Υπόμνημα προτάσεων προς την Έλενα Κουντουρά απο την Ομοσπονδία Ενοικιαζομένων Δωματίων Δωδ/σου

Προς : Ανα­πλη­ρώ­τρια Υπουρ­γό Του­ρι­σμού κα Έλενα Κου­ντου­ρά

Θέμα : Υπό­μνη­μα Προ­τά­σε­ων

Ομο­σπον­δί­ας Ενοι­κια­ζο­μέ­νων Δω­μα­τί­ων Δωδ/σου

Αξιό­τι­μη κυρία Υπουρ­γέ,

Μετά την σύ­σκε­ψη που εί­χα­με στις 23 Μαρ­τί­ου 2015, στο Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, σάς κα­τα­θέ­του­με υπό­μνη­μα με τις προ­τά­σεις του φορέα μας, προ­κει­μέ­νου να τις εξε­τά­σε­τε και να δρο­μο­λο­γή­σε­τε ου­σια­στι­κά μέτρα για την ορι­στι­κή διευ­θέ­τη­ση των θε­μά­των που απα­σχο­λούν τον κλάδο μας.

Τα κυ­ριό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα δη­μιουρ­γή­θη­καν, εν πολ­λοίς, από τις πρό­σφα­τες δια­τά­ξεις που ψη­φί­στη­καν από την προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση στο παρά πέντε των εκλο­γών.

Οι βα­σι­κοί άξο­νες των προ­τά­σε­ών μας συ­νο­ψί­ζο­νται ως εξής:

1. Μη­τρώο Δια­κρι­τι­κών Τί­τλων

Μέχρι πρό­τι­νος, οι επι­χει­ρή­σεις ενοικ/νων δω­μα­τί­ων αδειο­δο­τού­νταν από τον ΕΟΤ χωρίς να προ­βλέ­πε­ται η υπο­χρε­ω­τι­κή κα­το­χύ­ρω­ση του δια­κρι­τι­κού τους τί­τλου.

Η εξε­λι­κτι­κή πο­ρεία όμως και ο εκ­συγ­χρο­νι­σμός των επι­χει­ρή­σε­ών μας, σε συ­νάρ­τη­ση με τις ει­ση­γή­σεις του φορέα μας, οδή­γη­σαν το 2012 στην ψή­φι­ση του Ν.4070, με τον οποίο ο ΕΟΤ ορί­στη­κε ως το αρ­μό­διο όρ­γα­νο για την τή­ρη­ση μη­τρώ­ου δια­κρι­τι­κών τί­τλων των επι­χει­ρή­σε­ων ενοικ/νων δω­μα­τί­ων.

Σε διά­στη­μα ενός έτους και δα­πα­νώ­ντας αξιό­λο­γα ποσά, ο ΕΟΤ δια­μόρ­φω­σε τις κα­τάλ­λη­λες προ­ϋ­πο­θέ­σεις στο πλη­ρο­φο­ρια­κό του σύ­στη­μα, προ­κει­μέ­νου να αλ­λά­ξει τη δια­δι­κα­σία της ηλε­κτρο­νι­κής έκ­δο­σης αδειών. Με τις αλ­λα­γές αυτές, κα­τέ­στη πλέον δυ­να­τή η ανα­γρα­φή των δια­κρι­τι­κών τί­τλων στα Ει­δι­κά Σή­μα­τα Λει­τουρ­γί­ας των επι­χει­ρή­σε­ών μας.

Με την υπ’ αρ. 2295/ 18.3.2014 επι­στο­λή, που απηύ­θυ­νε η Σ.Ε.Ε.Δ.Δ.Ε. στον Γ. Γραμ­μα­τέα του ΕΟΤ κ. Λει­βα­δά, επι­ση­μά­να­με την πρό­θε­σή μας για την επί­σπευ­ση της δια­δι­κα­σί­ας έγκρι­σης των δια­κρι­τι­κών τί­τλων, αφού ο φο­ρέ­ας μας, λόγω της ηλε­κτρο­νι­κής έκ­δο­σης θε­ω­ρη­μέ­νων τι­μο­κα­τα­λό­γων, έχει στην κα­το­χή του ένα άτυπο ορ­γα­νω­μέ­νο αρ­χείο δια­κρι­τι­κών τί­τλων/ονο­μα­σιών όλων των κα­τα­λυ­μά­των της Ελ­λά­δας.

