Β. Υψηλάντης: «Θα συνεχίσω να πορεύομαι αυτόφωτα με τις ίδιες αρχές και τη συνέπεια»

Πώς θα κατα­λή­ξουν, πιστεύ­ετε, οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις της κυβέρ­νη­σης με τους δανει­στές, δηλαδή υπάρ­χουν ελπίδες για συμ­φω­νία;

Το συμ­φέ­ρον της χώρας μας είναι να υπάρξει συμ­φω­νία για το τέλος του μνη­μο­νίου και για την επόμενη μέρα προ­κει­μέ­νου να επα­νέλ­θουμε στην κανο­νι­κό­τητα και στις αγορές με ασφά­λεια. Ο χρόνος που περνά, με δήθεν λεο­ντα­ρι­σμούς, έχει κόστος. Η αληθινή δια­πραγ­μά­τευση δεν είναι αυτή που κάνεις τον νταή με τη σφε­ντόνα, όταν μάλιστα έχεις να αντι­με­τω­πί­σεις βαρύ και στιβαρό οπλισμό. Και βεβαίως στο τραπέζι πολλά μπορεί να πει κανείς και να παραγ­γεί­λει. Το πρό­βλημα είναι όταν έλθει ο λογα­ρια­σμός τι κάνεις…. Συμ­φω­νία θα υπάρξει. Υπήρξε προχθές με τη σχετική ανα­κοί­νωση στο Eurogroup, τις λεπτο­μέ­ρειες όμως πρέπει να τις δούμε. Τα γενι­κό­λογα κείμενα ακόμα και αν βαπτί­ζουν την παρά­ταση του μνη­μο­νίου, ως παρά­ταση της δανεια­κής σύμ­βα­σης δεν έχουν καμία πρα­κτική σημασία. Παίζουν ρόλο μόνο στο τρι­το­κο­σμικό φανα­τι­σμένο ακρο­α­τή­ριο. Αλίμονο αν δεν συμ­φω­νού­σαν κάπου. Πριν από μέρες είχα τοπο­θε­τη­θεί από τον προ­σω­πικό μου λογα­ρια­σμό στο Twitter μιλώ­ντας για παρά­ταση και για τα υπό­λοιπα βλέ­πουμε… Εφιστώ δε την προσοχή να μην δια­νοη­θεί κανείς να αγγίξει τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές Φ.Π.Α στα νησιά ή να κυνη­γή­σει την ελλη­νική ναυ­τι­λία. Θα είναι αληθινά ό,τι πιο κατα­στρο­φικό μπορεί να συμβεί στη συγκυ­ρία αυτή.

Θα παρα­μεί­νει η χώρα στην ευρω­ζώνη ή θα τεθεί εκτός και ποιες θα είναι οι συνέ­πειες;

Το να μεί­νουμε ή να φύγουμε από το ευρώ είναι καθαρά θέμα χει­ρι­σμών της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης. Προ­σω­πικά απεύ­χο­μαι κάτι τέτοιο και πιστεύω κάποιοι στο ΣΥΡΙΖΑ να μην ξανα­νοί­ξουν τέτοια συζή­τηση ή να μην προβούν σε τέτοιες ενέρ­γειες που θα την προ­κα­λέ­σουν. Οι περισ­σό­τε­ροι, θέλω να πιστεύω, ότι το κατά­λα­βαν, το χώνεψαν. Άλλο είναι να κάνεις ανεύ­θυνη αντι­πο­λί­τευση και άλλο ως κυβέρ­νηση να προ­κα­λέ­σεις νομι­σμα­τική τρα­γω­δία με οδυ­νη­ρές, για το λαό και τη χώρα, συνέ­πειες.

Πώς κρίνετε τα πρώτα νομο­σχέ­δια που προ­ω­θού­νται για ψήφιση στη Βουλή, όπως για παρά­δειγμα αυτό που αφορά την προ­στα­σία της πρώτης κατοι­κίας;

Οι εξαγ­γε­λίες νομο­σχε­δίων που αφορούν διευ­κο­λύν­σεις απο­πλη­ρω­μής υπο­χρε­ώ­σεων, απο­τε­λούν σε αρκετά σημεία βελ­τιω­τι­κές προ­τά­σεις των όσων κατα­φέ­ραμε να ψηφί­σουμε, κόντρα στην άποψη της τρόικας, προ­κει­μέ­νου να ανα­κου­φί­σουμε το λαό μας. Όσα όμως εξήγ­γει­λαν πρέπει να τα νομο­θε­τή­σουν και σε κάθε περί­πτωση τελούν υπό την έγκριση των «θεσμών». Έτσι απο­κα­λεί ο ΣΥΡΙΖΑ τώρα την τρόικα…

Πώς κρίνετε την επιλογή του κ. Προκόπη Παυ­λό­που­λου για την θέση του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας;

Προ­σω­πικά τιμώ τον νομικό και δάσκαλο, τον άνθρωπο, τον πολι­τικό Προκόπη Παυ­λό­πουλο. Άλλωστε ήταν από εκεί­νους που βρέ­θη­καν κοντά μου, από την πρώτη στιγμή, που ανα­μεί­χθηκα με τα κοινά, ως υπο­ψή­φιος Νομάρ­χης. Είχε μάλιστα τότε επι­σκε­φθεί τη Ρόδο. Χαί­ρο­μαι επίσης που ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ πρό­τει­ναν μια προ­σω­πι­κό­τητα από την κεντρο­δε­ξιά παρά­ταξη και ειδι­κό­τερα από τη Νέα Δημο­κρα­τία. Ο ρόλος του σήμερα μπορεί να είναι καθο­ρι­στι­κός, στο πλαίσιο του Συντάγ­μα­τος, όχι μόνον προς την κατεύ­θυνση της εθνικής ενό­τη­τας και της δημο­κρα­τι­κής ομα­λό­τη­τας αλλά και στη διεθνή παρου­σία της χώρας.

