή Επι­τρο­πή και όλες σε αυτή υπα­γό­με­νες ομο­σπον­δί­ες αθλη­μά­των. Και αυτή τη Συν­θή­κη θα πρέ­πει να σε­βα­στού­με προ­κει­μέ­νου να πα­ρα­μεί­νου­με μέλη της αθλη­τι­κής οι­κο­γέ­νειας. Στην πο­λι­τεία ανή­κει η θέ­σπι­ση κα­νό­νων λει­τουρ­γί­ας και ελέγ­χου του νο­μι­κού προ­σώ­που των αθλη­τι­κών σω­μα­τεί­ων (νο­μι­κή σύ­στα­ση και λει­τουρ­γία, φο­ρο­λο­γι­κές ασφα­λι­στι­κές υπο­χρε­ώ­σεις, ερ­γα­τι­κό δί­καιο), η λήψη μέ­τρων δη­μό­σιας τάξης, οι κα­νο­νι­σμοί λει­τουρ­γί­ας εγκα­τα­στά­σε­ων, η ποι­νι­κή δίωξη εγκλη­μά­των, οπότε κα­θί­στα­ται σαφές ότι είναι εφι­κτή με την υιο­θέ­τη­ση κα­ταλ­λή­λων μέ­τρων αλλά κυ­ρί­ως την εφαρ­μο­γή της ήδη υπάρ­χου­σας νο­μο­θε­σί­ας να επι­τευ­χθούν οι σκο­ποί του συ­γκε­κρι­μέ­νου νο­μο­σχε­δί­ου δίχως να κιν­δυ­νεύ­σει το Ελ­λη­νι­κό πο­δό­σφαι­ρο και να τεθεί εκτός της διε­θνούς πο­δο­σφαι­ρι­κής οι­κο­γέ­νειας.

8. Είναι σαφές ότι η ψή­φι­ση του νο­μο­σχε­δί­ου ως έχει, θα επι­φέ­ρει την απο­βο­λή της Ελ­λη­νι­κής Πο­δο­σφαι­ρι­κής Ομο­σπον­δί­ας από την FIFA και την UEFA. Συ­νέ­πεια αυτού, θα είναι ο απο­κλει­σμός όλων των Ελ­λη­νι­κών ομά­δων, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της Εθνι­κής Ομά­δας, από όλες τις διε­θνείς διορ­γα­νώ­σεις, καθώς και η στέ­ρη­ση όλων των δι­καιω­μά­των τους σε σχέση με το Διε­θνές Πο­δό­σφαι­ρο. Αυτό θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα δε­κά­δες συμ­βό­λαια ξένων πο­δο­σφαι­ρι­στών να βρε­θούν κυ­ριο­λε­κτι­κά στον αέρα, έσοδα πολ­λών εκα­τομ­μυ­ρί­ων Ευρώ να μην ει­σπρα­χθούν, το δη­μό­σιο να απω­λέ­σει με­γά­λα ποσά από εί­σπρα­ξη φόρων και τελών, ενώ θα υπάρ­ξει άμεση απώ­λεια θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας. Ση­μειώ­νε­ται, τέλος ότι οι συ­γκε­κρι­μέ­νες συ­νέ­πειες θα έχουν μα­κρο­πρό­θε­σμο χα­ρα­κτή­ρα και δε θα είναι δυ­να­τή η άμεση απο­κα­τά­στα­ση των συ­νε­πειών ακόμα και αν βρε­θεί οποια­δή­πο­τε λύση εκ νέου συμ­με­το­χής της Ε.Π.Ο. στους ως άνω Ορ­γα­νι­σμούς.»

ΑΠΕ-ΜΠΕ