Για τη διευ­κό­λυν­ση, λοι­πόν, όλων και δε­δο­μέ­νης της τε­χνο­γνω­σί­ας που υπήρ­χε εκ μέ­ρους μας, ζη­τή­σα­με να ανα­λά­βου­με την δια­δι­κα­σία έγκρι­σης των Δια­κρι­τι­κών Τί­τλων των μελών μας, τα οποία, εν συ­νε­χεία, θα απευ­θύ­νο­νταν στον ΕΟΤ για να προ­μη­θευ­τούν την σχε­τι­κή κα­το­χύ­ρω­ση.

Παρά το αί­τη­μά μας, η προη­γού­με­νη κυ­βέρ­νη­ση, με­τα­βί­βα­σε αντ’ αυτού την αρ­μο­διό­τη­τα τή­ρη­σης δια­κρι­τι­κών τί­τλων από τον ΕΟΤ στο Ξ.Ε.Ε., με από­φα­ση που δη­μο­σιεύ­τη­κε στο ΦΕΚ 14Β / 12.01.2015.

Το κό­στος που προ­κύ­πτει για την υπη­ρε­σία αυτή, ανέρ­χε­ται στα 457,20 Ευρώ,

(ήτοι €307,20 για την έγκρι­ση της ονο­μα­σί­ας της επι­χεί­ρη­σης

συν €150 Ευρώ για την κα­το­χύ­ρω­σή της).

Αντι­λαμ­βά­νε­στε κυρία Υπουρ­γέ, ότι κα­λού­μα­στε να κα­τα­βά­λου­με ένα ποσό, το οποίο:

• αφε­νός έχει ήδη κα­τα­βλη­θεί από το ελ­λη­νι­κό δη­μό­σιο, όταν αυτό χρη­μα­το­δό­τη­σε τον ΕΟΤ για να εφο­δια­στεί με το ανά­λο­γο λο­γι­σμι­κό

• αφε­τέ­ρου επι­βα­ρύ­νει δυ­σα­νά­λο­γα τον μι­κρο­με­σαίο επι­χει­ρη­μα­τία των δύο, τριών ή και πέντε δω­μα­τί­ων, αφού επί της ου­σί­ας, το μέτρο αυτό εξι­σώ­νει την ει­σφο­ρο­δο­τι­κή ικα­νό­τη­τα του «μι­κρού» με αυτήν ενός «με­γά­λου»

Με το μέτρο αυτό η πο­λι­τεία δια­πράτ­τει εις βάρος του μι­κρο­με­σαί­ου επι­χει­ρη­μα­τία κα­τά­φω­ρη αδι­κία που οφεί­λει να την επα­νορ­θώ­σει.

2. Έκ­δο­ση Πι­στο­ποι­η­τι­κού Κα­τά­τα­ξης από το Ξ.Ε.Ε.

Η αξιο­λό­γη­ση και κατά συ­νέ­πεια η κα­τά­τα­ξη ενός κα­τα­λύ­μα­τος στο σύ­στη­μα κλει­διών, ήταν έως τώρα απόρ­ροια της υπεύ­θυ­νης δή­λω­σης του μη­χα­νι­κού, ο οποί­ος συ­μπλή­ρω­νε τον πί­να­κα μο­ριο­δό­τη­σης του ΕΟΤ, ανά­λο­γα με τα κρι­τή­ρια που πλη­ρού­νταν.