Το απο­τέ­λε­σμα των εκλογών δεν ήταν και τόσο θετικό για σας. Ποιές είναι τώρα οι προ­τε­ραιό­τη­τες σας; Θα συνε­χί­σετε να αγω­νί­ζε­στε για τα αιτή­ματα των Δωδε­κα­νη­σίων;

Είχα την τιμή να με ψηφίσει ένα μεγάλο ποσοστό του εκλο­γι­κού σώματος. Να έλθω ουσια­στικά πρώτος,στην πρω­τεύ­ουσα των νησιών μας, τη Ρόδο και τρίτος στο νομό μεταξύ των υπο­ψη­φίων. Είναι η ανα­γνώ­ριση των προ­σπα­θειών μου για τον τόπο στην πιο δύσκολη στιγμή για την πατρίδα μας. Με τερά­στιες δυσκο­λίες και με την αυξη­μένη ευθύνη από τη θέση που με είχαν κατα­τά­ξει, στις εκλογές του 2012, οι συμπα­τριώ­τες μας. Δυστυ­χώς όμως το εκλο­γικό σύστημα δεν κάνει τέτοιες λογικές και δημο­κρα­τι­κές ανα­γω­γές και βρέθηκα εκτός της δωδε­κα­νη­σια­κής εκπρο­σώ­πη­σης στη Βουλή. Προ­σω­πικά θα συνε­χίσω να πορεύ­ο­μαι αυτό­φωτα, με τις ίδιες αρχές και τη συνέ­πεια, κόντρα στα συμ­φέ­ρο­ντα των λίγων και μακριά από τις ανόητες επαρ­χιω­τι­κές πρα­κτι­κές των «πολι­τευο­μέ­νων», επι­διώ­κο­ντας ό,τι περνά από το χέρι μου και είναι θετικό για τη Ρόδο και τα Δωδε­κά­νησα.

Πώς είδατε το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα, αφού η ΝΔ έχασε από το ΣΥΡΙΖΑ; Πιστεύ­ετε πως έγιναν λάθη στην επι­κοι­νω­νιακή τακτική;

Το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα είναι προϊόν από τη μια του ζήλου της ΝΔ να επι­στρέ­ψει η χώρα το γρη­γο­ρό­τερο στην κανο­νι­κό­τητα και κάποιων φορο­λο­γι­κών κυρίως μέτρων που επέβαλε για το σκοπό αυτό και από την άλλη της λαϊ­κι­στι­κής παρο­χο­λο­γίας του ΣΥΡΙΖΑ και ο ασυ­νάρ­τη­τος τσα­μπου­κάς που χρη­σι­μο­ποί­ησε για εσω­τε­ρική κατα­νά­λωση. Σίγουρα έχουν γίνει και άλλα λάθη, όπως και επι­κοι­νω­νιακά. Το θέμα είναι ότι η δύναμη αυτή ευθύνης όχι μόνον πρέπει να επι­ζή­σει του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος αλλά και να επι­διώ­ξει να προ­βά­λει τις στέρεες και υπεύ­θυ­νες για τη χώρα θέσεις της. Για να το πράξει αυτό οφεί­λουμε το συντο­μό­τερο μια προ­σπά­θεια ανα­προσ­διο­ρι­σμού της στρα­τη­γι­κής μας για την παρά­ταξη και τη χώρα.

Θα πρέπει να απο­τι­μη­θεί θετικά το έργο που έγινε από την προη­γού­μενη κυβέρ­νηση, δηλαδή έγιναν βήματα που οδή­γη­σαν τη χώρα μπροστά;

Πώς μπορεί να είναι δια­φο­ρε­τικά τη στιγμή που η κυβέρ­νηση Σαμαρά κάτω από πρω­το­φα­νείς, δύσκο­λες συγκυ­ρίες για τη χώρα απέ­τρεψε την άτακτη χρε­ο­κο­πία. Σε ένα περι­βάλ­λον εχθρικό στο εξω­τε­ρικό εξαι­τίας των χει­ρι­σμών της κυβέρ­νη­σης Παπαν­δρέου και στο εσω­τε­ρικό με μια παντε­λώς ανεύ­θυνη και επι­κίν­δυνη αντι­πο­λί­τευση. Μια αντι­πο­λί­τευση που ούτε το πρό­βλημα είχε δεχθεί και κατ´επέ­κταση ούτε λύσεις μπο­ρούσε να προ­σφέ­ρει για συζή­τηση. Την επι­κιν­δυ­νό­τητα του ΣΥΡΙΖΑ και του πολι­τι­κού εξα­πτέ­ρυ­γου των ΑΝΕΛ τη βιώσαμε και τις πρώτες μέρες της δια­κυ­βέρ­νη­σής τους. Την ουσία την κάνανε θυσία στον λαϊ­κι­σμό. Και το απο­τέ­λε­σμα απο­τολμώ σε μια πρώτη φάση να πω δυσμε­νέ­στερο για την Ελλάδα και την υπό­στασή της στο ευρω­παϊκό και διεθνές περι­βάλ­λον. Κλεί­νο­ντας θέλω να επι­ση­μάνω ότι διαρκώς χάνουμε ρότα και δεν γνωρίζω αν θα την επα­να­κτή­σουμε.