Δ. Α. Σ. – Ο. Τ. Α. Ρόδου: «Ο Εργασιακός Μεσαίωνας είναι ΕΔΩ!»

Το προ­σω­πικό στο Δήμο Ρόδου έχει μειωθεί κατά 451 και πλέον άτομα εξ αιτίας της δια­θε­σι­μό­τη­τας, των μετα­τά­ξεων και των συντα­ξιο­δο­τή­σεων, τα οποία κάλυ­πταν πάγιες και διαρ­κείς ανάγκες σε υπη­ρε­σίες και δομές του δήμου με μόνιμη σχέση εργα­σίας. Απο­τέ­λε­σμα της μεγάλης μείωσης του προ­σω­πι­κού, αλλά και της απα­γό­ρευ­σης των προ­σλή­ψεων, είναι να υπο­λει­τουρ­γούν πολλές υπη­ρε­σίες του Δήμου, να υπο­βαθ­μί­ζο­νται και να οδη­γού­νται είτε σε συρ­ρί­κνωση και κλεί­σιμο είτε σε κάθε μορφής ιδιω­τι­κο­ποί­ηση, με επι­πτώ­σεις στην εξυ­πη­ρέ­τηση των κατοί­κων του νησιού.

Σήμερα, η Δημο­τική Αρχή αντί να προ­σλά­βει μόνιμο προ­σω­πικό για να καλύψει τις ανάγκες του Δήμου, συνε­χί­ζει την διαιώ­νιση του δου­λε­μπο­ρίου μέσω της Κοι­νω­φε­λούς εργα­σίας, προ­σλαμ­βά­νο­ντας 245 υπαλ­λή­λους 5μηνης διάρ­κειας με απο­δο­χές 495€ (άνω των 25 ετών) και 431€ (κάτω των 25 ετών).

Η σημε­ρινή συγκυ­βέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συνε­χί­ζει να χτυπά βάναυσα τα εργα­τικά δικαιώ­ματα έχοντας σε ισχύ όλες τις απα­ρά­δε­κτες ελα­στι­κές εργα­σια­κές σχέσεις, θέτο­ντας στη διάθεση δημο­σίων υπη­ρε­σιών και ιδιωτών εργα­ζό­με­νους με μηδα­μινά δικαιώ­ματα.

Ο δήμος «βολεύ­ε­ται» εφαρ­μό­ζο­ντας αυτά τα αντερ­γα­τικά προ­γράμ­ματα. Αντι­κα­θι­στά το μόνιμο προ­σω­πικό με εργα­ζό­με­νους, που λόγω της ελα­στι­κής σχέσης εργα­σίας τους είναι πιο φθηνοί και χωρίς δικαιώ­ματα, αντί να διεκ­δι­κεί κρατική επι­χο­ρή­γηση για την κάλυψη όλων των αναγκών των υπη­ρε­σιών του.

Η αντι­κα­τά­σταση της μόνιμης και στα­θε­ρής εργα­σίας με διάφορα άλλα προ­γράμ­ματα κακο­πλη­ρω­μέ­νης και ελα­στι­κής σχέσης εργα­σίας, δεν είναι κάτι και­νού­ριο. Πριν από τα προ­γράμ­ματα της κοι­νω­φε­λούς εργα­σίας υπήρξαν και άλλα, όπως τα Τοπικά Σύμφωνα Απα­σχό­λη­σης, τα STAGE, οι συμ­βα­σιού­χοι με μπλο­κάκι, τα 5μηνα μέσω ΜΚΟ, κλπ., τα οποία εφαρ­μό­στη­καν από δημο­τι­κές αρχές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι φανερό ότι:

Αξιο­ποιούν και ανα­κυ­κλώ­νουν την ανεργία, που γεννά το καπι­τα­λι­στικό σύστημα, για να ρίξουν μισθούς και μερο­κά­ματα, για να πετσο­κό­βουν δικαιώ­ματα και κατα­κτή­σεις.

Αξιο­ποιούν την καπι­τα­λι­στική κρίση για να ρίξουν στα τάρταρα τις απαι­τή­σεις των εργα­ζο­μέ­νων.

Θέλουν να μας μάθουν να βολευό­μα­στε με λίγες μέρες δου­λειάς (εκ περι­τρο­πής εργασία), να επι­βιώ­νουμε με ψίχουλα, να θεω­ρούμε “πολυ­τέ­λεια” βασικά εργα­σιακά δικαιώ­ματα (άδεια, ασθέ­νεια, απεργία, μέτρα υγιει­νής και ασφά­λειας).

Συνά­δελ­φοι, -ισσες,

Με τις πλάτες μας φορ­τω­μέ­νες παλιά μνη­μό­νια και νέες «συν­θή­κες», φτιαγ­μένα από τρόικες και «θεσμούς», με διάρ­κεια που χάνεται στο μέλλον, είναι η ώρα να χαρά­ξουμε τις δικές μας κόκ­κι­νες γραμμές.

Με μεγα­λύ­τερη απο­φα­σι­στι­κό­τητα να διεκ­δι­κή­σουμε όλα όσα χάθηκαν, όλα όσα κερ­δή­θη­καν με το αίμα των εργα­ζο­μέ­νων εδώ και πολλές δεκα­ε­τίες, και σήμερα μας ζητούν να θεω­ρή­σουμε δεδο­μένη την απώλειά τους.

Κόντρα στη λογική των δημο­τι­κών αρχών, που βλέπουν τους συμ­βα­σιού­χους ως “φθηνές ευκαι­ρίες” απα­σχό­λη­σης για όλες τις δου­λειές.

Κόντρα σε συν­δι­κα­λι­στι­κές ηγεσίες (ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΑΔΕΔΥ) και σε παρα­τά­ξεις, που δεν επι­τρέ­πουν την εγγραφή των συμ­βα­σιού­χων στα σωμα­τεία με πλήρη δικαιώ­ματα.

Απαι­τούμε:

Κατάρ­γηση των δου­λε­μπο­ρι­κών προ­γραμ­μά­των εργα­σίας (κοι­νω­φε­λής εργασία – τοπικά σχέδια δράσης για την προ­ώ­θηση της απα­σχό­λη­σης).

Προ­σλή­ψεις για την κάλυψη των αναγκών των ΟΤΑ σε προ­σω­πικό με σταθερή δουλειά και πλήρη εργα­σιακά και ασφα­λι­στικά δικαιώ­ματα.

Δημό­σιες και δωρεάν κρα­τι­κές υπη­ρε­σίες και δομές, που να καλύ­πτουν τις σύγ­χρο­νες ανάγκες.