Να ση­μειώ­σου­με ότι, επί κυ­βερ­νή­σε­ως Κα­ρα­μαν­λή, δα­πα­νή­θη­καν δώ­δε­κα εκα­τομ­μύ­ρια Ευρώ, προ­κει­μέ­νου ο ΕΟΤ να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τις σχε­τι­κές αυ­το­ψί­ες στα ξε­νο­δο­χεία και τα ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια της χώρας και να επι­κυ­ρώ­σει την κα­τά­τα­ξή τους.

Το έργο αυτό όμως, δυ­στυ­χώς, δεν υλο­ποι­ή­θη­κε ποτέ.

Για την υλο­ποί­η­ση, λοι­πόν, αυτού του ήδη πλη­ρω­μέ­νου – αλλά μη εκτε­λε­σμέ­νου – έργου, εκ­δό­θη­κε πρό­σφα­τα υπουρ­γι­κή από­φα­ση (ΦΕΚ 14Β / 12.01.2015), η οποία τρο­πο­ποι­ή­θη­κε με το ΦΕΚ 69Β / 16.01.2015, στην οποία προ­βλέ­πε­ται ότι :

• τα σή­μα­τα λει­τουρ­γί­ας ΕΕΔΔ που έχουν εκ­δο­θεί βάσει του προϊ­σχύ­σα­ντος συ­στή­μα­τος κα­τά­τα­ξης, παύ­ουν να ισχύ­ουν την 31.12.2017

• μέχρι την ανω­τέ­ρω ημε­ρο­μη­νία οι επι­χει­ρή­σεις ενοικ/νων δω­μα­τί­ων οφεί­λουν να αξιο­λο­γη­θούν εκ νέου, αυτή τη φορά από το Ξ.Ε.Ε. –ένα­ντι κα­τα­βο­λής πα­ρα­βό­λου ύψους €40

• πλέον του πα­ρα­βό­λου υπέρ του Ξ.Ε.Ε., θα κα­τα­βά­λουν και αμοι­βή στον δια­πι­στευ­μέ­νο φορέα που θα συ­ντά­ξει την τε­χνι­κή έκ­θε­ση με τα βαθ­μο­λο­γού­με­να κρι­τή­ρια

• το πι­στο­ποι­η­τι­κό κα­τά­τα­ξης που θα εκ­δί­δε­ται από το Ξ.Ε.Ε. θα έχει πε­ντα­ε­τή διάρ­κεια, με την υπο­χρέ­ω­ση να ανα­νε­ώ­νε­ται – επ’ αμοι­βή – πριν τη λήξη του

Τη στιγ­μή που οι επι­χει­ρή­σεις του κλά­δου μας απαρ­τί­ζο­νται, στην πλειο­νό­τη­τά τους, από μο­νά­δες δυ­να­μι­κό­τη­τας 1-7 δω­μα­τί­ων, με μέση πε­ρί­ο­δο λει­τουρ­γί­ας τούς 3 μήνες, είναι ακα­τά­λη­πτο το πώς θε­σπί­ζο­νται τέ­τοια μέτρα.

Προ­φα­νώς, η χρέ­ω­ση των δια­πι­στευ­μέ­νων φο­ρέ­ων προς τον επι­χει­ρη­μα­τία, για τη σύ­ντα­ξη της τε­χνι­κής έκ­θε­σης, θα είναι ανά­λο­γη της προ­σβα­σι­μό­τη­τας προς το κα­τά­λυ­μα, που εγεί­ρει το ερώ­τη­μα : πώς θα αντα­πε­ξέλ­θει σε αυτά τα βάρη μια επι­χεί­ρη­ση μι­κρού με­γέ­θους που εδρεύ­ει σε πα­ρα­με­θό­ριο πε­ριο­χή, είτε νη­σιω­τι­κή ή ορει­νή;

Είναι επί­σης προ­φα­νές, ότι το βάρος ενός πλη­ρω­μέ­νου, αλλά μη υλο­ποι­η­μέ­νου, έργου με­τα­κυ­λί­ε­ται στον ιδιώ­τη επι­χει­ρη­μα­τία.

Συ­νε­πώς, δη­λώ­νου­με κά­θε­τα αντί­θε­τοι στην υπο­χρέ­ω­ση επα­να­κα­τα­βο­λής οποιου­δή­πο­τε ποσού, που σκοπό έχει την αναι­τιο­λό­γη­τη και αυ­θαί­ρε­τη επα­να­κα­τά­τα­ξή μας στο σύ­στη­μα κλει­διών και μά­λι­στα πε­ντα­ε­τούς διάρ­κειας.

3. Υπο­χρε­ω­τι­κή απε­ντό­μω­ση

Κατά την πρό­σφα­τη σύ­σκε­ψη που εί­χα­με, επι­ση­μάν­θη­κε από τη σύμ­βου­λό σας κα Χον­δρο­μα­τί­δου, η ανά­γκη για πιο εν­δε­λε­χή κα­θα­ριό­τη­τα και ει­δι­κό­τε­ρα για απε­ντό­μω­ση των κα­τα­λυ­μά­των του κλά­δου μας.

Επ’ αυτού, θέ­λου­με να δη­λώ­σου­με ότι τασ­σό­μα­στε, κατ’ αρχάς, υπέρ της υπο­χρέ­ω­σης τή­ρη­σης όλων των κα­νό­νων που δια­σφα­λί­ζουν ένα κα­θα­ρό πε­ρι­βάλ­λον για τους επι­σκέ­πτες. Εξάλ­λου, στην πλειο­ψη­φία τους, οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες ενοικ/νων δω­μα­τί­ων με­ρι­μνούν κάθε χρόνο οι ίδιοι για το αυ­το­νό­η­το, κά­νο­ντας τις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες για την απε­ντό­μω­ση του πε­ρι­βάλ­λο­ντος χώρου των κα­τα­λυ­μά­των τους.

Ενί­ο­τε υπάρ­χουν και εξαι­ρέ­σεις, όπως συμ­βαί­νει σε κάθε κλάδο, αφού κά­ποιοι αμε­λείς επι­χει­ρη­μα­τί­ες δεν φρο­ντί­ζουν για την τή­ρη­ση των κα­νό­νων.

Η έν­στα­σή μας έγκει­ται στους όρους της από­φα­σης του ΦΕΚ 69Β / 16.01.2015, η οποία κα­θι­στά με­τα­ξύ άλλων υπο­χρε­ω­τι­κή την ετή­σια απε­ντό­μω­ση των κα­τα­λυ­μά­των μας από «εξει­δι­κευ­μέ­νες/πι­στο­ποι­η­μέ­νες ιδιω­τι­κές εται­ρεί­ες».

Η πα­ρέμ­βα­ση της πο­λι­τεί­ας στην επι­λο­γή εται­ρεί­ας απε­ντό­μω­σης συ­νε­πά­γε­ται ένα πρό­σθε­το οι­κο­νο­μι­κό βάρος, το οποίο θα αυ­ξή­σει κατά πολύ το κό­στος λει­τουρ­γί­ας μιας μι­κρής επι­χεί­ρη­σης. Μο­να­δι­κός κερ­δι­σμέ­νος θα είναι η ιδιω­τι­κή εται­ρεία που θα ωφε­λη­θεί οι­κο­νο­μι­κά από την εφαρ­μο­γή αυτού του μέ­τρου.

Πρέ­πει να λά­βε­τε υπόψη σας, ότι πολλά από τα μέλη μας είναι μι­κροί επι­χει­ρη­μα­τί­ες που εδρεύ­ουν σε μικρά νησιά (Λει­ψούς, Αγα­θο­νή­σι, Τήλο, Κάσο, Χάλκη κλπ).

Ανα­πό­φευ­κτα, η οι­κο­νο­μι­κή επι­βά­ρυν­ση που θα έχουν δεν θα είναι διό­λου ευ­κα­τα­φρό­νη­τη, αφού οι εται­ρεί­ες αυτές θα με­τα­βαί­νουν σε κάθε πε­ριο­χή της χώρας, κατά πε­ρί­πτω­ση, χρε­ώ­νο­ντας τις «εκτός έδρας» υπη­ρε­σί­ες τους αδρά.

Θε­ω­ρού­με ότι το μέτρο αυτό έχει κα­θα­ρά και μόνο ει­σπρα­κτι­κό χα­ρα­κτή­ρα έμ­με­σου φόρου.

Το σπου­δαιό­τε­ρο όμως είναι ότι το επι­θυ­μη­τό απο­τέ­λε­σμα, δη­λα­δή η τή­ρη­ση των κα­νό­νων υγιει­νής, επι­τυγ­χά­νε­ται στο ακέ­ραιο με πολύ μι­κρό­τε­ρο κό­στος, από τον ίδιο τον επι­χει­ρη­μα­τία.

Επι­πλέ­ον, με τους ελέγ­χους που προ­τεί­νου­με να διε­νερ­γού­νται, θα μπο­ρούν οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες να επι­βάλ­λουν κυ­ρώ­σεις σε όσους επι­χει­ρη­μα­τί­ες δεν τη­ρούν τα προ­βλε­πό­με­να.

4. Με­λέ­τη Πρό­τυ­πης Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής Δέ­σμευ­σης-Ν.4014/11 & Ν.4276/2014

Θε­ω­ρού­με απα­ρά­δε­κτη και οι­κο­νο­μι­κά δυ­σβά­στα­χτη την επι­βο­λή κα­τά­θε­σης με­λέ­της «Πρό­τυ­πης Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής Δέ­σμευ­σης» σε επι­χει­ρή­σεις με δυ­να­μι­κό­τη­τα άνω των 20 κλι­νών εκτός πε­ριο­χών natura 2000 και άνω των 10 κλι­νών σε πε­ριο­χές εντός natura 2000, εφό­σον πρό­κει­ται για κτή­ρια με νό­μι­μες άδειες από την πο­λε­ο­δο­μία.

Ορθώς ο νο­μο­θέ­της εξαι­ρού­σε, μέχρι πρό­τι­νος, τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις από αυτή την διά­τα­ξη.

Τέλος, δεν θα πα­ρα­λεί­ψου­με να ανα­φερ­θού­με και στην πρό­τα­ση που δια­τυ­πώ­σα­τε η ίδια, κατά τη συ­νά­ντη­σή μας, η οποία αφορά στην ανά­γκη πλέον για έλεγ­χο των κα­τα­λυ­μά­των, όσο αφορά την κα­τά­στα­ση του εξο­πλι­σμού δω­μα­τί­ου (έπι­πλα, ιμα­τι­σμό κτλ), αλλά και την συ­ντή­ρη­ση και αι­σθη­τι­κή του πε­ρι­βάλ­λο­ντος χώρου.

Ο ελεγ­κτι­κός μη­χα­νι­σμός που προ­τεί­νου­με θα μπο­ρεί, και σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, να επι­βάλ­λει κυ­ρώ­σεις στον επι­χει­ρη­μα­τία που δεν θα με­ρι­μνά για τη δια­τή­ρη­ση των ποιο­τι­κών προ­δια­γρα­φών, τόσο στους εσω­τε­ρι­κούς, όσο και στους εξω­τε­ρι­κούς χώ­ρους του κα­τα­λύ­μα­τος.

Πι­στεύ­ου­με, επί­σης, ότι η επι­πλέ­ον βαθ­μο­λό­γη­ση των επι­χει­ρή­σε­ων που δια­θέ­τουν ποιο­τι­κές υπο­δο­μές, ένα­ντι των πιο συμ­βα­τι­κών, είναι κάτι που θα βοη­θή­σει στη γε­νι­κό­τε­ρη ανα­πτυ­ξια­κή πο­ρεία του κλά­δου.

Για το σκοπό αυτό, προ­τεί­νου­με να ερ­γα­στού­με από κοι­νού και να συν­δια­μορ­φώ­σου­με ένα κα­λύ­τε­ρο πλαί­σιο μο­ριο­δό­τη­σης των επι­χει­ρή­σε­ών μας.

Συ­νο­ψί­ζο­ντας, κυρία Υπουρ­γέ, θέ­λου­με να το­νί­σου­με ότι η συ­νει­σφο­ρά του κλά­δου μας στην εν­δυ­νά­μω­ση της το­πι­κής οι­κο­νο­μί­ας, αλλά και στη συ­γκρά­τη­ση του μό­νι­μου πλη­θυ­σμού στις πα­ρα­με­θό­ριες πε­ριο­χές, δεν αρκεί μόνο να χα­ρα­κτη­ρι­στεί ως επαι­νε­τή.

Πρέ­πει να βρε­θούν πα­ράλ­λη­λα και τρό­ποι που θα ενι­σχύ­σουν τον δεί­κτη βιω­σι­μό­τη­τάς αυτών των επι­χει­ρή­σε­ων.

Όμως, οι τε­λευ­ταί­ες νο­μο­θε­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις κάθε άλλο παρά απο­φόρ­τι­ζαν τον ήδη επι­βα­ρυ­μέ­νο από την οι­κο­νο­μι­κή κρίση κλάδο μας.

Με στόχο την απο­δυ­νά­μω­ση του ΕΟΤ, θε­σπί­στη­κε μια σειρά μέ­τρων που με­τα­βί­βα­σαν αρ­μο­διό­τη­τες από τον ΕΟΤ προς το Ξ.Ε.Ε. και τον ΣΕΤΕ.

Θε­ω­ρού­με ότι θα συμ­φω­νή­σε­τε μαζί μας στο γε­γο­νός, ότι οι ατυ­χείς αυτές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις συ­νε­πά­γο­νται πρό­σθε­τα βάρη για τον μι­κρο­με­σαίο επι­χει­ρη­μα­τία.

Εξί­σου ατυ­χές, είναι και το γε­γο­νός, ότι η έντα­ξη των επι­χει­ρή­σε­ών μας στο Ξε­νο­δο­χεια­κό Επι­με­λη­τή­ριο Ελ­λά­δος έγινε με όρους μο­νο­με­ρούς από­φα­σης, χωρίς δη­λα­δή να λη­φθούν υπόψη οι δικές μας προ­τά­σεις επί του θέ­μα­τος.

Βλέ­που­με ότι οι ίδιες οι ανά­γκες της αγο­ράς, επι­βάλ­λουν τώρα, πε­ρισ­σό­τε­ρο από ποτέ, την ανά­γκη δη­μιουρ­γί­ας ενός Του­ρι­στι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου, στο οποίο θα πρέ­πει να υπάρ­χει ισό­τι­μη εκ­προ­σώ­πη­ση όλων των επι­χει­ρή­σε­ων που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στον κλάδο του του­ρι­σμού.

Με χαρά και ελ­πί­δα, λοι­πόν, δε­χό­μα­στε τις δη­λώ­σεις σας, στο πρό­σφα­το συ­νέ­δριο τής Σ.Ε.Ε.Δ.Δ.Ε., ότι θα στη­ρί­ξε­τε τις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού και θα τους δώ­σε­τε νέα ερ­γα­λεία για την ανα­πτυ­ξια­κή τους πο­ρεία.

Θέ­λου­με να πι­στεύ­ου­με ότι θα προ­σα­να­το­λι­στεί­τε στην εφαρ­μο­γή μιας πο­λι­τι­κής που θα ανα­γνω­ρί­ζει και θα προ­ω­θεί την ισο­τι­μία όλων των επι­χει­ρή­σε­ων στον του­ρι­στι­κό κλάδο.

Με γνώ­μο­να την προ­ώ­θη­ση μιας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, στην οποία θέση θα έχου­με όλοι, μι­κροί και με­γά­λοι, ζη­τού­με να εξε­τά­σε­τε τις προ­τά­σεις μας και να προ­βεί­τε στις δέ­ου­σες ενέρ­γειες.

Με τιμή,

Εκ του ΔΣ

Ο πρό­ε­δρος

Το­κού­ζης Πα­να­γιώ­της